Ὁ ἅγιος Πέτρος ὁ ἀπόστολοςthe Apostle

Ἐπορεύθη δὲ ὁ Πέτρος ἐγγὺς μετὰ τοῦ Σωτῆρος καὶ ἐθεάσατο τὰ μεγαλεῖα αὐτοῦ. Εἶδε τὸν Κύριον ἐγείροντα τὴν θυγατέρα τοῦ Ἰαείρου, παρῆν ἐπὶ τοῦ ἁγίου ὄρους ἐν τῇ Μεταμορφώσει, καί ποτε, τῷ λόγῳ τοῦ Χριστοῦ, περιεπάτησεν ἐπὶ τῶν ὑδάτων, ἕως οὗ ἠσθένησεν ἡ πίστις αὐτοῦ καὶ ἐβόησε· «Κύριε, σῶσόν με», καὶ ἐκτείνας ὁ Κύριος τὴν χεῖρα ἐπελάβετο αὐτοῦ (Ματθαῖος 14:28-31 (Matthew 14:28-31)). Ὅτε δὲ πολλοὶ τῶν μαθητῶν ἀπῆλθον εἰς τὰ ὀπίσω, ἀπεκρίθη ὁ Πέτρος ὑπὲρ τῶν δώδεκα· «Κύριε, πρὸς τίνα ἀπελευσόμεθα; ῥήματα ζωῆς αἰωνίου ἔχεις» (Ἰωάννης 6:68 (John 6:68)).

Τηρεῖ δὲ τὸ εὐαγγέλιον τὴν μεγάλην αὐτοῦ ὁμολογίαν ἐν Καισαρείᾳ τῇ Φιλίππου, ὅτε ἠρώτησεν ὁ Κύριος· «Ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγετε εἶναι;» καὶ ἀπεκρίθη ὁ Πέτρος· «Σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος.» Καὶ ἐμακάρισεν αὐτὸν ὁ Κύριος, εἰπὼν ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψεν αὐτῷ τοῦτο, ἀλλ' ὁ Πατὴρ αὐτοῦ ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, καὶ ἐπηγγείλατο αὐτῷ τὰς κλεῖς τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν (Ματθαῖος 16:13-20 (Matthew 16:13-20)).

Ὁ δὲ ζῆλος αὐτοῦ ἐτρώθη ποτὲ ὑπὸ τῆς ἀσθενείας. Ἐν γὰρ τῇ νυκτὶ τοῦ πάθους τοῦ Κυρίου, καίπερ ὑποσχόμενος συναποθανεῖν αὐτῷ, ἠρνήσατο ὁ Πέτρος τὸν Διδάσκαλον αὐτοῦ τρίς, καὶ ὅτε ἐφώνησεν ὁ ἀλέκτωρ ἐμνήσθη τοῦ ῥήματος τοῦ Χριστοῦ, καὶ ἐξελθὼν ἔξω ἔκλαυσε πικρῶς (Λουκᾶς 22:54-62 (Luke 22:54-62)). Ἀλλ' οὐκ ἀπέρριψεν αὐτὸν ὁ Χριστός. Μετὰ γὰρ τὴν ἀνάστασιν, ἐπὶ τῆς θαλάσσης τῆς Τιβεριάδος, ἠρώτησεν αὐτὸν ὁ Κύριος τρίς· «Ἀγαπᾷς με;» καὶ τρὶς ἀνώρθωσεν αὐτόν, ἐμπιστεύσας αὐτῷ πάλιν ποιμαίνειν τὰ πρόβατα αὐτοῦ (Ἰωάννης 21:15-19 (John 21:15-19)).

Μετὰ δὲ τὴν ἀνάληψιν τοῦ Κυρίου καὶ τὴν κάθοδον τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐν τῇ Πεντηκοστῇ, ἀναστὰς ὁ Πέτρος μετὰ παρρησίας ἐκήρυξε τὸν ἐσταυρωμένον καὶ ἀναστάντα Χριστόν, καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ προσετέθησαν τῇ Ἐκκλησίᾳ ὡσεὶ τρισχίλιαι ψυχαί (Πράξεις 2:14-41 (Acts 2:14-41)).

