Story
In die dorpie Salam, in die distrik Abnoeb in die provinsie Asioet in Bo-Egipte, is op die derde van Augustus in die jaar 1923 'n kind gebore met die naam Nazir Gayed Roefail, wat God van sy moeder se skoot af afgesonder het vir die diens van sy heilige Kerk. Hy is in vroomheid grootgemaak, en van sy tere jeug af het die liefde van Christus in hom gebrand, sodat hy reeds as seun getrou in die Sondagskool-beweging gearbei het en die kinders van sy volk die weg van saligheid geleer het.
Nadat hy sy studies voltooi het, is aan hom 'n graad in geskiedenis deur die universiteit toegeken, tog kon die dinge van hierdie eeu nie 'n siel wat na God dors, versadig nie. Hy het die Koptiese Ortodokse Teologiese Seminarium binnegegaan, is onder sy leermeesters gereken, en het in die kennis van die Heilige Skrif gegroei. Maar die roep van die woestyn het hom getrek, soos dit die groot vaders voor hom getrek het.
Op die agtiende van Julie in die jaar 1954 het hy die wêreld verlaat en die Klooster van die Heilige Maagd, bekend as Deir al-Soerjaan, in die woestyn van Wadi al-Natroen binnegegaan, waar hy die engelegewaad ontvang het en die naam Antonios al-Soerjani. Daar het hy homself geheel en al aan gebed, vas en arbeid gewy, en is hy oor die ou biblioteek van die klooster aangestel, waar hy sy kosbare manuskripte georden het. Toe, in verlange na dieper stilte, het hy hom onttrek na 'n grot wat hy met sy eie hande uitgekap het, ver van die klooster, en het daar as 'n kluisenaar ongeveer ses jaar lank gewoon, in onophoudelike gebed en oordenking, worstelend teen die hartstogte en met God sprekend in die stilte van die woestyn.
In die jaar 1962 het die heilige Pous Cyrillus VI hom uit sy afsondering geroep en sy hande op hom gelê, en hom tot biskop vir Christelike onderwys en deken van die teologiese seminarium gewy, en het hom die naam Shenoeda gegee na die groot argimandriet van die Kopte. As 'n lerende herder het hy hom vir die jongmense uitgestort, en die getal studente het grootliks onder sy sorg vermenigvuldig.
Ná die ontslaping van Pous Cyrillus VI het die lot van die apostoliese troon van Sint Markus op hom geval, en op die veertiende van November in die jaar 1971 is hy as die honderd-en-sewentiende Pous van Aleksandrië ingehuldig. Vir meer as veertig jaar het hy die kudde van Christus met die hart van 'n vader versorg. Hy het die volk week ná week geleer, en duisende byeengebring om die woord van God te hoor; hy het meer as honderd boeke oor die leer en geestelike lewe van die Kerk geskryf, baie waarvan in die tale van die nasies vertaal is; hy het tientalle biskoppe en honderde priesters gewy, en kerke en kloosters oor die hele aarde geplant, sodat die Koptiese gelowiges wat in die buiteland verstrooi is, nie sonder herders sou wees nie.
Die goeie herder vlug nie op die dag van beproewing nie. In 'n tyd van verdrukking is die Pous ingeperk en in afsondering by die klooster gehou, en hy het die beproewing met geduld gedra en homself aan God toevertrou; en ná die jare van sy beproewing is hy aan sy setel en aan sy volk teruggegee, wat hom met groot blydskap ontvang het. Tot sy laaste dae het hy gearbei, al was hy deur siekte en ouderdom geboë, altyd die liefdevolle vader vir sy kinders.
Hy het in die Here ontslaap op die sewentiende van Maart in die jaar 2012, wat die agtste van Baramhat is, nadat hy die Kerk van Aleksandrië ongeveer veertig jaar en vier maande versorg het. 'n Groot menigte het oor hulle vader geween, en volgens sy eie begeerte is sy liggaam te ruste gelê in die Klooster van Sint Bishoy in Wadi al-Natroen, naby die relikwieë van die woestynvaders wat hy liefgehad het.
Mag sy gebede en sy seën met ons wees. Amen.