Story
Ананиил дар сурудҳои қиптӣ дар миёни ҳафт сардори фариштагон, ки дар назди тахти Худо меистанд, эътироф мегардад. Дар доксологияҳои литургӣ ва Псалмодияи Калисо номи ӯ бо Микоил, Ҷабраил, Рафоил, Суриил, Седакиил, Саратиил ва Ананиил пайваст мегардад — лашкари осмонӣ, ки Калисои Қиптии Православӣ онҳоро ҳамчун рӯҳҳои хидматгузор, ки барои хидмати онҳое ки наҷотро мерос хоҳанд бурд фиристода шудаанд, гиромӣ медорад (Ибриён 1:14).
Калисо ин сардори фариштагонро мувофиқи он намунае, ки Навиштаҳои Муқаддас муқаррар кардаанд, дарк мекунад. Рафоил мегӯяд: «Ман Рафоил ҳастам, яке аз ҳафт фариштаи муқаддас, ки дуоҳои муқаддасонро тақдим мекунанд ва дар назди ҷалоли он Қуддус дохилу хориҷ мешаванд» (Тубиё 12:15); ва Юҳаннои муқаддас «ҳафт фариштаро, ки дар назди Худо истода буданд» дид, ки ба онҳо ҳафт карнай дода шуд (Ваҳй 8:2). Дар миёни ҳамин ҷамоати ҳафтгонаи шафоъаткунандагон Синаксор ва сурудҳои Калисо номи Ананиилро зикр мекунанд.
Вазифаи сардори фариштагон он аст, ки дар ҳузури Худованд истанд, дуоҳои муқаддасонро дар назди ҷалоли Ӯ тақдим кунанд ва дар хидмати Ӯ фиристода шаванд. Онҳо рӯи Падари осмониро мебинанд (Матто 18:10) ва аз ҳар гуноҳкоре ки тавба мекунад, шодӣ мекунанд (Луқо 15:10). Бо Ананиил ва дигар сардори фариштагон сафҳои бешумори осмон бетаваққуф нидо мекунанд: «Қуддус, қуддус, қуддус, Худованд Худои Қодири Мутлақ» (Ваҳй 4:8), ва Калисо дар замин дар Литургия овози худро ба овози онҳо ҳамроҳ мекунад.
Дар ибодати худ Калисо аз Худованд илтимос мекунад, ки бо шафоъатҳои сафҳои осмонӣ ва сардори фариштагон, ки дар назди Ӯ хидмат мекунанд, раҳмат ва осоиштагӣ ато фармояд. Анъанаи қиптӣ ёди Ананиилро на ҳамчун воқеаи ҷудогонаи таърихӣ, балки ҳамчун номи муқаддасе, ки дар тасбеҳ дар миёни сардори фариштагон эътироф мешавад, нигоҳ медорад — шаҳодате, ки ибодати дар замин тақдимшуда бо ибодати бетаваққуфи осмон як аст, ки дар он ин рӯҳҳои муборак Худоро ҷалол медиҳанд ва барои қавми Ӯ шафоъат мекунанд.
Бигзор шафоъати ӯ бо мо бошад. Омин.