Ὁ ἅγιος Βαρθολομαῖος ὁ ἀπόστολοςthe Apostle

Η παράδοση της Εκκλησίας τον θυμάται ως έναν ακούραστο κήρυκα του Ευαγγελίου, που μετέφερε το όνομα του Χριστού σε μακρινά έθνη — στην Ινδία, όπου λέγεται ότι άφησε αντίγραφο του Ευαγγελίου κατά Ματθαίο, και στην Αρμενία. Το Κοπτικό Συναξάριο του δίνει μια ιδιαίτερη σχέση με την Αίγυπτο, λέγοντας ότι ο κλήρος του έπεσε στη Μεγάλη Όαση, το Αλ-Κάργκα.

Εκεί, σύμφωνα με το Συναξάριο, κήρυξε στους ανθρώπους αφού ο Άγιος Πέτρος τον πούλησε ως δούλο—γιατί οι απόστολοι δεν περιφρονούσαν την ταπείνωση στην υπηρεσία του Κυρίου τους, ο οποίος ο ίδιος πήρε τη μορφή δούλου. Ο Θεός έδειξε μεγάλα θαύματα μέσω αυτού: ενώ δούλευε στους αμπελώνες, τα κλαδιά του αμπελιού καρποφόρησαν αμέσως, και όταν ο γιος του κυβερνήτη πέθανε, ο Βαρθολομαίος τον ανέστησε με προσευχή στο όνομα του Κυρίου Ιησού. Έκπληκτοι από αυτά τα σημεία, πολλοί πίστεψαν και ενισχύθηκαν στη γνώση του Θεού, και ο απόστολος τους δίδαξε την οδό της σωτηρίας.

Τότε ο Κύριος τον κατεύθυνε στη χώρα των Βερβέρων και έστειλε τον Άγιος Ανδρέας να τον βοηθήσει. Οι δύο απόστολοι κήρυτταν υπομονετικά, υπομένοντας κακουχίες και απόρριψη, μέχρι που πολλοί εισήλθαν στην πίστη, διορίστηκαν ιερείς και χτίστηκαν εκκλησίες για τη λατρεία του Θεού. Αργότερα ο Βαρθολομαίος κήρυξε κατά μήκος των ακτών της Μεσογείου, επιβεβαιώνοντας τους πιστούς και μετατρέποντας πολλούς από είδωλα στον ζωντανό Θεό.

Τελικά συνελήφθη για τη μαρτυρία του για τον Χριστό. Ο βασιλιάς Αγρίππας διέταξε να τον βάλουν σε ένα σάκο μαλλιών γεμάτο με άμμο και να τον πετάξουν στη θάλασσα, και έτσι ο πιστός απόστολος έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου, τελειώνοντας την πορεία του και διατηρώντας την πίστη (2 Τιμόθεο 4:7 (2 Timothy 4:7)). Έχοντας δει «μεγαλύτερα πράγματα», όπως του είχε υποσχεθεί ο Κύριος κάτω από τη συκιά, πέρασε στη χαρά του Κυρίου του, τον οποίο είχε αγαπήσει και υπηρετήσει μέχρι το τέλος.

Οι προσευχές του να είναι μαζί μας. Αμήν.