တမန်တော် ခုနစ်ဆယ်

ဤနေ့တွင် တမန်တော်ခုနစ်ဆယ်ပါးအနက် တစ်ပါးဖြစ်သော မြတ်သောသူတော်စင် ဖရစ်စကာ (သို့မဟုတ်) ဩနေသိဖော်ရု အနိစ္စရောက်ခဲ့သည်။ ဤတမန်တော်သည် ဗင်္ယာမိန်အမျိုးအနွယ်မှ ဣသရေလလူဖြစ်သည်။ သူ၏မိဘတို့သည် မောရှေ၏ပညတ်တရားကို စောင့်ထိန်းကြ၍၊ ကယ်တင်ရှင်နောက်တော်သို့ လိုက်ကြသူများ၊ ကိုယ်တော်၏ဩဝါဒတော်များကို နာယူကြ၍ အံ့ဖွယ်နှင့် နိမိတ်လက္ခဏာတော်များကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ငါတို့သခင်သည် နာဣနမြို့ရှိ မုဆိုးမ၏သားကို ထမြောက်စေတော်မူသောအခါ ဤသူတော်စင်သည် ထိုနေရာ၌ ရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် ဂျူးပညတ်တရားဟူသော မီးခွက်၏အလင်းကို စွန့်ပစ်လျက်၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနေမင်းဖြင့် အလင်းရရှိရန် မဆိုင်းမတွ ချက်ချင်းပင် သခင်ခရစ်တော်ထံသို့ ချဉ်းကပ်ခဲ့သည်။

သူသည် ကိုယ်တော်ကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်လျက် ဗတ္တိဇံကိုခံယူ၍ တမန်တော်ခုနစ်ဆယ်ပါးအနက် တစ်ပါးဖြစ်လာ၍၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော် ဆင်းသက်တော်မူသောအခါ ဇိအုန်ရှိ အထက်ခန်း၌ တပည့်တော်တို့နှင့်အတူ ရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် နိုင်ငံများစွာ၌ ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြောခဲ့သည်။ သူ့ကို ခိုရာနိအတ်စ်အရပ်အတွက် ဆရာတော်ကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်းခံရ၍၊ ထိုအရပ်တွင် ပြည်သူတို့အား တရားဟောပြော၍ မိမိ၏ဩဝါဒနှင့် ဒေသနာများဖြင့် အလင်းပေးပြီးနောက် သူတို့ကို ဗတ္တိဇံပေးခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏သန့်ရှင်းသောကြိုးပမ်းမှုကို ပြီးစီးစေပြီးနောက် ငြိမ်သက်စွာ အနိစ္စရောက်ခဲ့သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ဘုန်းတော်သရဖူကို ခံယူခဲ့၍၊ အသက်ခုနစ်ဆယ်နှစ်ရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုအနက်

နှစ်ဆယ့်ကိုးနှစ်ကို ဂျူးအဖြစ်နှင့် လေးဆယ့်တစ်နှစ်ကို ခရစ်ယာန်အဖြစ်ဖြင့် နေထိုင်ခဲ့သည်။ သူ့အကြောင်းကို သန့်ရှင်းသောပေါလုက တိမောသေထံ ဒုတိယစာစောင်တွင် ဖော်ပြခဲ့သည် (၂ တိမောသေ ၄:၁၉ (2 Timothy 4:19))။ သူ၏ဆုတောင်းခြင်း အကျိုးကျေးဇူးသည် ငါတို့နှင့်အတူ ရှိပါစေသော။ အာမင်။

၂။ အလက္ဇန္ဒြိယ၏ တစ်ရာမြောက်ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး မဿောက်စ်၏ အနိစ္စရောက်ခြင်း

