TSK · Eyüp 19:10

Bir gün Eyüpün oğullarıyla kızları ağabeylerinin evinde yemek yiyip şarap içerken

Gücüm nedir ki, bekleyeyim?Sonum nedir ki, sabredeyim?

Tanrıyı unutan herkesin sonu böyledir,Tanrısız insanın umudu böyle yok olur.

Suyun taşı aşındırdığı,Selin toprağı sürükleyip götürdüğü gibi,İnsanın umudunu yok ediyorsun.

Umudum nerede?Kim benim için umut görebilir?

Kötü ve acımasız adamı gördüm,İlk dikildiği toprakta yeşeren ağaç gibiDal budak salıyordu;

Günlerim akşam uzayan gölge gibi yitmekte,Ot gibi sararmaktayım.

Her yönden sıkıştırılmışız, ama ezilmiş değiliz. Şaşırmışız, ama çaresiz değiliz.