TSK · Jana 16:20

Iż chwała niepobożnych krótka jest, a wesele obłudnika na mgnienie oka?

Wysłuchajże, Panie! a zmiłuj się nademną; Panie! bądź pomocnikiem moim.

Światłości nasiano sprawiedliwemu, a radości tym, którzy są uprzejmego serca.

I rzeczesz dnia onego: Wysławiać cię będę, Panie! przeto, że będąc rozgniewany na mię, odwróciłeś zapalczywość gniewu twego, a ucieszyłeś mię.

Abym sprawił radość płaczącym w Syonie, a dał im ozdobę miasto popiołu, olejek wesela miasto smutku, odzienie chwały miasto ściśnionego; i będą nazwani drzewami sprawiedliwości, szczepieniem Pańskiem, abym był uwielbiony.

Przywiodę ich zasię z płaczem i z modlitwami idących, a powiodę ich podle potoków wód drogą prostą, na którejby się nie potknęli; bom się stał Izraelowi ojcem, a Efraim jest pierworodnym moim.

Błogosławieni, którzy się smęcą; albowiem pocieszeni będą.

A ci, którzy mimo chodzili, bluźnili go, chwiejąc głowami swojemi,

Tedy po wtóre kur zapiał. I wspomniał Piotr na słowa, które mu był powiedział Jezus: że pierwej niż kur dwakroć zapieje, trzykroć się mnie zaprzesz. A wyszedłszy, płakał.

A ona szedłszy, opowiedziała tym, co z nim bywali, którzy się smucili i płakali.

A wstawszy od modlitwy, przyszedł do uczniów, i znalazł je śpiące od smutku.

I szło za nim wielkie mnóstwo ludu i niewiast, które go płakały i narzekały.

I rzekł do nich: Cóż to za rozmowy, które macie między sobą idąc, a jesteście smutni?

Ale żem wam to powiedział, smutek napełnił serce wasze.

A stały podle krzyża Jezusowego matka jego i siostra matki jego, Maryja, żona Kleofaszowa, i Maryja Magdalena.

A na każdy dzień trwając zgodnie w kościele i chleb łamiąc po domach, przyjmowali pokarm z radością i w prostocie serdecznej.

Przez któregośmy też przystęp otrzymali wiarą ku łasce, w której stoimy i chlubimy się nadzieją chwały Bożej.

Jako smutni, wszakże zawsze weseli; jako ubodzy, wszakże wielu ubogacający; jako nic nie mający, wszakże wszystko trzymający.

A wyście się naśladowcami naszymi i Pańskimi stali, przyjąwszy słowo we wszelkiem uciśnieniu z radością Ducha Świętego,

Za największą radość miejcie, bracia moi! gdy w rozmaite pokusy wpadacie,

A temu, który was może zachować od upadku i stawić przed oblicznością chwały swojej bez nagany z weselem,

Owszem mieszkający na ziemi radować się nad nimi będą i weselić; i poślą dary jedni drugim, iż ci dwaj prorocy dręczyli mieszkających na ziemi.