ဤနေ့တွင်လည်း သာသနာပြုနှစ် ၁၃၆၂ ခု (ခရစ်နှစ် ၁၆၄၆ ခု၊ မတ်လ ၃၁ ရက်) လာဇရု၏စနေနေ့တွင် တစ်ရာမြောက်ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး မဿောက်စ် တတိယ အနိစ္စရောက်ခဲ့သည်။ သူ့ကို မဿဲ အယ်လ်-တောက်ဟီ ဟူသောအမည်ဖြင့် သိကြ၍၊ မော်နိုဖီယာ ခရိုင်ရှိ တောက်ခ် အယ်လ်-နာစရာ မြို့မှ ခရစ်ယာန်မိဘနှစ်ပါး၏သားဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေကြ၍၊ ဧည့်သည်များကို ဂရုစိုက်ကြ၍၊ ဆင်းရဲသားနှင့် ချို့တဲ့သူတို့အား ကုသိုလ်ပြုကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား သားတစ်ဦးကို ပေးသနားတော်မူ၍၊ သူတို့သည် ထိုသားကို တာဒရုစ် ဟုခေါ်ဝေါ်ကာ ကောင်းမွန်စွာ ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် သူ့ကို ဝိညာဉ်ရေးရာ စည်းကမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့်

ဆုံးမသွန်သင်ကြ၍၊ သန့်ရှင်းသောအသင်းတော်၏ ကျမ်းစာများကို သင်ပေးခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်သည် ဤကောင်းချီးခံရသောသားကို ပြည့်ဝစေသဖြင့်၊ သူသည် ခရစ်ယာန်ပညာရေးကို လေ့လာသင်ယူ၍ သင်ကြားပေးရန် မိမိကိုယ်ကို ဆက်ကပ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်သည် သူ့ကို ကောင်းကင်တမန်နှင့်တူသော ခြိုးခြံစွာ ကျင့်ကြံသောဘဝသို့ လှုံ့ဆော်ပေးသဖြင့်၊ သူသည် မိမိ၏မြို့မှ ထွက်ခွာ၍ မိသားစုနှင့် ဆွေမျိုးတို့ကို စွန့်ခွာကာ သခင်ခရစ်တော်၏ပညတ်တော်များကို လိုက်လျှောက်လျက် ရှီဟစ်တောကန္တာရသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။ သူသည် မြတ်သောသူတော်စင် မကာရိ၏ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်း၌ ရဟန်းဝတ်ခံယူ၍၊ ခြိုးခြံကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်း၌ ကြီးမားသောကြိုးပမ်းမှုဖြင့်

တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် သူ့ကို သင်းအုပ်ဆရာအဖြစ် ခန့်အပ်ကြသဖြင့်၊ သူသည် ခြိုးခြံကျင့်ကြံခြင်း၌ တိုးပွားလာ၍ သီလဂုဏ်များ၌ ကြီးပွားလာပြီးနောက်၊ သူတို့သည် သူ့ကို သင်းအုပ်ချုပ်ဆရာကြီးနှင့် ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်း၏ ဦးစီးအဖြစ် ချီးမြှင့်ခဲ့ကြသည်။

ထိုနောက်မကြာမီ ကိုးဆယ့်ကိုးယောက်မြောက် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ယောအန်နီစ် ဆယ့်ငါး အနိစ္စရောက်သဖြင့်၊ ဖခင်ဆရာတော်ကြီးများ၊ သင်းအုပ်ဆရာများနှင့် မှူးမတ်များသည် သန့်ရှင်းသောမာကု၏ပလ္လင်တော်သို့ ချီးမြှောက်ထိုက်သူ မည်သူဖြစ်သင့်သည်ကို ရွေးချယ်ရန် စုဝေးကြသည်။ သူတို့သည် ဘုန်းတော်ပိုင်ဆိုင်တော်မူသော သခင်ခရစ်တော်ထံ၊ ကိုယ်တော်၏သိုးအုပ်တော်ကို သားရဲဝံပုလွေတို့လက်မှ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မည့် ကောင်းသောသိုးထိန်းတစ်ပါးကို သူတို့အတွက် ရွေးချယ်ပေးတော်မူရန် တောင်းလျှောက်လျက် ဆက်လက်၍ ဆုတောင်းကြသည်။ သိုးထိန်းတို့၏သိုးထိန်းဖြစ်တော်မူသော သခင်ခရစ်တော်၏အလိုတော်အားဖြင့်၊ အားလုံးသည် အန်ဘာ မကာရိဘုန်းတော်ကြီးကျောင်း၏

