Τρέχουσα ώρα
Προσευχὴ τοῦ Καταπετάσματος
Μεταξὺ Ἀποδείπνου καὶ Μεσονυκτικοῦ, ἡ Προσευχὴ τοῦ Καταπετάσματος προσφέρεται μάλιστα ὑπὸ μοναχῶν, ἱερέων, καὶ ἐπισκόπων, ὡς ἐξέτασις καρδίας πρὸ τοῦ ὕπνου.
Ἡ Προσευχὴ τῆς ἑσπερινῆς ὥρας, ἡ λεγομένη ὥρα τοῦ καλύμματος τοῦ σκότους ἢ Σιττάρ τοῦ σκότους (Σιττάρ, κατὰ κλῖσιν), ὧν καιρὸς ἡ πρώτη εἴσοδος τοῦ σκότους τῆς νυκτός, ἰδίᾳ τοῖς πατράσι τοῖς μοναχοῖς ἀνήκουσα.
ΠΑΤΕΡ ΗΜΩΝ
ουτως ουν προσευχεσθε υμεις πατερ ημων ο εν τοις ουρανοις αγιασθητω το ονομα σου
ελθετω η βασιλεια σου γενηθητω το θελημα σου ως εν ουρανω και επι της γης
τον αρτον ημων τον επιουσιον δος ημιν σημερον
και αφες ημιν τα οφειληματα ημων ως και ημεις αφιεμεν τοις οφειλεταις ημων
και μη εισενεγκης ημας εις πειρασμον αλλα ρυσαι ημας απο του πονηρου οτι σου εστιν η βασιλεια και η δυναμις και η δοξα εις τους αιωνας αμην
Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΗΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ
ουτως ουν προσευχεσθε υμεις πατερ ημων ο εν τοις ουρανοις αγιασθητω το ονομα σου
ελθετω η βασιλεια σου γενηθητω το θελημα σου ως εν ουρανω και επι της γης
τον αρτον ημων τον επιουσιον δος ημιν σημερον
και αφες ημιν τα οφειληματα ημων ως και ημεις αφιεμεν τοις οφειλεταις ημων
και μη εισενεγκης ημας εις πειρασμον αλλα ρυσαι ημας απο του πονηρου οτι σου εστιν η βασιλεια και η δυναμις και η δοξα εις τους αιωνας αμην
ΨΑΛΜΟΣ 50
Εὐχαριστήσωμεν τῷ εὐεργέτῃ καὶ οἰκτιρμῶν Θεῷ, Πατρὶ τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅτι ἐσκέπασεν ἡμᾶς, καὶ ἐβοήθησεν ἡμῖν, καὶ ἐφύλαξεν ἡμᾶς, καὶ προσεδέξατο ἡμᾶς πρὸς ἑαυτόν, καὶ ἠλέησεν ἡμᾶς, καὶ ἐστερέωσεν ἡμᾶς, καὶ ἤγαγεν ἡμᾶς εἰς τὴν ὥραν ταύτην. Καὶ πάλιν ἐξαιτησώμεθα αὐτὸν φυλάξαι ἡμᾶς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ τῇ ἁγίᾳ καὶ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς ἡμῶν ἐν παντὶ εἰρήνῃ· ὁ Παντοκράτωρ, Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν.
Δέσποτα, ὁ Θεὸς ὁ Παντοκράτωρ, ὁ Πατὴρ τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, εὐχαριστοῦμέν σοι ἐπὶ παντὶ καὶ διὰ πάντα καὶ ἐν πᾶσιν· ὅτι ἐσκέπασας ἡμᾶς, καὶ ἐβοήθησας ἡμῖν, καὶ ἐφύλαξας ἡμᾶς, καὶ προσεδέξω ἡμᾶς πρὸς σεαυτόν, καὶ ἠλέησας ἡμᾶς, καὶ ἐστερέωσας ἡμᾶς, καὶ ἤγαγες ἡμᾶς εἰς τὴν ὥραν ταύτην.
Διὰ τοῦτο δεόμεθα καὶ αἰτούμεθα ἐκ τῆς χρηστότητός σου, φιλάνθρωπε· δὸς ἡμῖν ἐκτελέσαι τὴν ἡμέραν ταύτην τὴν ἁγίαν καὶ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς ἡμῶν ἐν παντὶ εἰρήνῃ μετὰ φόβου σου. Πᾶσαν ζῆλον, πᾶσαν πειρασμὸν, πᾶσαν ἐνέργειαν τοῦ διαβόλου, βουλὴν ἀνθρώπων πονηρῶν, καὶ ἐπίστασιν ἐχθρῶν ἀοράτων καὶ ὁρατῶν, ἀπόστησον ἀφ᾽ ἡμῶν καὶ ἀπὸ παντὸς λαοῦ σου, καὶ ἀπὸ τοῦ ἁγίου σου τόπου τούτου. Τὰ δὲ ἀγαθὰ καὶ συμφέροντα παράσχου ἡμῖν, ὅτι σὺ ἔδωκας ἡμῖν ἐξουσίαν καταπατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων, καὶ ἐπὶ πᾶσαν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ. Καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.
Χάριτι καὶ οἰκτιρμοῖς καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ μονογενοῦς σου Υἱοῦ, Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ· δι᾽ οὗ σοι πρέπει δόξα, τιμὴ, κράτος, καὶ προσκύνησις, σὺν τῷ ζωοποιῷ σου Πνεύματι τῷ ἁγίῳ, τῷ ὁμοουσίῳ σοί, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Ἡ μακαρία προσευχὴ τοῦ καταπετάσματος,
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου· καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου.
ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου, καὶ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με.
ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινώσκω, καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστι διαπαντός.
σοὶ μόνῳ ἥμαρτον καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα· ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου, καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε.
ἰδοὺ γὰρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην, καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου.
ἰδοὺ γὰρ ἀλήθειαν ἠγάπησας· τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι.
ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ, καὶ καθαρισθήσομαι· πλυνεῖς με, καὶ ὑπὲρ χιόνα λευκανθήσομαι.
ἀκουτιεῖς με ἀγαλλίασιν καὶ εὐφροσύνην· ἀγαλλιάσονται ὀστᾶ τεταπεινωμένα.
ἀπόστρεψον τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου, καὶ πάσας τὰς ἀνομίας μου ἐξάλειψον.
καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου.
μὴ ἀπορρίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου σου, καὶ τὸ πνεῦμά σου τὸ ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ᾽ ἐμοῦ.
ἀπόδος μοι τὴν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου, καὶ πνεύματι ἡγεμονικῷ στήρισόν με.
διδάξω ἀνόμους τὰς ὁδούς σου, καὶ ἀσεβεῖς ἐπὶ σὲ ἐπιστρέψουσιν.
ῥῦσαί με ἐξ αἱμάτων, ὁ Θεὸς, ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου· ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου τὴν δικαιοσύνην σου.
Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις, καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν σου.
ὅτι εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν· ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις.
θυσία τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον· καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει.
ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου τὴν Σιών, καὶ οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἰερουσαλήμ.
τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφορὰν καὶ ὁλοκαυτώματα· τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν σου μόσχους.
PSALM 4
When I cried out, God of my righteousness heard me: in tribulation You have made room for me; have compassion upon me, O Lord, and hear my prayer.
O you, sons of men, how long will your hearts be heavy? Why do you love vanity, and seek falsehood? Know you that the Lord has made His Holy One wondrous. The Lord hears me when I cry to Him. Be angry, and do not sin; feel sorrow upon your beds for what you say in your hearts. Offer the sacrifice of righteousness, and trust in the Lord.
Many say, “Who can show us the good things?” The light of Your countenance, O Lord, has been shined upon us. You have given gladness to my heart: they have been multiplied with the fruit of their wheat and wine and oil. I shall both lie down in peace and sleep: for You alone, O Lord, have caused me to dwell in hope. ALLELUIA.
ΨΑΛΜΟΣ 6
Ἀναγινώσκονται οἱ κάτωθι ψαλμοὶ καθὼς ἕπεται:
ΨΑΛΜΟΣ 8
Ἐν τῷ ἐπικαλεσαί με εἰσήκουσάς μου, ὁ Θεὸς τῆς δικαιοσύνης μου· ἐν θλίψει ἐπλάτυνάς με· οἰκτείρησόν με καὶ εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου.
Υἱοὶ ἀνθρώπων, ἕως πότε βαρυκάρδιοι; ἱνατί ἀγαπᾶτε ματαιότητα καὶ ζητεῖτε ψεύδος;
καὶ γνῶτε ὅτι ἐθαυμάστωσεν Κύριος τὸν ὅσιόν αὐτοῦ· Κύριος εἰσακούσεταί μου ἐν τῷ κεκραγέναι με πρὸς αὐτόν.
ὀργίζεσθε καὶ μὴ ἁμαρτάνετε· ἃ λέγετε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν, ἐπὶ ταῖς κοίταις ὑμῶν κατανύγητε.
θύσατε θυσίαν δικαιοσύνης καὶ ἐλπίσατε ἐπὶ Κύριον.
Πολλοὶ λέγουσι· τίς δείξει ἡμῖν τὰ ἀγαθά; ἐσημειώθη ἐφ᾽ ἡμᾶς τὸ φῶς τοῦ προσώπου σου, Κύριε.
ἔδωκας εὐφροσύνην εἰς τὴν καρδίαν μου· ἀπὸ καρποῦ σίτου, οἴνου καὶ ἐλαίου αὐτῶν ἐπληθύνθησαν.
ἐν εἰρήνῃ ἐπ᾽ αὐτὸ τὸ αὐτὸ κοιμηθήσομαι καὶ ὑπνώσω· ὅτι σὺ, Κύριε, κατῴκισάς με ἐπ᾽ ἐλπίδι.
ΨΑΛΜΟΣ 12
Κύριε, μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέγξῃς με, μηδὲ τῇ ὀργῇ σου παιδεύσῃς με.
