Story
Ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐκοιμήθη ὁ μέγας ἅγιος Φρίσκα ἢ Ὀνησίφορος, εἷς τῶν ἑβδομήκοντα ἀποστόλων. Ἦν δὲ οὗτος ὁ ἀπόστολος Ἰσραηλίτης ἐκ τῆς φυλῆς Βενιαμίν. Οἱ δὲ γονεῖς αὐτοῦ ἐφύλασσον τὸν νόμον Μωϋσέως, καὶ ἦσαν ἐκ τῶν ἀκολουθούντων τῷ Σωτῆρι, ἀκουόντων τῆς διδασκαλίας αὐτοῦ καὶ θεωμένων τὰ θαύματα καὶ τὰς δυνάμεις αὐτοῦ. Ὅτε δὲ ὁ Κύριος ἡμῶν ἤγειρε τὸν υἱὸν τῆς χήρας ἐν τῇ πόλει Ναΐν, παρῆν ὁ ἅγιος οὗτος. Καὶ ἀπῆλθεν ἄνευ ἀναβολῆς πρὸς τὸν Κύριον Χριστὸν εὐθύς, καταλιπὼν τὸ φῶς τοῦ λύχνου τοῦ ἰουδαϊκοῦ νόμου, ἵνα φωτισθῇ ὑπὸ τοῦ Ἡλίου τῆς δικαιοσύνης.
Καὶ ἐπίστευσεν εἰς αὐτὸν ἐξ ὅλης τῆς καρδίας αὐτοῦ, καὶ ἐβαπτίσθη, καὶ ἐγένετο εἷς τῶν ἑβδομήκοντα ἀποστόλων, καὶ παρῆν μετὰ τῶν μαθητῶν ἐν τῷ ὑπερῴῳ ἐν Σιὼν κατὰ τὸν καιρὸν τῆς ἐπιφοιτήσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Καὶ ἐκήρυξε τὸ Εὐαγγέλιον ἐν πολλαῖς χώραις. Ἐχειροτονήθη δὲ ἐπίσκοπος ἐν Χωρανίᾳ, ὅπου ἐκήρυξε τοῖς λαοῖς αὐτῆς καὶ ἐφώτισεν αὐτοὺς διὰ τῶν διδασκαλιῶν καὶ τῶν κηρυγμάτων αὐτοῦ, εἶτα ἐβάπτισεν αὐτούς. Καὶ τελέσας τὸν ἅγιον αὐτοῦ ἀγῶνα ἐκοιμήθη ἐν εἰρήνῃ. Καὶ ἔλαβε τὸν στέφανον τῆς ἐπουρανίου δόξης, ὢν ἑβδομήκοντα ἐτῶν, ὧν εἴκοσι ἐννέα ἔτη ἦν Ἰουδαῖος καὶ τεσσαράκοντα ἓν ἔτη Χριστιανός.
Ἐμνημόνευσε δὲ αὐτοῦ ὁ ἅγιος Παῦλος ἐν τῇ Δευτέρᾳ Ἐπιστολῇ αὐτοῦ πρὸς Τιμόθεον (Β΄ Τιμόθεον 4:19 (2 Timothy 4:19)). Ἡ εὐλογία τῆς προσευχῆς αὐτοῦ εἴη μεθ᾽ ἡμῶν. Ἀμήν.
2. Ἡ κοίμησις τοῦ Πάπα Ματθαίου, τοῦ ἑκατοστοῦ Πατριάρχου τοῦ θρόνου Ἀλεξανδρείας
Ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐπίσης, τοῦ ἔτους 1362 τῶν Μαρτύρων (31ῃ Μαρτίου τοῦ ἔτους 1646 μ.Χ.), ἐν τῷ Σαββάτῳ τοῦ Λαζάρου, ἐκοιμήθη ὁ Πάπας Ματθαῖος ὁ Τρίτος, ὁ ἑκατοστὸς Πατριάρχης. Ἐγινώσκετο δὲ τῷ ὀνόματι Ματθαῖος ὁ Τουχηνός, υἱὸς γονέων Χριστιανῶν ἐκ τῆς πόλεως Τοὺχ ἐν-Νασάρα ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Μενουφίας. Καὶ ἐφοβοῦντο τὸν Θεόν, φροντίζοντες τῶν ξένων καὶ ποιοῦντες ἐλεημοσύνην τοῖς πτωχοῖς καὶ τοῖς ἐνδεέσιν. Ἐχαρίσατο δὲ αὐτοῖς ὁ Θεὸς υἱόν, ὃν ἐκάλεσαν Θεόδωρον, καὶ ἀνέθρεψαν αὐτὸν καλῶς. Καὶ ἐπαίδευσαν αὐτὸν ἐν πάσῃ παιδείᾳ πνευματικῇ, καὶ ἐδίδαξαν αὐτὸν τὰς ἁγίας βίβλους τῆς ἐκκλησίας.
