Story
Ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐπιτελοῦμεν καὶ τὴν μνήμην τοῦ μαρτυρίου τῆς μακαρίας ἁγίας Μαρίνης, ἥτις ἐνίκησε τὸν διάβολον. Ἦν δὲ μία τῶν θυγατέρων τῶν εὐγενῶν τῆς Ἀντιοχείας. Οἱ δὲ γονεῖς αὐτῆς ἦσαν εἰδωλολάτραι. Καὶ ὅτε ἀπέθανεν ἡ μήτηρ αὐτῆς, ἀπέστειλεν αὐτὴν ὁ πατὴρ αὐτῆς πρὸς τροφὸν ἵνα ἀναθρέψῃ αὐτήν, ἥτις ἦν Χριστιανή. Καὶ ἐδίδαξεν αὐτὴν τὴν εἰς Χριστὸν πίστιν. Καὶ ὅτε ἔφθασεν ἡ Μαρῖνα εἰς τὸ πεντεκαιδέκατον ἔτος τῆς ἡλικίας αὐτῆς, ἀπέθανεν ὁ πατὴρ αὐτῆς. Μιᾷ δὲ τῶν ἡμερῶν ἤκουσε τῆς τροφοῦ αὐτῆς λαλούσης περὶ τοῦ βίου τῶν μαρτύρων καὶ περὶ τῆς δόξης ἣν λαμβάνουσιν ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν. Καὶ ἐπεθύμησε γενέσθαι μάρτυς ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου Χριστοῦ.
Μιᾷ δὲ τῶν ἡμερῶν ἐξῆλθεν ἡ ἁγία Μαρῖνα ἐκ τοῦ οἴκου αὐτῆς μετὰ τῶν παιδισκῶν αὐτῆς, καὶ ἐν τῇ ὁδῷ αὐτῆς παρῆλθε διὰ τοῦ Λοφαρίου Ἐβρότου τοῦ ἡγεμόνος, ὃς ἐθαύμασεν αὐτὴν σφόδρα ἰδὼν αὐτήν. Καὶ ἐκέλευσεν ἀχθῆναι αὐτὴν πρὸς αὐτόν. Ὡς δὲ ἦλθον πρὸς αὐτὴν οἱ στρατιῶται, εἶπεν αὐτοῖς ὅτι Χριστιανή εἰμι. Καὶ ὅτε ἀπήγγειλαν τοῦτο τῷ ἡγεμόνι, ἐλυπήθη, διότι ἠγάπησεν αὐτήν, καὶ ἤγαγεν αὐτὴν πρὸς ἑαυτὸν βίᾳ. Καὶ προέτεινεν αὐτῇ τὴν τῶν εἰδώλων λατρείαν καὶ ᾔτησεν αὐτὴν ἀρνήσασθαι τὸν Θεόν, ἡ δὲ ἠρνήσατο. Εἶτα ἠρώτησεν αὐτήν· «Τί τὸ ὄνομά σου;
καὶ πόθεν εἶ;» Ἡ δὲ εἶπεν αὐτῷ· «Χριστιανή εἰμι, πιστεύω εἰς τὸν Κύριον Χριστόν, καὶ τὸ ὄνομά μου Μαρῖνα.» Ἐπειρᾶτο δὲ πεῖσαι αὐτὴν διὰ πολλῶν ἐπαγγελιῶν καὶ ὑπέσχετο γαμῆσαι αὐτήν, ἡ δὲ οὐ προσέσχεν αὐτῷ. Ὡς δὲ κατηράσατο καὶ ὕβρισεν αὐτόν, ἐκέλευσε ξεσθῆναι τὸ σῶμα αὐτῆς σιδηροῖς ξυστῆρσιν, εἶτα τριβῆναι ὄξει καὶ ἁλσὶ καὶ ἀσβέστῳ, ὃ καὶ ἐποίησαν. Ὅμως δὲ ὑπέμεινε μετὰ ὑπομονῆς. Καὶ ἔβαλον αὐτὴν εἰς φυλακήν, νομίζοντες ὅτι μέλλει ἀποθανεῖν.