Ἐλέησόν με, Κύριε, ὅτι ἀσθενής εἰμι· ἴασαί με, Κύριε, ὅτι ἐταράχθη τὰ ὀστᾶ μου·
καὶ ἡ ψυχή μου ἐταράχθη σφόδρα· καὶ σύ, Κύριε, ἕως πότε;
Ἐπίστρεψον, Κύριε, ῥῦσαι τὴν ψυχήν μου· σῶσόν με ἕνεκεν τοῦ ἐλέους σου.
ὅτι οὐκ ἔστιν ἐν τῷ θανάτῳ ὁ μνημονεύων σου· ἐν δὲ τῷ ᾅδῃ τίς ἐξομολογήσεταί σοι;
ἐκοπίασα ἐν τῷ στεναγμῷ μου· λούσω καθ᾽ ἑκάστην νύκτα τὴν κλίνην μου, ἐν τοῖς δάκρυσιν μου τὴν στρωμνήν μου βρέξω.
ἐταράχθη ἀπὸ θυμοῦ ὁ ὀφθαλμός μου· ἐπαλαιώθην ἐν πᾶσιν τοῖς ἐχθροῖς μου.
ἀπόστητε ἀπ᾽ ἐμοῦ πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν, ὅτι εἰσήκουσεν Κύριος τῆς φωνῆς τοῦ κλαυθμοῦ μου·
εἰσήκουσεν Κύριος τῆς δεήσεώς μου· Κύριος τὴν προσευχὴν μου προσεδέξατο·
αἰσχυνθείησαν καὶ ταραχθείησαν σφόδρα πάντες οἱ ἐχθροί μου· ἀποστραφήτωσαν καὶ καταισχυνθήτωσαν σφόδρα διατάχως.
ΨΑΛΜΟΣ 15
Ἕως πότε, Κύριε, ἐπιλήσῃ μου εἰς τέλος; ἕως πότε ἀποστρέψεις τὸ πρόσωπόν σου ἀπ᾽ ἐμοῦ;
Ἕως πότε θήσω βουλάς ἐν ψυχῇ μου, ὀδυνῶν ἐν καρδίᾳ μου ἡμέρας; ἕως πότε ὑψωθήσεται ὁ ἐχθρός μου ἐπ᾽ ἐμέ;
Ἐπάκουσον καὶ ἐπίβλεψον, Κύριε ὁ Θεός μου· φώτισον τοὺς ὀφθαλμούς μου, μή ποτε ὑπνῶ εἰς θάνατον·
μή ποτε εἴπῃ ὁ ἐχθρός μου· ἰσχύω κατ᾽ αὐτοῦ· οἱ θλίβοντές με ἀγαλλιάσονται ἐὰν σαλευθῶ.
Ἐγὼ δὲ ἐπὶ τῷ ἐλέει σου ἤλπισα· ἀγαλλιάσεται ἡ καρδία μου ἐπὶ τῷ σωτηρίῳ σου· ᾄσω τῷ Κυρίῳ τῷ εὐεργετήσαντί με, καὶ ψαλῶ τῷ ὀνόματι Κυρίου τοῦ ὑψίστου.
ΨΑΛΜΟΣ 24
Φύλαξόν με, Κύριε, ὅτι ἐπὶ σοὶ ἤλπισα.
Εἶπα τῷ Κυρίῳ· Κύριός μου εἶ σύ· ὅτι τῶν ἀγαθῶν μου οὐ χρείαν ἔχεις.
τοῖς ἁγίοις τοῖς ἐν τῇ γῇ αὐτοῦ ἐθαυμάστωσεν πᾶν τὸ θέλημά μου ἐν αὐτοῖς.
ἐπληθύνθησαν αἱ ἀσθένειαι αὐτῶν· μετὰ ταῦτα ἐτάχυναν· οὐ μὴ συναγάγω τὰς συναγωγὰς αὐτῶν ἐξ αἱμάτων, οὐδὲ μὴ μνησθῶ τῶν ὀνομάτων αὐτῶν διὰ χειλέων μου.
Κύριος μερὶς τῆς κληρονομίας μου καὶ τοῦ ποτηρίου μου· σὺ εἶ ὁ ἀποκαθιστῶν τὴν κληρονομίαν μου ἐμοί.
σχοίνια ἐπέπεσάν μοι ἐπὶ κρατίστων· ἡ γὰρ κληρονομία μου κρατίστη μοι ἐστίν.
Εὐλογήσω τὸν Κύριον τὸν συνετίσαντά με· ἔτι δὲ καὶ ἕως νυκτὸς ἐπαίδευσάν με οἱ νεφροί μου.
Προωρώμην τὸν Κύριον ἐνώπιόν μου διὰ παντός, ὅτι ἐκ δεξιῶν μού ἐστιν, ἵνα μὴ σαλευθῶ.
Διὰ τοῦτο εὐφράνθη ἡ καρδία μου καὶ ἠγαλλιάσατο ἡ γλῶσσά μου· ἔτι καὶ ἡ σάρξ μου κατασκηνώσει ἐπ᾽ ἐλπίδι·
ὅτι οὐκ ἐγκαταλείψεις τὴν ψυχήν μου εἰς ᾅδην, οὐδὲ δώσεις τὸν ὅσιόν σου ἰδεῖν διαφθοράν.
ἐγνώρισάς μοι ὁδοὺς ζωῆς· πληρώσεις με εὐφροσύνης μετὰ τοῦ προσώπου σου· τὰ ἀπολαύσματα ἐν δεξιᾷ σου εἰς τέλος.
ΨΑΛΜΟΣ 26
Πρὸς σὲ, Κύριε, ἤρα τὴν ψυχήν μου.
ὁ Θεός μου, ἐπὶ σὲ ἤλπισα· μὴ καταισχυνθείην εἰς τὸν αἰῶνα· μηδὲ καταγελασάτωσαν με οἱ ἐχθροί μου.
καὶ γὰρ πάντες οἱ ὑπομένοντές σε οὐ μὴ καταισχυνθῶσιν· αἰσχυνθείησαν οἱ ἀνομοῦντες διακενῆ.
τὰς ὁδοὺς σου, Κύριε, γνώρισόν μοι, καὶ τὰς τρίβους σου δίδαξόν με.
ὁδήγησόν με ἐπὶ τὴν ἀλήθειάν σου καὶ δίδαξόν με, ὅτι σὺ εἶ ὁ Θεὸς ὁ σωτήρ μου, καὶ σὲ ὑπέμεινα ὅλην τὴν ἡμέραν.
Μνήσθητι τῶν οἰκτιρμῶν σου, Κύριε, καὶ τῶν ἐλεῶν σου, ὅτι ἀπὸ τοῦ αἰῶνός εἰσιν.
τὰς ἁμαρτίας νεότητός μου καὶ τὰς ἀγνοίας μου μὴ μνησθῇς· κατὰ τὸ ἔλεός σου μνήσθητί μου σὺ, ἕνεκεν τῆς χρηστότητός σου, Κύριε.
Χρηστὸς καὶ εὐθὺς ὁ Κύριος· διὰ τοῦτο νομοθετήσει ἁμαρτάνοντας ἐν ὁδῷ.
ὁδηγήσει πραεῖς ἐν κρίσει, διδάξει πραεῖς ὁδούς αὐτοῦ.
πᾶσαι αἱ ὁδοὶ Κυρίου ἔλεος καὶ ἀλήθεια τοῖς ἐκζητοῦσι τὴν διαθήκην αὐτοῦ καὶ τὰ μαρτύρια αὐτοῦ.
ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, καὶ ἵλεως ἔσῃ τῇ ἁμαρτίᾳ μου· πολλὴ γάρ ἐστιν.
τίς ἐστιν ἄνθρωπος ὁ φοβούμενος τὸν Κύριον; νομοθετήσει αὐτῷ ἐν ὁδῷ, ᾗ ᾑρέτισεν.
Ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἐν ἀγαθοῖς αὐλισθήσεται, καὶ τὸ σπέρμα αὐτοῦ κληρονομήσει γῆν.
κραταίωμα Κύριος τῶν φοβουμένων αὐτόν· καὶ τὸ ὄνομα Κυρίου τοῖς εὐσεβέσιν, καὶ τὴν διαθήκην αὐτοῦ δηλώσει αὐτοῖς.
Οἱ ὀφθαλμοί μου διὰ παντὸς πρὸς τὸν Κύριον, ὅτι αὐτὸς ἐξέλκει ἐκ παγίδος τοὺς πόδας μου.
Ἐπίβλεψον ἐπ᾽ ἐμέ, καὶ ἐλέησόν με, ὅτι μονογενὴς καὶ πτωχός εἰμι ἐγώ.
αἱ θλίψεις τῆς καρδίας μου ἐπληθύνθησαν· ἐκ τῶν ἀναγκῶν μου ἐξαγαγε με.
ἴδε τὴν ταπείνωσίν μου καὶ τὸν κόπον μου, καὶ ἄφες πάσας τὰς ἁμαρτίας μου.
ἴδε τοὺς ἐχθρούς μου, ὅτι ἐπληθύνθησαν, καὶ μίσος ἄδικον ἐμίσησάν με.
φύλαξον τὴν ψυχήν μου καὶ ῥῦσαί με· μὴ καταισχυνθείην, ὅτι ἤλπισά σε.
ἄκακοι καὶ εὐθεῖς ἐκολλήθησάν μοι, ὅτι ὑπέμεινά σε, Κύριε.
λύτρωσαι, ὁ Θεός, τὸν Ἰσραὴλ ἐκ πασῶν τῶν θλίψεων αὐτοῦ.
ΨΑΛΜΟΣ 66
Κύριος φωτισμός μου καὶ σωτήρ μου· τίνα φοβηθήσομαι; Κύριος ὑπερασπιστὴς τῆς ζωῆς μου· ἀπὸ τίνος δειλιάσω;
ἐν τῷ ἐγγίζειν ἐπ᾽ ἐμὲ κακοποιοῦντας τοῦ φαγεῖν τὰς σάρκας μου, οἱ θλίβοντές με καὶ οἱ ἐχθροί μου ἠσθένησαν καὶ ἔπεσαν.
