TSK · Mezmurlar 72:4

"Ne zamana dek beni üzecek,Sözlerinizle ezeceksiniz?

Demir çomakla kıracaksın onları,Çömlek gibi parçalayacaksın." "Güdeceksin".

Halkını eziyorlar, ya RAB,Kendi halkına eziyet ediyorlar.

Bilge kral kötüleri ayıklar,Harman döver gibi cezalandırır.

Yoksulları adaletle yargılayacak,Yeryüzünde ezilenler için dürüstçe karar verecek.Dünyayı ağzının değneğiyle cezalandıracak,Kötüleri soluğuyla öldürecek.

Ezilmiş kamışı kırmayacak,Tüten fitili söndürmeyecek.Adaleti sadakatle ulaştıracak.

"Sen benim savaş çomağım,Savaş silahımsın.Ulusları parçalayacak,Krallıkları yok edeceğim seninle.

Sen bakıyordun ki, bir taş insan eli değmeden kesilip heykelin demirden, kilden ayaklarına çarparak onları paramparça etti.

Bunun üzerine kesime ayrılmış sürünün özellikle ezilenlerini güttüm. Elime iki değnek aldım; birine "Lütuf", ötekine "Birlik" adını koydum. Böylece sürüyü gütmeye başladım.

Körlerin gözleri açılıyor, kötürümler yürüyor, cüzamlılar temiz kılınıyor, sağırlar işitiyor, ölüler diriliyor ve Müjde yoksullara duyuruluyor.

Ey gök, kutsallar, elçiler, peygamberler! Onun başına gelenlere sevinin! Çünkü Tanrı onu yargılayıp hakkınızı aldı."

Çünkü Onun yargıları doğru ve adildir. Yeryüzünü fuhşuyla yozlaştıran Büyük fahişeyi yargılayıp Kendi kullarının kanının öcünü aldı."