TSK · Yunus 2:7

Levili kâhinler ayağa kalkıp halkı kutsadılar. Tanrı onları duydu. Çünkü duaları O'nun kutsal konutuna, göklere erişmişti.

Sıkıntı içinde RABbe yakardım,Yardıma çağırdım Tanrımı.Tapınağından sesimi duydu,Haykırışım kulaklarına ulaştı.

Su gibi dökülüyorum,Bütün kemiklerim oynaklarından çıkıyor;Yüreğim balmumu gibi içimde eriyor.

Neden üzgünsün, ey gönlüm,Neden içim huzursuz?Tanrıya umut bağla,Çünkü Ona yine övgüler sunacağım;O benim kurtarıcım ve Tanrımdır.

Neden üzgünsün, ey gönlüm,Neden içim huzursuz?Tanrı'ya umut bağla,Çünkü O'na yine övgüler sunacağım;O benim kurtarıcım ve Tanrım'dır.

Sonra kendi kendime, "İşte benim derdim bu!" dedim,"Yüceler Yücesi gücünü göstermiyor artık."

Geçmiş günleri anıyor,Bütün yaptıklarını derin derin düşünüyor,Ellerinin işine bakıp dalıyorum.

Aranızda RABden korkan,Kulunun sözünü dinleyen kim var?Karanlıkta yürüyen, ışığı olmayan,RABbin adına güvensin, Tanrısına dayansın.

'Huzurundan kovuldum' dedim,'Yine de göreceğim kutsal tapınağını.' kutsal tapınağını nasıl göreceğim?"

Oysa RAB kutsal tapınağındadır.Sussun bütün dünya O'nun önünde."

Yorulup cesaretinizi yitirmemek için, günahkârların bunca karşı koymasına katlanmış Olanı düşünün.