TSK · Mezmurlar 142:3

Çünkü RAB doğruların yolunu gözetir,Kötülerin yolu ise ölüme götürür.

Su gibi dökülüyorum,Bütün kemiklerim oynaklarından çıkıyor;Yüreğim balmumu gibi içimde eriyor.

Madem neden yokken bana gizli ağlar kurdular,Nedensiz çukur kazdılar,

Sana seslenirim yeryüzünün öbür ucundan,Yüreğime hüzün çökünce. Erişemeyeceğim yüksek bir kayaya çıkar beni,

Tanrıyı anımsayınca inlerim,Düşündükçe içim daralır.

Yüreğim kırgın yemiş ot gibi kurudu,Ekmek yemeyi bile unuttum.

Küstahlar benim için tuzak kurdu,Haydutlar ağ gerdi;Yol kenarına kapan koydular benim için.

Bu yüzden bunalıma düştüm,Yüreğim perişan.

Kalk, gece her nöbet başında haykır,Rabbin huzurunda yüreğini su gibi dök!Her sokak başında açlıktan bayılan çocuklarının başı için Ona ellerini aç.

Petrusu, Yakupu ve Yuhannayı yanına aldı. Hüzünlenmeye ve ağır bir sıkıntı duymaya başlamıştı.