Santo Petrus Rasulthe Apostle

Petrus lumaku rumaket karo Sang Juru Wilujeng lan nyumurupi pakaryane kang agung. Panjenengane weruh Gusti nangekake anake Yairus, ana ing gunung kang suci nalika Sang Kristus malih cahyane, lan tau, marga saka pangandikane Sang Kristus, lumaku ana ing dhuwur banyu nganti pracayane dadi ringkih banjur sesambat, "Gusti, mugi paringa wilujeng dhateng kawula," lan Gusti ngagagake astane sarta nyepeng panjenengane (Mateus 14:28-31 (Matthew 14:28-31)). Nalika akeh sakabat padha mundur, Petrus mangsuli kanggo wong rolas, "Gusti, kawula sami badhe nglistha dhateng sinten? Paduka ingkang kagungan pangandikaning gesang langgeng" (Yokanan 6:68 (John 6:68)).

Injil nyimpen pangakune kang agung ing Kaisarea Filipi, nalika Gusti ndangu, "Lah kowe ngarani Aku iki sapa?" lan Petrus mangsuli, "Paduka punika Sang Kristus, Putranipun Allah ingkang gesang." Lan Gusti mberkahi panjenengane, ngandika yen dudu daging lan getih kang medharake bab iku marang panjenengane, nanging Ramane kang ana ing swarga, lan Gusti njanjekake kunci Kraton Swarga marang panjenengane (Mateus 16:13-20 (Matthew 16:13-20)).

Gregete kala-kala kataton dening kaapesan. Ing wengi sangsarane Gusti, sanadyan panjenengane wis prasetya bakal mati bebarengan karo Gusti, Petrus nyelaki Gustine kaping telu, lan nalika jago kluruk panjenengane kelingan pangandikane Sang Kristus banjur metu lan nangis kalara-lara (Lukas 22:54-62 (Luke 22:54-62)). Ewasemono Sang Kristus ora mbuwang panjenengane. Sawise wungu, ana ing Sagara Tiberias, Gusti ndangu kaping telu, "Apa kowe tresna marang Aku?" lan kaping telu mulihake panjenengane, masrahake maneh ngengon pepanthane (Yokanan 21:15-19 (John 21:15-19)).

Sawise Gusti sumengka lan tumurune Roh Suci ing dina Pentakosta, Petrus ngadeg kanthi kendel lan martakake Sang Kristus kang sinalib lan kang wungu, lan ing dina iku kira-kira telung ewu nyawa kawuwuhake marang Pasamuwan (Lelakone Para Rasul 2:14-41 (Acts 2:14-41)).

Kitab Lelakone Para Rasul nuduhake Gusti nindakake pratandha-pratandha lumantar paladosane, marasake wong lumpuh ana ing Gapura Endah ing Padaleman Suci (Lelakone Para Rasul 3:1-8 (Acts 3:1-8)), nganti wong-wong kang lara digawa menyang lurung-lurung kanthi pangarep-arep supaya wewayangane Petrus tumiba ing salah sawijine (Lelakone Para Rasul 5:15 (Acts 5:15)). Panjenengane uga ngabarake pangandika marang bangsa-bangsa liya, mbaptis Kornelius sang opsir lan brayate.

Panjenengane nyerat rong layang katolik, 1 Petrus (1 Peter 1:1) lan 2 Petrus (2 Peter 1:1), kanggo nyantosakake para wong pracaya ing pracaya, ing kasucen, lan ing pangarep-arep kang sabar ana ing sajroning kasangsaran, mituturi, "Sakehing kasusahanmu pasrahna marang Panjenengane, awit Panjenengane ngopeni kowe" (1 Petrus 5:7 (1peter 5:7)).

Ing layange kang kapindho panjenengane ngelingake supaya padha waspada marang para guru palsu, lan nangekake pikirane supaya kelingan marang pangandika kang diucapake dening para nabi suci sarta dhawuhe Gusti (2 Petrus 3:1-2 (2 Peter 3:1-2)).

Sinaksarium Koptik mengeti kasahidane bareng karo Santo Paulus ing tanggal kaping lima sasi Abib. Ing jamane Kaisar Nero, Petrus dicekel ana ing kutha Rum lan kaukum supaya disalib. Tradhisi kang kasimpen ing Sinaksarium nyebutake yen Petrus nyuwun supaya disalib kanthi sirah ana ngisor, marga ngrumangsani awake dhewe ora pantes mati kanthi cara kang padha karo Gustine. Mangkono panjenengane ngrampungake lakune, ngreksa pracaya, sarta masrahake nyawane kang resik menyang astane Sang Kristus, kang ditresnani lan kang diakoni.

Mugi pandongane nunggila kita sadaya. Amin.