શહીદ અબાનૂબ

સંત અબાનૂબ બાળ સંત શહીદ જ્યારે રોમન રાજ્યપાલના હાથે અબાનૂબ શહીદ થયા ત્યારે તેઓ માત્ર બાર વર્ષના જ હતા. 31 જુલાઈએ આપણી ચર્ચ તેમના નિધનનો ઉત્સવ ઊજવે છે, કેમ કે એ દિવસ તેમના અનંત જીવનમાં જન્મનો દિવસ છે.

સંત અબાનૂબના અવશેષો, તેમ જ તેમની સાથે મૃત્યુ પામેલા અનેક ખ્રિસ્તીઓના અવશેષો, આજ સુધી સમનૂદ શહેરમાં આવેલા પવિત્ર કુમારી મરિયમ અને સંત અબાનૂબના ચર્ચમાં સચવાયેલા છે. એમ પણ કહેવાય છે કે પવિત્ર પરિવારે મિસર દેશ તરફની તેમની યાત્રા દરમિયાન એ સ્થળની મુલાકાત લીધી હતી. એ ચર્ચમાં હજુ પણ તે કૂવો છે જેમાંથી પ્રભુ ઈસુ, સંત મરિયમ અને સંત યૂસફે પાણી પીધું હતું. એ ચર્ચમાં આજ સુધી અસંખ્ય દર્શન અને ચમત્કારો થાય છે. અબાનૂબનો જન્મ નાઈલ ડેલ્ટામાં આવેલા નહિસા નામના ગામમાં થયો હતો. તેઓ સારા ખ્રિસ્તી માતા-પિતાના એકના એક પુત્ર હતા, જેઓ તેઓ બાળક હતા ત્યારે જ નિધન પામ્યા હતા. બાર વર્ષની ઉંમરે અબાનૂબ ચર્ચમાં ગયા અને ત્યાં યાજકને સાંભળ્યા, જે રોમન સમ્રાટ ડાયોક્લેશિયન દ્વારા ઉશ્કેરાયેલા સતાવણીના સમય દરમિયાન વિશ્વાસમાં દૃઢ રહેવા માટે મંડળીને વિનંતી કરી રહ્યા હતા.

અબાનૂબે પવિત્ર સંસ્કાર ગ્રહણ કર્યા, અને પછી ઈશ્વરને પ્રાર્થના કરી કે તેઓ તેમને એવા સ્થળે દોરી જાય જ્યાં તેઓ આપણા પ્રભુ ઈસુ પરના પોતાના વિશ્વાસનો સ્વીકાર કરી શકે. ત્યાર બાદ અબાનૂબ બહાર ગયા અને પોતાની સર્વ સંપત્તિ જરૂરિયાતમંદોને વહેંચી દીધી. પછી તેઓ પગે ચાલતા સમનૂદ નામના શહેર તરફ નીકળી પડ્યા. ચાલતા ચાલતા તેમણે પ્રધાનદૂત મિખાએલને સ્વર્ગીય મહિમામાં જોયા. એ દૃશ્ય એટલું અસાધારણ હતું કે અબાનૂબ જમીન પર પડી ગયા, પણ પ્રધાનદૂતે તેમને ઊભા કર્યા અને કહ્યું કે તેમણે સમનૂદમાં ત્રણ દિવસ સહન કરવું પડશે અને તેઓ બીજાં સ્થળોમાં પણ ઈસુ ખ્રિસ્તની સાક્ષી પૂરશે.

સમનૂદ પહોંચ્યા પછી અબાનૂબ રોમન રાજ્યપાલ પાસે ગયા અને પોતાનો વિશ્વાસ ખુલ્લેઆમ જાહેર કર્યો. તેમણે રાજ્યપાલની મૂર્તિઓનું પણ અપમાન કર્યું. રાજ્યપાલ ગુસ્સે થયા અને તેમના પેટ પર ચાબુક મારવાનો હુકમ આપ્યો. સૈનિકોએ અબાનૂબને એટલા સખત માર્યા કે તેમના આંતરડાં તેમના પેટમાંથી બહાર નીકળી આવ્યાં. પણ પ્રધાનદૂત મિખાએલે ચમત્કારિક રીતે તેમને સાજા કર્યા. પછી રાજ્યપાલે તેમને બીજા ખ્રિસ્તીઓ સાથે કેદમાં નાખ્યા, જેઓ તેમની હાજરીથી તેમની વચ્ચે ઉત્સાહિત થયા, અને પાછળથી ઈસુના નામ માટે શહીદ થયા.