Καὶ παραχρῆμα ἦλθεν ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου καὶ ἰάσατο πάντα τὰ τραύματα αὐτῆς. Ἑστώσης δὲ αὐτῆς καὶ προσευχομένης, ἐκτεταμένων τῶν χειρῶν αὐτῆς ἐν σχήματι σταυροῦ, ἐξῆλθε δράκων μέγας καὶ φοβερός. Ἰδοῦσα δὲ αὐτὸν ἐφοβήθη καὶ ἔτρεμεν ὅλον τὸ σῶμα αὐτῆς. Καὶ κατέπιεν αὐτὴν ὁ δράκων, καὶ μικροῦ ἐξῆλθεν ἡ ψυχὴ αὐτῆς ἀπ’ αὐτῆς. Ἐσφράγισε δὲ ἑαυτὴν τῷ σημείῳ τοῦ σταυροῦ καὶ προσηύξατο οὖσα ἐν τῇ κοιλίᾳ τοῦ δράκοντος. Καὶ ἐσχίσθη καὶ ἔπεσεν ἐπὶ τὴν γῆν νεκρός, καὶ ἐξῆλθεν ἡ ἁγία Μαρῖνα ἀβλαβής.
Τῇ δὲ ἐπαύριον ἐκέλευσεν ὁ ἡγεμὼν ἀχθῆναι αὐτὴν πρὸς αὐτόν. Ἰδὼν δὲ αὐτὴν ὑγιαίνουσαν ἐθαύμασε σφόδρα καὶ εἶπεν αὐτῇ· «Μαρῖνα, ἐφανερώθη σήμερον ἡ μαγεία σου, ἄκουσον οὖν μου. Προσκύνησον τοῖς θεοῖς, καὶ ἔσται σοι ἀγαθὸν πολύ, καὶ δώσω σοι πάντα ὅσα ἐπηγγειλάμην σοι.» Ἡ δὲ ἔβλεψεν εἰς αὐτὸν καὶ εἰς τὰ ἄφωνα εἴδωλα μετὰ καταφρονήσεως καὶ εἶπεν· «Ἐγὼ προσκυνῶ τῷ Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ, τῷ Υἱῷ τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος, τῷ Θεῷ τῶν οὐρανῶν καὶ τῆς γῆς, καὶ ὅ τι ἂν θέλῃς ποιῆσαί μοι, ποίησον, ἐγὼ γὰρ οὐ προσέξω σοι.»
Ἐκέλευσε δὲ ὁ ἡγεμὼν κρεμασθῆναι αὐτὴν ἐπὶ τοῦ τροχοῦ, τοῦ θλίβοντος τροχοῦ, καὶ θλιβῆναι σφόδρα. Καὶ ἐποίησαν οὕτως, εἶτα ἔβαλον αὐτὴν εἰς φυλακήν. Ἦλθε δὲ πρὸς αὐτὴν ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου καὶ ἰάσατο αὐτήν. Εἶτα ἐφάνη αὐτῇ ὁ διάβολος καὶ εἶπεν· «Ὦ Μαρῖνα, ἐὰν ὑπακούσῃς τῷ ἡγεμόνι, ἔσται τοῦτο πρὸς τὸ ἀγαθόν σου, ἀνελεήμων γάρ ἐστι καὶ βούλεται ἐξαλεῖψαι τὸ ὄνομά σου ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς.» Ἔγνω δὲ ὅτι ὁ διάβολός ἐστι.
Καὶ παραχρῆμα ἐκράτησε τῆς τριχὸς τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, καὶ λαβοῦσα ῥάβδον σιδηρᾶν ἤρξατο τύπτειν αὐτὸν λέγουσα· «Παῦσαι, ὦ Σατανᾶ.» Εἶτα ἔδησεν αὐτὸν τῷ σημείῳ τοῦ σταυροῦ, ἵνα μὴ ἀναχωρήσῃ ἀπ’ ἔμπροσθεν αὐτῆς ἕως οὗ εἴπῃ αὐτῇ πάντα ὅσα ποιεῖ τῷ γένει τῶν ἀνθρώπων. Ὡς δὲ ἔθλιψεν αὐτόν, εἶπεν αὐτῇ· «Ἐγώ εἰμι ὁ ποιῶν τὴν μοιχείαν καὶ τὴν κλοπὴν καὶ τὴν βλασφημίαν καὶ τὰς ἐπιγείους ἐπιθυμίας ἀγαθὰς καὶ ἐπιθυμητὰς τῷ ἀνθρώπῳ. Καὶ ἐὰν μὴ δυνηθῶ νικῆσαι αὐτόν, ἐπάγω αὐτῷ ὕπνον καὶ ὀκνηρίαν, ἵνα μὴ προσεύχηται καὶ αἰτῇ ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν αὐτοῦ.» Καὶ παραχρῆμα ἐξέβαλεν αὐτὸν ἡ ἁγία.
Ἰδὼν δὲ αὐτὴν ὁ ἡγεμὼν ἐθαύμασε σφόδρα, εἶτα ἐκέλευσεν ἀποκαλυφθῆναι τὸ σῶμα αὐτῆς, καὶ πληρωθῆναι λέβητα μέγαν μολίβδου τετηκότος, καὶ βαπτισθῆναι αὐτὴν ἐν αὐτῷ. Ὡς δὲ ἐποίησαν οὕτως, ᾔτησε τὸν Κύριον ποιῆσαι τοῦτο αὐτῇ βάπτισμα. Καὶ ἀπέστειλεν ὁ Κύριος τὸν ἄγγελον αὐτοῦ ἐν σχήματι περιστερᾶς. Καὶ ἐβαπτίσθη λέγουσα· «Ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἑνὸς Θεοῦ. Ἀμήν.» Καὶ ἐκάλεσεν αὐτὴν φωνὴ ἐξ οὐρανοῦ λέγουσα· «Ὦ Μαρῖνα, ἐβαπτίσθης ἐν τῷ ὕδατι τοῦ βαπτίσματος.» Καὶ ἐχάρη χαρὰν μεγάλην, καὶ ἤκουσαν οἱ παρόντες τὰ συμβάντα τῇ ἁγίᾳ. Καὶ ἐπίστευσαν πολλοὶ ἐξ αὐτῶν, καὶ ἐκέλευσεν ὁ ἡγεμὼν ἀποτμηθῆναι τοὺς τραχήλους αὐτῶν, εἶτα μετὰ ταῦτα ἐκέλευσεν ἀποτμηθῆναι τὴν ἁγίαν κεφαλὴν τῆς ἁγίας Μαρίνης.
Ἔλαβε δὲ αὐτὴν ὁ δήμιος καὶ ἐξῆλθε μετ’ αὐτῆς ἔξω τῆς πόλεως, εἶτα εἶπεν αὐτῇ· «Κυρία μου Μαρῖνα, ὁρῶ τὸν ἄγγελον τοῦ Κυρίου καὶ μετ’ αὐτοῦ στέφανον φωτὸς λαμπροῦ.» Ἡ δὲ εἶπεν· «Αἰτοῦμαί σε ἀναμεῖναί με ἕως ἂν προσεύξωμαι.» Καὶ ἐξέτεινε τοὺς βραχίονας αὐτῆς καὶ προσηύξατο ἐκτενῶς, εἶτα εἶπε τῷ δημίῳ· «Ποίησον ὃ προσετάχθης.» Καὶ ἔκλινε τὸν τράχηλον αὐτῆς τῷ δημίῳ, ὁ δὲ εἶπεν αὐτῇ· «Οὐ δύναμαι ποιῆσαι τοῦτο.» Εἶπε δὲ αὐτῷ ἡ ἁγία· «Ἐὰν μὴ ποιήσῃς, οὐκ ἔσται σοι μερὶς ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ.» Ὡς δὲ ἤκουσε τὸν λόγον αὐτῆς, ἔλαβε τὴν μάχαιραν καὶ ἀπέτεμε τὸν τράχηλον αὐτῆς, εἶτα ἀπέτεμε καὶ τὸν ἑαυτοῦ τράχηλον λέγων· «Πιστεύω εἰς τὸν Θεὸν τῆς ἁγίας Μαρίνης.» Καὶ ἔπεσε παρ’ αὐτὴν καὶ ἔλαβε τὸν στέφανον τοῦ μαρτυρίου ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν.
Καὶ ἐφανέρωσεν ὁ Κύριος ἐκ τοῦ σώματος αὐτῆς πολλὰ σημεῖα καὶ θαύματα ἰάσεων. Τὸ δὲ σῶμα αὐτῆς εὑρίσκεται νῦν ἐν τῷ ναῷ τῆς Δεσποίνης τῆς Παρθένου Μαρίας τῆς Θεοτόκου ἐν Χάρετ Ἐλ-Ροὺμ. Ἡ εὐλογία τῶν προσευχῶν αὐτῆς καὶ ἡ πρεσβεία αὐτῆς ἔστωσαν μεθ’ ἡμῶν, καὶ τῷ Θεῷ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.