သင်းအုပ်ချုပ်ဆရာကြီး ဖခင်တာဒရုစ်ကို ရွေးချယ်ရန် သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းသို့သွား၍ သူ့ကို အတင်းအဓမ္မ ဖမ်းဆီးကာ၊ သာသနာပြုနှစ် ၁၃၄၇ ခု (ခရစ်နှစ် ၁၆၃၁ ခု၊ စက်တင်ဘာလ ၇ ရက်) နာစီ (အပိုထည့်ရက်များ) လ၏ လေးရက်နေ့တွင် မဿောက်စ် ဟူသောအမည်ဖြင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးအဖြစ် ထီးနန်းတင်မြှောက်ခဲ့ကြ၍၊ ဆီးရီးယန်းဘုန်းတော်ကြီးကျောင်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဆရာတော်ကြီး အန်ဘာ ယောအန်နီစ်က ထီးနန်းတင်မြှောက်ခြင်းဝတ်ပြုမှုကို ဦးဆောင်ခဲ့သည်။

ဤပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးသည် တမန်တော်ပလ္လင်တော်ပေါ်တွင် ထိုင်တော်မူသောအခါ၊ ခရစ်တော်၏သိုးအုပ်တော်ကို အကောင်းဆုံး ဂရုစိုက်တော်မူ၍၊ သူ၏အစောပိုင်းနေ့ရက်များတွင် ယုံကြည်သူတို့အဖို့ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် စိတ်ချမ်းသာခြင်း ရှိ၍၊ အသင်းတော်များသည် ၎င်းတို့ခံစားနေရသော ဆင်းရဲဒုက္ခများမှ သက်သာရာ ရရှိခဲ့ကြသည်။ ကောင်းမှု၏ရန်သူဖြစ်သော စာတန်သည် သူ့ကို မနာလို၍၊ မကောင်းမှုပြုသူအချို့ကို ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးအား ဆန့်ကျင်ရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့သဖြင့်၊ သူတို့သည် ကိုင်ရိုမြို့ရှိ ဘုရင်ခံထံသွား၍ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်သူတိုင်းသည် ဘုရင်ခံအား ငွေအများအပြား ပေးဆောင်သည်ဟု လျှောက်တင်ကြသည်။ ဘုရင်ခံသည် သူတို့၏ စွပ်စွဲချက်များကို နားယောင်၍၊

ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးအား ထိုက်သင့်သောအခွန်များ ကောက်ခံရန် ဆင့်ခေါ်ခဲ့သည်။ မှူးမတ်များသည် ဘုရင်ခံကို သွားရောက်တွေ့ဆုံကြသောအခါ၊ ဘုရင်ခံသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး မရှိခြင်းအကြောင်းကို မမေးဘဲ၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ပေးဆောင်ရမည့်အခွန်များအကြောင်းကိုသာ ပြောဆို၍၊ ဒီနာ လေးထောင် ယူဆောင်လာရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။ သူတို့သည် ထိုလေးလံသောဒဏ်ငွေကြောင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာဖြင့် ဘုရင်ခံထံမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ သို့သော် ဘုန်းတော်ပိုင်ဆိုင်တော်မူ၍၊ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်စေရန် အလိုတော်မရှိသော ဘုရားသခင်သည်၊ ဂျူးလူတစ်ဦး၏နှလုံးသား၌ ကရုဏာတော်ကို သွင်းပေးတော်မူသဖြင့်၊ ထိုသူသည် တောင်းဆိုသောဒဏ်ငွေကို ဘုရင်ခံအား ပေးဆောင်ခဲ့သည်။

