TSK · Żydów 2:15

Zostaje wyrwany ze swego namiotu, w którym uważał się za bezpiecznego oraz pędzi do króla strachów.

Zanika jego ciało, tracąc wygląd i przedtem niewidoczne, gołe wysadzają się jego kości.

Z powodu okrzyku wroga, wobec ucisku złoczyńcy; bo biedę na mnie zwalają oraz zawzięcie mnie ścigają.

Jakże stali się nicością w oka mgnieniu; zginęli, zniknęli z przerażeniem.

wybawionym z ręki wrogów bez lęku Mu służyć

w nadziei, że to stworzenie zostanie uwolnione z niewoli deprawacji, dla chwały wolności dzieci Boga.

Tym, co uratował nas z tak wielkiej śmierci i uratuje, względem którego mamy nadzieję, że oprócz tego zbawi.

Gdyż Bóg nie dał nam ducha tchórzostwa ale mocy, miłości i umiarkowania.