TSK · اول پِطرُس 5:7

و او به تلخی جان نزد خداوند دعا كرد، و زارزار بگریست.

اگر باور نمی‌کردم که احسان خداوند را در زمین زندگان ببینم.

طریق خود را به خداوند بسپار و بر وی توکّل کن که آن را انجام خواهد داد،

هنگامی که ترسان شوم، من بر تو توکّل خواهم داشت.

بنابراین به شما می‌گویم، از بهر جان خود اندیشه مکنید که چه خورید یا چه آشامید و نه برای بدن خود که چه بپوشید. آیا جان، از خوراک و بدن از پوشاک بهتر نیست؟

و او در مُؤخَّر کشتی بر بالشی خفته بود. پس او را بیدار کرده گفتند، ای استاد، آیا تو را باکی نیست که هلاک شویم؟

پس به شاگردان خود گفت، از این جهت به شما می‌گویم که اندیشه مکنید بجهت جان خود که چه بخورید و نه برای بدن که چه بپوشید.

زیرا که امّت‌های جهان، همهٔ این چیزها را می‌طلبند، لیکن پدر شما می‌داند که به این چیزها احتیاج دارید.

برای هیچ چیز اندیشه مکنید، بلکه در هرچیز با صلات و دعا با شکرگزاری مسؤولات خود را به خدا عرض کنید.