TSK · Yaratılış 27:41

Haberciler geri dönüp Yakupa, "Ağabeyin Esavın yanına gittik" dediler, "Dört yüz adamla seni karşılamaya geliyor."

Kocamış, yaşama doymuş olarak son soluğunu verdi. Ölüp halkına kavuştu. Oğulları Esav'la Yakup onu gömdüler.

Kardeşleri, "Başımıza kral mı olacaksın? Bizi sen mi yöneteceksin?" dediler. Düşlerinden, söylediklerinden ötürü ondan büsbütün nefret ettiler.

Bu iş kırk gün sürdü. Mumyalama için bu süre gerekliydi. Mısırlılar İsrail için yetmiş gün yas tuttu.

Babalarının ölümünden sonra Yusufun kardeşleri, "Belki Yusuf bize kin besliyordur" dediler, "Ya ona yaptığımız kötülüğe karşılık bizden öç almaya kalkarsa?"

Avşalom hizmetkârlarına şöyle buyurdu: "Dinleyin! Amnonun şaraptan iyice keyiflendiği anı bekleyin. Size 'Amnonu vurun' dediğim an onu öldürün. Korkmayın! Size buyruğu ben veriyorum. Güçlü ve yürekli olun!"

Doğrunun azıcık varlığı,Pek çok kötünün servetinden iyidir.

Bunalıma düştüğümde,Gideceğim yolu sen bilirsin.Tuzak kurdular yürüdüğüm yola.

Çünkü ayakları kötülüğe koşar,Çekinmeden kan dökerler.

Gücenmiş kardeş surlu kentten daha zor elde edilir.Çekişme sürgülü kale kapısı gibidir.

"Egemen RAB şöyle diyor: 'Madem Edom Yahuda halkından öç alarak büyük suç işledi,

RAB şöyle diyor:"Edomluların cezasını kaldırmayacağım.Çünkü günah üstüne günah işlediler,Kılıçla kovaladılar kardeşlerini,Acıma nedir bilmediler;Hep yırtıcıydı öfkeleri,Sonsuza dek sürdü gazapları.

Öfkelenin, ama günah işlemeyin. Öfkenizin üzerine güneş batmasın.

Çünkü bir zamanlar biz de anlayışsız, söz dinlemez, kolay aldanan, türlü arzulara ve zevklere köle olan, kötülük ve kıskançlık içinde yaşayan, nefret edilen ve birbirimizden nefret eden kişilerdik.