ἐὰν παρατάξηται ἐπ᾽ ἐμὲ παρεμβολή, οὐ φοβηθήσεται ἡ καρδία μου· ἐὰν ἐγερθῇ ἐπ᾽ ἐμὲ πόλεμος, ἐν ταύτῃ ἐγὼ ἐλπίζω.
μίαν ᾐτησάμην παρὰ Κυρίου, ταύτην ἐκζητήσω· κατοικεῖν με ἐν οἴκῳ Κυρίου πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου, τοῦ θεωρεῖν με τὴν τερπνότητα Κυρίου, καὶ ἐπισκέπτεσθαι τὸν ναὸν αὐτοῦ.
ὅτι ἔκρυψέν με ἐν σκηνῇ αὐτοῦ ἐν ἡμέρᾳ κακῶν μου· ἐσκέπασέν με ἐν ἀποκρύφῳ τῆς σκηνῆς αὐτοῦ· ἐν ἐπάνω πέτρας ὕψωσέν με.
καὶ νῦν ἰδοὺ ὕψωσεν τὴν κεφαλήν μου ἐπ᾽ ἐχθρούς μου· ἐκύκλωσα καὶ ἔθυσά ἐν τῇ σκηνῇ αὐτοῦ θυσίαν ἀλαλαγμοῦ· ἄσω καὶ ψαλῶ τῷ Κυρίῳ.
Εἰσάκουσον, Κύριε, τῆς φωνῆς μου ἧς ἐκέκραξα· ἐλέησόν με καὶ εἰσάκουσόν μου.
σοῦ εἶπεν ἡ καρδία μου· Κύριον ζητήσω· ἐζήτησά σε τὸ πρόσωπόν σου· τὸ πρόσωπόν σου, Κύριε, ζητήσω.
μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ᾽ ἐμοῦ, καὶ μὴ ἐκκλίνῃς ἐν ὀργῇ ἀπὸ τοῦ δούλου σου· βοηθός μου γενοῦ· μὴ ἀποσκήψῃς με μηδὲ ἐγκαταλίπῃς με, ὁ Θεὸς τοῦ σωτηρίου μου.
ὅτι ὁ πατήρ μου καὶ ἡ μήτηρ μου ἐγκατέλιπόν με, ὁ δὲ Κύριος προσελάβετό με.
Νομοθέτησόν μοι, Κύριε, ἐν τῇ ὁδῷ σου, καὶ ὁδήγησόν με ἐν τρίβῳ εὐθείᾳ ἕνεκεν τῶν ἐχθρῶν μου.
μὴ παραδῷς με εἰς ψυχὰς θλιβόντων με· ὅτι ἐπανέστησάν μοι μάρτυρες ἄδικοι, καὶ ἐψεῦσαν ἡ ἀδικία ἑαυτῇ.
πιστεύω τοῦ ἰδεῖν τὰ ἀγαθὰ Κυρίου ἐν γῇ ζώντων.
ὑπόμεινον τὸν Κύριον· ἀνδρίζου, καὶ κραταιούσθω ἡ καρδία σου, καὶ ὑπόμεινον τὸν Κύριον.
ΨΑΛΜΟΣ 69
Ὁ Θεὸς οἰκτειρήσαι ἡμᾶς καὶ εὐλογήσαι ἡμᾶς· ἐπιφάναι τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐφ᾽ ἡμᾶς καὶ ἐλεήσαι ἡμᾶς,
τοῦ γνῶναι ἐν τῇ γῇ τὴν ὁδόν σου, ἐν πᾶσιν ἔθνεσιν τὸ σωτήριόν σου.
Ἐξομολογησάσθωσάν σοι λαοί, ὁ Θεός· ἐξομολογησάσθωσάν σοι λαοὶ πάντες.
Εὐφρανθήτωσαν καὶ ἀγαλλιάσθωσαν ἔθνη, ὅτι κρινεῖς λαοὺς ἐν εὐθύτητι, καὶ ἔθνη ἐν τῇ γῇ ὁδηγήσεις.
Ἐξομολογησάσθωσάν σοι λαοί, ὁ Θεός· ἐξομολογησάσθωσάν σοι λαοὶ πάντες.
ἡ γῆ ἔδωκεν τὸν καρπὸν αὐτῆς· εὐλογήσαι ἡμᾶς ὁ Θεὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν·
εὐλογήσαι ἡμᾶς ὁ Θεός, καὶ φοβηθήτωσαν αὐτὸν πάντα τὰ πέρατα τῆς γῆς.
Οἱ ἑξῆς ψαλμοὶ ἐκ τῆς τρίτης ὥρας:
Ὁ Θεός, εἰς βοήθειάν μου πρόσχες· Κύριε, εἰς τὸ βοηθῆσαί μοι σπεῦσον.
αἰσχυνθείησαν καὶ ἐντραπείησαν οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν μου· ἀποστραφείησαν εἰς τὰ ὀπίσω καὶ καταισχυνθείησαν οἱ βουλόμενοι μοι κακά·
ἀποστραφείησαν παραχρῆμα αἰσχυνόμενοι οἱ λέγοντές μοι· εὖγε, εὖγε.
ἀγαλλιάσθωσαν καὶ εὐφραινέσθωσαν ἐπὶ σοὶ πάντες οἱ ζητοῦντές σε· καὶ λεγέτωσαν διὰ παντὸς οἱ ἀγαπῶντες τὸ σωτήριόν σου· Μεγαλυνθήτω ὁ Κύριος.
ἐγὼ δὲ πτωχὸς εἰμι καὶ πένης· ὁ Θεός, βοήθησόν μοι· βοηθός μου καὶ ῥύστης μου εἶ σύ, Κύριε, μὴ χρονίσῃς.
ΨΑΛΜΟΣ 22
Κύριος ποιμαίνει με, καὶ οὐδέν με ὑστερήσει.
εἰς τόπον χλόης, ἐκεῖ με κατεσκήνωσεν· ἐπὶ ὕδατος ἀναπαύσεως ἐξέθρεψέν με·
τὴν ψυχήν μου ἐπέστρεψεν· ὡδήγησέν με ἐπ᾽ τρίβους δικαιοσύνης ἕνεκεν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ.
ἐὰν γὰρ καὶ πορευθῶ ἐν μέσῳ σκιᾶς θανάτου, οὐ φοβηθήσομαι κακά, ὅτι σὺ μετ᾽ ἐμοῦ εἶ· ἡ ῥάβδος σου καὶ ἡ βακτηρία σου, αὐταί με παρεκάλεσαν.
ἡτοίμασας ἐνώπιόν μου τράπεζαν ἐξ ἐναντίας τῶν θλιβόντων με· ἐλίπανας ἐν ἐλαίῳ τὴν κεφαλήν μου· καὶ τὸ ποτήριόν σου μεθύσκον με ὡς κράτιστον.
καὶ τὸ ἔλεός σου καταδιώξεταί με πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου· καὶ τὸ κατοικεῖν με ἐν οἴκῳ Κυρίου εἰς μακρότητα ἡμερῶν.
ΨΑΛΜΟΣ 29
Ὑψώσω σε, Κύριε, ὅτι ὑπεδέξω με, καὶ οὐκ εὐφρανας τοὺς ἐχθρούς μου ἐπ᾽ ἐμοί.
Κύριε ὁ Θεός μου, ἐκέκραξά σοι, καὶ ἰάσω με.
Κύριε, ἀνήγαγες ἐξ ᾅδου τὴν ψυχήν μου, ἔσωσάς με ἀπὸ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον.
Ψάλατε τῷ Κυρίῳ οἱ ὅσιοι αὐτοῦ, καὶ ἐξομολογεῖσθε τῇ μνήμῃ τῆς ἁγιωσύνης αὐτοῦ.
ὅτι θυμὸς ἐν τῇ ὀργῇ αὐτοῦ, καὶ ζωὴ ἐν τῇ εὐδοκίᾳ αὐτοῦ· ἑσπέρας αὐλισθήσεται κλαυθμὸς, καὶ εἰς τὸ πρωὶ ἀγαλλίασις.
Ἐγὼ εἶπα ἐν τῇ εὐθηνίᾳ μου· οὐ μὴ σαλευθῶ εἰς τὸν αἰῶνα.
Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου παρέσχου τῇ καλλονῇ μου δύναμιν· ἔκρυψας τὸ πρόσωπόν σου, καὶ ἐγενόμην τεταραγμένος.
πρὸς σὲ, Κύριε, κεκράξομαι, καὶ πρὸς τὸν Θεόν μου δεηθήσομαι.
τί ὄφελος ἐν τῷ αἵματί μου, ἐν τῷ καταβαίνειν με εἰς διαφθοράν; μὴ ἐξομολογήσεταί σοι χοῦς ἢ ἀναγγελεῖ τὴν ἀλήθειάν σου;
ἤκουσεν Κύριος καὶ ἠλέησέν με, Κύριος ἐγενήθη μοι βοηθός.
μετέστρεψας τὸν κοπετόν μου εἰς χαρμοσύνην μοι· διέῤῥηξας τὸν σάκκον μου καὶ περιέζωσάς με εὐφροσύνην,
ὅπως ἂν ψάλῃ σοι ἡ δόξα μου καὶ οὐ κατανύσῃ· Κύριε ὁ Θεός μου, εἰς τὸν αἰῶνα ἐξομολογήσομαί σοι.
ΨΑΛΜΟΣ 42
Κρῖνόν με, ὁ Θεός, καὶ δίκασον τὴν δίκην μου ἐξ ἔθνους οὐκ ὁσίου· ἀπὸ ἀνθρώπου ἀδίκου καὶ δολίου ῥῦσαί με.
ὅτι σὺ εἶ ὁ Θεὸς τῆς ἰσχύος μου· ἱνατί ἀπώσω με; καὶ ἱνατί σκυθρωπάζων πορεύομαι ἐν τῷ θλίβειν ἐχθρόν;
ἐξαπόστειλον τὸ φῶς σου καὶ τὴν ἀλήθειάν σου· αὐτά με ὡδήγησαν καὶ ἤγαγόν με εἰς ὄρος ἅγιόν σου καὶ εἰς τὰ σκηνώματά σου.
