TSK · Przypowieści Salomonowych 3:5

Pościliśmy więc i prosiliśmy o to naszego Boga. A on nas wysłuchał.

Ufaj PANU i czyń dobrze; będziesz mieszkał na ziemi i na pewno będziesz nakarmiony.

Poddaj się PANU i oczekuj go; nie oburzaj się na tego, komu powodzi się w drodze, na człowieka, który spełnia swe złe zamiary.

Izraelu, ufaj PANU; on jest ich pomocą i tarczą.

Nie pokładajcie ufności we władcach ani w żadnym synu ludzkim, u którego nie ma wybawienia.

Oznajmiłem to dzisiaj właśnie tobie, abyś pokładał ufność w PANU.

Kto ufa własnemu sercu, jest głupi, a kto mądrze postępuje, będzie ocalony.

Człowieka polegającego na tobie zachowujesz w doskonałym pokoju, bo tobie ufa.

Wiem, PANIE, że droga człowieka nie zależy od niego ani nie leży w mocy człowieka kierować swoimi krokami, gdy chodzi.

Bądźcie między sobą jednomyślni. Nie miejcie o sobie wysokiego mniemania, ale się ku niskim skłaniajcie. Nie uważajcie samych siebie za mądrych.

Co do ofiar składanych bożkom, to oczywiście wszyscy posiadamy wiedzę. Wiedza wbija w pychę, lecz miłość buduje.