TSK · Psalmów 39:5

Więc król powiedział do Barzylaja: Ty chodź ze mną, bym cię podejmował u siebie, w Jeruszalaim.

Lecz moje dni przeminęły chyżej niż goniec, przeleciały i nie doznały szczęścia.

Odwróć ode mnie Twoją plagę, bo ginę od grozy Twojej ręki.

Jak długo będziesz się ukrywał, WIEKUISTY, a jak ogień będzie pałał Twój gniew?

Tak, pod Twoją grozą mijają wszystkie nasze dni, a nasze lata nikną jak marzenie.

Człowiek podobny jest do tchnienia, jego dni są jak cień co przemija.

Ale gdy spojrzałem na wszystkie sprawy, które zrobiły moje ręce oraz na trud, który podejmowałem, aby je uskutecznić oto się okazało, że wszystko to jest marność oraz pogoń za wiatrem; zatem nie ma pożytku pod słońcem.

a nie znacie jutra, ani tego jakim będzie wasze życie. Bowiem jesteście parą, tym, co się na krótko ukazuje, a potem jest zakryte.