καὶ εἰσελεύσομαι πρὸς τὸ θυσιαστήριον τοῦ Θεοῦ, πρὸς τὸν Θεὸν τὸν εὐφραίνοντα τὴν νεότητά μου· ἐξομολογήσομαί σοι ἐν κινύρᾳ, ὁ Θεός, ὁ Θεός μου.
ἱνατί περίλυπος εἶ, ἡ ψυχή μου; καὶ ἱνατί συνταράσσεις με; ἔλπισον ἐπὶ τὸν Θεόν, ὅτι ἐξομολογήσομαι αὐτῷ· σωτήριον τοῦ προσώπου μου καὶ ὁ Θεός μου.
Οἱ ἑξῆς ψαλμοὶ ἐκ τῆς ἕκτης ὥρας:
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, ἐλέησόν με, ὅτι ἐπὶ σοὶ ἤλπισεν ἡ ψυχή μου· καὶ ἐν τῇ σκιᾷ τῶν πτερύγων σου ἐλπιῶ ἕως οὗ παρέλθῃ ἀνομία.
Κεκραξομαι πρὸς τὸν Θεὸν τὸν ὕψιστον, τὸν Θεὸν τὸν εὐεργετήσαντά με.
Ἀπέστειλεν ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἔσωσέν με, ἔδωκεν εἰς ὄνειδος τοὺς καταπατοῦντάς με· ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸ ἔλεος αὐτοῦ καὶ τὴν ἀλήθειαν αὐτοῦ.
Ἐρρύσατο τὴν ψυχήν μου ἐκ μέσου σκύμνων· ἐκοιμήθην τεταραγμένος· υἱοὶ ἀνθρώπων, οἱ ὀδόντες αὐτῶν ὅπλα καὶ βέλη, καὶ ἡ γλῶσσα αὐτῶν μάχαιρα ὀξεῖα.
Ὑψώθητι ἐπὶ τοὺς οὐρανούς, ὁ Θεός, καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἡ δόξα σου.
Παγίδα ἡτοίμασαν τοῖς ποσίν μου, καὶ κατέκαμψαν τὴν ψυχήν μου· ὤρυξαν ἐναντίον μου βόθρον, καὶ ἐνέπεσαν εἰς αὐτόν.
Ἑτοίμη καρδία μου, ὁ Θεός, ἑτοίμη καρδία μου· ᾄσομαι καὶ ψαλῶ.
Ἐξεγέρθητι, ἡ δόξα μου· ἐξεγέρθητι, ψαλτήριον καὶ κιθάρα· ἐξεγερθήσομαι ὄρθρου.
Ἐξομολογήσομαί σοι ἐν λαοῖς, Κύριε· ψαλῶ σοι ἐν ἔθνεσιν· ὅτι ἐμεγαλύνθη τὸ ἔλεός σου ἕως τῶν οὐρανῶν, καὶ ἡ ἀλήθειά σου ἕως τῶν νεφῶν.
Ὑψώθητι ἐπὶ τοὺς οὐρανούς, ὁ Θεός, καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἡ δόξα σου.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 56
Κλῖνον, Κύριε, τὸ οὖς σου, καὶ εἰσάκουσόν μου, ὅτι πτωχὸς καὶ πένης εἰμί ἐγώ.
Φύλαξον τὴν ψυχήν μου, ὅτι ὅσιος εἰμί· σῶσον τὸν δοῦλόν σου, ὁ Θεός μου, τὸν ἐλπίζοντα ἐπὶ σέ.
Ἐλέησόν με, Κύριε, ὅτι πρὸς σὲ κεκράξομαι ὅλην τὴν ἡμέραν.
Εὔφρανον τὴν ψυχήν τοῦ δούλου σου, ὅτι πρὸς σὲ, Κύριε, ἤρα τὴν ψυχήν μου.
Ὅτι σὺ, Κύριε, χρηστὸς καὶ ἐπιεικής, καὶ πολυέλεος πᾶσιν τοῖς ἐπικαλουμένοις σε.
Εἰσάκουσον, Κύριε, τῆς προσευχῆς μου, καὶ πρόσχες τῇ φωνῇ τῆς δεήσεώς μου.
Ἐν ἡμέρᾳ θλίψεώς μου ἐκέκραξά σοι, ὅτι ἐπήκουσάς μου.
Οὐκ ἔστιν ὅμοιός σοι ἐν θεοῖς, Κύριε, καὶ οὐκ ἔστιν κατὰ τὰ ἔργα σου.
Πάντα τὰ ἔθνη ὅσα ἐποίησας ἥξουσι καὶ προσκυνήσουσιν ἐνώπιόν σου, Κύριε, καὶ δοξάσουσι τὸ ὄνομά σου.
Ὅτι μέγας εἶ σὺ καὶ ποιῶν θαυμάσια· σὺ εἶ ὁ Θεὸς μόνος.
Ὁδήγησόν με, Κύριε, ἐν τῇ ὁδῷ σου, καὶ πορεύσομαι ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου· εὐφρανθήτω ἡ καρδία μου τοῦ φοβεῖσθαι τὸ ὄνομά σου.
Ἐξομολογήσομαί σοι, Κύριε ὁ Θεός μου, ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου, καὶ δοξάσω τὸ ὄνομά σου εἰς τὸν αἰῶνα·
ὅτι τὸ ἔλεός σου μέγα ἐπ’ ἐμέ, καὶ ἐρρύσω τὴν ψυχήν μου ἐξ ᾅδου κατωτάτω.
Ὁ Θεός, παράνομοι ἐπανέστησαν ἐπ’ ἐμέ, καὶ συναγωγὴ κραταιῶν ἐζήτησαν τὴν ψυχήν μου, καὶ οὐ προέθεντό σε ἐνώπιον αὐτῶν.
Καὶ σὺ, Κύριε ὁ Θεός μου, οἰκτίρμων καὶ ἐλεήμων, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ ἀληθινός.
Ἐπίβλεψον ἐπ’ ἐμέ, καὶ ἐλέησόν με· δὸς τὸ κράτος σου τῷ παιδί σου, καὶ σῶσον τὸν υἱὸν τῆς παιδίσκης σου.
Ποίησον μετ’ ἐμοῦ σημεῖον εἰς ἀγαθόν, καὶ ἴδωσιν οἱ μισοῦντές με καὶ αἰσχυνθήτωσαν, ὅτι σὺ, Κύριε, ἐβοήθησάς μοι καὶ παρεκάλεσάς με.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 85
Ὁ κατοικῶν ἐν βοηθείᾳ τοῦ Ὑψίστου, ἐν σκέπῃ τοῦ Θεοῦ τοῦ οὐρανοῦ αὐλισθήσεται.
Ἐρεῖ τῷ Κυρίῳ· Ἀντιλήπτωρ μου εἶ καὶ καταφυγή μου· ὁ Θεός μου, καὶ ἐλπιῶ ἐπ’ αὐτόν.
Ὅτι αὐτὸς ῥύσεταί σε ἐκ παγίδος θηρευτῶν, καὶ ἀπὸ λόγου ταραχώδους.
Ἐν τοῖς μεταφρένοις αὐτοῦ ἐπισκιάσει σοι, καὶ ὑπὸ τὰς πτέρυγας αὐτοῦ ἐλπιεῖς· ὅπλῳ κυκλώσει σε ἡ ἀλήθεια αὐτοῦ.
Οὐ φοβηθήσῃ ἀπὸ φόβου νυκτερινοῦ, ἀπὸ βέλους πετομένου ἡμέρας,
ἀπὸ πράγματος ἐν σκότει διαπορευομένου, ἀπὸ συμπτώματος καὶ δαιμονίου μεσημβρινοῦ.
Πεσεῖται ἐκ τοῦ πλαγίου σου χίλιοι, καὶ μυριάς ἐκ δεξιῶν σου, πρὸς δὲ σὲ οὐκ ἐγγιεῖ·
πλὴν τοῖς ὀφθαλμοῖς σου κατανοήσεις, καὶ ἀνταπόδοσιν ἁμαρτωλῶν ὄψῃ.
Ὅτι σὺ, Κύριε, ἡ ἐλπίς μου· τὸν Ὕψιστον ἔθου καταφυγήν σου.
Οὐ προσελεύσεταί σοι κακά, καὶ μάστιξ οὐ μὴ ἐγγίσῃ ἐν τῇ σκηνῇ σου.
Ὅτι τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ ἐντελεῖται περὶ σοῦ, τοῦ διαφυλάξαι σε ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς σου·
ἐπὶ χειρῶν ἀροῦσίν σε, μήποτε προσκόψῃς πρὸς λίθον τὸν πόδα σου.
Ἐπ’ ἀσπίδα καὶ βασιλίσκον ἐπιβήσῃ, καὶ καταπατήσεις λέοντα καὶ δράκοντα.
Ὅτι ἐπ’ ἐμὲ ἤλπισεν καὶ ῥύσομαι αὐτόν· σκεπάσω αὐτὸν ὅτι ἔγνω τὸ ὄνομά μου.
Κεκράξεται πρός με, καὶ ἐπακούσομαι αὐτοῦ· μετ’ αὐτοῦ εἰμι ἐν θλίψει· ἐξέλομαι αὐτὸν καὶ δοξάσω αὐτόν.
Μακρότητα ἡμερῶν πληρώσω αὐτόν, καὶ δείξω αὐτῷ τὸ σωτήριόν μου.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 90
Κύριος ἐβασίλευσεν, ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ· εὐφρανθήτωσαν νῆσοι πολλαί.
Νεφέλη καὶ γνόφος κύκλῳ αὐτοῦ· δικαιοσύνη καὶ κρίμα κατόρθωσις τοῦ θρόνου αὐτοῦ.
Πῦρ προπορεύσεται ἔμπροσθεν αὐτοῦ, καὶ φλογιεῖ κύκλῳ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ.
