TSK · Eyüp 19:20

Bedenimi kurt, kabuk kaplamış,Çatlayan derimden irin akıyor.

İnsan yatağında acılarla,Kemiklerinde dinmez sızılarla yola getirilir.

Su gibi dökülüyorum,Bütün kemiklerim oynaklarından çıkıyor;Yüreğim balmumu gibi içimde eriyor.

Sustuğum süreceKemiklerim eridi,Gün boyu inlemekten.

Çünkü günlerim duman gibi yok oluyor,Kemiklerim ateş gibi yanıyor.

Issız yerlerdeki ishakkuşunu andırıyorum,Viranelerdeki kukumav gibiyim.

Şimdiyse görünüşleri kömürden kara,Sokaklarda tanınmaz oldular.Bir deri bir kemiğe döndüler, odun gibi kurudular.