Story
புனித அபானூப் சிறுவர் இரத்தசாட்சி
ரோமப் பேரரசின் ஆளுநரால் இரத்தசாட்சி மரணம் அடைந்தபோது அபானூபுக்கு வயது பன்னிரண்டே ஆகும். ஜூலை 31-ஆம் தேதி நம் சபை அவருடைய மறைவை, அதாவது அவர் நித்திய வாழ்வில் பிறந்த நாளாக அதைக் கொண்டாடுகிறது.
புனித அபானூபின் திருஎச்சங்களும், அவருடன் உயிர்துறந்த பல கிறிஸ்தவர்களின் திருஎச்சங்களும், சமனூத் நகரில் உள்ள புனித கன்னி மரியாள் மற்றும் புனித அபானூப் ஆலயத்தில் இன்றுவரை பாதுகாக்கப்பட்டு வருகின்றன. எகிப்து தேசத்திற்குப் பயணம் செய்த காலத்தில் திருக்குடும்பம் அந்த இடத்தை வந்து சந்தித்ததாகவும் சொல்லப்படுகிறது. கர்த்தராகிய இயேசுவும், புனித மரியாளும், புனித யோசேப்பும் தண்ணீர் அருந்திய கிணறு இன்றும் அந்த ஆலயத்தில் உள்ளது. எண்ணற்ற காட்சிகளும் அற்புதங்களும் அந்த ஆலயத்தில் இந்நாள்வரை நிகழ்ந்துவருகின்றன. நைல் டெல்டாவில் உள்ள நெஹிசா எனப்படும் ஊரில் அபானூப் பிறந்தார். தாம் சிறுபிள்ளையாக இருந்தபோதே மறைந்துபோன பக்தியுள்ள கிறிஸ்தவப் பெற்றோருக்கு ஒரே மகனாக அவர் இருந்தார். தம் பன்னிரண்டாம் வயதில் அபானூப் ஆலயத்திற்குள் சென்றபோது, ரோமப் பேரரசன் தியோக்லேசியன் தூண்டிய துன்புறுத்தல்களின்போது விசுவாசத்தில் உறுதியாக நிலைத்திருக்கும்படி குருவானவர் சபையாரை வேண்டிக்கொள்வதைக் கேட்டார்.
அபானூப் பரிசுத்த இரகசியங்களைப் பெற்றுக்கொண்டார்; பின்பு, நம் கர்த்தராகிய இயேசுவின் மீதான தம் விசுவாசத்தை அறிக்கையிடக்கூடிய இடத்திற்குத் தம்மை வழிநடத்தும்படி கடவுளிடம் ஜெபித்தார். அதன்பின் அபானூப் வெளியே சென்று, தமக்குரிய எல்லாவற்றையும் ஏழைகளுக்குக் கொடுத்துவிட்டார். பின்பு சமனூத் எனப்படும் நகரத்திற்குக் கால்நடையாகப் புறப்பட்டார். அவர் நடந்துசெல்கையில், விண்ணக மகிமையில் இருந்த பிரதான தூதர் மிக்கேல் தோன்றினார். அந்தக் காட்சி மிகவும் மகத்தானதாக இருந்ததால் அபானூப் தரையில் விழுந்தார்; ஆனால் பிரதான தூதர் அவரை எழுப்பி, அவர் சமனூத்தில் மூன்று நாட்கள் பாடுபடவேண்டும் என்றும், மற்ற இடங்களிலும் அவர் இயேசு கிறிஸ்துவுக்குச் சாட்சி பகர்வார் என்றும் சொன்னார்.
சமனூத்திற்கு வந்தபின், அபானூப் ரோம ஆளுநரிடம் சென்று தம் விசுவாசத்தை வெளிப்படையாக அறிக்கையிட்டார்; ஆளுநரின் சிலைகளையும் இகழ்ந்தார். ஆளுநர் கோபமுற்று அவருடைய வயிற்றின்மேல் சாட்டையால் அடிக்கும்படி கட்டளையிட்டார். வீரர்கள் அபானூபை அவருடைய குடல்கள் வயிற்றிலிருந்து வெளியேறும்வரை கடுமையாக அடித்தார்கள்; ஆனால் பிரதான தூதர் மிக்கேல் அற்புதமாய் அவரைக் குணப்படுத்தினார். பின்பு ஆளுநர் அவரை மற்ற கிறிஸ்தவர்களோடு சிறையில் அடைத்தார்; அவர்கள் அவருடைய இருப்பினால் தைரியப்பட்டு, பின்னர் இயேசுவின் நாமத்திற்காக இரத்தசாட்சிகள் ஆனார்கள்.