Καὶ ἐπεσκίασεν ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ τὸν εὐλογημένον τοῦτον υἱόν, καὶ ἀφιέρωσεν ἑαυτὸν εἰς τὴν μελέτην καὶ διδασκαλίαν τῆς χριστιανικῆς παιδείας. Καὶ ἐκίνησεν αὐτὸν ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν ἀγγελικὸν καὶ ἀσκητικὸν βίον, καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τῆς πόλεως αὐτοῦ, καὶ κατέλιπε τοὺς οἰκείους καὶ τοὺς συγγενεῖς αὐτοῦ, καὶ ἠκολούθησε ταῖς ἐντολαῖς τοῦ Κυρίου Χριστοῦ, καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν ἔρημον τῆς Σχήτεως. Καὶ ἐμόνασεν ἐν τῇ μονῇ τοῦ μεγάλου ἁγίου Ἀββᾶ Μακαρίου, καὶ ἠγωνίσατο ἀγῶνα μέγαν ἐν τῇ ἀσκήσει καὶ τῇ λατρείᾳ.
Καὶ ἐχειροτόνησαν αὐτὸν πρεσβύτερον, καὶ ἐπλεόνασεν ἐν τῇ ἀσκήσει καὶ ηὔξησεν ἐν ταῖς ἀρεταῖς, εἶτα προήγαγον αὐτὸν ἡγούμενον καὶ προεστῶτα τῆς μονῆς.
Καὶ μετ᾽ ὀλίγον ἐκοιμήθη ὁ Πάπας Ἰωάννης ὁ δέκατος πέμπτος, ὁ ἐνενηκοστὸς ἔνατος Πατριάρχης, καὶ συνήχθησαν οἱ πατέρες οἱ ἐπίσκοποι καὶ οἱ πρεσβύτεροι καὶ οἱ ἄρχοντες, ἵνα ἐκλέξωνται τὸν ἄξιον τοῦ ἀναβιβασθῆναι εἰς τὸν θρόνον τοῦ ἁγίου Μάρκου. Καὶ διέμενον προσευχόμενοι, αἰτούμενοι παρὰ τοῦ Κυρίου Χριστοῦ, ᾧ ἡ δόξα, ἵνα ἐκλέξηται αὐτοῖς ποιμένα ἀγαθὸν φυλάσσοντα τὸ ποίμνιον αὐτοῦ ἀπὸ τῶν λύκων τῶν ἁρπαγῶν. Καὶ τῷ θελήματι τοῦ Κυρίου Χριστοῦ, τοῦ ποιμένος τῶν ποιμένων, συνεφώνησαν πάντες ἐπὶ τῇ ἐκλογῇ τοῦ πατρὸς Θεοδώρου, τοῦ ἡγουμένου τῆς μονῆς τοῦ Ἀββᾶ Μακαρίου. Καὶ ἀπῆλθον εἰς τὴν μονὴν καὶ ἔλαβον αὐτὸν βίᾳ, καὶ ἐκάθισαν αὐτὸν Πατριάρχην τῷ ὀνόματι Ματθαῖον ἐν τῇ τετάρτῃ τοῦ Νησῆ (τῶν ἐπαγομένων ἡμερῶν) τοῦ ἔτους 1347 τῶν Μαρτύρων (7ῃ Σεπτεμβρίου τοῦ ἔτους 1631 μ.Χ.), καὶ προέστη ὁ Ἀββᾶς Ἰωάννης, ὁ μητροπολίτης τῆς μονῆς τῶν Σύρων, τῆς λειτουργίας τῆς ἐνθρονίσεως.
Καὶ ὅτε ἐκάθισεν ὁ Πάπας οὗτος ἐπὶ τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου, ἐπεμελήθη τοῦ ποιμνίου τοῦ Χριστοῦ τὴν ἀρίστην ἐπιμέλειαν, καὶ ἐν ἀρχῇ τῶν ἡμερῶν αὐτοῦ ἦν εἰρήνη καὶ γαλήνη τοῖς πιστοῖς, καὶ ἀνεπαύσαντο αἱ ἐκκλησίαι ἀπὸ τῶν θλίψεων ὑφ᾽ ὧν ἦσαν. Καὶ ἐφθόνησεν αὐτῷ ὁ Σατανᾶς ὁ ἐχθρὸς τοῦ ἀγαθοῦ, καὶ ἐκίνησέ τινας τῶν πονηρῶν κατὰ τοῦ Πάπα, καὶ ἀπῆλθον πρὸς τὸν ἄρχοντα ἐν Καΐρῳ καὶ εἶπον αὐτῷ ὅτι πᾶς ὁ καθίζων ἐπὶ τοῦ πατριαρχικοῦ θρόνου δίδωσι πολὺ ἀργύριον τῷ ἄρχοντι. Καὶ ἤκουσεν ὁ ἄρχων τῆς διαβολῆς αὐτῶν, καὶ μετεκαλέσατο τὸν Πατριάρχην ἵνα συναγάγῃ τὰ ὀφειλόμενα.
Καὶ ἀπῆλθον οἱ ἄρχοντες εἰς συνάντησιν τοῦ ἄρχοντος, ὃς οὐκ ἠρώτησε περὶ τῆς ἀπουσίας τοῦ Πατριάρχου, ἀλλὰ διελέχθη περὶ τῶν ὀφειλομένων ἃ δίδωσιν ὁ Πατριάρχης, καὶ ἠνάγκασεν αὐτοὺς ἐνεγκεῖν τετρακισχιλίους δηναρίους. Καὶ ἀνεχώρησαν ἀπ᾽ αὐτοῦ μετὰ λύπης καὶ θλίψεως διὰ τὴν βαρεῖαν ζημίαν. Ἀλλ᾽ ὁ Θεός, ᾧ ἡ δόξα, ὁ μὴ θέλων τινὰ ἀπολέσθαι, ἔθηκεν ἔλεος ἐν τῇ καρδίᾳ ἀνδρὸς Ἰουδαίου, καὶ ἀπέτισε τὴν αἰτηθεῖσαν ζημίαν τῷ ἄρχοντι. Καὶ ὑπέσχοντο οἱ ἄρχοντες τῷ ἀνδρὶ ἐκείνῳ ἀποδοῦναι αὐτῷ τὸ ἀργύριον αὐτοῦ, καὶ διεμερίσαντο τὴν ζημίαν ἐν ἑαυτοῖς, καὶ ὥρισαν τῷ Πάπᾳ μέρος μικρὸν ἐκ τῆς βαρείας ταύτης ζημίας ἵνα ἀποτίσῃ.
Καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν ἄνω Αἴγυπτον ἵνα συναγάγῃ τὸ ἀπαιτούμενον αὐτῷ ποσόν, καὶ διὰ τὴν πίστιν αὐτοῦ καὶ τὴν ἰσχυρὰν πεποίθησιν αὐτοῦ εἰς τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, ἔδωκεν αὐτῷ ὁ λαὸς ἐν καρδίᾳ συμπαθεῖ καὶ προθύμως ὃ ᾔτησεν αὐτούς.
Καὶ μετ᾽ ὀλίγον ἦλθεν εἰς τὴν κάτω Αἴγυπτον ἵνα ἐπισκέψηται τὸ ποίμνιον αὐτοῦ, καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν πόλιν Βερμᾶ, καὶ ἦλθον πρὸς αὐτὸν οἱ τῆς πόλεως Τοὺχ τῆς πόλεως αὐτοῦ καὶ παρεκάλεσαν αὐτὸν ἐλθεῖν ἵνα ἐπισκέψηται τὴν πόλιν ὅπως λάβωσι τὴν εὐλογίαν αὐτοῦ, καὶ ἐπλήρωσε τὴν αἴτησιν αὐτῶν. Καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ Πατριάρχου τούτου ἐπέπεσεν ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν Αἰγύπτου λιμὸς μέγας, οἷος οὐκ ἐγένετο πρότερον, καὶ ἔπαθεν ὁ λαὸς πολλὰ καὶ ἀπέθανον πολλοί. Καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς τῆς Αἰθιοπίας πρὸς τὸν Πατριάρχην αἰτούμενος μητροπολίτην, καὶ ἐχειροτόνησεν αὐτοῖς ὁ Πάπας Ματθαῖος μητροπολίτην ἐκ τῶν τῆς πόλεως Ἀσιούτ καὶ ἀπέστειλεν αὐτὸν πρὸς αὐτούς. Καὶ ἐπέπεσον τῷ μητροπολίτῃ τούτῳ θλίψεις καὶ λῦπαι πολλαὶ ἐκεῖ ὤν, ἕως οὗ καθεῖλον αὐτὸν καὶ ἐχειροτόνησαν ἄλλον ἀντ᾽ αὐτοῦ.
