TSK

TSK · Łukasza 12:19

مراجع Treasury of Scripture Knowledge في NBG.

العودة إلى المقطع

Wypuszczają swoje pacholęta niby trzodę, zatem ich dzieci hasają.

Skłonię ku przypowieści moje ucho i przy lutni wyłożę mą zagadkę*.

Raczej upodobałeś sobie zło niż dobro, fałsz zamiast sprawiedliwych słów. Sela.

Czy puścisz twoje oczy za tym, co zniknie? Bo niezawodnie uczyni sobie skrzydła jak orzeł, który wzlatuje ku niebu.

Ciesz się młodzieńcze w twojej młodości, bądź wesołej myśli w twoich młodzieńczych latach; chodź, dokąd cię ciągnie serce i za widokiem twoich oczu; lecz pamiętaj, że za to wszystko Bóg cię przyprowadzi na sąd.

Biada tym, którzy zrywają się ze świtem, by gonić za napojem i do późnego wieczora są rozpaleni winem.

Kupiec – w jego ręce szale oszustwa; pragnie krzywdzić!

Dlatego składa ofiary swojemu niewodowi i pali kadzidła swojej sieci. Bo dzięki nim obfity jest jego udział i tłusty jego pokarm.

Był pewien bogaty człowiek, który wkładał na siebie purpurę i bisior, co dzień wspaniale się zabawiając.

Jeśli, na wzór niewolnika, walczyłem w Efezie z dzikimi zwierzętami jaką mam korzyść, jeśli umarli nie są wskrzeszani? Zjedzmy i wypijmy, bo jutro umieramy.

zdrajcy, szybcy, nadęci, więcej kochający rozkosz niż Boga.

Hejże, teraz zamożni; zapłaczecie nad udrękami, które się do was zbliżają, wydawajcie okrzyki bólu.

Bo był wystarczający czas życia, który minął, aby dokonało się pragnienie pogan chodzenia w zuchwałościach, pożądaniach, pijaństwach, hulankach i niegodziwych bałwochwalstwach.