Aziz Filipus, Havarithe Apostle

İnanır inanmaz bulduğu hazineyi paylaşmanın özlemini duydu. Natanael'in yanına gidip şöyle dedi: "Musa'nın ve peygamberlerin yasada hakkında yazdıklarını, Yusuf oğlu Nasıralı İsa'yı bulduk." Nathanael, Nasıra'dan iyi bir şey çıkıp çıkmayacağını merak ettiğinde, Philip tartışmadı ancak gerçek bir müjdecinin şu sözleriyle cevap verdi: "Gelin ve görün" (Yuhanna 1:45-46 (John 1:45-46)). Böylece, başlangıçtan beri Philip, başkalarını Mesih'e getiren kişiydi.

Müjde onun Rab'bin harikalarından bazılarında bulunduğunu kaydeder. Büyük kalabalık toplandığında ve ekmek kalmadığında, Rab, Filipus'u sınamak için ona döndü ve şunu sordu: "Bunlar yesinler diye nereden ekmek alalım?" Philip iki yüz kuruşluk ekmeğin yeterli olmayacağını söyledi ve sonra Rab'bin beş bin ekmek ve iki balıktan (Yuhanna 6:5-7 (John 6:5-7)) beş bin kişiyi beslediğini gördü. Ve, bazı Yunanlılar bayramda ibadet etmek için gelip İsa'yı görmek istediklerinde, ilk gelenler Filipus oldu ve o, Andreas ile birlikte isteklerini Rab'bin huzuruna getirdi (Yuhanna 12:20-22 (John 12:20-22)). Üst odada "Rab, bize Baba'yı göster, bu bize yeter" diyen ve Rab'bin "Beni gören Baba'yı görmüştür" (Yuhanna 14:8-9 (John 14:8-9)) şeklindeki nazik cevabını alan kişi de Philip'ti.

Rab'bin Göğe Yükselişinden ve Kutsal Ruh'un öğrencilerin üzerine inmesinden sonra Havariler kura çektiler ve Müjde'yi vaaz etmek için tüm dünyaya gittiler. Kıpti Synaxarium, Philip'in kaderinin onu Afrika'nın bölgelerine ve çevredeki topraklara götürdüğünü söylüyor. Orada Rab İsa Mesih'in adını duyurdu ve Tanrı, onun vaazını, onları gören herkesi hayrete düşüren belirtiler ve harikalarla doğruladı; böylece birçok kişi putlardan yaşayan Tanrı'ya tapınmaya döndü. İnananları iman konusunda güçlendirdikten sonra Frigya'ya doğru yola çıktı ve Hierapolis şehrine geldi; burada İncil'in aynı çalışmasına devam etti, hastaları iyileştirdi ve putların hilelerini kovdu.

O şehrin kâfirleri kıskançlıkla doldular ve onu, yabancıların şehirlerine girmesini yasaklayan kralın emrini çiğnemekle suçladılar. Onu yakalayıp işkence ettiler, sonra da başı aşağıya gelecek şekilde çarmıha gerdiler. O çarmıhta asılıyken büyük bir deprem her yeri sarstı ve halk korkuya kapıldı. İnanlılar onu alaşağı etmek ve bağışlamak istediklerinde, onlara yolunu tamamlamasına izin vermeleri için yalvardı ve böylece MS 80 yılında solmayan şehitlik tacını alarak saf ruhunu Mesih'in ellerine teslim etti.

Onun duaları bizimle olsun. Amin.