Καὶ μετὰ τὸ τελέσαι τὸν Πάπαν τὴν ποιμαντικὴν αὐτοῦ ἐπίσκεψιν τοῖς τῆς κάτω Αἰγύπτου καὶ τὴν ἀποδοχὴν τῆς προσκλήσεως τῶν τῆς Τοὺχ τοῦ ἐπισκέψασθαι τὴν πόλιν αὐτῶν, ἐξῆλθεν ἐκ Βερμᾶ μετ᾽ αὐτῶν ἐν τῇ ὁδῷ αὐτοῦ πρὸς Τοὺχ ἐν-Νασάρα. Καὶ ὅτε ἤγγισε τῇ πόλει, ὑπεδέξαντο αὐτὸν οἱ πρεσβύτεροι καὶ τὰ πλήθη τῶν Χριστιανῶν μετὰ σεβασμοῦ καὶ τιμῆς καὶ ὕμνων πνευματικῶν πρεπόντων τῇ τιμῇ αὐτοῦ. Καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὴν ἐκκλησίαν μετὰ τιμῆς καὶ δόξης, καὶ ἔμεινε μετ᾽ αὐτῶν ἐνιαυτὸν κηρύσσων τῷ λαῷ καὶ διδάσκων αὐτόν.
Καὶ ἐν τῷ εὐλογημένῳ Σαββάτῳ, τῷ μνημοσύνῳ τῆς ἡμέρας ἐν ᾗ ἤγειρεν ὁ Κύριος τὸν Λάζαρον ἐκ νεκρῶν, συνήχθη μετὰ τῶν πρεσβυτέρων καὶ τοῦ λαοῦ μετὰ τὴν λειτουργίαν, καὶ ἔφαγε μετ᾽ αὐτῶν, καὶ ἀπεχαιρέτισεν αὐτοὺς λέγων, διὰ τῆς ὁδηγίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὅτι ὁ τάφος αὐτοῦ ἔσται ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ τῆς πόλεως ταύτης καὶ ὅτι οὐκ ἀναχωρήσει ἐκ τῆς Τοὺχ. Καὶ ἀπέλυσε τὸν λαόν, καὶ ἀπῆλθεν ἵνα ἀναπαύσηται ἐν τῷ οἴκῳ ἑνὸς τῶν διακόνων.
Καὶ ὅτε ἐπέστρεψεν ὁ διάκονος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, ἔκρουσε τὴν θύραν τοῦ θαλάμου τοῦ Πάπα, καὶ ὅτε οὐκ ἔλαβεν ἀπόκρισιν, εἰσῆλθεν εἰς τὸν θάλαμον καὶ εὗρε τὸν Πατριάρχην κατακείμενον ἐπὶ τῆς κλίνης αὐτοῦ, καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πρὸς ἀνατολάς, καὶ τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ τὸ στῆθος αὐτοῦ ὡς τὸν ἅγιον σταυρόν, καὶ ἐξεχύθη τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ἐν ταῖς χερσὶ τοῦ Κυρίου. Καὶ ἦλθον οἱ πρεσβύτεροι καὶ ὁ λαὸς σπεύδοντες καὶ εὗρον αὐτὸν κεκοιμημένον καὶ οὐκ ἠλλοιώθη ἡ μορφὴ αὐτοῦ, ἀλλ᾽ ἦν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ λάμπον ὡς ὁ ἥλιος.
Καὶ ἤνεγκαν τὸ εὐλογημένον σῶμα αὐτοῦ εἰς τὴν ἐκκλησίαν, καὶ προσηύξαντο ἐπ᾽ αὐτῷ ὡς πρέπει τοῖς πατράσι τοῖς Πατριάρχαις, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἐν τῇ πόλει Τοὺχ τῇ πόλει αὐτοῦ. Καὶ διέμεινεν ἐπὶ τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου τέσσαρα καὶ δέκα ἔτη καὶ ἓξ μῆνας καὶ τρεῖς καὶ εἴκοσι ἡμέρας, ἐν αἷς οὐκ ἔφαγε κρέας οὐδὲ ἔπιεν οἶνον, καὶ ἐκοιμήθη ἐν γήρᾳ καλῷ. Ἡ εὐλογία τῆς προσευχῆς αὐτοῦ εἴη μεθ᾽ ἡμῶν, καὶ ἡ δόξα τῷ Θεῷ εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.