બીજે દિવસે રાજ્યપાલ અબાનૂબને એક હોડીમાં અતરિબ નામના શહેરમાં લઈ ગયા, અને સજા તરીકે તેમણે અબાનૂબને હોડીના સઢ પરથી ઊંધા લટકાવી દીધા. સૈનિકો અને તેમના રાજ્યપાલ દારૂ પીવા, નાચવા અને અબાનૂબના મોં પર મારવા લાગ્યા. અબાનૂબના નાકમાંથી લોહી વહ્યું, પણ અણધાર્યું જ સૈનિકો આંધળા થઈ ગયા અને રાજ્યપાલને લકવો થઈ ગયો. પોતાની પીડામાં તેમણે તેમને પોકાર કરીને કહ્યું, "કૃપા કરો અબાનૂબ, તમારા ઈશ્વરને પ્રાર્થના કરો કે તેઓ અમને સાજા કરે. કેમ કે જો અમે સાજા થઈશું, તો અમે ખ્રિસ્તી બનીશું."

સંત અબાનૂબે જવાબ આપ્યો, "આ ફક્ત અતરિબમાં જ થશે, જેથી ત્યાંના સૌને ખબર પડે કે ખ્રિસ્ત સિવાય બીજો કોઈ ઈશ્વર નથી." જ્યારે તેઓ અતરિબ પહોંચ્યા, ત્યારે તેઓ સૌ સાજા થઈ ગયા, અને આનંદથી પોકારી ઊઠ્યા, "અમે ખ્રિસ્તી છીએ! અમે અબાનૂબના ઈશ્વર પર વિશ્વાસ કરીએ છીએ." પછી તેમણે પોતાનો લશ્કરી પોશાક ઉતારી નાખ્યો અને અતરિબના રાજ્યપાલ આગળ જમીન પર ફેંકી દીધો. હાકેમ ખૂબ ગુસ્સે થયો અને તેમને મારી નાખવાનો હુકમ આપ્યો.

અતરિબમાં અબાનૂબને સખત રીતે ત્રાસ આપવામાં આવ્યો, ક્યારેક ચાબુક મારીને અને ક્યારેક તેમને લોખંડના પલંગ સાથે બાંધીને તેમની નીચે આગ સળગાવીને. પણ આ સર્વ વિપત્તિઓમાં પ્રભુએ પોતાનું સામર્થ્ય દર્શાવ્યું અને અબાનૂબ બચી ગયા. આ ચમત્કારોને પરિણામે ઘણા જોનારાઓ ખ્રિસ્તી બન્યા અને શહીદીનો મુગટ પામ્યા. પછી રાજ્યપાલે અબાનૂબના હાથ-પગ કાપી નાખવાનો હુકમ આપ્યો. અચાનક પ્રભુનો દૂત આકાશમાંથી નીચે ઊતર્યો, હાથ-પગ તેમની જગ્યાએ ગોઠવી દીધા અને તેમને સાજા કર્યા. પછી અબાનૂબ ઊભા થયા અને સૌની સામે ચાલ્યા. એ ચમત્કારને પરિણામે સેંકડો લોકો ખ્રિસ્તી બન્યા.

નિરાશ થઈને રાજ્યપાલે દેશના કેટલાક શ્રેષ્ઠ જાદુગરોને બોલાવ્યા અને તેમને અબાનૂબને હરાવવામાં મદદ કરવા કહ્યું. તેમણે સૂચવ્યું કે તેમને ઝેરી સાપો આગળ ફેંકવા જોઈએ. "એ સાપોમાં બસો-ત્રણસો માણસોને મારી નાખવા જેટલું ઝેર છે," તેમણે કહ્યું. તેથી તેમણે અબાનૂબને સાપો સાથેની એક કોટડીમાં મૂક્યા, પણ ઈશ્વર, જેમણે દાનિયેલના સમયમાં સિંહોના મોં બંધ કરી દીધાં હતાં, તેમણે સાપોને નમ્ર બનાવી દીધા અને તેઓએ અબાનૂબને કંઈ ઈજા ન કરી. સવારે, સૌના આશ્ચર્ય વચ્ચે, સંત અબાનૂબ કોટડીમાંથી જીવતા બહાર આવ્યા. પછી અચાનક એક સાપ કોટડીમાંથી બહાર સરકી આવ્યો અને રાજ્યપાલના ગળે વીંટળાઈ ગયો.

એ માણસ ધ્રૂજવા લાગ્યો અને પોકારી ઊઠ્યો, "તમારા ઈશ્વર ઈસુના નામે, મારા પર દયા કરો અને સાપને મને ઈજા ન કરવા દો." એ સંત, જે મિત્ર કે શત્રુ સૌને ચાહતા હતા, જેમ સુવાર્તા આજ્ઞા આપે છે, તેમ હૃદયથી પ્રાર્થના કરી, અને પછી સાપને નીચે ઊતરી જવા અને રાજ્યપાલને ઈજા ન કરવા આજ્ઞા આપી. એ દિવસે ત્યાં હાજર રહેલા ઘણા લોકોએ ઈસુ પર વિશ્વાસ કર્યો, જેમાં ત્રણ જાદુગરો પણ સામેલ હતા.

