Story
Si San Ananias na Apostol ay isang alagad sa lungsod ng Damasco noong unang henerasyon ng Simbahan, isang tapat at maka-Diyos na tao na lumakad nang walang kapintasan ayon sa kautusan at binubuti ng lahat ng nakakakilala sa kanya. Pinili siya ng Panginoon para sa isang paglilingkod na maaalala sa lahat ng panahon ng Simbahan.
Nang si Saulo ng Tarso, na nagbabantang patayin ang mga alagad, ay ibinagsak sa daan patungong Damasco at binulag ng liwanag ni Kristo, nagpakita ang Panginoon kay Ananias sa isang pangitain at tinawag siya sa kanyang pangalan. Bagaman narinig ni Ananias ang mga kasamaang ginawa ni Saulo sa mga banal, sinunod niya ang kanyang Panginoon, pumunta sa bahay kung saan nakahiga si Saulo, at ipinatong ang kanyang mga kamay sa kanya, na nagsasabi, "Kapatid na Saulo, isinugo ako ng Panginoon." Kaagad ay may nahulog na parang mga kaliskis mula sa mga mata ni Saulo at siya ay nakakita muli, at binautismuhan siya ni Ananias. Sa gayon, sa pamamagitan ng kamay ni Ananias, ang dakilang mang-uusig ay naging hinirang na sisidlan at tagapaghayag sa mga bansa, ang Apostol Pablo.
Itinalaga ng mga apostol si San Ananias na obispo ng Damasco, at doon siya nagpagal sa pangangaral at pagtuturo, na ipinapahayag si Kristo nang buong tapang sa harap ng mga Hudyo at mga Hentil nang walang takot. Pumunta rin siya sa lungsod ng Beth-Gabriel, kung saan gumawa ang Diyos ng maraming dakilang himala sa pamamagitan ng kanyang mga kamay at pinagaling ang marami sa kanilang mga karamdaman, kaya't napakaraming Hudyo at Hentil ang sumampalataya at nabautismuhan kasama ng kanilang mga sambahayan.
Nang malaman ni Lucianus na gobernador ang tungkol sa kanyang pangangaral, dinakip niya ang banal at pinilit siyang maghandog sa mga diyos-diyosan. Matatag na ipinahayag ni Ananias ang Panginoon, at malupit siyang pinahirapan ng gobernador, sinunog ang kanyang mga tagiliran ng nag-aapoy na sulo. Sa wakas ay inilabas siya sa labas ng lungsod at iniutos na batuhin siya. Habang nananalangin para sa mga pumatay sa kanya, iniwan ni San Ananias ang kanyang dalisay na kaluluwa sa mga kamay ng Panginoon at tinanggap ang hindi nalalantang korona ng pagkamartir. Ginugunita siya ng Simbahang Coptic Orthodox tuwing ika-27 ng Paona.