Ἐφώτισαν αἱ ἀστραπαὶ αὐτοῦ τὴν οἰκουμένην· εἶδεν καὶ ἐσαλεύθη ἡ γῆ.
Ὡς κηρὸς ἔτηξεν τὰ ὄρη ἀπὸ προσώπου Κυρίου, ἀπὸ προσώπου Κυρίου πάσης τῆς γῆς.
Ἀνήγγειλαν οἱ οὐρανοὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ εἶδον πάντες οἱ λαοὶ τὴν δόξαν αὐτοῦ.
Αἰσχυνθήτωσαν πάντες οἱ προσκυνοῦντες τοῖς γλυπτοῖς, οἱ ἐγκαυχώμενοι ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν· προσκυνήσατε αὐτῷ, πάντες οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ.
Ἤκουσε καὶ ἠγάλλοντο Σιὼν, καὶ ἠγαλλίασαν αἱ θυγατέρες Ἰούδα ἕνεκεν τῶν κριμάτων σου, Κύριε.
Ὅτι σὺ εἶ, Κύριε, ὕψιστος ἐπὶ πάσαν τὴν γῆν· σφόδρα ὑψώθης ὑπὲρ πάντας τοὺς θεούς.
Οἱ ἀγαπῶντες τὸν Κύριον, μισείτε πονηρίαν· φυλάσσει Κύριος τὰς ψυχὰς τῶν ὁσίων αὐτοῦ· ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλῶν ῥύσεται αὐτούς.
Φῶς ἀνέτειλε τῷ δικαίῳ, καὶ τοῖς εὐθέσι τῇ καρδίᾳ εὐφροσύνη.
Εὐφράνθητε, δίκαιοι, ἐν Κυρίῳ, καὶ ἐξομολογεῖσθε τῇ μνήμῃ τῆς ἁγιωσύνης αὐτοῦ.
Ἀλληλούϊα.
Ὁ Ψαλμὸς ἑκατοστὸς ἔνατος
قال الرب لربي: اجلس عن يميني حتى أضع أعداءك تحت موطئ قدميك. عصا قوة يرسل لك الرب من صهيون وتسود في وسط أعدائك. معك الرياسة في يوم قوتك، في بهاء القديسين. من البطن قبل كوكب الصبح ولدتك.
أقسم الرب ولن يندمَ أنك أنت هو الكاهن على طقس ملكيصادَق. الرب عن يمينك، يحطم في يوم رجزه ملوكا، يقضي بين الأمم ويملأهم جثثا، يسحق رؤوس كثيرين على الأرض. وفي الطريق يشرب الماء من الوادي. لذلكَ يرفع رأسه هلليلويا.
ΨΑΛΜΟΣ 96
Ἠγάπησα, ὅτι εἰσακούσεται Κύριος τῆς φωνῆς τῆς δεήσεώς μου·
ὅτι ἔκλινε τὸ οὖς αὐτοῦ ἐμοί, καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις μου ἐπικαλέσομαι.
Περιέσχον με ὠδῖνες θανάτου, καὶ κίνδυνοι ᾅδου εὗρόν με· θλῖψιν καὶ ὀδύνην εὗρον,
καὶ τὸ ὄνομα Κυρίου ἐπεκαλεσάμην· Ὦ Κύριε, ῥῦσαι τὴν ψυχήν μου.
Ἐλεήμων Κύριος καὶ δίκαιος, καὶ ὁ Θεὸς ἡμῶν οἰκτείρει.
Φυλάσσων τὰ νήπια ὁ Κύριος· ἐταπεινώθην, καὶ ἔσωσέ με.
Ἐπίστρεψον, ἡ ψυχή μου, εἰς τὴν ἀνάπαυσίν σου, ὅτι Κύριος εὐηργέτησέ σε·
ὅτι ἐρρύσω τὴν ψυχήν μου ἐκ θανάτου, τοὺς ὀφθαλμούς μου ἀπὸ δακρύων, καὶ τοὺς πόδας μου ἀπὸ προσκόμματος.
Εὐαρεστήσω ἐνώπιον Κυρίου ἐν χώρᾳ ζώντων.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 109
Ἐπίστευσα, διὸ ἐλάλησα· ἐγὼ δὲ ἐταπεινώθην σφόδρα.
Ἐγὼ εἶπα ἐν τῇ ἐκστάσει μου· Πᾶς ἄνθρωπος ψεύστης.
Τί ἀνταποδώσω τῷ Κυρίῳ περὶ πάντων, ὧν ἀνταπέδωκέ μοι;
Ποτήριον σωτηρίου λήψομαι, καὶ τὸ ὄνομα Κυρίου ἐπικαλέσομαι.
Τὰς εὐχάς μου τῷ Κυρίῳ ἀποδώσω ἐναντίον παντὸς τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.
Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τῶν ὁσίων αὐτοῦ.
Ὦ Κύριε, ἐγώ εἰμι ὁ δοῦλός σου, ἐγώ εἰμι ὁ δοῦλός σου καὶ υἱὸς τῆς παιδίσκης σου· διέρρηξας τοὺς δεσμοὺς μου.
Σοὶ θύσω θυσίαν αἰνέσεως, καὶ ἐν ὀνόματι Κυρίου ἐπικαλέσομαι.
Τὰς εὐχάς μου τῷ Κυρίῳ ἀποδώσω ἐναντίον παντὸς τοῦ λαοῦ αὐτοῦ,
ἐν αὐλαῖς οἴκου Κυρίου, ἐν μέσῳ σοῦ, Ἱερουσαλήμ.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 114
Ἦρα τοὺς ὀφθαλμούς μου εἰς τὰ ὄρη· πόθεν ἥξει ἡ βοήθειά μου;
Ἡ βοήθειά μου παρὰ Κυρίου, τοῦ ποιήσαντος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.
Μὴ δῷς εἰς σάλον τὸν πόδα σου, μηδὲ νυστάξῃ ὁ φυλάσσων σε.
Ἰδοὺ οὐ νυστάξει οὐδὲ ὑπνώσει ὁ φυλάσσων τὸν Ἰσραήλ.
Κύριος φυλάσσει σε· Κύριος σκέπη σου ἐπὶ χεῖρα δεξιάν σου.
Ἡμέρας ὁ ἥλιος οὐ συγκαύσει σε, οὐδὲ ἡ σελήνη τῆς νυκτός.
Κύριος φυλάξει σε ἀπὸ παντὸς κακοῦ· φυλάξει τὴν ψυχήν σου ὁ Κύριος.
Κύριος φυλάξει τὴν εἴσοδόν σου καὶ τὴν ἔξοδόν σου, ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 115
Πολλά ἐπολέμησάν με ἐκ νεότητός μου, εἰπάτω δὴ Ἰσραήλ·
Πολλά ἐπολέμησάν με ἐκ νεότητός μου, καὶ γὰρ οὐκ ἠδυνήθησάν μοι.
Ἐπὶ τοῦ νώτου μου ἐμόχλευσαν οἱ ἁμαρτωλοί, ἐμάκρυναν τὴν ἀνομίαν αὐτῶν.
Κύριος δίκαιος· συνέκοψεν αὐχένας ἁμαρτωλῶν.
Αἰσχυνθήτωσαν καὶ ἀποστραφήτωσαν εἰς τὰ ὀπίσω πάντες οἱ μισοῦντες Σιών.
Γενηθήτωσαν ὡς χόρτος δωμάτων, ὃς πρὸ τοῦ ἁρπασθῆναι ἐξηράνθη·
οὗ οὐκ ἔπλησεν τὴν χεῖρα αὐτοῦ ὁ θερίζων, καὶ τὸν κόλπον αὐτοῦ ὁ τὰ δέσμα ἁρπάζων.
Καὶ οὐκ εἶπαν οἱ παριόντες· Εὐλογία Κυρίου ἐφ’ ὑμᾶς· εὐλογήκαμεν ὑμᾶς ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Ἀλληλούϊα.
Ὁ Ψαλμὸς ἑκατοστὸς εἰκοστὸς ἔνατος
من الأعماق صرخت إليك يا رب، يا رب استمع صوتي. لتكن أذناك مصغيتين إلى صوت تضرعي. إن كنت للآثام راصدا يا رب، يا رب من يثبت لأن من عندك المغفرة. من أجل اسمك صبرْتُ لك يا رب، صبرَتْ نفسي لناموسك. انتظرت نفسي الرب من محرس الصبح إلى الليل. من محرس الصبح فلينتظر إسرائيل الرب. لأن الرحمة من عند الرب. عظيم هو خلاصه وهو يفتدي إسرائيل من كل آثامه هلليلويا.
ΨΑΛΜΟΣ 120
Κύριε, οὐχ ὑψώθη ἡ καρδία μου, οὐδὲ ἐμετεωρίσθησαν οἱ ὀφθαλμοί μου·
οὐδὲ ἐπορεύθην ἐν μεγάλοις οὐδὲ ἐν θαυμασίοις ὑπὲρ ἐμέ.
Εἰ μὴ ἐταπείνωσα καὶ ἐσίγησα τὴν ψυχήν μου, ὡς τὸ ἀπογεγαλακτισμένον ἐπὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ· ὡς ἀνταποδιδούς ἐπὶ τὴν ψυχήν μου.
Ἐλπισάτω Ἰσραὴλ ἐπὶ τὸν Κύριον ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος.
Ἀλληλούϊα.
Ὁ Ψαλμὸς ἑκατοστὸς τριακοστὸς πρῶτος
اذكر يا رب داود وكل دعته، كيف أقسم للرب ونذر لإله يعقوب: إني لا أدخل إلى مسكن بيتي، ولا أصعد على سرير فراشي، ولا أعطى لعيني نوما، ولا لأجفاني نعاسا، ولا راحة لصدغيَّ، إلى أن أجد موضعا للرب ومسكنا لإله يعقوبَ. ها قد سمعنا به في افراته ووجدناه في موضع الغابة. فلندخل إلى مساكنه ونسجد في الموضع الذي فيه استقرت قدماه.