மறுநாள், ஆளுநர் அபானூபை ஒரு படகில் அத்ரிப் எனப்படும் நகரத்திற்கு அழைத்துச் சென்று, தண்டனையாக அவரைப் படகின் பாய்மரத்திலிருந்து தலைகீழாகத் தொங்கவிட்டார். வீரர்களும் அவர்களுடைய ஆளுநரும் குடித்து, நடனமாடி, அபானூபை வாயில் அடிக்கத் தொடங்கினார்கள்; அவருடைய மூக்கிலிருந்து இரத்தம் வழிந்தது. ஆனால் எதிர்பாராதவிதமாய் வீரர்கள் குருடரானார்கள், ஆளுநர் முடக்குவாதம் அடைந்தார். தங்கள் வேதனையில் அவர்கள் அவரை நோக்கிக் கூப்பிட்டு, “அபானூபே, உம்மை மன்றாடுகிறோம், எங்களைக் குணமாக்கும்படி உம் கடவுளிடம் ஜெபியும். நாங்கள் குணமடைந்தால், கிறிஸ்தவர்கள் ஆவோம்” என்றார்கள்.
அதற்குப் புனித அபானூப், “இது அத்ரிபில் மட்டுமே நிகழும்; அப்போது அங்குள்ள அனைவரும் கிறிஸ்துவைத் தவிர வேறு கடவுள் இல்லை என்பதை அறிந்துகொள்வார்கள்” என்று பதிலளித்தார். அவர்கள் அத்ரிபை அடைந்தபோது, அவர்கள் அனைவரும் குணமடைந்தார்கள்; மகிழ்ச்சியோடு, “நாங்கள் கிறிஸ்தவர்கள்! அபானூபின் கடவுளை நாங்கள் விசுவாசிக்கிறோம்” என்று கூப்பிட்டார்கள். பின்பு தங்கள் படை உடைகளைக் கழற்றி, அத்ரிப் ஆளுநருக்கு முன்பாகத் தரையில் எறிந்தார்கள். அந்த அதிபதி மிகுந்த கோபமடைந்து, அவர்களைக் கொல்லும்படி கட்டளையிட்டார்.
அத்ரிபில் அபானூப் கடுமையாகச் சித்திரவதை செய்யப்பட்டார்; சில வேளைகளில் சாட்டையடியால், சில வேளைகளில் இரும்புப் படுக்கையில் கட்டி அதன்கீழ் நெருப்பு மூட்டுவதன் மூலம். ஆயினும் இந்த எல்லாத் துன்பங்களிலும் கர்த்தர் தம் வல்லமையை விளங்கச்செய்தார், அபானூப் காப்பாற்றப்பட்டார். இந்த அற்புதங்களின் விளைவாக, பார்த்துக்கொண்டிருந்தவர்களில் பலர் கிறிஸ்தவர்கள் ஆகி, இரத்தசாட்சி முடியைப் பெற்றுக்கொண்டார்கள். பின்பு ஆளுநர் அபானூபின் கைகளையும் கால்களையும் வெட்டும்படி கட்டளையிட்டார். திடீரென்று கர்த்தருடைய தூதர் வானத்திலிருந்து இறங்கிவந்து, அந்தக் கைகளையும் கால்களையும் தம் இடத்தில் வைத்து, அவரைக் குணப்படுத்தினார். அப்போது அபானூப் எழுந்து அனைவருக்கும் முன்பாக நடந்தார். அந்த அற்புதத்தின் விளைவாக நூற்றுக்கணக்கான மக்கள் கிறிஸ்தவர்கள் ஆனார்கள்.
