TSK · Przypowieści Salomonowych 16:1

A WIEKUISTY do niego powiedział: Kto dał usta człowiekowi, albo czyni go niemym, bądź głuchym; widzącym, albo ślepym? Czyż nie Ja, WIEKUISTY?

Idź, oświadcz Mojemu słudze Dawidowi: Tak mówi WIEKUISTY: Ty Mi chcesz budować dom na Moją siedzibę?

Niech będzie wychwalony WIEKUISTY, Bóg naszych przodków, który dał to do serca króla, aby ozdobiłDom WIEKUISTEGO w Jeruszalaim,

Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca.

Skłoń moje serce do Twoich świadectw, a nie do chciwości.

Liczne są zamysły w sercu człowieka – ale postanowienie WIEKUISTEGO, tylko ono się utrzyma.

Serce króla jest w ręku WIEKUISTEGO, tak jak potoki wody; kieruje nim, dokądkolwiek Mu się podoba.

Wiem, o WIEKUISTY, że nie w mocy człowieka jest jego droga; nie dano wątłemu mężowi, by kierował swoim krokiem.

I dam wam nowe serce oraz złożę w waszym wnętrzu świeżegoDucha; z waszego ciała usunę kamienne serce i dam wam serce żywe.

Zaś gdyby was poprowadzili do miejsc zgromadzeń oraz urzędów i władz, nie martwcie się jak, lub czym się obronicie, albo co powiecie;

A dzięki Bogu, który w sercu Tytusa daje tę samą gorliwość dla was,

Nie bądźcie prowadzeni na manowce, moi umiłowani bracia.