قم يا رب إلى راحتك أنت وتابوت موضع قدسك. كهنتك يلبسون البر وأبرارك يبتهجون. من أجل داود عبدك لا ترد وجهك عن مسيحك. حلف الرب لداود حقا ولا يخلف: لأجعَلنَّ من ثمرة بطنك على كرسيك. إن حفظ بنوك عهدي وشهاداتي التي أعلمهم إياها، فبنوهم أيضا يجلسون إلى الأبد على كرسيك. لأن الرب اختار صهيون ورضيها مسكننا له. هذا هو موضع راحتي إلى أبد الأبد، ههنا أسكن لأني أردته. لصيدها أبارك بركة، لمساكينها أشبع خبزا، لكهنتها ألبس الخلاص وأبرارها يبتهجون ابتهاجا. هناك أقيم قرنا لداود. هيأتُ سراجا لمسيحي. لأعدائه ألبس الخزي وعليه يزهر قدسي هلليلويا.
Ὁ Ψαλμὸς ἑκατοστὸς τριακοστὸς δεύτερος
هوذا ما أحسن وما أحلي أن يسكن الاخوة معا. كالطيب الكائن على الرأس الذي ينزل على اللحية، لحية هارون النازلة على جيب قميصه. ومثل ندى حرمون المنحدر على جبل صهيون. لأن هناك أمر الرب بالبركة والحياة إلى الأبد هلليلويا.
ΨΑΛΜΟΣ 129
Ἰδοὺ νῦν εὐλογεῖτε τὸν Κύριον, πάντες οἱ δοῦλοι Κυρίου, οἱ ἑστῶτες ἐν οἴκῳ Κυρίου, ἐν αὐλαῖς οἴκου Θεοῦ ἡμῶν.
Ἐν ταῖς νυξὶν ἐπάρατε τὰς χεῖρας ὑμῶν εἰς τὰ ἅγια, καὶ εὐλογεῖτε τὸν Κύριον.
Εὐλογήσαι σε Κύριος ἐκ Σιών, ὁ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 130
Ἐπὶ τῶν ποταμῶν Βαβυλῶνος ἐκεῖ ἐκαθίσαμεν καὶ ἐκλαύσαμεν, ἐν τῷ μνησθῆναι ἡμᾶς τῆς Σιών.
Ἐπὶ τῶν ἰτέων ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐκρεμάσαμεν τὰ ὄργανα ἡμῶν·
ὅτι ἐκεῖ ἐπηρώτησαν ἡμᾶς οἱ αἰχμαλωτεύσαντες ἡμᾶς ῥήματα ᾠδῶν, καὶ οἱ ἀπήγοντες ἡμᾶς· ᾄσατε ἡμῖν ἐκ τῶν ᾠδῶν Σιών.
Πῶς ᾄσομεν τὴν ᾠδὴν Κυρίου ἐπὶ γῆς ἀλλοτρίας;
Ἐὰν ἐπιλάθωμαί σου, Ἱερουσαλήμ, ἐπιλησθείη ἡ δεξιά μου.
Κολληθείη ἡ γλῶσσά μου τῷ λάρυγγί μου, ἐὰν μὴ σου μνησθῶ, ἐὰν μὴ προανατάξωμαι τὴν Ἱερουσαλήμ ἐν ἀρχῇ τῆς εὐφροσύνης μου.
Μνήσθητι, Κύριε, τῶν υἱῶν Ἐδώμ, τὴν ἡμέραν Ἱερουσαλήμ, τῶν λεγόντων· Ἐκκένωσον, ἐκκένωσον ἕως τῶν θεμελίων ἐν αὐτῇ.
Θυγάτηρ Βαβυλῶνος ἡ ταλαίπωρος· μακάριος ὃς ἀνταποδώσει σοι τὸ ἀνταπόδομά σου, ὃ ἀνταπέδωκας ἡμῖν·
μακάριος ὃς κρατήσει καὶ ἐδαφιεῖ τὰ νήπιά σου πρὸς τὴν πέτραν.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 131
Κύριε, ἐκέκραξα πρὸς σέ, εἰσάκουσόν μου· πρόσχες τῇ φωνῇ τῆς δεήσεώς μου ἐν τῷ κεκραγῷ με πρὸς σέ.
Κατευθυνθήτω ἡ προσευχή μου ὡς θυμίαμα ἐνώπιόν σου, ἔπαρσις τῶν χειρῶν μου θυσία ἑσπερινή.
Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόματί μου, καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη μου.
Μὴ ἐκκλίνῃς τὴν καρδίαν μου εἰς λόγους πονηρίας, τοῦ προφασίζεσθαι προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις, μετὰ ἀνθρώπων ἐργαζομένων τὴν ἀνομίαν, καὶ οὐ μὴ συνευωσιάσω μετὰ τῶν ἐκλεκτῶν αὐτῶν.
Παιδεύσεταί με δίκαιος ἐν ἐλέει καὶ ἐλέγξει με· ἔλαιον δὲ ἁμαρτωλοῦ μὴ λιπανάτω τὴν κεφαλήν μου· ὅτι ἔτι καὶ ἡ προσευχή μου ἐν ταῖς εὐδοκίαις αὐτῶν.
Κατεπόθησαν ἐχόμενα πέτρας οἱ κριταὶ αὐτῶν· ἀκούσονται τὰ ῥήματά μου ὅτι ἡδύνθησαν.
Ὡς πάχος γῆς ἐῤῥάγη ἐπὶ τῆς γῆς, διεσκορπίσθη τὰ ὀστᾶ ἡμῶν παρὰ τὸν ᾅδην.
Ὅτι πρὸς σὲ, Κύριε, Κύριε, οἱ ὀφθαλμοί μου· ἐπὶ σὲ ἤλπισα, μὴ ἀντανέλῃς τὴν ψυχήν μου.
Φύλαξόν με ἀπὸ παγίδος, ἧς συνεστήσαντό μοι, καὶ ἀπὸ σκανδάλων τῶν ἐργαζομένων τὴν ἀνομίαν.
Πεσοῦνται ἐν ἀμφιβλήστρῳ αὐτῶν οἱ ἁμαρτωλοί, κατ’ ἰδίαν εἰμι ἐγὼ ἕως οὗ παρήλθον.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 132
Αἴνει, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον· ἁινέσω Κύριον ἐν τῇ ζωῇ μου, ψαλῶ τῷ Θεῷ μου ἕως ὑπάρχω.
Μὴ πεποίθατε ἐπ’ ἄρχοντας, ἐπὶ υἱοὺς ἀνθρώπων, οἷς οὐκ ἔστι σωτηρία.
Ἐξελεύσεται τὸ πνεῦμα αὐτοῦ, καὶ ἐπιστρέψει εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ· ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἀπολοῦνται πάντες οἱ διαλογισμοὶ αὐτῶν.
Μακάριος, οὗ ὁ Θεὸς Ἰακὼβ βοηθὸς αὐτοῦ, ἡ ἐλπὶς αὐτοῦ ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν αὐτοῦ,
τὸν ποιήσαντα τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς·
τὸν φυλάσσοντα ἀλήθειαν εἰς τὸν αἰῶνα, ποιοῦντα κρίμα τοῖς ἀδικουμένοις, διδόντα τροφὴν τοῖς πεινῶσιν.
Κύριος λύει πεπεδημένους· Κύριος σοφοῖ τυφλούς· Κύριος ἀνορθοῖ κατερραγμένους·
Κύριος ἀγαπᾷ δικαίους· Κύριος φυλάσσει τοὺς προσηλύτους· ὀρφανὸν καὶ χήραν ἀναλήψεται, καὶ ὁδὸν ἁμαρτωλῶν ἀπολεῖ.
Βασιλεύσει Κύριος εἰς τὸν αἰῶνα, ὁ Θεός σου, Σιών, εἰς γενεὰν καὶ γενεάν.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 133
(20) Ἴδε τὴν ταπείνωσίν μου καὶ ἐξελοῦ με, ὅτι τοῦ νόμου σου οὐκ ἐπελαθόμην.
Κρῖνον τὴν κρίσιν μου καὶ λύτρωσαί με· διὰ τὸν λόγον σου ζῆσόν με.
Μακρὰν ἀπὸ ἁμαρτωλῶν τὸ σωτήριον, ὅτι τὰ δικαιώματά σου οὐκ ἐξεζήτησαν.
Οἰκτιρμοί σου πολλοί, Κύριε· κατὰ τὰ κρίματά σου ζῆσόν με.
Πολλοὶ οἱ ἐκδιώκοντές με καὶ θλίβοντές με· ἐκ τῶν μαρτυρίων σου οὐκ ἐξέκλινα.
Εἶδον ἀσύνετας καὶ ἐξετηκόμην, ὅτι τὰ λόγιά σου οὐκ ἐφυλάξαντο.
Ἴδε, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἠγάπησα, Κύριε· ἐν τῷ ἐλέει σου ζῆσόν με.
Ἀρχὴ τῶν λόγων σου ἀλήθεια, καὶ εἰς τὸν αἰῶνα πάντα τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου. (Δόξα σοι, ὁ Θεός.)
(21) Ἄρχοντες κατεδίωξάν με δωρεάν, καὶ ἀπὸ τῶν λόγων σου ἐδειλίασεν ἡ καρδία μου.
Ἀγαλλιάσομαι ἐγὼ ἐπὶ τὰ λόγιά σου ὡς εὑρίσκων σκῦλα πολλά.
Ἀδικίαν ἐμίσησα καὶ ἐβδελυξάμην, τὸν δὲ νόμον σου ἠγάπησα.
Ἑπτὰκις τῆς ἡμέρας ᾐνέσω σε ἐπὶ τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου.
Εἰρήνη πολλὴ τοῖς ἀγαπῶσι τὸν νόμον σου, καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοῖς σκάνδαλον.
Προσεδόκων τὸ σωτήριόν σου, Κύριε, καὶ τὰς ἐντολάς σου ἠγάπησα.
Ἐφύλαξεν ἡ ψυχή μου τὰ μαρτύριά σου, καὶ ἠγάπησεν αὐτὰ σφόδρα.