છેવટે રાજ્યપાલના એક સલાહકારે તેને કહ્યું કે સંતનું શિરચ્છેદ કરી આ પ્રકરણનો અંત લાવો. તેથી રાજ્યપાલે સૈનિકોને હુકમ આપ્યો કે તેઓ સંત અબાનૂબને તલવારથી મારી નાખે. સંત યૂલિયસ નામના એક વિશ્વાસુ માણસે અબાનૂબના શરીરને ઉત્તમ શણના કપડામાં વીંટ્યું અને તેમના વતન નહિસા મોકલી દીધું, જ્યાં તેમને દફનાવવામાં આવ્યા.

ઈ.સ. 960માં તેમના શરીરને સમનૂદમાં પવિત્ર કુમારી મરિયમના ચર્ચમાં ખસેડવામાં આવ્યું, જ્યાં તે આજ સુધી પોઢેલું છે. વર્ષોવર્ષ અબાનૂબે એ ચર્ચમાં અનેક દર્શન આપ્યાં. તેઓ બાર વર્ષના બાળકના રૂપમાં દેખાતા અને પોતાની ઉંમરના બાળકો સાથે રમતા. એક વાર તેઓ કેટલાક ખ્રિસ્તી અને મુસ્લિમ બાળકો વચ્ચેની તકરારમાં વચ્ચે પડ્યા. આ ઘટનાથી ચર્ચની બાજુમાં રહેતા એક પ્રતિષ્ઠિત મુસ્લિમ ગુસ્સે થયા. ચર્ચના યાજક, જે વૃદ્ધ માણસ હતા, જ્યારે તેમને બનેલી ઘટનાની જાણ થઈ ત્યારે ગુસ્સે થયા. પોતાના ક્રોધમાં તેમણે બાળ સંતને દેખાવાની મનાઈ કરી. આશ્ચર્યજનક રીતે, સંતે યાજકના નિર્ણયનું પાલન કર્યું અને ઘણાં વર્ષો સુધી દર્શન બંધ થઈ ગયાં.

છેક 1974માં, જ્યારે ફાધર અબાનૂબ લૂઈસને એ ચર્ચના યાજક તરીકે અભિષેક કરવામાં આવ્યો, ત્યારે તેમણે બે બિશપોને બોલાવ્યા, જેઓ ચર્ચમાં આવ્યા અને ઉત્કટ પ્રાર્થના કર્યા પછી, સંતને ઇચ્છે તો દેખાવાની પરવાનગી આપી. લગભગ બે અઠવાડિયામાં પ્રથમ દર્શન જોવામાં આવ્યું, જેને પગલે અસંખ્ય ચમત્કારો અને દર્શન થયાં.

એક જાણીતા બિશપે તાજેતરમાં મોન્ટ્રિયલની મુલાકાત લીધી અને પોતે જે ચમત્કારો જોયા તે વિશે વાત કરી. તેમણે કહ્યું, "એક દિવસ હું સમનૂદની મુલાકાતે હતો, અને મેં પવિત્ર કુમારી મરિયમ અને સંત અબાનૂબના ચર્ચમાં દિવ્ય સેવા ઊજવવામાં ભાગ લીધો. દિવ્ય સેવા અઠવાડિયાની વચ્ચે હતી, અને થોડા જ લોકો હાજર હતા. પૂરી થયા પછી, મેં ટિપ્પણી કરી કે આ ચર્ચ કેટલું સુંદર છે, અને એમાં દિવ્ય સેવાની પ્રાર્થના કરવાનો મને ખરેખર આનંદ આવ્યો, સિવાય કે એક નાનકડી બાબત." મેં ઉમેર્યું કે પ્રાર્થના દરમિયાન એક નાનો છોકરો વારંવાર આગળના દરવાજામાંથી અંદર-બહાર આવજા કરતો રહ્યો. યાજકે મને કહ્યું કે તેમણે કોઈ નાનું બાળક જોયું ન હતું, અને દિવ્ય સેવામાં થોડા જ મોટેરા હાજર હતા. પછી તેમણે તારણ કાઢ્યું કે એ નાનો છોકરો સંત અબાનૂબ હતો.

બીજા એક માણસે કહ્યું કે દિવ્ય સેવામાં હાજરી આપ્યા પછી તે પોતાની બ્રીફકેસ લઈને રસ્તે ચાલ્યો. "વરસાદ પડતો હતો, અને હું લપસ્યો અને એક ખાબોચિયામાં પડ્યો. પછી એક નાનો છોકરો મારી તરફ દોડતો આવ્યો અને મને ઊભા થવામાં મદદ કરી. તેણે મારી બ્રીફકેસ મને આપી, અને મને રસ્તાની બીજી બાજુ ઓળંગી જવા કહ્યું. મને નવાઈ લાગી કે મારાં કપડાં અને મારી બ્રીફકેસ સાવ સૂકાં હતાં. પછી મેં એ નાના છોકરાને શોધ્યો, પણ તે અદૃશ્ય થઈ ગયો હતો."

આ મહાન શહીદ, બાળ સંત અબાનૂબની પ્રાર્થનાઓ અને વિનંતીઓ આપણી સાથે રહે. આમેન.