சலிப்படைந்த ஆளுநர், நாட்டிலுள்ள மிகச் சிறந்த சில மந்திரவாதிகளை அழைத்து, அபானூபை வெல்ல உதவும்படி கேட்டார். அவரை விஷப் பாம்புகளுக்கு மத்தியில் எறியவேண்டும் என்று அவர்கள் ஆலோசனை கூறினார்கள். “அந்தப் பாம்புகளில் இருநூறு முந்நூறு பேரைக் கொல்லத்தக்க அளவு விஷம் உள்ளது” என்றார்கள். எனவே அவர்கள் அபானூபைப் பாம்புகளுடன் ஒரு அறையில் வைத்தார்கள்; ஆனால் தானியேலின் காலத்தில் சிங்கங்களின் வாய்களை அடைத்த கடவுள், பாம்புகளை அடக்கினார்; அவை அபானூபைத் தீங்கிழைக்கவில்லை. காலையில், அனைவரும் வியந்துபோகும்படி, புனித அபானூப் அந்த அறையிலிருந்து உயிரோடு வெளியே வந்தார்.
பின்பு திடீரென்று பாம்புகளில் ஒன்று அறையிலிருந்து ஊர்ந்துவந்து, ஆளுநரின் கழுத்தைச் சுற்றிக் கட்டிக்கொண்டது. அந்த மனிதன் நடுங்கத் தொடங்கி, “உம் கடவுளாகிய இயேசுவின் நாமத்தினால், என்மேல் இரக்கமாயிரும், பாம்பு என்னைத் தீங்கிழைக்க விடாதேயும்” என்று கூப்பிட்டான். நற்செய்தி கட்டளையிடுவதுபோல், நண்பன் அல்லது பகைவன் என்று பாராமல் அனைவரையும் நேசித்த அந்தப் புனிதர், இருதயத்திலிருந்து ஜெபித்து, பாம்பை இறங்கிவந்து ஆளுநரைத் தீங்கிழைக்கவேண்டாம் என்று கட்டளையிட்டார். அந்நாளில், மூன்று மந்திரவாதிகள் உள்பட அங்கிருந்த பலர் இயேசுவை விசுவாசித்தார்கள்.
இறுதியில், ஆளுநரின் ஆலோசகர்களில் ஒருவர், இந்தக் காரியத்திற்கு முடிவுகட்ட அந்தப் புனிதரின் தலையை வெட்டிவிடும்படி அவருக்குச் சொன்னார். எனவே ஆளுநர் புனித அபானூபைப் பட்டயத்தால் கொல்லும்படி வீரர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார். புனித யூலியோஸ் எனப்படும் ஒரு விசுவாசமுள்ள மனிதர் அபானூபின் சரீரத்தை மென்மையான மெல்லிய துணியில் சுற்றி, அவர் அடக்கம் செய்யப்பட்ட அவருடைய சொந்த ஊரான நெஹிசாவுக்கு அனுப்பினார்.
கி.பி. 960-ஆம் ஆண்டில், அவருடைய சரீரம் சமனூத்தில் உள்ள புனித கன்னி மரியாள் ஆலயத்திற்கு மாற்றப்பட்டது; அது இன்றுவரை அங்கேயே வைக்கப்பட்டுள்ளது. பல ஆண்டுகளாக, அபானூப் அந்த ஆலயத்தில் ஏராளமான காட்சிகளை அளித்தார். அவர் பன்னிரண்டு வயதுச் சிறுவனாகத் தோன்றி, தம் வயதுச் சிறுவர்களோடு விளையாடுவது வழக்கம். ஒருமுறை, சில கிறிஸ்தவ மற்றும் முஸ்லிம் சிறுவர்களுக்கு இடையே ஏற்பட்ட சண்டையில் அவர் தலையிட்டார். ஆலயத்திற்கு அருகில் வசித்த முக்கியமான முஸ்லிம்களில் ஒருவரை இந்தச் சம்பவம் கடுங்கோபம் கொள்ளச் செய்தது. அந்த ஆலயத்தின் குருவானவர், ஒரு வயதான மனிதராக இருந்தார்; நடந்ததை அறிந்தபோது அவர் கோபமுற்றார். தம் கோபத்தில் அந்தச் சிறுவர் புனிதரைத் தோன்றவேண்டாம் என்று தடைசெய்தார். வியப்பூட்டும் விதமாய், அந்தப் புனிதர் குருவின் தீர்மானத்திற்குக் கீழ்ப்படிந்தார்; அதனால் காட்சிகள் பல ஆண்டுகளாக நின்றுபோயின.
