Sint-Bartolomeüs de Apostelthe Apostle

De traditie van de Kerk herinnert zich hem als een onvermoeibare heraut van het Evangelie, die de naam van Christus naar verre landen bracht – naar India, waar hij naar verluidt een exemplaar van het Evangelie volgens Matteüs zou hebben nagelaten, en naar Armenië. Het Koptisch Synaxarium geeft hem een ​​speciale band met Egypte, omdat zijn lot viel op de Grote Oase, Al-Khargah.

Daar predikte hij volgens het Synaxarium tot het volk nadat St. Petrus hem als slaaf had verkocht – want de apostelen verachtten de vernedering in dienst van hun Meester niet, die zelf de gedaante van een dienaar aannam. God toonde door hem grote wonderen: terwijl hij in de wijngaarden werkte, droegen de wijnranken onmiddellijk vrucht, en toen de zoon van de stadhouder stierf, wekte Bartholomeüs hem door gebed op in de naam van de Heer Jezus. Verbaasd over deze tekenen geloofden velen en werden gesterkt in de kennis van God, en de apostel leerde hen de weg tot verlossing.

De Heer leidde hem vervolgens naar het land van de Berbers en stuurde St. Andreas om hem te helpen. De twee apostelen predikten geduldig en verdroegen ontberingen en afwijzing, totdat velen tot geloof kwamen, priesters werden aangesteld en kerken werden gebouwd voor de aanbidding van God. Later predikte Bartholomeüs langs de Middellandse Zeekust, waarbij hij de gelovigen bevestigde en velen van afgoden tot de levende God wendde.

Eindelijk werd hij gegrepen vanwege zijn getuigenis van Christus. Koning Agrippa beval hem in een haarzak gevuld met zand te plaatsen en in de zee te werpen, en zo ontving de trouwe apostel de kroon van het martelaarschap, beëindigde zijn loopbaan en behield het geloof (2 Timotheüs 4:7 (2 Timothy 4:7)). Nadat hij ‘grotere dingen’ had gezien, zoals de Heer hem onder de vijgenboom had beloofd, ging hij over in de vreugde van zijn Meester, die hij tot het einde had liefgehad en gediend.

Moge zijn gebeden bij ons zijn. Amen.