TSK · Yeremya 45:3

Yakup üzüntüden giysilerini yırttı, beline çul sardı, oğlu için uzun süre yas tuttu.

RABbe, "Kuluna neden kötü davrandın?" dedi, "Seni hoşnut etmeyen ne yaptım ki, bu halkın yükünü bana yüklüyorsun?

Tanrı haksızlara teslim ediyor beni,Kötülerin kucağına atıyor.

İnleye inleye bittim,Döşeğim su içinde bütün gece ağlamaktan,Yatağım sırılsıklam gözyaşlarımdan.

Yaşam diyarındaRABbin iyiliğini göreceğimden kuşkum yok.

Tükendim feryat etmekten,Boğazım kurudu;Gözlerimin feri sönüyorTanrımı beklemekten.

Vay bana, Meşekte garip kaldım sanki,Kedar çadırları arasında oturdum.

Üzüntüm avutulamaz,Yüreğim baygın,

Vay başıma!Herkesle çekişip davacı olayım diyeDoğurmuşsun beni, ey annem!Ne ödünç aldım, ne de verdim,Yine de herkes lanet okuyor bana.

Ateş saldı yukarıdan,Kemiklerimin içine işledi ateş;Ağ serdi ayaklarıma,Geri çevirdi beni;Mahvetti, baygın kaldım bütün gün.

RABbin gazap değneği altında acı çeken adam benim.

Bu hizmeti Tanrının merhametiyle üstlendiğimiz için cesaretimizi yitirmeyiz.

İyilik yapmaktan usanmayalım. Gevşemezsek mevsiminde biçeriz.

Yorulup cesaretinizi yitirmemek için, günahkârların bunca karşı koymasına katlanmış Olanı düşünün.