1974-ஆம் ஆண்டில்தான், அந்த ஆலயத்தில் தந்தை அபானூப் லூயி குருவாக அபிஷேகம் செய்யப்பட்டபோது, அவர் இரு மேற்றிராணிமார்களை அழைத்தார். அவர்கள் ஆலயத்திற்கு வந்து, ஊக்கமாய் ஜெபித்தபின், அந்தப் புனிதர் விரும்பினால் தோன்றலாம் என்று அனுமதி அளித்தார்கள். சுமார் இரண்டு வாரங்களில் அவருடைய முதல் காட்சி கண்டறியப்பட்டது; அதைத் தொடர்ந்து ஏராளமான அற்புதங்களும் தோற்றங்களும் நிகழ்ந்தன.
சமீபத்தில் ஒரு புகழ்பெற்ற மேற்றிராணியார் மான்ட்ரியால் நகரைச் சந்தித்து, தாமே நேரில் கண்ட அற்புதங்களைப் பற்றிப் பேசினார். அவர் சொன்னதாவது: “ஒருநாள் நான் சமனூத்திற்குச் சென்றிருந்தேன்; புனித கன்னி மரியாள் மற்றும் புனித அபானூப் ஆலயத்தில் திருப்பலியைச் செலுத்துவதில் பங்கேற்றேன். அந்தத் திருப்பலி வாரத்தின் நடுவில் இருந்தது; சிலரே வந்திருந்தார்கள். நாங்கள் முடித்தபின், இந்த ஆலயம் எவ்வளவு அழகானது என்றும், ஒரே ஒரு சிறு காரியத்தைத் தவிர அதில் திருப்பலி ஜெபித்தது எனக்கு உண்மையில் மகிழ்ச்சியளித்தது என்றும் குறிப்பிட்டேன்.” ஜெபங்கள் முழுவதும் ஒரு சிறுவன் முன் வாயில் வழியாக உள்ளும் வெளியும் வந்துகொண்டே இருந்தான் என்று நான் சேர்த்துச் சொன்னேன். குருவானவர் எந்தச் சிறுபிள்ளையையும் தாம் காணவில்லை என்றும், ஒருசில பெரியவர்களே திருப்பலிக்கு வந்திருந்தார்கள் என்றும் என்னிடம் சொன்னார். அப்போது அந்தச் சிறுவன் புனித அபானூப்தான் என்று அவர் முடிவுக்கு வந்தார்.
இன்னொரு மனிதர் சொன்னதாவது: திருப்பலியில் கலந்துகொண்டபின் அவர் ஒரு கைப்பெட்டியைச் சுமந்துகொண்டு தம் வழியே சென்றார். “மழை பெய்துகொண்டிருந்தது; நான் வழுக்கி, ஒரு நீர்க்குட்டையில் விழுந்தேன். அப்போது ஒரு சிறுவன் என்னை நோக்கி ஓடிவந்து, என்னை எழுந்திருக்க உதவினான். அவன் என் கைப்பெட்டியை என்னிடம் கொடுத்து, தெருவின் மறுபக்கம் கடந்துசெல்லும்படி என்னிடம் சொன்னான். என் உடைகளும் கைப்பெட்டியும் முற்றிலும் உலர்ந்திருந்ததைக் கண்டு நான் வியப்படைந்தேன். பின்பு அந்தச் சிறுவனைத் தேடினேன், ஆனால் அவன் மறைந்துவிட்டான்.”
இந்த மாபெரும் இரத்தசாட்சியான, சிறுவர் புனித அபானூபின் ஜெபங்களும் வேண்டுதல்களும் நம்மோடு இருப்பதாக. ஆமென்.