မှူးမတ်များသည် ထိုသူ၏ငွေကို ပြန်ဆပ်မည်ဟု ကတိပြုကြ၍၊ ဒဏ်ငွေကို သူတို့အချင်းချင်း ခွဲဝေကြ၍၊ ဤလေးလံသောဒဏ်ငွေ၏ အနည်းငယ်သောအစိတ်အပိုင်းကို ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ပေးဆောင်ရန် သတ်မှတ်ပေးခဲ့ကြသည်။ သူသည် မိမိထံ တောင်းဆိုသောငွေပမာဏကို ကောက်ခံရန် အီဂျစ်အထက်ပိုင်းသို့ သွားရောက်ခဲ့၍၊ ဘုရားသခင်၏မစခြင်းအပေါ် သူ၏ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ခိုင်မာသောယုံကြည်စိတ်ကြောင့်၊ ပြည်သူတို့သည် သနားကြင်နာသောနှလုံးသားနှင့် ကြည်ဖြူသောစိတ်ဖြင့် သူတောင်းဆိုသည်များကို ပေးကမ်းခဲ့ကြသည်။ ထိုနောက်မကြာမီ သူသည် မိမိ၏သိုးအုပ်တော်ကို ကြည့်ရှုရန် အီဂျစ်အောက်ပိုင်းသို့ ရောက်လာ၍၊ ဘာရ်မာမြို့သို့ သွားရောက်သောအခါ၊ သူ၏မွေးရပ်မြို့ဖြစ်သော တောက်ခ်မြို့မှ ပြည်သူများသည်

သူ့ထံလာ၍ မိမိတို့မြို့သို့ လာရောက်လည်ပတ်ကာ ကောင်းချီးပေးတော်မူရန် ဖိတ်ကြားကြသဖြင့်၊ သူသည် သူတို့၏တောင်းဆိုချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့သည်။ ဤပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏လက်ထက်တွင် အီဂျစ်ပြည်တစ်ခွင်လုံး၌ ယခင်က မကြုံစဖူးသော ကြီးမားသောအစာခေါင်းပါးခြင်း ကျရောက်ခဲ့သဖြင့်၊ ပြည်သူတို့သည် များစွာဆင်းရဲဒုက္ခခံစားကြ၍ လူများစွာ သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ အဘိရှိနိယ (အီသီယိုးပီးယား) ဘုရင်သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးထံ ဂိုဏ်းချုပ်ဆရာတော်ကြီးတစ်ပါး တောင်းခံရန် စေလွှတ်သဖြင့်၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး မဿောက်စ်သည် အဇ်စီယွတ်မြို့မှ လူတစ်ဦးအား ဂိုဏ်းချုပ်ဆရာတော်ကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်၍ သူတို့ထံ စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ဤဂိုဏ်းချုပ်ဆရာတော်ကြီးသည် ထိုအရပ်တွင် ရှိနေစဉ် ဆင်းရဲဒုက္ခများနှင့်

ဝမ်းနည်းမှုများ စွာ ကျရောက်ခဲ့သဖြင့်၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို ရာထူးမှ ဖယ်ရှားကာ သူ၏နေရာတွင် အခြားသူတစ်ပါးကို ခန့်အပ်ခဲ့ကြသည်။

ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးသည် အီဂျစ်အောက်ပိုင်းရှိ ပြည်သူတို့အား မိမိ၏သိုးထိန်းအနေဖြင့် ကြည့်ရှုခြင်းနှင့်၊ မိမိတို့မြို့သို့ လာရောက်လည်ပတ်ရန် တောက်ခ်မြို့သားတို့၏ ဖိတ်ကြားချက်ကို လက်ခံခြင်းကို ပြီးစီးစေပြီးနောက်၊ သူသည် သူတို့နှင့်အတူ တောက်ခ် အယ်လ်-နာစရာသို့ သွားရာလမ်း၌ ဘာရ်မာမြို့မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ သူသည် မြို့အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ၊ သင်းအုပ်ဆရာများနှင့် ခရစ်ယာန်လူထုသည် သူ၏ဂုဏ်အဂ္ဂိရတ်နှင့် ထိုက်တန်သော ရိုသေလေးစားမှု၊ ကြည်ညိုမှုနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာသီချင်းများဖြင့် သူ့ကို ကြိုဆိုခဲ့ကြသည်။ သူသည် ဂုဏ်အသရေနှင့် ဘုန်းအသရေနှင့်တကွ အသင်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်၍၊ ပြည်သူတို့အား တရားဟောပြော၍ သင်ကြားပေးလျက် သူတို့နှင့်အတူ တစ်နှစ်ကြာ

