Story
သူတော်စင် ဗေရီနာသည် အီဂျစ်အထက်ပိုင်း သီဘီးပြည် (Thebes) ၌ ခရစ်ယာန် မျိုးနွယ်ကောင်းတစ်စုမှ ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ ထိုဒေသသည် အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံ အာဇာနည်များနှင့် တောထွက်ကျင့်ကြံသူ များစွာကို ပေးအပ်ခဲ့သော ပြည်နယ်ဖြစ်သည်။ သူ၏ နာမည်သည် "မျိုးစေ့ကောင်း" သို့မဟုတ် "အသီးအပွင့်ကောင်း" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏။ အမှန်ပင် သူသည် သီလ၊ စင်ကြယ်မှုနှင့် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေခြင်းတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက် ကြီးပြင်းခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းသော ဆရာတော်ကြီး ခိုင်ရီမွန် (ရှီရီမွန်) သည် သူ့အား ယုံကြည်ခြင်းကို သင်ကြားပေးကာ ခရစ်တော်၏ လမ်းကို ပြသခဲ့ပြီး နှစ်ခြင်းမင်္ဂလာ ပေးခဲ့သဖြင့်၊ သူသည် ငယ်စဉ်ကပင် သခင်ဘုရား၏ ကျေးဇူးတော်ကို ဝတ်ဆင်ထားသူ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဗေရီနာသည် သီဘီး တပ်ရင်း (Theban Legion) ၏ စစ်သားများနှင့် ဆွေမျိုးတော်စပ်သူ ဖြစ်သည်။ ထိုတပ်ရင်းကား သီဘိုက် (Thebaid) ဒေသမှ ခရစ်ယာန် စစ်သားများ စုဖွဲ့ထားသော တပ်ရင်းဖြစ်ပြီး၊ ရောမ အင်ပါယာ၏ အမှုတော်အတွက် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းခံရကာ၊ ယနေ့ ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံ ဖြစ်သော အနောက်ပိုင်းပြည် ရေးတီးယာ (Rhaetia) သို့ စေလွှတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဓလေ့ထုံးစံအတိုင်း အမျိုးသမီး အချို့သည် အစားအစာ ပြင်ဆင်ရန်နှင့် ဒဏ်ရာရသူများကို ပြုစုရန် တပ်ရင်းနောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြသည်။ မွန်မြတ်သော ဗေရီနာသည် မိမိဇာတိမြေ၏ ဆေးကုသမှု အတတ်ပညာ၌ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သဖြင့်၊ သူနာပြုတစ်ဦးအဖြစ် ထိုသူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားကာ မိမိလက်တို့ကို ကရုဏာ၏ အမှုတော်များ၌ ဆက်ကပ်ခဲ့သည်။
သန့်ရှင်းသော တပ်မှူး သူတော်စင် မောရစ် (Maurice)၊ သူတော်စင် ဗစ်တာ (Victor) နှင့် သီဘီးတပ်ရင်း၏ စစ်သားအားလုံးတို့သည် ခရစ်တော်ကို ဝန်ခံကြ၍ ရုပ်တုများအား ယဇ်ပူဇော်ရန် ငြင်းဆိုကြသောအခါ၊ သတ်ဖြတ်ခြင်းခံကြရကာ သက်သေခံခြင်း၏ သရဖူကို ခံယူခဲ့ကြသည်။ သူတော်စင် ဗေရီနာသည် အီဂျစ်သို့ ပြန်မသွားဘဲ၊ ခရစ်တော်အတွက် ဧည့်သည်အာဂန္တုတစ်ဦးအဖြစ် ထိုတိုင်းတစ်ပါးပြည်၌ နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်ကာ၊ တစ်ဦးတည်း ဆိတ်ငြိမ်စွာ တောထွက် ကျင့်ကြံသော အသက်တာကို လက်ခံခဲ့သည်။ သူသည် ဦးစွာ ဆိုလိုသန် (Solothurn) မြို့အနီး၌ နေထိုင်ပြီးနောက်၊ ဇူးရစ် (Zurich) မြို့အနီးရှိ ဂူတစ်ခု၌ နေထိုင်ကာ၊ အစာရှောင်ခြင်း၊ နိုးကြားစောင့်ဆိုင်းခြင်းနှင့် မပြတ်ဆုတောင်းခြင်းတို့၌ တည်ကြည်စွာ ကျင့်ကြံလျက်၊ မိမိလက်လုပ်လက်စားအားဖြင့်သာ စားသောက်ခဲ့သည်။
