Die Heilige Bartolomeus die Apostelthe Apostle

Die tradisie van die Kerk onthou hom as 'n onvermoeide aankondiger van die Evangelie, wat die naam van Christus na verre nasies dra - na Indië, waar hy na bewering 'n afskrif van die Evangelie volgens Matteus nagelaat het, en na Armenië. Die Koptiese Synaxarium gee hom 'n spesiale verbintenis met Egipte, en sê sy lot het op die Groot Oase, Al-Khargah, geval.

Daar het hy volgens die Synaxarium vir die mense gepreek nadat Sint Petrus hom as 'n slaaf verkoop het - want die apostels het vernedering in diens van hul Meester, wat self die gestalte van 'n dienskneg aangeneem het, nie geminag nie. God het groot wonders deur hom gedoen: terwyl hy in die wingerde gearbei het, het die wingerdtakke dadelik vrugte gedra, en toe die goewerneur se seun gesterf het, het Bartolomeus hom opgewek deur gebed in die Naam van die Here Jesus. Verbaas oor hierdie tekens, het baie geglo en is hulle versterk in die kennis van God, en die apostel het hulle die weg van verlossing geleer.

Die Here het hom toe na die land van die Berbers gerig en St Andrew gestuur om hom te help. Die twee apostels het geduldig gepreek, swaarkry en verwerping verduur totdat baie tot die geloof toegetree het, priesters aangestel is en kerke gebou is vir die aanbidding van God. Later het Bartolomeus langs die Mediterreense kus gepreek en die gelowiges bevestig en baie van afgode na die lewende God verander.

Uiteindelik is hy gegryp vir sy getuienis aan Christus. Koning Agrippa het beveel dat hy in 'n haarsak gevul met sand geplaas en in die see gegooi word, en so het die getroue apostel die kroon van martelaarskap ontvang, sy kursus voltooi en die geloof behou (2 Timoteus 4:7 (2 Timothy 4:7)). Nadat hy "groter dinge" gesien het, net soos die Here hom belowe het onder die vyeboom, het hy oorgegaan tot die vreugde van sy Meester, wat hy liefgehad en gedien het tot die einde toe.

Mag sy gebede met ons wees. Amen.