Δείκνυσι δὲ ἡ τῶν Ἀποστόλων Πρᾶξις τὸν Κύριον ποιοῦντα σημεῖα διὰ τῆς διακονίας αὐτοῦ, θεραπεύσαντα τὸν χωλὸν παρὰ τὴν Ὡραίαν πύλην τοῦ ἱεροῦ (Πράξεις 3:1-8 (Acts 3:1-8)), ὥστε καὶ τοὺς ἀσθενεῖς ἐκφέρεσθαι εἰς τὰς πλατείας ἐλπίζοντας ἵνα κἂν ἡ σκιὰ τοῦ Πέτρου ἐπισκιάσῃ τινὰ αὐτῶν (Πράξεις 5:15 (Acts 5:15)). Ἐκήρυξε δὲ τὸν λόγον καὶ τοῖς ἔθνεσι, βαπτίσας Κορνήλιον τὸν ἑκατόνταρχον καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ.

Ἔγραψε δὲ δύο καθολικὰς ἐπιστολάς, τὴν Αʹ Πέτρου (1 Peter 1:1) καὶ τὴν Βʹ Πέτρου (2 Peter 1:1), εἰς τὸ στηρίξαι τοὺς πιστοὺς ἐν τῇ πίστει καὶ τῇ ἁγιωσύνῃ καὶ τῇ ὑπομονῇ τῆς ἐλπίδος ἐν μέσῳ τῶν παθημάτων, παρακαλῶν αὐτούς· «Πᾶσαν τὴν μέριμναν ὑμῶν ἐπιρρίψαντες ἐπ' αὐτόν, ὅτι αὐτῷ μέλει περὶ ὑμῶν» (Αʹ Πέτρου 5:7 (1peter 5:7)).

Ἐν δὲ τῇ δευτέρᾳ αὐτοῦ ἐπιστολῇ προεφύλαξεν αὐτοὺς ἀπὸ τῶν ψευδοδιδασκάλων καὶ διήγειρεν αὐτῶν τὴν διάνοιαν εἰς τὸ μνησθῆναι τῶν ῥημάτων τῶν ὑπὸ τῶν ἁγίων προφητῶν προειρημένων καὶ τῆς ἐντολῆς τοῦ Κυρίου (Βʹ Πέτρου 3:1-2 (2 Peter 3:1-2)).

Μνημονεύει δὲ τὸ Κοπτικὸν Συναξάριον τὸ μαρτύριον αὐτοῦ μετὰ τοῦ ἁγίου Παύλου τῇ πέμπτῃ τοῦ Ἐπὶπ μηνός. Ἐν δὲ ταῖς ἡμέραις τοῦ βασιλέως Νέρωνος, συνελήφθη ὁ Πέτρος ἐν Ῥώμῃ καὶ κατεδικάσθη σταυρωθῆναι. Ἡ δὲ παράδοσις ἡ ἐν τῷ Συναξαρίῳ μνημονευομένη λέγει ὅτι ᾐτήσατο ὁ Πέτρος σταυρωθῆναι κατὰ κεφαλῆς, ἀνάξιον ἑαυτὸν ἡγούμενος ἀποθανεῖν τῷ αὐτῷ τρόπῳ ᾧ ὁ Κύριος αὐτοῦ. Οὕτως οὖν ἐτελείωσε τὸν δρόμον αὐτοῦ, ἐτήρησε τὴν πίστιν, καὶ παρέδωκε τὴν καθαρὰν αὐτοῦ ψυχὴν εἰς τὰς χεῖρας τοῦ Χριστοῦ, ὃν ἠγάπησε καὶ ὡμολόγησεν.

Αἱ πρεσβεῖαι αὐτοῦ ἔστωσαν μεθ' ἡμῶν. Ἀμήν.