မိမိ ဆိတ်ငြိမ်ရာ နေရာမှ သူသည် ထိုစဉ်က ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု အမှောင်ထဲ၌ ရှိနေသေးသော လူများကို ပြုစုဖို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဖျားနာသူများကို ပြုစုကာ သူတို့၏ ဒဏ်ရာများကို ပတ်တီးစည်းပေးခဲ့ပြီး၊ အခြားသူများ ချဉ်းကပ်ရန် ကြောက်ရွံ့ကြသော နူးနာသည်များကိုပင် ကြီးမားသော ရဲစွမ်းသတ္တိဖြင့် ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။ သူသည် လူများကို သန့်ရှင်းရေးနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာ ဂရုစိုက်နည်းကို သင်ကြားပေးကာ၊ မိမိ၏ စကားများနှင့် သန့်ရှင်းသော အသက်တာ၏ ပုံသက်သေအားဖြင့် သူတို့ကို စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းခြင်းသို့ ဆောင်ကြဉ်းခဲ့သည်။ သူသည် ဆင်းရဲသားများကို မုန့်ပေးကမ်းပြီး၊ မိန်းမပျိုငယ်များကို အထူးဂရုစိုက်ကာ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်၏ စင်ကြယ်ခြင်း၌ လမ်းပြခဲ့သဖြင့်၊ များစွာသောသူတို့သည် သူ့အားဖြင့် ခရစ်တော်ထံ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။
ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ကျွန်မတော်ကို နိမိတ်လက္ခဏာ များစွာဖြင့် ဘုန်းထင်ရှားစေတော်မူသဖြင့်၊ ရုပ်တုကိုးကွယ်သော အုပ်ချုပ်သူတို့သည် သူ့ကြောင့် စိတ်ပူပန်ကြ၍ သူ့ကို ထောင်ထဲသို့ ချထားကြသည်။ ထိုနေရာ၌ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်း ခံရသောအခါ၊ သူတော်စင် မောရစ်သည် သူ့ထံ ပေါ်လာ၍ ယုံကြည်ခြင်း၌ ခိုင်ခံ့စေသဖြင့်၊ သူသည် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းခံရကာ လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။ လွတ်မြောက်ပြီးနောက် သူသည် မိမိ၏ ကြိုးပမ်းအမှုတော်များကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ကာ၊ ခရီးသွားလာ၍ သွန်သင်ပြသလျက် စိတ်ဝိညာဉ်များကို နှစ်ခြင်းမင်္ဂလာသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါ ဇူးဇတ်ခ် (Zurzach) ဟုခေါ်သော တေနီဒို (Tenedo) အရပ်၌ နောက်ဆုံး အခြေချနေထိုင်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ ဗာဂျင်မယ်တော် (Virgin) အား ရည်ညွှန်းဆက်ကပ်ထားသော အသင်းတော်တစ်ခုကို တွေ့ရှိသဖြင့်၊ မိမိ၏ ဘဝနေ့ရက်တို့ကို ထိုနေရာ၌ အဆုံးသတ်ရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချခဲ့သည်။
သန့်ရှင်းခြင်း၌ မိမိ၏ ခရီးကို ပြီးမြောက်စေပြီးနောက်၊ သူတော်စင် ဗေရီနာသည် ကော့ပ်တစ်လ တွတ် (Thout) ၏ စတုတ္ထနေ့၌ သခင်ဘုရားထံ ငြိမ်သက်စွာ စုတေ့ခဲ့သည်။ သူ၏ ရုပ်အလောင်းအပေါ်တွင် အသင်းတော်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အောက်မေ့ဖွယ်ရာသည် ရှေးပဝေသဏီကာလမှစ၍ ဆွစ်ဇာလန်ပြည်နှင့် ထိုမှလွန်သော ဒေသများတစ်လျှောက် ဂုဏ်ပြုခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သခင်ဘုရား၏ ၁၉၈၆ ခုနှစ်၌ သူ၏ ဓာတ်တော်အချို့ကို သူ၏ ဇာတိမြေ အီဂျစ်သို့ ပြန်လည် ပင့်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ သူ၏ နာမည်ဖြင့် သူတော်စင် မောရစ်နှင့်အတူ အသင်းတော်တစ်ခုကို ဆက်ကပ်ခဲ့သည်။ သူ၏ သန့်ရှင်းသော ဆုတောင်းခြင်းနှင့် အသနားခံပေးခြင်းတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ ရှိပါစေသော။ အာမင်။