TSK · اول یوحنا 3:7

ای خدا، انصاف خود را به پادشاه ده و عدالت خویش را به پسر پادشاه!

و اگر كسی‌ عادل‌ باشد و انصاف‌ و عدالت‌ را بعمل‌ آورد،

در حضور او به قدّوسیّت و عدالت، در تمامی روزهای عمر خود.

که به هر کس برحسب اعمالش جزا خواهد داد،

آیا نمی‌دانید که اگر خویشتن را به بندگی کسی تسلیمکرده، او را اطاعت نمایید، شما آنکس را که او را اطاعت می‌کنید بنده هستید، خواه گناه را برای مرگ، خواه اطاعت را برای عدالت.

خود را فریب مدهید، خدا را استهزاء نمی‌توان کرد. زیرا که آنچه آدمی بکارد، همان را درو خواهد کرد.

زیرا که میوهٔٔ نور در کمال، نیکویی و عدالت و راستی است.

امّا در حقّ پسر ، ای خدا تخت تو تا ابدالآباد است و عصای ملکوت تو عصای راستی است.

لکن کنندگانِ کلام باشید نه فقط شنوندگان، که خود را فریب می‌دهند.

هان ای دولتمندان، بجهت مصیبتهایی که بر شما وارد می‌آید، گریه و وِلوِله نمایید.

که خودْ گناهان ما را در بدن خویش بر دار متحمّل شد، تا از گناه مرده شده، به عدالت زیست نماییم، که به ضربهای او شفا یافته‌اید.

و این را به شما نوشتم دربارهٔٔ آنانی که شما را گمراه می‌کنند.

و هرکس که این امید را بر وی دارد، خود را پاک می‌سازد چنانکه او پاک است.