TSK · Romalılara 8:26

Çok acı çekiyorum.Ah, ya RAB!Ne zamana dek sürecek bu?

Mazlumların dileğini duyarsın, ya RAB,Yüreklendirirsin onları,Kulağın hep üzerlerinde;

Ey Tanrı, kulak ver duama,Sırt çevirme yalvarışıma!

Yüksek sesle Tanrıya yakarıyorum,Haykırıyorum beni duysun diye.

Bir deri bir kemiğe döndümAcı acı inlemekten.

İçim tükeniyor senin kurtarışını özlerken,Senin sözüne umut bağladım ben.

Sesimi, "Ahıma, çağrıma kulağını kapama!" dediğimi duydun.

Çünkü konuşan siz değil, aracılığınızla konuşan Babanızın Ruhu olacak.

İsa bir yerde dua ediyordu. Duasını bitirince öğrencilerinden biri, "Ya Rab" dedi, "Yahyanın kendi öğrencilerine öğrettiği gibi sen de bize dua etmesini öğret."

Ben de Babadan dileyeceğim. O sonsuza dek sizinle birlikte olsun diye size başka bir Yardımcı, Gerçeğin Ruhunu verecek. Dünya Onu kabul edemez. Çünkü Onu ne görür, ne de tanır. Siz Onu tanıyorsunuz. Çünkü O aranızda yaşıyor ve içinizde olacaktır.

Çünkü sizi yeniden korkuya sürükleyecek kölelik ruhunu almadınız, oğulluk ruhunu aldınız. Bu ruhla, "Abba, Baba!" diye sesleniriz.

Şimdiyse göksel evimizi giyinmeyi özleyerek inliyoruz.

Böyle biriyle övüneceğim. Ama kendimle ilgili olarak, güçsüzlüklerimden başka bir şeyle övünmeyeceğim.

Onun aracılığıyla hepimiz tek Ruhta Babanın huzuruna çıkabiliriz.

Çünkü başkâhinimiz zayıflıklarımızda bize yakınlık duyamayan biri değildir; tersine, her alanda bizim gibi denenmiş, ama günah işlememiştir.

Dilediğiniz zaman da dileğinize kavuşamıyorsunuz. Çünkü kötü amaçla, tutkularınız uğruna kullanmak için diliyorsunuz.