Ἐφύλαξα τὰς ἐντολάς σου καὶ τὰ μαρτύριά σου, ὅτι πᾶσαι αἱ ὁδοί μου ἐνώπιόν σου, Κύριε. (Δόξα σοι, ὁ Θεός.)
(22) Ἐγγισάτω ἡ δέησίς μου ἐνώπιόν σου, Κύριε, κατὰ τὸ λόγιόν σου συνέτισόν με.
Εἰσελθέτω ἡ ἱκετηρία μου ἐνώπιόν σου, Κύριε· κατὰ τὸ λόγιόν σου ῥῦσαί με.
Ἐξρεύξονται τὰ χείλη μου ὕμνον, ὅταν διδάξῃς με τὰ δικαιώματά σου.
Θήσει ἡ γλῶσσά μου τὰ λόγιά σου, ὅτι πᾶσαι αἱ ἐντολαί σου δικαιοσύνη.
Γενηθήτω ἡ χείρ σου τοῦ σῶσαί με, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ᾐρετισάμην.
Ἐπεπόθησα τὸ σωτήριόν σου, Κύριε, καὶ ὁ νόμος σου μελέτη μού ἐστιν.
Ζήσεται ἡ ψυχή μου καὶ αἰνέσει σε, καὶ τὰ κρίματά σου βοηθήσει μοι.
Ἐπλανήθην ὡς πρόβατον ἀπολωλός· ζήτησον τὸν δοῦλόν σου, ὅτι τὰς ἐντολάς σου οὐκ ἐπελαθόμην. Ἀλληλούϊα.
(Εὐαγγέλιον Ἰωάννου 6:15-23) Ἰησοῦς οὖν γνοὺς ὅτι μέλλουσιν ἔρχεσθαι καὶ ἁρπάζειν αὐτὸν ἵνα ποιήσωσιν βασιλέα, ἀνεχώρησεν πάλιν εἰς τὸ ὄρος αὐτὸς μόνος.
Καὶ ὡς ἐγένετο ὀψία, κατέβησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπὶ τὴν θάλασσαν,
καὶ ἐμβάντες εἰς πλοῖον ἤρχοντο πέραν τῆς θαλάσσης εἰς Καφαρναούμ· καὶ σκοτία ἤδη ἐγεγόνει, καὶ οὔπω ἐληλύθει πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς,
ἡ τε θάλασσα ἀνέμου μεγάλου πνέοντος διηγείρετο.
Ἐληλακότες οὖν ὡς σταδίους εἴκοσι πέντε ἢ τριάκοντα θεωροῦσιν τὸν Ἰησοῦν περιπατοῦντα ἐπὶ τῆς θαλάσσης καὶ ἐγγύς τοῦ πλοίου γινόμενον, καὶ ἐφοβήθησαν.
Ὁ δὲ λέγει αὐτοῖς· Ἐγώ εἰμι· μὴ φοβεῖσθε.
Ἤθελον οὖν λαβεῖν αὐτὸν εἰς τὸ πλοῖον, καὶ εὐθέως τὸ πλοῖον ἐγένετο ἐπὶ τῆς γῆς εἰς ἣν ὑπῆγον.
Τῇ ἐπαύριον ὁ ὄχλος ὁ ἑστὼς πέραν τῆς θαλάσσης εἶδεν ὅτι πλοιάριον ἄλλο οὐκ ἦν ἐκεῖ εἰ μὴ ἓν, ἐκεῖνο εἰς ὃ ἐνέβησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, καὶ ὅτι οὐ συνεισῆλθεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸ πλοῖον, ἀλλὰ μόνοι οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἀπῆλθον·
ἦλθεν δὲ ἄλλα πλοιάρια ἐκ Τιβεριάδος ἐγγὺς τοῦ τόπου, ὅπου ἔφαγον τὸν ἄρτον, εὐχαριστήσαντος τοῦ Κυρίου.
(Δόξα τῷ Θεῷ πάντοτε.)
ΨΑΛΜΟΣ 136
Κύριε, σὺ γινώσκεις τὴν ἐγρήγορσιν τῶν ἐχθρῶν μου, τὴν δὲ ἀσθένειαν τῆς φύσεώς μου γινώσκεις, ὁ Ποιητής μου. Ἰδοὺ γὰρ τὴν ψυχήν μου εἰς χεῖράς σου τίθημι· σκέπασόν με ταῖς πτέρυξιν τῆς χρηστότητός σου, ἵνα μὴ ὑπνώσω εἰς θάνατον. Φώτισον τοὺς ὀφθαλμούς μου τῇ μεγαλειότητι τῶν λογίων σου, καὶ ἔγειρόν με διὰ παντὸς εἰς τὸ δοξάζειν σε, ὅτι μόνος ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος εἶ. (Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι.)
Κύριε, φοβερὰ ἐστὶν ἡ κρίσις σου, ἐν ᾗ συνάγεις τοὺς ἀνθρώπους καὶ ἄγγελοι παρίστανται, καὶ βιβλία ἀνοίγονται, καὶ ἔργα ἀποκαλύπτονται καὶ ἐνθυμήσεις ἐξετάζονται. Ποία ἔσται ἡ κατάκρισίς μου, ἐμοῦ ἐν ἁμαρτίαις ἁλισκομένου; τίς σβέσει τὴν φλόγα τοῦ πυρός μοι; τίς φωτιεῖ τὸ σκότος μου, ἐὰν μὴ σὺ ἐλεήσῃς με, Κύριε; Ὅτι σὺ εὔσπλαγχνος εἶ καὶ φιλάνθρωπος. (Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.)
Θεοτόκε, ἐπ’ ἐλπίδι σοῦ πεποιθότες οὐ καταισχυνθησόμεθα, ἀλλὰ σωθησόμεθα· τὴν γὰρ βοήθειαν καὶ μεσιτείαν σου κεκτημένοι, ἁγνή πανάμωμε, οὐ φοβηθησόμεθα, ἀλλὰ τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν ἐκδιώξομεν καὶ διασκορπίσομεν, καὶ σκέπην τῆς κραταιᾶς σου βοηθείας ἑαυτοῖς ληψόμεθα ἐν παντὶ ὥσπερ θυρεόν. Καὶ αἰτοῦμεν καὶ δεόμεθά σου, βοῶντες, Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς ταῖς πρεσβείαις σου, καὶ ἐξ ὕπνου ζόφου ἀνάστησον ἡμᾶς, εἰς δοξολογίαν, τῇ δυνάμει τοῦ ἐκ σοῦ σαρκωθέντος Θεοῦ.
PSALM 140
O Lord, I have cried to You, hear me. Attend to the voice of my supplication when I cry to You. Let my prayer be set forth before You as incense, and the lifting up of my hands as an evening sacrifice. O Lord, set a watch on my mouth and a strong door for my lips. Do not incline my heart to words of evil, to employ excuses for sins with men who work iniquity; and I shall not agree with their choices. The righteous shall chasten me with mercy, and reprove me: but do not let the oil of the sinner anoint my head: for yet my prayer also is in their pleasures.
Their mighty ones have been swallowed up near the rock: they shall hear my words, for they are delightful. As a lump of earth, they are broken upon the ground, their bones have been scattered at Hades. For my eyes are to You, O Lord: O Lord, I have hoped in You; do not take away my soul. Keep me from the snare which they have set for me, and from the stumbling blocks of those who work iniquity. Sinners shall fall by their own net: I am alone until iniquity passes by. ALLELUIA.
ΨΑΛΜΟΣ 145
Κύριε, ἄφες ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν. Κύριε, ἄφες ἡμῖν τὰς ἀνομίας ἡμῶν. Κύριε, ἄφες ἡμῖν τὰ παραπτώματα ἡμῶν. Κύριε, ἐπίσκεψαι τοὺς νοσοῦντας τοῦ λαοῦ σου, ἴασαι αὐτοὺς διὰ τὸ ἅγιόν σου ὄνομα. Τοὺς πατέρας καὶ ἀδελφοὺς ἡμῶν τοὺς κεκοιμημένους, Κύριε, ἀνάπαυσον τὰς ψυχὰς αὐτῶν. Σὺ ὁ ἀναμάρτητος, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς. Ὁ ἀναμάρτητος, Κύριε, βοήθησον ἡμῖν, καὶ πρόσδεξαι τὰς δεήσεις ἡμῶν πρὸς σέ· ὅτι σοὶ πρέπει δόξα καὶ κράτος καὶ ὁ τρισσὸς ἁγιασμός. Κύριε, ἐλέησον. Κύριε, ἐλέησον. Κύριε, εὐλόγησον. Ἀμήν.
Καὶ καταξίωσον ἡμᾶς εὐχαριστεῖν καὶ λέγειν· Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς....
Χαῖρέ σοι
Χαῖρέ σοι· ἱκετεύομέν σε, ἡ ἁγία ἔνδοξος ἀειπάρθενος, ἡ Θεοτόκος, μήτηρ τοῦ Χριστοῦ· ἀνάθες τὰς δεήσεις ἡμῶν πρὸς τὸν ἀγαπητὸν σου Υἱόν, ἵνα ἡμῖν ἀφῇ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν.
Χαῖρε ἡ τεκοῦσα ἡμῖν τὸ ἀληθινὸν Φῶς, τὸν Χριστὸν τὸν Θεὸν ἡμῶν· ἁγία Παρθένε, αἴτει τὸν Κύριον ὑπὲρ ἡμῶν, ἵνα ποιήσῃ ἔλεος ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν, καὶ ἀφῇ ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν.
Ὦ Παρθένε Μαρία, Θεοτόκε, ἁγία καὶ πιστὴ μεσίτρια τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν ἔμπροσθεν τοῦ Χριστοῦ ὃν ἔτεκες, ἵνα δωρήσηται ἡμῖν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν.
Χαῖρέ σοι, ἡ Παρθένε, ἡ ἀληθινὴ Βασίλισσα· χαῖρε, ἡ δόξα τοῦ γένους ἡμῶν· Ἐμμανουὴλ ἡμῖν ἔτεκες· δεόμεθά σου· μνήσθητι ἡμῶν, πιστὴ Μεσίτρια, ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἵνα ἀφῇ ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν.
ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ (ϛ΄ 15-23)
ιησους ουν γνους οτι μελλουσιν ερχεσθαι και αρπαζειν αυτον ινα ποιησωσιν αυτον βασιλεα ανεχωρησεν παλιν εις το ορος αυτος μονος
ως δε οψια εγενετο κατεβησαν οι μαθηται αυτου επι την θαλασσαν
και εμβαντες εις το πλοιον ηρχοντο περαν της θαλασσης εις καπερναουμ και σκοτια ηδη εγεγονει και ουκ εληλυθει προς αυτους ο ιησους
η τε θαλασσα ανεμου μεγαλου πνεοντος διηγειρετο
εληλακοτες ουν ως σταδιους εικοσιπεντε η τριακοντα θεωρουσιν τον ιησουν περιπατουντα επι της θαλασσης και εγγυς του πλοιου γινομενον και εφοβηθησαν
ο δε λεγει αυτοις εγω ειμι μη φοβεισθε
ηθελον ουν λαβειν αυτον εις το πλοιον και ευθεως το πλοιον εγενετο επι της γης εις ην υπηγον
τη επαυριον ο οχλος ο εστηκως περαν της θαλασσης ιδων οτι πλοιαριον αλλο ουκ ην εκει ει μη εν εκεινο εις ο ενεβησαν οι μαθηται αυτου και οτι ου συνεισηλθεν τοις μαθηταις αυτου ο ιησους εις το πλοιαριον αλλα μονοι οι μαθηται αυτου απηλθον
αλλα δε ηλθεν πλοιαρια εκ τιβεριαδος εγγυς του τοπου οπου εφαγον τον αρτον ευχαριστησαντος του κυριου
Tenoo oasht emmok o piekhristos
Προσκυνοῦμέν σε, Χριστέ, μετὰ τοῦ Ἀγαθοῦ Πατρός σου καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος· ὅτι ἦλθες καὶ ἔσωσας ἡμᾶς.
1. Κύριε, γινώσκεις τὴν ἐγρήγορσιν τῶν ἐχθρῶν μου· καὶ τὴν ἐμὴν ἀσθένειαν ἐπίστασαι, Ποιητὰ μου. Διὸ τὴν ψυχήν μου εἰς τὰς χεῖράς σου παρατίθεμαι· σκέπασόν με ταῖς πτέρυξι τῆς ἀγαθότητός σου, ἵνα μὴ ὑπνώσω εἰς θάνατον. Φώτισον τοὺς ὀφθαλμούς μου τῷ μεγέθει τῶν λογίων σου, καὶ ἀνίστων με διὰ παντὸς εἰς δοξολογίαν σου· μόνος γὰρ ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος εἶ.
Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι
Δόξα τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι.
2. Φοβερὰ ἡ κρίσις σου, Κύριε· ὅταν συντρέξωσιν οἱ ἄνθρωποι, καὶ στήκωσιν οἱ ἄγγελοι, ἀνοιγῶσι δὲ τὰ βιβλία, καὶ φανερωθῶσιν τὰ ἔργα, καὶ ἐξετασθῶσιν οἱ λογισμοί· ποία ἡ ἐμὴ κρίσις ἔσται, ἐμοῦ ἁμαρτίαις συμπεπλεγμένου; Τίς σβέσει τὰς περὶ ἐμὲ φλόγας; Τίς φωτίσει τὸ σκότος μου, εἰ μὴ σὺ, Κύριε; Ἐλέησόν με, ὅτι φιλάνθρωπος εἶ.
Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
3. Θεοτόκε, ἐπὶ σὲ πεποιθότες οὐ καταισχυνθησόμεθα, ἀλλὰ σωθησόμεθα· καὶ τὴν σὴν βοήθειαν καὶ μεσιτείαν κεκτημένοι, ἁγνὴ καὶ ἀμίαντε, οὐ φοβηθησόμεθα, ἀλλὰ τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν ἐκδιώξομεν καὶ διασκορπιῶμεν. Καὶ ἐν πᾶσιν ἀναλαμβάνομεν τὴν μεγάλην σου προστασίαν, ὡς θυρεόν. Αἰτοῦμέν σε καὶ δεόμεθα, κράζοντες· Θεοτόκε, ταῖς σῇς πρεσβείαις σῶσον ἡμᾶς, καὶ ἔγειρον ἡμᾶς ἐκ τοῦ σκότους τοῦ ὕπνου, ἵνα κραταιῶς δοξάζωμεν τὸν Θεὸν τὸν ἐκ σοῦ σαρκωθέντα.
Κύριε ἐλέησον (كῡ́ριε ἐλέησον) 41 φορές
Ἅγιος Ἅγιος Ἅγιος
Ἅγιος, Ἅγιος, Ἅγιος, Κύριος Σαβαώθ. Πλήρης ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ τῆς δόξης σου καὶ τῆς τιμῆς σου. Ἐλέησον ἡμᾶς, ὁ Θεὸς ὁ Πατὴρ ὁ Παντοκράτωρ. Ἁγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς. Κύριε ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, γενοῦ μεθ’ ἡμῶν· ὅτι οὐκ ἔχομεν ἕτερον βοηθὸν ἐν ταῖς θλίψεσι καὶ στενοχωρίαις ἡμῶν πλὴν σοῦ.
Λῦσον, ἄφες, συγχώρα ἡμῖν, ὁ Θεός, τὰ κακὰ ἡμῶν, τὰ ἐκούσια καὶ τὰ ἀκούσια, τὰ ἐν γνώσει καὶ τὰ ἐν ἀγνοίᾳ, τὰ κρυπτὰ καὶ τὰ φανερὰ. Κύριε, ἄφες αὐτὰ ἡμῖν, διὰ τὸ ἅγιόν σου ὄνομα τὸ ἐπικληθὲν ἐφ’ ἡμᾶς. Κατὰ τὸ ἔλεός σου, Κύριε, καὶ μὴ κατὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν.
Καταξίωσον ἡμᾶς εἰπεῖν μετ’ εὐχαριστίας· Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς..
Ἄφεσις
Δέσποτα, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, δὸς ἡμῖν ἀνάπαυσιν ἐν τῷ ὕπνῳ ἡμῶν, καὶ ἀνάψυχην τοῖς σώμασιν ἡμῶν, καὶ ἁγνότητα ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν· καὶ φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ ζόφου τῆς πυκνῆς ἁμαρτίας. Κοπάσον κινήσεις τῶν παθῶν, σβέσον τὴν θερμότητα τῆς σαρκὸς· παῦσον τὸν θόρυβον τοῦ σώματος· καὶ δὸς ἡμῖν νοῦν γρηγοροῦντα, καὶ φρόνημα ταπεινόν, καὶ πολιτείαν πλήρη ἀρετῆς, καὶ κοίτην ἀμίαντον, καὶ κλίνην καθαράν.
Καὶ ἀνάστησον ἡμᾶς εἰς τὸν ὕμνον τῆς νυκτὸς καὶ τοῦ ὄρθρου, ἐστηριγμένους ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου, καὶ φυλάσσοντας ἐν ἡμῖν ἀδιαλείπτως τὴν μνήμην τῶν δικαιωμάτων σου. Καὶ δὸς ἡμῖν δοξολογίαν διὰ πάσης τῆς νυκτός, εἰς τὸ εὐλογεῖν τὸ ἅγιόν σου ὄνομα τὸ πλήρες δόξης καὶ μεγαλωσύνης, σὺν τῷ ἀγαθῷ σου Πατρὶ καὶ τῷ ζωοποιῷ ἁγίῳ σου Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Δέησις λεγομένη τῷ τέλει πάσης ὥρας
Ἐλέησον ἡμᾶς, ὁ Θεός, εἶτα ἐλέησον ἡμᾶς. Ὁ ἐν παντὶ καιρῷ καὶ ὥρᾳ, ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς, προσκυνούμενος καὶ δοξαζόμενος, Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ μακρόθυμος, πολυέλεος, πολυεύσπλαγχνος, ὁ ἀγαπῶν τοὺς δικαίους καὶ ἐλεῶν τοὺς ἁμαρτωλοὺς, ὧν πρῶτός εἰμι ἐγώ, ὁ μὴ θέλων τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ ὡς τὸ ἐπιστρέψαι καὶ ζῆσαι, ὁ καλῶν πάντας εἰς σωτηρίαν διὰ τῆς ἐπαγγελίας τῶν μελλόντων ἀγαθῶν.
Κύριε, πρόσδεξαι ἐν τῇ ὥρᾳ ταύτῃ καὶ ἐν πάσῃ ὥρᾳ τὰς δεήσεις ἡμῶν· εὐκόλισον ἡμῖν τὸν βίον, καὶ ὁδήγησον ἡμᾶς εἰς τὸ ποιεῖν τὰς ἐντολάς σου. Ἁγίασον τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Καθάρισον τὰ σώματα ἡμῶν. Ὀρθοτόμησον τοὺς λογισμοὺς ἡμῶν. Ἐξάγνισον τὰς προαιρέσεις ἡμῶν. Ἴασαι τὰς νόσους ἡμῶν καὶ ἄφες τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν. Ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ πάσης λύπης πονηρᾶς καὶ ὀδυνῆς καρδίας. Περιτείχισον ἡμᾶς τοῖς ἁγίοις σου Ἀγγέλοις, ἵνα τῷ παρεμβολῇ αὐτῶν φρουρούμενοι καὶ ὁδηγούμενοι, καταντήσωμεν εἰς ἑνότητα πίστεως καὶ εἰς ἐπίγνωσιν τῆς ἀφάτου καὶ ἀπεράντου δόξης σου· ὅτι εὐλογητὸς εἶ εἰς τὸν αἰῶνα. Ἀμήν.
Ὁ Θεός, καταξίωσον ἡμᾶς εἰπεῖν μετ’ εὐχαριστίας· Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς...