Τρέχουσα ώρα
Ἕκτη Ὥρα
Μνημονεύομεν τοῦ Σταυροῦ, καὶ αἰτοῦμεν τὸν Χριστὸν ἐλευθερῶσαι τοὺς νοῦς ἡμῶν ἀπὸ ἁμαρτίας καὶ ποιῆσαι ἡμᾶς φῶς τῷ κόσμῳ.
Εἰσαγωγὴ πάσης ὥρας
Ἐν ὀνόματι τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος
εἷς Θεός. Ἀμήν.
Κύριε ἐλέησον. Κύριε ἐλέησον. Κύριε εὐλόγησον. Ἀμήν.
Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι· καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
ΠΑΤΕΡ ΗΜΩΝ
ουτως ουν προσευχεσθε υμεις πατερ ημων ο εν τοις ουρανοις αγιασθητω το ονομα σου
ελθετω η βασιλεια σου γενηθητω το θελημα σου ως εν ουρανω και επι της γης
τον αρτον ημων τον επιουσιον δος ημιν σημερον
και αφες ημιν τα οφειληματα ημων ως και ημεις αφιεμεν τοις οφειλεταις ημων
και μη εισενεγκης ημας εις πειρασμον αλλα ρυσαι ημας απο του πονηρου οτι σου εστιν η βασιλεια και η δυναμις και η δοξα εις τους αιωνας αμην
Ἡ εὐχὴ τῆς εὐχαριστίας
Εὐχαριστήσωμεν τῷ ποιητῇ τῶν ἀγαθῶν, τῷ ἐλεήμονι Θεῷ, Πατρὶ τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅτι ἐσκέπασεν ἡμᾶς καὶ ἐβοήθησεν ἡμῖν, καὶ διεφύλαξεν ἡμᾶς, καὶ προσεδέξατο ἡμᾶς, καὶ ἠλέησεν ἡμᾶς, καὶ ἐστήριξεν ἡμᾶς, καὶ ἤγαγεν ἡμᾶς εἰς τὴν ὥραν ταύτην. Καὶ ἔτι δεηθῶμεν αὐτοῦ ἵνα διαφυλάξῃ ἡμᾶς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ τῇ ἁγίᾳ καὶ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς ἡμῶν ἐν πάσῃ εἰρήνῃ· ὁ Κύριος ὁ Θεὸς ὁ Παντοκράτωρ.
Δέσποτα, Κύριε ὁ Θεός, ὁ Παντοκράτωρ, ὁ Πατὴρ τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, εὐχαριστοῦμέν σοι ἐπὶ παντί, καὶ διὰ πάντα, καὶ ἐν πᾶσι· ὅτι ἐσκέπασας ἡμᾶς, καὶ ἐβοήθησας ἡμῖν, καὶ διεφύλαξας ἡμᾶς, καὶ προσεδέξω ἡμᾶς, καὶ ἠλέησας ἡμᾶς, καὶ ἐστήριξας ἡμᾶς, καὶ ἤγαγες ἡμᾶς εἰς τὴν ὥραν ταύτην.
Διὰ τοῦτο αἰτοῦμέν σε καὶ δεόμεθα ἐκ τῆς χρηστότητός σου, ὦ Φιλάνθρωπε· δὸς ἡμῖν τελειῶσαι τὴν ἡμέραν ταύτην τὴν ἁγίαν καὶ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς ἡμῶν ἐν πάσῃ εἰρήνῃ μετὰ τοῦ φόβου σου. Πᾶσαν ζῆλον, καὶ πᾶσαν πειρασμὸν καὶ πᾶσαν ἐνέργειαν τοῦ διαβόλου, καὶ βουλὴν ἀνθρώπων πονηρῶν, καὶ ἐπαναστάσεις ἐχθρῶν κρυπτῶν καὶ φανερῶν, ἀπόστησον ἀφ’ ἡμῶν καὶ ἀπὸ παντὸς λαοῦ σου, καὶ ἀπὸ τοῦ ἁγίου σου τόπου τούτου. Τὰ δὲ ἀγαθὰ καὶ συμφέροντα χορήγησον ἡμῖν. Ὅτι σὺ ἔδωκας ἡμῖν ἐξουσίαν πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ. Καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.
Χάριτί τε καὶ οἰκτιρμοῖς καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Μονογενοῦς σου Υἱοῦ, τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ· δι’ οὗ σοι πρέπει δόξα καὶ τιμὴ καὶ κράτος καὶ προσκύνησις, σὺν αὐτῷ καὶ τῷ ζωοποιῷ σου Πνεύματι τῷ ὁμοουσίῳ σοι, νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
ΨΑΛΜΟΣ 50
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου·
καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου.
ἐπὶ πλεῖον πλῦνον με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου
καὶ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με.
ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινώσκω,
καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστιν διὰ παντός.
σοὶ μόνῳ ἥμαρτον
καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα,
ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου
καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε.
ἰδοὺ γὰρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην,
καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐκύησέ με ἡ μήτηρ μου.
ἰδοὺ γὰρ ἀλήθειαν ἠγάπησας·
τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι.
ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ, καὶ καθαρισθήσομαι·
πλυνεῖς με, καὶ ὑπὲρ χιόνα λευκανθήσομαι.
ἀκουτιεῖς με ἀγαλλίασιν καὶ εὐφροσύνην·
ἀγαλλιάσονται ὀστᾶ τεταπεινωμένα.
ἀπόστρεψον τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου
καὶ πᾶσας τὰς ἀνομίας μου ἐξάλειψον.
καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός,
καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου.
μὴ ἀπορρίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου σου
καὶ τὸ πνεῦμά σου τὸ ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ.
ἀπόδος μοι τὴν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου
καὶ πνεύματι ἡγεμονικῷ στήρισόν με.
διδάξω ἀνόμους τὰς ὁδούς σου,
καὶ ἀσεβεῖς ἐπὶ σὲ ἐπιστρέψουσιν.
ῥῦσαί με ἐξ αἱμάτων, ὁ Θεὸς ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου·
ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου τὴν δικαιοσύνην σου.
Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις,
καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν σου.
ὅτι εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν·
ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις.
θυσία τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον·
καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει.
ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου τὴν Σιών,
καὶ οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἰερουσαλήμ.
τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφοράν καὶ ὁλοκαυτώματα·
τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν σου μόσχους.
Ἀλληλούϊα.
Ἀρχὴ τῆς προσευχῆς
Ἡ ᾠδὴ τῆς ἕκτης ὥρας τῆς εὐλογημένης ἡμέρας· προσφέρω αὐτὴν τῷ Χριστῷ τῷ Βασιλεῖ μου καὶ Θεῷ μου, καὶ ἱκετεύω ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν μου.
ΨΑΛΜΟΣ 53
Ὁ Θεός, ἐν τῷ ὀνόματί σου σῶσόν με,
καὶ ἐν τῇ δυνάμει σου κρῖνόν με.
ὁ Θεός, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου·
ἐνώτισαι τὰ ῥήματα τοῦ στόματός μου·
ὅτι ἀλλότριοι ἐπανέστησαν ἐπ’ ἐμέ,
καὶ κραταιοὶ ἐζήτησαν τὴν ψυχήν μου·
οὐ προέθεντο τὸν Θεὸν ἐνώπιον αὐτῶν.
ἰδοὺ γὰρ ὁ Θεὸς βοηθεῖ μοι,
καὶ ὁ Κύριος ἀντιλήπτωρ τῇ ψυχῇ μου.
ἀποστρέψει τὰ κακὰ τοῖς ἐχθροῖς μου·
ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου ἐξολεθρεύσεις αὐτούς.
ἑκουσίως θύσω σοι·
ἐξομολογήσομαι τῷ ὀνόματί σου, Κύριε, ὅτι ἀγαθόν·
ὅτι ἐκ πάσης θλίψεως ἐρρύσω με,
καὶ ἐπὶ τοὺς ἐχθρούς μου ἐπεῖδεν ὁ ὀφθαλμός μου.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 56
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, ἐλέησόν με,
ὅτι ἐπὶ σὲ ἤλπισεν ἡ ψυχή μου,
καὶ ἐν τῇ σκέπῃ τῶν πτερύγων σου ἐλπιῶ,
ἕως οὗ παρέλθῃ ἡ ἀνομία.
κεκράξομαι πρὸς τὸν Θεὸν τὸν ὕψιστον,
τὸν Θεὸν τὸν εὐεργετήσαντά με.
ἐξαπέστειλεν ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἔσωσέν με,
ἔδωκεν εἰς ὄνειδος τοὺς καταπατοῦντάς με·
ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸ ἔλεος αὐτοῦ καὶ τὴν ἀλήθειαν αὐτοῦ.
καὶ ἐρρύσατο τὴν ψυχήν μου ἐκ μέσου σκύμνων·
ἐκοιμήθην τεταραγμένος·
οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὀδόντες αὐτῶν ὅπλα καὶ βέλη,
καὶ ἡ γλῶσσα αὐτῶν μάχαιρα ὀξεῖα.
ὑψώθητι ἐπὶ τοὺς οὐρανούς, ὁ Θεός,
καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἡ δόξα σου.
παγίδα ἡτοίμασαν τοῖς ποσίν μου,
καὶ κατέκαμψαν τὴν ψυχήν μου·
ὤρυξαν ἔμπροσθέν μου βόθρον,
καὶ ἐνέπεσαν εἰς αὐτόν.
ἑτοίμη ἡ καρδία μου, ὁ Θεός, ἑτοίμη ἡ καρδία μου·
ᾄσω καὶ ψαλῶ ἐν δόξῃ μου.
ἔξεγερθε, δόξα μου· ἔξεγερθε, ψαλτήριον καὶ κιθάρα·
ἐξεγερθήσομαι ὄρθρου.
ἐξομολογήσομαί σοι ἐν λαοῖς, Κύριε,
ψαλῶ σοι ἐν ἔθνεσιν·
ὅτι ἐμεγαλύνθη ἕως τῶν οὐρανῶν τὸ ἔλεός σου
καὶ ἕως τῶν νεφελῶν ἡ ἀλήθειά σου.
ὑψώθητι ἐπὶ τοὺς οὐρανούς, ὁ Θεός,
καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἡ δόξα σου.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 60
Εἰσάκουσον, ὁ Θεός, τῆς δεήσεώς μου,
πρόσχες τῇ προσευχῇ μου.
ἀπ’ ἐσχάτου τῆς γῆς πρὸς σὲ ἐκέκραξα,
ἐν τῷ ἀθυμεῖν τὴν καρδίαν μου·
ἐπὶ πέτραν ὕψωσάς με, ὡδήγησάς με·
ἐγενήθης ἐλπὶς μου,
πύργος ἰσχύος ἀπὸ προσώπου ἐχθροῦ.
παροικήσω ἐν τῷ σκηνώματί σου εἰς τοὺς αἰῶνας·
σκεπασθήσομαι ἐν σκέπῃ τῶν πτερύγων σου.
ὅτι σὺ, ὁ Θεός, εἰσήκουσας τῶν εὐχῶν μου·
ἔδωκας κληρονομίαν τοῖς φοβουμένοις τὸ ὄνομά σου.
ἡμέρας ἐπὶ ἡμέρας τοῦ βασιλέως προσθήσεις·
τὰ ἔτη αὐτοῦ ἕως ἡμέρας γενεᾶς καὶ γενεᾶς.
διαμενεῖ εἰς τὸν αἰῶνα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ·
τὸ ἔλεος καὶ ἡ ἀλήθεια αὐτοῦ τίς ἐκζητήσει;
οὕτως ψαλῶ τῷ ὀνόματί σου εἰς τὸν αἰῶνα,
τοῦ ἀποδοῦναί μοι τὰς εὐχάς μου ἡμέραν ἐξ ἡμέρας.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 62
Ὁ Θεός, ὁ Θεός μου, πρὸς σὲ ὀρθρίζω·
ἐδίψησέν σε ἡ ψυχή μου, πῶς πολλαπλῶς σοι ἡ σὰρξ μου
ἐν γῇ ἐρήμῳ καὶ ἀβάτῳ καὶ ἀνύδρῳ.
οὕτως ἐν τῷ ἁγίῳ ὤφθην σοι,
τοῦ ἰδεῖν τὴν δύναμίν σου καὶ τὴν δόξαν σου.
ὅτι κρείσσων τὸ ἔλεός σου ὑπὲρ ζωάς·
τὰ χείλη μου ἐπαινέσουσίν σε.
οὕτως εὐλογήσω σε ἐν τῇ ζωῇ μου,
καὶ ἐν τῷ ὀνόματί σου ἀρῶ τὰς χεῖράς μου.
ὡς ἐξ στεάτος καὶ πιότητος ἐμπλησθήσεται ἡ ψυχή μου,
καὶ χείλη ἀγαλλιάσεως αἰνέσει τὸ στόμα μου.
εἰ ἐμνημόνευόν σου ἐπὶ τῆς στρωμνῆς μου,
ἐν τοῖς ὄρθροις ἐμελέτων εἰς σέ·
ὅτι ἐγενήθης βοηθός μου,
καὶ ἐν τῇ σκέπῃ τῶν πτερύγων σου ἀγαλλιάσομαι.
ἐκολλήθη ἡ ψυχή μου ὀπίσω σου·
ἐμοῦ δὲ ἀντελάβετο ἡ δεξιά σου.
αὐτοὶ δὲ εἰς μάτην ἐζήτησαν τὴν ψυχήν μου·
εἰσελεύσονται εἰς τὰ κατώτατα τῆς γῆς,
παραδοθήσονται εἰς χεῖρας ῥομφαίας,
μερίδες ἀλώπεξιν ἔσονται.
ὁ δὲ βασιλεὺς εὐφρανθήσεται ἐπὶ τῷ Θεῷ·
ἐπαινεθήσεται πᾶς ὁ ὀμνύων ἐν αὐτῷ,
ὅτι ἐνεφράγη στόμα λαλοῦντων ἄδικα.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 66
Ὁ Θεὸς οἰκτειρήσαι ἡμᾶς καὶ εὐλογήσαι ἡμᾶς,
ἐπιφάναι τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐφ’ ἡμᾶς, καὶ ἐλεήσαι ἡμᾶς·
τοῦ γνῶναι ἐν τῇ γῇ τὴν ὁδόν σου,
ἐν πᾶσιν ἔθνεσι τὸ σωτήριόν σου.
ἐξομολογησάσθωσάν σοι λαοί, ὁ Θεός·
ἐξομολογησάσθωσάν σοι λαοί πάντες.
εὐφρανθήτωσαν καὶ ἀγαλλιάσθωσαν ἔθνη,
ὅτι κρινεῖς λαοὺς ἐν εὐθύτητι
καὶ ἔθνη ἐν τῇ γῇ ὁδηγήσεις.
ἐξομολογησάσθωσάν σοι λαοί, ὁ Θεός·
ἐξομολογησάσθωσάν σοι λαοί πάντες.
ἡ γῆ ἔδωκε τὸν καρπὸν αὐτῆς·
εὐλογήσαι ἡμᾶς ὁ Θεός, ὁ Θεὸς ἡμῶν·
εὐλογήσαι ἡμᾶς ὁ Θεός·
καὶ φοβηθήτωσαν αὐτὸν πάντα τὰ πέρατα τῆς γῆς.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 69
Ὁ Θεός, εἰς τὴν βοήθειάν μου πρόσχες·
Κύριε, εἰς τὸ βοηθῆσαί μοι σπεῦσον.
αἰσχυνθείησαν καὶ ἐντραπείησαν οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν μου·
ἀποστραφείησαν εἰς τὰ ὀπίσω καὶ καταισχυνθείησαν
οἱ βουλόμενοι μοι κακά.
ἀποστραφείησαν παραχρῆμα αἰσχυνόμενοι
οἱ λέγοντές μοι· Εὖγε, εὖγε.
ἀγαλλιάσθωσαν καὶ εὐφρανθήτωσαν ἐπὶ σοὶ πάντες οἱ ζητοῦντές σε·
καὶ λεγέτωσαν διὰ παντὸς οἱ ἀγαπῶντες τὸ σωτήριόν σου·
Μεγαλυνθήτω ὁ Κύριος.
ἐγὼ δὲ πτωχός εἰμι καὶ πένης·
ὁ Θεός, βοήθησόν μοι.
βοηθός μου καὶ ῥύστης μου εἶ σύ, Κύριε· μὴ χρονίσῃς.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 83
Ὡς ἀγαπητὰ τὰ σκηνώματά σου,
Κύριε τῶν δυνάμεων·
ἐπιποθεῖ καὶ ἐκλείπει ἡ ψυχή μου
εἰς τὰς αὐλὰς τοῦ Κυρίου·
ἡ καρδία μου καὶ ἡ σάρξ μου
ἠγαλλιάσαντο ἐπὶ Θεὸν ζῶντα.
καὶ γὰρ στρουθίον εὗρεν ἑαυτῷ οἶκον,
καὶ τρυγών νοσσιὰν ἑαυτῇ, οὗ θήσει τὰ νοσσία αὐτῆς·
τὰ θυσιαστήριά σου, Κύριε τῶν δυνάμεων,
ὁ βασιλεύς μου καὶ ὁ Θεός μου.
μακάριοι οἱ κατοικοῦντες ἐν τῷ οἴκῳ σου·
εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων αἰνέσουσίν σε.
μακάριος ἀνὴρ, οὗ ἐστιν ἡ ἀντίληψις αὐτοῦ παρὰ σοῦ, Κύριε·
ἀναβάσεις ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ διέθετο
εἰς τὴν κοιλάδα τοῦ κλαυθμῶνος, εἰς τὸν τόπον ὃν ἔθετο.
καὶ γὰρ εὐλογίας δώσει ὁ νομοθέτης·
πορεύσονται ἐκ δυνάμεως εἰς δύναμιν·
ὀφθήσεται ὁ Θεὸς τῶν θεῶν ἐν Σιων.
Κύριε ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου·
ἐνώτισαι, ὁ Θεὸς Ἰακώβ.
ὑπερασπιστὰ ἡμῶν, ἴδε, ὁ Θεός,
καὶ ἐπίβλεψον εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ χριστοῦ σου.
ὅτι κρείσσων ἡμέρα μία ἐν ταῖς αὐλαῖς σου
ὑπὲρ χιλιάδας·
ᾑρέμην παραῤῥηφῆναι ἐν οἴκῳ τοῦ Θεοῦ μου
μᾶλλον ἢ οἰκεῖν με ἐν σκηνώμασιν ἁμαρτωλῶν.
ὅτι ἔλεος καὶ ἀλήθειαν ἀγαπᾷ Κύριος·
χάριν καὶ δόξαν δώσει·
οὐ στερήσει ἀγαθῶν
τοὺς πορευομένους ἐν ἀκακίᾳ.
Κύριε ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων,
μακάριος ἄνθρωπος ὁ ἐλπίζων ἐπὶ σέ.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 84
Εὐδόκησας, Κύριε, τὴν γῆν σου·
ἀπέστρεψας τὴν αἰχμαλωσίαν Ἰακώβ.
ἀφῆκας τὰς ἀνομίας τῷ λαῷ σου·
ἐκάλυψας πάσας τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν.
κατέπαυσας πᾶσαν τὴν ὀργήν σου·
ἀπέστρεψας ἀπὸ ὀργῆς θυμοῦ σου.
ἐπίστρεψον ἡμᾶς, ὁ Θεὸς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν,
καὶ ἀπόστρεψον τὸν θυμόν σου ἀφ’ ἡμῶν.
μὴ εἰς τὸν αἰῶνα ὀργισθήσῃ ἡμῖν;
ἢ διατενεῖς τὴν ὀργήν σου ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεάν;
ὁ Θεὸς, σὺ ἐπιστρέψας ζωώσεις ἡμᾶς,
καὶ ὁ λαός σου εὐφρανθήσεται ἐπὶ σοί.
δεῖξον ἡμῖν, Κύριε, τὸ ἔλεός σου,
καὶ τὸ σωτήριόν σου δῴη ἡμῖν.
ἀκούσομαι τί λαλήσει ἐν ἐμοὶ Κύριος ὁ Θεός·
ὅτι λαλήσει εἰρήνην ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοὺς ὁσίους αὐτοῦ
καὶ ἐπὶ τοὺς ἐπιστρέφοντας καρδίαν ἐπ’ αὐτόν.
πλὴν ἐγγὺς τῶν φοβουμένων αὐτὸν τὸ σωτήριον αὐτοῦ,
τοῦ κατασκηνῶσαι δόξαν ἐν τῇ γῇ ἡμῶν.
ἔλεος καὶ ἀλήθεια συνήντησαν,
δικαιοσύνη καὶ εἰρήνη κατεφίλησαν.
ἀλήθεια ἐκ τῆς γῆς ἀνέτειλε,
καὶ δικαιοσύνη ἐκ τοῦ οὐρανοῦ διέκυψεν.
καὶ γὰρ ὁ Κύριος δώσει χρηστότητα,
καὶ ἡ γῆ ἡμῶν δώσει τὸν καρπὸν αὐτῆς.
δικαιοσύνη ἐνώπιον αὐτοῦ προπορεύσεται
καὶ θήσει εἰς ὁδὸν τὰ διαβήματα αὐτοῦ.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 85
Κλῖνον, Κύριε, τὸ οὖς σου, καὶ εἰσάκουσόν μου·
ὅτι πτωχὸς καὶ πένης εἰμί ἐγώ.
