TSK · Mezmurlar 46:5

Musa elini denizin üzerine uzattı. Sabaha karşı deniz olağan haline döndü. Mısırlılar sulardan kaçarken RAB onları denizin ortasında silkip attı.

Çünkü öfkesi bir an sürer,Lütfu ise bir ömür;Gözyaşlarınız belki bir gece akar,Ama sabahla sevinç doğar.

Tek kayam, kurtuluşum,Kalem Odur, asla sarsılmam.

Sen yükseğe çıktın, tutsakları peşine taktın,İnsanlardan, başkaldıranlardan bile armağanlar aldın,Oraya yerleşmek için, ya RAB Tanrı.

RABbe güvenenler Siyon Dağına benzer,Sarsılmaz, sonsuza dek durur.

Ey Siyon halkı, sesini yükselt, sevinçle haykır!Çünkü aranızda bulunan İsrail'in Kutsalı büyüktür."

Şimdi fahişeliklerini, krallarının cesetlerini benden uzaklaştırsınlar; ben de sonsuza dek aralarında yaşayayım.

Kızgın öfkemi başınıza yağdırmayacağım,Efrayimi yeniden yok etmeyeceğim.Çünkü ben insan değil, Tanrıyım,Kutsal Olanım aranızda,Artık öfkeyle üzerinize varmayacağım.

RAB senin cezanı kaldırdı,Kovdu düşmanlarını.İsrailin Kralı RAB seninle.Korkma artık kötülükten.

RAB, "Ey Siyon kızı, sevinçle bağır! Çünkü aranızda yaşamaya geliyorum" diyor.

Nerede iki ya da üç kişi benim adımla toplanırsa, ben de orada, aralarındayım."

"Efesteki kilisenin meleğine yaz. Yedi yıldızı sağ elinde tutan, yedi altın kandilliğin ortasında yürüyen şöyle diyor: