سرفرشته اَنانیئلرئيس الملائكة
السيرة
کلیسا سرفرشتگان را بر همان الگویی میفهمد که کتابمقدس نهاده است. رافائیل میگوید: «من رافائیل هستم، یکی از آن هفت فرشتهٔ مقدس که دعاهای قدیسان را برمیآورند و در برابر جلال قدّوس داخل میشوند و بیرون میآیند» (طوبیت ۱۲:۱۵ (Tobit 12:15))؛ و قدیس یوحنا «آن هفت فرشته را که در حضور خدا ایستادهاند» دید که به آنان هفت کَرِنا داده شد (مکاشفه ۸:۲ (Revelation 8:2)). و در میان همین جمعِ هفتگانهٔ شفیعان است که سنکسار و سرودهای کلیسا نام اَنانیئل را میبرند.
وظیفهٔ سرفرشتگان آن است که در حضور خداوند بایستند، دعاهای قدیسان را در برابر جلال او برآورند و در خدمت او فرستاده شوند. آنان روی پدر را که در آسمان است مینگرند (متی ۱۸:۱۰ (Matthew 18:10)) و بر هر گناهکاری که توبه کند شادی میکنند (لوقا ۱۵:۱۰ (Luke 15:10)). همراه با اَنانیئل و دیگر سرفرشتگان، صفوف بیشمار آسمان بیوقفه ندا میدهند: «قدّوس، قدّوس، قدّوس، خداوند خدای قادر مطلق» (مکاشفه ۴:۸ (Revelation 4:8))، و کلیسا بر زمین صدای خود را در قدّاس به صدای آنان میپیوندد.
کلیسا در عبادت خویش از خداوند میطلبد که به شفاعت طغمههای آسمانی و سرفرشتگانی که در برابر او خدمت میکنند، رحمت و سلامتی عطا فرماید. سنت قبطی، یاد اَنانیئل را نه همچون رویدادی تاریخی مستقل، بلکه همچون نامی مقدس نگاه میدارد که در تسبیح، در میان سرفرشتگان به آن اعتراف میشود — گواهی بر اینکه عبادتی که بر زمین برآورده میشود، با عبادت پیوستهٔ آسمان یکی است، جایی که این ارواح مبارک خدا را تمجید میکنند و برای قوم او شفاعت مینمایند.
شفاعت او با ما باد. آمین.