φύλαξον τὴν ψυχήν μου, ὅτι ὅσιος εἰμι·
σῶσον τὸν δοῦλόν σου, ὁ Θεός μου, τὸν ἐλπίζοντα ἐπὶ σέ.
ἐλέησόν με, Κύριε, ὅτι πρὸς σὲ κεκράξομαι ὅλην τὴν ἡμέραν·
εὔφρανον τὴν ψυχὴν τοῦ δούλου σου,
ὅτι πρὸς σὲ, Κύριε, ἦρα τὴν ψυχήν μου.
ὅτι σὺ, Κύριε, χρηστὸς καὶ ἐπιεικής,
καὶ πολυέλεος πᾶσιν τοῖς ἐπικαλουμένοις σε.
ἐνώτισαι, Κύριε, τὴν προσευχήν μου,
καὶ πρόσχες τῇ φωνῇ τῆς δέησεώς μου.
ἐν ἡμέρᾳ θλίψεώς μου ἐκέκραξά σε,
ὅτι εἰσήκουσάς μου.
οὐκ ἔστιν ὅμοιός σοι ἐν θεοῖς, Κύριε,
καὶ οὐκ ἔστιν κατὰ τὰ ἔργα σου.
πάντα τὰ ἔθνη, ὅσα ἐποίησας, ἥξουσι καὶ προσκυνήσουσιν ἐνώπιόν σου, Κύριε,
καὶ δοξάσουσι τὸ ὄνομά σου·
ὅτι μέγας εἶ σὺ καὶ ποιῶν θαυμάσια·
σὺ εἶ ὁ Θεὸς μόνος.
ὁδήγησόν με, Κύριε, ἐν τῇ ὁδῷ σου,
καὶ πορεύσομαι ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου·
εὐφρανθήτω ἡ καρδία μου τοῦ φοβεῖσθαι τὸ ὄνομά σου.
ἐξομολογήσομαί σοι, Κύριε ὁ Θεός μου, ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου,
καὶ δοξάσω τὸ ὄνομά σου εἰς τὸν αἰῶνα·
ὅτι τὸ ἔλεός σου μέγα ἐπ’ ἐμέ,
καὶ ἐρρύσω τὴν ψυχήν μου ἐξ ᾅδου κατωτάτου.
ὁ Θεός, παρανόμοι ἐπανέστησαν ἐπ’ ἐμέ,
καὶ συναγωγὴ κραταιῶν ἐζήτησαν τὴν ψυχήν μου,
καὶ οὐ προέθεντό σε ἐνώπιον αὐτῶν.
καὶ σὺ, Κύριε ὁ Θεός, οἰκτίρμων καὶ ἐλεήμων,
μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ ἀληθινός.
ἔπιδε καὶ ἐλέησόν με·
δὸς τὴν ἰσχύν σου τῷ δούλῳ σου,
καὶ σῶσον τὸν υἱὸν τῆς παιδίσκης σου.
ποίησόν με μετ’ ἐμοῦ σημεῖον εἰς ἀγαθόν,
καὶ ἴδωσιν οἱ μισοῦντές με, καὶ αἰσχυνθήτωσαν·
ὅτι σὺ, Κύριε, ἐβοήθησάς μοι καὶ παρεκάλεσάς με.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 86
Τὰ θεμέλια αὐτοῦ ἐν τοῖς ὄρεσιν τοῖς ἁγίοις·
ἀγαπᾷ Κύριος τὰς πύλας Σιὼν
ὑπὲρ πάντα τὰ σκηνώματα Ἰακώβ.
Δεδόξασται λαληθέντα περὶ σοῦ, ἡ πόλις τοῦ Θεοῦ.
μνησθήσομαι Ῥαὰβ καὶ Βαβυλῶνος
τοῖς γινώσκουσί με·
καὶ ἰδοὺ ἀλλόφυλοι καὶ Τύρος καὶ λαὸς Αἰθιόπων,
οὗτοι ἐγεννήθησαν ἐκεῖ.
Μήτηρ Σιὼν ἐρεῖ· Ἄνθρωπος καὶ ἄνθρωπος ἐγεννήθη ἐν αὐτῇ,
καὶ αὐτὸς ἐθεμελίωσεν αὐτὴν ὁ Ὕψιστος.
Κύριος διηγήσεται ἐν γραφῇ λαῶν καὶ ἀρχόντων,
οὗτοι οἱ γεγεννημένοι ἐν αὐτῇ.
ὡς εὐφραινομένων πάντων ἡ κατοικία ἐν σοί.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 90
Ὁ κατοικῶν ἐν βοηθείᾳ τοῦ Ὑψίστου,
ἐν σκέπῃ τοῦ Θεοῦ τοῦ οὐρανοῦ αὐλισθήσεται.
ἐρεῖ τῷ Κυρίῳ· Ἀντιλήμπτωρ μου εἶ καὶ καταφυγή μου,
ὁ Θεός μου, καὶ ἐλπιῶ ἐπ’ αὐτόν.
ὅτι αὐτὸς ῥύσεταί σε ἐκ παγίδος θηρευτῶν
καὶ ἀπὸ λόγου ταραχώδους.
ἐν τοῖς μεταφρένοις αὐτοῦ ἐπισκιάσει σοι,
καὶ ὑποτὰς πτέρυγας αὐτοῦ ἐλπιεῖς·
ὅπλῳ κυκλώσει σε ἡ ἀλήθεια αὐτοῦ.
οὐ φοβηθήσῃ ἀπὸ φόβου νυκτερινοῦ,
ἀπὸ βέλους πετομένου ἡμέρας,
ἀπὸ πράγματος ἐν σκότει διαπορευομένου,
ἀπὸ συμπτώματος καὶ δαιμονίου μεσημβρινοῦ.
