డెబ్బది మంది అపొస్తలులు

ఈ దినమున గొప్ప పరిశుద్ధుడైన ఫ్రిస్కా లేక ఒనేసిఫొరు, డెబ్బది మంది అపొస్తలులలో ఒకడు, నిద్రించెను. ఈ అపొస్తలుడు బెన్యామీను గోత్రమునకు చెందిన ఇశ్రాయేలీయుడు. అతని తల్లిదండ్రులు మోషే ధర్మశాస్త్రమును పాటించువారు, రక్షకుని వెంబడించి ఆయన బోధలను ఆలకించి ఆయన అద్భుతములను, మహత్కార్యములను చూచినవారిలో ఉండిరి. మన ప్రభువు నాయీను పట్టణములోని విధవరాలి కుమారుని లేపినప్పుడు, ఈ పరిశుద్ధుడు అక్కడ ఉండెను. అతడు యూదుల ధర్మశాస్త్రమను దీపపు వెలుగును విడిచిపెట్టి, నీతిసూర్యునిచేత ప్రకాశింపబడుటకై ఏ మాత్రమూ ఆలస్యము చేయక వెంటనే ప్రభువైన క్రీస్తు చెంతకు వెళ్లెను.

అతడు హృదయపూర్వకముగా ఆయనయందు విశ్వాసముంచి, బాప్తిస్మము పొంది, డెబ్బది మంది అపొస్తలులలో ఒకడాయెను; పరిశుద్ధాత్మ దిగివచ్చిన సమయమున సీయోనులోని మేడగదిలో శిష్యులతో కూడ ఉండెను. అతడు అనేక దేశములలో సువార్తను ప్రకటించెను. ఖొరానియాసుకు అతడు అధ్యక్షునిగా (బిషప్‌గా) నియమింపబడెను; అక్కడ అతడు ప్రజలకు సువార్తను ప్రకటించి, తన బోధలతోను ప్రసంగములతోను వారిని ప్రకాశింపజేసి, పిమ్మట వారికి బాప్తిస్మమిచ్చెను. తన పరిశుద్ధ పోరాటమును ముగించి అతడు సమాధానముతో నిద్రించెను. అతడు పరలోక మహిమ కిరీటమును పొందెను; అతని వయస్సు డెబ్బది సంవత్సరములు, అందులో ఇరవై తొమ్మిది సంవత్సరములు యూదునిగాను, నలువది ఒక్క సంవత్సరములు క్రైస్తవునిగాను గడిచెను.

పరిశుద్ధ పౌలు తిమోతికి వ్రాసిన రెండవ పత్రికలో అతని పేరు ప్రస్తావించెను (2 తిమోతి 4:19). ఆయన ప్రార్థనలు మనతో కూడ ఉండునుగాక. ఆమేన్.

2. అలెగ్జాండ్రియా పీఠమునకు నూరవ పోపు అయిన పోపు మత్తేయోసు నిద్ర

ఈ దినమున, అనగా అమరవీరుల శకము 1362వ సంవత్సరమున (క్రీ.శ. 1646 మార్చి 31న) లాజరు శనివారమున, నూరవ పితృపీఠాధిపతియైన పోపు మూడవ మత్తేయోసు నిద్రించెను. అతడు మత్తా అల్-తూఖీ అను పేరున ప్రసిద్ధుడు; మొనోఫియా ప్రాంతములోని తూఖ్ అల్-నసారా పట్టణమునకు చెందిన క్రైస్తవ తల్లిదండ్రుల కుమారుడు. వారు దేవునికి భయపడువారు, పరదేశులను లక్ష్యపెట్టి, బీదలకును లేమిగలవారికిని ఉపకారము చేయువారు. దేవుడు వారికి ఒక కుమారుని దయచేసెను; వారు అతనికి తాద్రోసు అని పేరు పెట్టి, మంచిగా పెంచిరి. వారు అతనికి సమస్త ఆత్మీయ క్రమశిక్షణతో శిక్షణ ఇచ్చి, పరిశుద్ధ సంఘ గ్రంథములను నేర్పిరి.

దేవుని కృప ఈ ధన్యుడైన కుమారునిపై నిండియుండెను గనుక అతడు క్రైస్తవ విద్యను అభ్యసించుటకును బోధించుటకును తనను తాను అర్పించుకొనెను. దేవుని కృప అతనిని దేవదూతల వంటి సన్యాస జీవితమునకు నడిపించెను గనుక అతడు తన పట్టణమును విడిచి, తన కుటుంబమును బంధువులను వదలి, ప్రభువైన క్రీస్తు ఆజ్ఞలను అనుసరించి షీహీత్ అరణ్యమునకు వెళ్లెను. అతడు గొప్ప పరిశుద్ధుడైన అబ్బా మకారి మఠములో సన్యాసిగా చేరి, నిష్ఠలోను ఆరాధనలోను గొప్ప పోరాటమును సాగించెను. వారు అతనిని యాజకునిగా నియమించిరి గనుక అతడు నిష్ఠలో మరింత అభివృద్ధి చెంది సద్గుణములలో పెరిగెను; పిమ్మట వారు అతనిని ప్రధాన యాజకునిగాను మఠాధ్యక్షునిగాను నియమించిరి.

కొంతకాలమునకు తొంబది తొమ్మిదవ పితృపీఠాధిపతియైన పదునైదవ పోపు యోఅన్నిసు నిద్రించెను; పరిశుద్ధ మార్కు పీఠమునకు హెచ్చింపబడుటకు తగినవానిని ఎన్నుకొనుటకై తండ్రులైన అధ్యక్షులును (బిషప్పులును), యాజకులును, ప్రముఖులును సమావేశమైరి. ప్రభువు మందను చీల్చు తోడేళ్ల నుండి కాపాడుటకు తమకు మంచి కాపరిని ఏర్పరచవలెనని, మహిమ గల ప్రభువైన క్రీస్తును వేడుకొనుచు వారు ప్రార్థనలో నిలిచిరి. కాపరులకు కాపరియైన ప్రభువైన క్రీస్తు చిత్తానుసారముగా, అబ్బా మకారి మఠాధిపతియైన తాద్రోసు అను తండ్రిని ఎన్నుకొనుటకు అందరు ఏకీభవించిరి. వారు మఠమునకు వెళ్లి అతనిని బలవంతముగా పట్టుకొని, అమరవీరుల శకము 1347వ సంవత్సరమున (క్రీ.శ. 1631 సెప్టెంబరు 7న) నసీ (అధిక దినముల) నాలుగవ దినమున, మత్తేయోసు అను పేరుతో అతనిని పితృపీఠాధిపతిగా కూర్చుండబెట్టిరి; సిరియను మఠపు మహాధ్యక్షుడైన అబ్బా యోఅన్నిసు పీఠాధిష్ఠాపన సేవకు అధ్యక్షత వహించెను.

ఈ పోపు అపోస్తలిక పీఠముపై కూర్చున్నప్పుడు, అతడు క్రీస్తు మందను అత్యుత్తమ రీతిగా పరామర్శించెను; అతని పరిపాలన ప్రారంభదినములలో విశ్వాసులకు సమాధానమును నెమ్మదియు ఉండెను. సంఘములు తాము అనుభవించుచున్న శ్రమల నుండి విశ్రాంతి పొందెను. మేలుకు శత్రువైన సాతాను అతనిపై అసూయపడి, కొందరు దుర్మార్గులను పోపునకు విరోధముగా రేపెను; వారు కైరోలోని పాలకుని చెంతకు వెళ్లి, పితృపీఠముపై కూర్చునువాడెవడైనను పాలకునికి ఎక్కువ ధనమును చెల్లించునని అతనితో చెప్పిరి. పాలకుడు వారి నింద ఆలకించి, బకాయీలను వసూలు చేయుటకు పితృపీఠాధిపతిని పిలిపించెను.

ప్రముఖులు పాలకుని కలియుటకు వెళ్లగా, అతడు పితృపీఠాధిపతి రాకపోవుట గూర్చి అడుగక, పితృపీఠాధిపతి చెల్లింపవలసిన బకాయీల గూర్చియే మాట్లాడి, నాలుగు వేల దీనారములు తేవలెనని వారిని నిర్బంధించెను. ఆ భారమైన జుర్మానా కారణముగా వారు దుఃఖముతోను విషాదముతోను అతని యొద్ద నుండి తిరిగివెళ్లిరి. అయితే ఎవరును నశించుట ఇష్టపడని, మహిమ గల దేవుడు ఒక యూదుని హృదయములో కనికరము కలిగించెను; అతడు పాలకునికి కావలసిన జుర్మానాను చెల్లించెను. ప్రముఖులు అతని ధనమును తిరిగి చెల్లించెదమని ఆ మనుష్యునికి వాగ్దానము చేసి, ఆ జుర్మానాను తమలో పంచుకొని, ఈ భారమైన జుర్మానాలో కొంత చిన్న భాగమును పోపు చెల్లించునట్లు నిర్ణయించిరి.

తనకు అవసరమైన మొత్తమును వసూలు చేయుటకు అతడు ఎగువ ఈజిప్టుకు వెళ్లెను; దేవుని సహాయముపై తనకున్న దృఢ విశ్వాసమును నమ్మకము కారణముగా, ప్రజలు కనికరముగల హృదయముతో, ఇష్టపూర్వకముగా అతడు అడిగినదానిని అతనికి ఇచ్చిరి.

కొంతకాలమునకు అతడు తన మందను పరామర్శించుటకు దిగువ ఈజిప్టుకు వచ్చి, బెర్మా పట్టణమునకు వెళ్లెను; అతని స్వగ్రామమైన తూఖ్ పట్టణవాసులు అతని యొద్దకు వచ్చి, తాము ఆశీర్వదింపబడుటకై ఆ పట్టణమును సందర్శింపవలెనని అతనిని ఆహ్వానించిరి; అతడు వారి కోరిక నెరవేర్చెను. ఈ పితృపీఠాధిపతి దినములలో ఈజిప్టు దేశమంతటిపై మునుపెన్నడూ లేని గొప్ప కరవు వచ్చెను; ప్రజలు ఎంతో శ్రమపడిరి, అనేకులు చనిపోయిరి. ఇథియోపియా రాజు పితృపీఠాధిపతి యొద్దకు ఒక మహాధ్యక్షుని అడుగుచు వార్త పంపెను; పోపు మత్తేయోసు అస్యూట్ పట్టణవాసులలో ఒకనిని మహాధ్యక్షునిగా నియమించి వారియొద్దకు పంపెను. ఈ మహాధ్యక్షుడు అక్కడ ఉన్నప్పుడు అతనిపై అనేక శ్రమలును దుఃఖములును వచ్చెను, చివరకు వారు అతనిని తొలగించి, అతనికి బదులుగా మరియొకనిని నియమించిరి.

పోపు దిగువ ఈజిప్టు ప్రజలను పరామర్శించుటను ముగించి, తమ పట్టణమును సందర్శింపవలెనను తూఖ్ ప్రజల ఆహ్వానమును అంగీకరించిన పిమ్మట, తూఖ్ అల్-నసారాకు వెళ్లు మార్గమున వారితో కూడ బెర్మా నుండి బయలుదేరెను. అతడు పట్టణమునకు సమీపించినప్పుడు, యాజకులును క్రైస్తవ ప్రజల సమూహమును అతని ఘనతకు తగినట్లు గౌరవముతోను భక్తితోను ఆత్మీయ గీతములతోను అతనిని ఎదుర్కొనిరి. అతడు ఘనతతోను మహిమతోను సంఘములోనికి ప్రవేశించి, ప్రజలకు ప్రసంగించుచు బోధించుచు ఒక సంవత్సరము వారితో గడిపెను.

ప్రభువు లాజరును మృతులలో నుండి లేపిన దినపు జ్ఞాపకార్థమైన ధన్యమైన శనివారమున, దివ్య ఆరాధన (కుర్బానా) తరువాత అతడు యాజకులను ప్రజలను కలిసికొని, వారితో కూడ భోజనము చేసి, పరిశుద్ధాత్మ నడిపింపునుబట్టి, తన సమాధి ఈ పట్టణ సంఘములోనే ఉండుననియు, తాను తూఖ్‌ను విడిచిపోననియు చెప్పుచు వారికి వీడ్కోలు పలికెను. అతడు ప్రజలను పంపివేసి, ఒక డీకను ఇంటిలో విశ్రాంతి తీసికొనుటకు వెళ్లెను. ఆ డీకను ఇంటికి తిరిగివచ్చి, పోపు గదితలుపు తట్టగా జవాబు రాకపోవుటచేత గదిలోనికి ప్రవేశించి, పితృపీఠాధిపతి తన మంచముపై తూర్పు దిక్కు చూచుచు, తన చేయి పరిశుద్ధ సిలువ ఆకారమున రొమ్ముపై ఉంచుకొని పండుకొనియుండుట చూచెను; అతని ఆత్మ ప్రభువు చేతులలోనికి వెళ్లిపోయియుండెను.

యాజకులును ప్రజలును త్వరగా వచ్చి, అతడు నిద్రించెనని కనుగొనిరి; అతని రూపము మారలేదు, కాని అతని ముఖము సూర్యునివలె ప్రకాశించుచుండెను. వారు అతని ధన్యమైన దేహమును సంఘమునకు తీసికొనివెళ్లి, తండ్రులైన పితృపీఠాధిపతులకు తగినట్లు అతనిపై ప్రార్థన చేసి, అతని స్వగ్రామమైన తూఖ్ పట్టణ సంఘములో అతనిని సమాధి చేసిరి. అతడు అపోస్తలిక పీఠముపై పదునాలుగు సంవత్సరములు, ఆరు నెలలు, ఇరవై మూడు దినములు ఉండి, ఆ కాలమంతటిలో మాంసము తినలేదు, ద్రాక్షారసము త్రాగలేదు; మంచి వృద్ధాప్యమున నిద్రించెను. ఆయన ప్రార్థనలు మనతో కూడ ఉండునుగాక; దేవునికి నిత్యము మహిమ కలుగునుగాక. ఆమేన్.