နေထိုင်ခဲ့သည်။ သခင်ဘုရားသည် လာဇရုကို သေခြင်းမှ ထမြောက်စေတော်မူသောနေ့၏ အောက်မေ့ဖွယ်ဖြစ်သော ကောင်းချီးခံ စနေနေ့တွင်၊ သူသည် ဝတ်ပြုဆုတောင်းပြီးနောက် သင်းအုပ်ဆရာများနှင့် ပြည်သူတို့ထံ စုဝေး၍ သူတို့နှင့်အတူ စားသောက်ပြီး၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းပြမှုဖြင့်၊ မိမိ၏သင်္ချိုင်းသည် ဤမြို့၏အသင်းတော်၌ ရှိလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့်၊ မိမိသည် တောက်ခ်မြို့မှ မခွဲခွာတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုလျက် သူတို့ကို နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။ သူသည် ပြည်သူတို့ကို လွှတ်လိုက်၍၊ သင်းအထောက်တစ်ဦး၏အိမ်တွင် နားနေရန် သွားရောက်ခဲ့သည်။ ထိုသင်းအထောက်သည် မိမိအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏အခန်းတံခါးကို ခေါက်လိုက်၍၊ မည်သည့်အဖြေမျှ မရရှိသောအခါ

အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြည့်ရာ၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးသည် မိမိ၏ခုတင်ပေါ်တွင် အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍၊ လက်ကို မြတ်သောလက်ဝါးကပ်တိုင်ကဲ့သို့ ရင်ဘတ်ပေါ်တင်လျက် အိပ်နေသည်ကို တွေ့ရှိ၍၊ သူ၏ဝိညာဉ်သည် သခင်ဘုရား၏လက်တော်တွင် စွန့်ခွာသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သင်းအုပ်ဆရာများနှင့် ပြည်သူတို့သည် အလျင်အမြန် လာရောက်ကြသောအခါ၊ သူ အနိစ္စရောက်ပြီးဖြစ်၍ သူ၏မျက်နှာဟန်ပန်သည် မပြောင်းလဲဘဲ၊ မျက်နှာတော်သည် နေကဲ့သို့ ထွန်းလင်းနေသည်ကို တွေ့ရှိကြသည်။ သူတို့သည် သူ၏ကောင်းချီးခံ ရုပ်အလောင်းကို အသင်းတော်သို့ ယူဆောင်သွား၍၊ ဖခင်ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးများအတွက် ထိုက်တန်သည့်အတိုင်း ဝတ်ပြုဆုတောင်းပေးပြီးနောက်၊ သူ၏မွေးရပ်မြို့ဖြစ်သော တောက်ခ်မြို့ရှိ အသင်းတော်၌

သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့ကြသည်။ သူသည် တမန်တော်ပလ္လင်တော်ပေါ်တွင် တစ်ဆယ့်လေးနှစ်၊ ခြောက်လနှင့် ၂၃ ရက် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့၍၊ ထိုကာလအတွင်း အသားကို မစားဘဲ၊ စပျစ်ရည်ကို မသောက်ဘဲ၊ ကောင်းမွန်သောအသက်ကြီးရင့်ခြင်းဖြင့် အနိစ္စရောက်ခဲ့သည်။ သူ၏ဆုတောင်းခြင်း အကျိုးကျေးဇူးသည် ငါတို့နှင့်အတူ ရှိပါစေသော၊ ဘုရားသခင်သည် ထာဝစဉ် ဘုန်းကြီးတော်မူပါစေသော။ အာမင်။