πεσεῖται ἐκ τοῦ πλησίον σου χίλιοι,
καὶ μυριάς ἐκ δεξιῶν σου·
πρὸς σὲ δὲ οὐκ ἐγγιεῖ.
πλὴν τοῖς ὀφθαλμοῖς σου κατανοήσεις
καὶ ἀνταπόδοσιν ἁμαρτωλῶν ὄψῃ.
ὅτι σὺ, Κύριε, ἐλπίς μου·
τὸν Ὕψιστον ἔθου καταφυγήν σου.
οὐ προσελεύσεταί σοι κακά,
καὶ μάστιξ οὐκ ἐγγιεῖ τῇ σκηνῇ σου·
ὅτι τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ ἐντελεῖται περὶ σοῦ,
τοῦ διαφυλάξαι σε ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς σου.
ἐπὶ χειρῶν ἀροῦσίν σε,
μήποτε προσκόψῃς πρὸς λίθον τὸν πόδα σου.
ἐπ’ ἀσπίδα καὶ βασιλίσκον ἐπιβήσῃ,
καὶ καταπατήσεις λέοντα καὶ δράκοντα.
ὅτι ἐπ’ ἐμὲ ἤλπισεν, καὶ ῥύσομαι αὐτόν·
σκεπάσω αὐτόν, ὅτι ἔγνω τὸ ὄνομά μου.
κεκράξεται πρός με, καὶ ἐπακούσομαι αὐτοῦ·
μετ’ αὐτοῦ εἰμι ἐν θλίψει,
ἐξέλομαι αὐτὸν καὶ δοξάσω αὐτόν·
μακρότητι ἡμερῶν πληρώσω αὐτόν,
καὶ δείξω αὐτῷ τὸ σωτήριόν μου.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 92
Κύριος ἐβασίλευσεν, εὐπρέπειαν ἐνεδύσατο·
ἐνεδύσατο Κύριος δύναμιν, καὶ περιεζώσατο·
καὶ γὰρ ἐστερέωσεν τὴν οἰκουμένην, ἥτις οὐ σαλευθήσεται.
ἑτοιμὸς ὁ θρόνος σου ἐξ τότε·
ἀπ’ αἰῶνος εἶ σύ.
ἐπῇραν οἱ ποταμοί, Κύριε,
ἐπῇραν οἱ ποταμοὶ τὰς φωνὰς αὐτῶν.
ἀπὸ φωνῶν ὑδάτων πολλῶν·
θαυμαστοὶ οἱ χειμάρροι τῆς θαλάσσης,
θαυμαστὸς ἐν ὑψίστοις ὁ Κύριος.
τὰ μαρτύριά σου ἐπιστώθησαν σφόδρα·
τῷ οἴκῳ σου πρέπει ἁγίασμα, Κύριε, εἰς μακρότητα ἡμερῶν.
Ἀλληλούϊα.
(Κατὰ Ματθαῖον 5:1–16)
Ἰδὼν δὲ τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος· καὶ καθίσαντος αὐτοῦ προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ·
καὶ ἀνοίξας τὸ στόμα αὐτοῦ ἐδίδασκεν αὐτοὺς λέγων·
Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
Μακάριοι οἱ πενθοῦντες, ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται.
Μακάριοι οἱ πραεῖς, ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν.
Μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην, ὅτι αὐτοὶ χορτασθήσονται.
Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται.
Μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ, ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται.
Μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοὶ υἱοὶ Θεοῦ κληθήσονται.
Μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
Μακάριοί ἐστε ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καὶ διώξωσιν καὶ εἴπωσιν πᾶν πονηρὸν καθ’ ὑμῶν ψευδόμενοι ἕνεκεν ἐμοῦ.
Χαίρετε καὶ ἀγαλλιᾶσθε, ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς· οὕτως γὰρ ἐδίωξαν τοὺς προφήτας τοὺς πρὸ ὑμῶν.
Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς· ἐὰν δὲ τὸ ἅλας μωρανθῇ, ἐν τίνι ἁλισθήσεται; εἰς οὐδὲν ἰσχύει ἔτι εἰ μὴ βληθὲν ἔξω καταπατεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων.
Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη·
οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασιν αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ’ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμπει πᾶσιν τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ.
οὕτως λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν Πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς.
(Καὶ δόξα τῷ Θεῷ πάντοτε.)
ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ (ε΄ 1-16)
ιδων δε τους οχλους ανεβη εις το ορος και καθισαντος αυτου προσηλθον αυτω οι μαθηται αυτου
και ανοιξας το στομα αυτου εδιδασκεν αυτους λεγων
μακαριοι οι πτωχοι τω πνευματι οτι αυτων εστιν η βασιλεια των ουρανων
μακαριοι οι πενθουντες οτι αυτοι παρακληθησονται
μακαριοι οι πραεις οτι αυτοι κληρονομησουσιν την γην
μακαριοι οι πεινωντες και διψωντες την δικαιοσυνην οτι αυτοι χορτασθησονται
μακαριοι οι ελεημονες οτι αυτοι ελεηθησονται
μακαριοι οι καθαροι τη καρδια οτι αυτοι τον θεον οψονται
μακαριοι οι ειρηνοποιοι οτι αυτοι υιοι θεου κληθησονται
μακαριοι οι δεδιωγμενοι ενεκεν δικαιοσυνης οτι αυτων εστιν η βασιλεια των ουρανων
μακαριοι εστε οταν ονειδισωσιν υμας και διωξωσιν και ειπωσιν παν πονηρον ρημα καθ υμων ψευδομενοι ενεκεν εμου
χαιρετε και αγαλλιασθε οτι ο μισθος υμων πολυς εν τοις ουρανοις ουτως γαρ εδιωξαν τους προφητας τους προ υμων
υμεις εστε το αλας της γης εαν δε το αλας μωρανθη εν τινι αλισθησεται εις ουδεν ισχυει ετι ει μη βληθηναι εξω και καταπατεισθαι υπο των ανθρωπων
υμεις εστε το φως του κοσμου ου δυναται πολις κρυβηναι επανω ορους κειμενη
ουδε καιουσιν λυχνον και τιθεασιν αυτον υπο τον μοδιον αλλ επι την λυχνιαν και λαμπει πασιν τοις εν τη οικια
ουτως λαμψατω το φως υμων εμπροσθεν των ανθρωπων οπως ιδωσιν υμων τα καλα εργα και δοξασωσιν τον πατερα υμων τον εν τοις ουρανοις
Tenoo oasht emmok o piekhristos nem pekyot en aghathos nem pi epnevma ethowab je akee ak soati emmon nai nan
Προσκυνοῦμέν σε, Χριστέ, μετὰ τοῦ Ἀγαθοῦ Πατρός σου καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὅτι ἦλθες καὶ ἔσωσας ἡμᾶς.
1. Ὁ ἐν ἕκτῃ ἡμέρᾳ καὶ ἕκτῃ ὥρᾳ τῷ Σταυρῷ προσηλωθεὶς διὰ τὴν ἁμαρτίαν ἣν ὁ πατὴρ ἡμῶν Ἀδὰμ ἐτόλμησεν ἐν Παραδείσῳ, διάρρηξον τὸ χειρόγραφον τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν, Χριστὲ ὁ Θεός, καὶ σῶσον ἡμᾶς. Πρὸς Κύριον ἐκέκραξα, καὶ εἰσήκουσέν μου· ὁ Θεός, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, καὶ μὴ ἀποστρέψῃς τὴν δέησίν μου· πρόσχες μοι καὶ εἰσάκουσόν μου ἑσπέρας, πρωὶ, καὶ μεσημβρίας· λέξω, καὶ εἰσακούσεται τῆς φωνῆς μου καὶ ῥύσεται ἐν εἰρήνῃ τὴν ψυχήν μου.
Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι
Δόξα τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι.
2. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός, ὁ ἐν τῇ ἕκτῃ ὥρᾳ ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ προσηλωθείς καὶ διὰ ξύλου τὴν ἁμαρτίαν θανατώσας, καὶ τῷ θανάτῳ σου ζωοποιήσας τὸν ἄνθρωπον, ὃν ταῖς σῇς χερσὶν ἔπλασας καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἀποθανόντα· νέκρωσον τὰς ὀδύνas ἡμῶν διὰ τῶν ἰαμάτων καὶ ζωοποιῶν σου παθῶν, καὶ τοῖς ἥλοις οἷς προσηλώθης· ῥῦσαι τὸν νοῦν ἡμῶν ἀπὸ ἀμελείας τῶν γηΐνων καὶ ἐπιθυμιῶν κοσμικῶν, εἰς μνήμην τῶν ἐπουρανίων σου ἐντολῶν, κατὰ τὸ πολὺ σου ἔλεος.
Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
3. Ἐπειδὴ οὐκ ἔχομεν παρρησίαν, οὐδὲ πρόφασιν, οὐδὲ δικαίωσιν διὰ τὰ πολλά ἡμῶν ἁμαρτήματα, σὲ ἱκετεύομεν τὸν ἐξ σοῦ τεχθέντα, Θεοτόκε Παρθένε· πολὺ γὰρ ἡ πρεσβεία σου δεκτὴ πρὸς τὸν Σωτῆρα. Μὴ παρίδῃς ἁμαρτωλῶν δεήσεων, ἁγνὴ Μήτηρ· ὁ γὰρ ἐξ σοῦ σαρκωθεὶς εὔσπλαγχνός ἐστι καὶ δυνατὸς σῶσαι, ὁ παθὼν ὑπὲρ ἡμῶν, ἵνα ῥύσηται ἡμᾶς. Ταχὺ φθάτω ἐφ’ ἡμᾶς τὸ ἔλεός σου, ὅτι ἐσμὲν σφόδρα ἐταπεινωμένοι· βοήθησον ἡμῖν, ὁ Θεὸς ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, ἕνεκεν τῆς δόξης τοῦ ὀνόματός σου· Κύριε, ῥῦσαι ἡμᾶς καὶ ἄφες ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ἕνεκεν τοῦ ἁγίου σου ὀνόματος.
Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
4. Σωτηρίαν ἐν μέσῳ τῆς γῆς ἐργάσω, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐκτείνας ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ τὰς ἁγίας σου χεῖρας· διὸ πάντα τὰ ἔθνη κράζουσιν· Κύριε, δόξα σοι.
Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι
Δόξα τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι.
5. Τὸ ἀδιάφθορόν σου προσκυνοῦμεν πρόσωπον, ὁ Ἀγαθός, τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν αἰτοῦντες, Χριστὲ ὁ Θεός· ἑκουσίως γὰρ ηὐδόκησας ἀναβῆναι ἐπὶ τὸν Σταυρόν, ἵνα ῥύσῃ τοὺς πλασθέντας ἐκ τῆς δουλείας τοῦ ἐχθροῦ· βοῶμέν σοι καὶ εὐχαριστοῦμέν σοι, ὅτι τὰ σύμπαντα πεπλήρωκας χαρᾶς, Σωτήρ, ἐλθὼν βοηθῆσαι τῷ κόσμῳ. Κύριε, δόξα σοι.
Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
6. Κεχαριτωμένη εἶ, Θεοτόκε Παρθένε· σὲ ὑμνοῦμεν, ὅτι διὰ τοῦ Σταυροῦ τοῦ Υἱοῦ σου ὁ ᾍδης κατεβλήθη καὶ ὁ θάνατος κατηργήθη· ἡμεῖς οἱ νεκροὶ ἀνεζωοποιήθημεν καὶ τῆς αἰωνίου ζωῆς ἠξιώθημεν, καὶ τῆς πρώτης τοῦ Παραδείσου τρυφῆς ἐπετύχομεν· διὸ εὐχαριστοῦντες δοξάζομεν τὸν ἀθάνατον Χριστὸν τὸν Θεὸν ἡμῶν.
Τότε προσεύχεται:
Κύριε, εἰσάκουσον ἡμῶν, καὶ ἐλέησον ἡμᾶς, καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ἁμαρτήματα ἡμῶν. Ἀμήν.
(Κύριε, ἐλέησον) τεσσαράκοντα καὶ ἅπαξ
Ἄφεσις
Εὐχαριστοῦμέν σοι, Βασιλεῦ ὁ Παντοκράτωρ, ὁ Πατὴρ τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ δοξάζομέν σε, ὅτι ἐποίησας καιροὺς τῶν παθημάτων τοῦ Μονογενοῦς σου Υἱοῦ χρόνους παρακλήσεως καὶ προσευχῆς. Πρόσδεξαι πρὸς σε τὴν δέησιν ἡμῶν, καὶ ἐξάλειψον ἀφ’ ἡμῶν τὸ χειρόγραφον τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν τὸ καθ’ ἡμῶν γεγραμμένον, καθάπερ διέρρηξας αὐτὸ ἐν τῇ ἁγίᾳ ταύτῃ ὥρᾳ διὰ τοῦ σταυροῦ τοῦ Μονογενοῦς σου Υἱοῦ, Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ Σωτῆρος τῶν ψυχῶν ἡμῶν, δι’ οὗ κατέλυσας πᾶσαν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ.
Δὸς ἡμῖν, ὁ Θεός, καιρὸν εὐπρόσδεκτον, καὶ πολιτείαν ἄσπιλον, καὶ βίον ἡσύχιον, εἰς τὸ εὐαρεστῆσαι τῷ ἁγίῳ καὶ προσκυνητῷ ὀνόματί σου, καὶ στῆναι ἔμπροσθεν τοῦ φοβεροῦ καὶ δικαίου βήματος τοῦ Μονογενοῦς σου Υἱοῦ, Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν, ἀκατακρίτως, καὶ δοξάζειν σε σὺν πᾶσι τοῖς ἁγίοις σου· σὺ τὸν ἀγέννητον Πατέρα, καὶ τὸν ὁμοούσιον Υἱόν, καὶ τὸ ζωοποιοῦν Πνεῦμα, νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Δέησις λεγομένη τῷ τέλει πάσης ὥρας
Ἐλέησον ἡμᾶς, ὁ Θεός, εἶτα ἐλέησον ἡμᾶς. Ὁ ἐν παντὶ καιρῷ καὶ ὥρᾳ, ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς, προσκυνούμενος καὶ δοξαζόμενος, Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ μακρόθυμος, πολυέλεος, πολυεύσπλαγχνος, ὁ ἀγαπῶν τοὺς δικαίους καὶ ἐλεῶν τοὺς ἁμαρτωλοὺς, ὧν πρῶτός εἰμι ἐγώ, ὁ μὴ θέλων τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ ὡς τὸ ἐπιστρέψαι καὶ ζῆσαι, ὁ καλῶν πάντας εἰς σωτηρίαν διὰ τῆς ἐπαγγελίας τῶν μελλόντων ἀγαθῶν.
Κύριε, πρόσδεξαι ἐν τῇ ὥρᾳ ταύτῃ καὶ ἐν πάσῃ ὥρᾳ τὰς δεήσεις ἡμῶν· εὐκόλισον ἡμῖν τὸν βίον, καὶ ὁδήγησον ἡμᾶς εἰς τὸ ποιεῖν τὰς ἐντολάς σου. Ἁγίασον τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Καθάρισον τὰ σώματα ἡμῶν. Ὀρθοτόμησον τοὺς λογισμοὺς ἡμῶν. Ἐξάγνισον τὰς προαιρέσεις ἡμῶν. Ἴασαι τὰς νόσους ἡμῶν καὶ ἄφες τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν. Ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ πάσης λύπης πονηρᾶς καὶ ὀδυνῆς καρδίας. Περιτείχισον ἡμᾶς τοῖς ἁγίοις σου Ἀγγέλοις, ἵνα τῷ παρεμβολῇ αὐτῶν φρουρούμενοι καὶ ὁδηγούμενοι, καταντήσωμεν εἰς ἑνότητα πίστεως καὶ εἰς ἐπίγνωσιν τῆς ἀφάτου καὶ ἀπεράντου δόξης σου· ὅτι εὐλογητὸς εἶ εἰς τὸν αἰῶνα. Ἀμήν.
Ὁ Θεός, καταξίωσον ἡμᾶς εἰπεῖν μετ’ εὐχαριστίας· Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς...