Story
Havari Aziz Kleopas, Rab'bin seçip Tanrı'nın egemenliğini duyurmaları için ikişer ikişer gönderdiği Yetmişler arasında sayılmıştır. En eski günlerden beri iman ailesine mensuptu ve kutsal gelenek onu Aziz Yusuf'un akrabaları arasında sayar; öyle ki o, Kurtarıcı'ya yalnızca öğrencilik yoluyla değil, aynı zamanda beden bağlarıyla da bağlanmıştı.
Diriliş gününde, keder hâlâ öğrencilerin üzerine ağır basarken, Kleopas ve arkadaşı Emmaus köyüne doğru yürüyor ve olup biten her şeyi birbirleriyle konuşuyorlardı. Dirilen Mesih'in kendisi yaklaşıp onlarla birlikte yürüdü; ama gözleri tutulmuştu, bu yüzden O'nu tanıyamadılar. O, onların yüreklerinin ağırlığını azarlayarak, "Ey akılsızlar! Peygamberlerin söylediği her şeye inanmakta ne ağır yüreklisiniz!" dedi ve Musa'dan ve bütün peygamberlerden başlayarak Kutsal Yazılar'da kendisiyle ilgili olanları onlara açıkladı; Mesih'in bütün bunları çekip sonra yüceliğine girmesi gerektiğini gösterdi.
Köye yaklaştıklarında, gün artık iyice ilerlediği için O'nu yanlarında kalmaya zorladılar. Sofraya oturduğunda ekmeği aldı, şükredip böldü ve onlara verdi; o zaman gözleri açıldı ve ekmeği bölerken O'nu tanıdılar, sonra O gözlerinin önünden kayboldu. Birbirlerine, "Yolda bizimle konuşurken ve Kutsal Yazılar'ı bize açıklarken yüreklerimiz nasıl da tutuşmuştu!" dediler. Aynı saatte kalkıp Yeruşalim'e döndüler ve Rab'bin kendilerine nasıl tanıtıldığını havarilere bildirdiler. Bu, kutsal Müjde'de kayıtlıdır (Luka 24 (Luke 24:13)).
Bundan sonra Aziz Kleopas, Müjde'yi vaaz etmekte emek verdi ve kendi gözleriyle gördüğü Diriliş'e sarsılmaz bir biçimde tanıklık etti. Gelenek, onun Emmaus'ta şehitlik tacını aldığını anlatır; Rab'bi ikrar ettiği için, bir zamanlar Mesih'i sofrasında ağırladığı o aynı evde, gerçeğin düşmanları tarafından öldürülmüştür; ve orada saygıyla defnedilmiştir.
Kıptî Kilisesi, Havari Aziz Kleopas ve arkadaşını mübarek Hator ayının ilk gününde anar. Onların duaları ve bereketi bizimle olsun. Âmin.