Story
सन्त अबानूब बाल शहीद रोमी हाकिमको हातबाट शहीद हुँदा अबानूब बाह्र वर्षभन्दा बढी उमेरका थिएनन्। जुलाई महिनाको एकतीस तारिखमा हाम्रो चर्चले उहाँको निधनको पर्व मनाउँछ, किनकि त्यो दिन उहाँको अनन्त जीवनमा जन्मेको दिन हो।
सन्त अबानूबका अवशेष, र उहाँसँगै शहीद भएका धेरै ख्रीष्टियानहरूका अवशेष आजसम्म पनि सामानूद सहरको पवित्र कन्या मरियम र सन्त अबानूबको चर्चमा सुरक्षित राखिएका छन्। यो पनि भनिन्छ कि पवित्र परिवारले मिश्र देशतर्फको आफ्नो यात्राको बेला त्यस ठाउँको भ्रमण गरेका थिए। त्यस चर्चमा अहिले पनि त्यो इनार छ जहाँबाट प्रभु येशू, सन्त मरियम र सन्त योसेफले पानी पिएका थिए। त्यस चर्चमा असंख्य दर्शन र आश्चर्यकर्महरू आजको दिनसम्म पनि भइरहन्छन्। अबानूब नील नदीको डेल्टामा रहेको नहीसा नामक एउटा गाउँमा जन्मेका थिए। उहाँ असल ख्रीष्टियान आमाबुबाका एक मात्र छोरा थिए, जो उहाँ सानै बालक हुँदा निधन भए। बाह्र वर्षको उमेरमा अबानूब चर्च भित्र पसे र पादरीले विश्वासीहरूलाई रोमी सम्राट दियोक्लेतियानले उक्साएको सतावटको बेला विश्वासमा स्थिर रहन आग्रह गरेको सुने।
अबानूबले पवित्र संस्कारहरू (रहस्यहरू) ग्रहण गरे, अनि उहाँले परमेश्वरसँग प्रार्थना गरे, कि उहाँले हाम्रा प्रभु येशूमाथिको आफ्नो विश्वास कहाँ स्वीकार गर्न सक्छन् त्यस ठाउँमा परमेश्वरले उहाँलाई डोर्याऊन्। त्यसपछि अबानूब बाहिर निस्के, र आफूसँग भएको सबै सम्पत्ति खाँचोमा परेकाहरूलाई दिए। त्यसपछि उहाँ सामानूद नामक सहरतर्फ पैदलै हिँडे। उहाँ बाटोमा हिँडिरहेका बेला, उहाँले महादूत मिखाएललाई स्वर्गीय महिमामा देखे। त्यो दृश्य यति असाधारण थियो कि अबानूब भुइँमा लडे, तर महादूतले उहाँलाई उठाए, र उहाँलाई भने कि उहाँले सामानूदमा तीन दिनसम्म कष्ट भोग्नुपर्छ र उहाँले अरू ठाउँहरूमा पनि येशू ख्रीष्टको गवाही दिनुहुनेछ।
सामानूद पुगेपछि, अबानूब रोमी हाकिमकहाँ गए र खुलेआम आफ्नो विश्वास घोषणा गरे। उहाँले हाकिमका मूर्तिहरूको अपमान पनि गरे। हाकिम क्रोधित भए र अबानूबको पेटमा कोर्रा हान्ने आदेश दिए। सिपाहीहरूले अबानूबलाई यति निर्दयतापूर्वक पिटे कि उहाँका आन्द्राभुँडी उहाँको पेटबाट बाहिर निस्के। तर महादूत मिखाएलले उहाँलाई आश्चर्यपूर्वक निको पारे। त्यसपछि हाकिमले उहाँलाई अरू ख्रीष्टियानहरूसँगै झ्यालखानामा हाले, जो उहाँको उपस्थितिले प्रोत्साहित भए, र पछि येशूको नामको खातिर शहीद भए।
भोलिपल्ट, हाकिमले अबानूबलाई डुङ्गामा हालेर अत्रिब नामक सहरमा लगे, र सजायको रूपमा, उनले अबानूबलाई डुङ्गाको पालबाट उल्टो झुन्ड्याए। सिपाहीहरूले आफ्ना हाकिमसँगै रक्सी पिउन, नाच्न र अबानूबको मुखमा हिर्काउन थाले। अबानूबको नाकबाट रगत बग्यो, तर अकस्मात, सिपाहीहरू अन्धा भए र हाकिम पक्षाघातले ग्रस्त भए। आफ्नो वेदनामा तिनीहरू उहाँतर्फ कराए र भने, "हे अबानूब, कृपया तपाईंका परमेश्वरसँग हामीलाई निको पार्न प्रार्थना गर्नुहोस्। किनकि यदि हामी निको भयौं भने, हामी ख्रीष्टियान हुनेछौं।"
सन्त अबानूबले जवाफ दिए, "यो अत्रिबमा मात्र हुनेछ, ताकि त्यहाँका सबैले थाहा पाऊन् कि ख्रीष्टबाहेक अरू कुनै परमेश्वर छैन।" जब तिनीहरू अत्रिब पुगे, तिनीहरू सबै निको भए, र तिनीहरू आनन्दले कराए, "हामी ख्रीष्टियान हौं! हामी अबानूबका परमेश्वरमा विश्वास गर्छौं।" त्यसपछि तिनीहरूले आफ्ना सैनिक पोशाक उतारे र अत्रिबका हाकिमको अगाडि भुइँमा फ्याँके। हाकिम साह्रै क्रोधित भए, र तिनीहरूलाई मार्ने आदेश दिए।
अत्रिबमा अबानूबलाई कहिले कोर्राले, त कहिले उहाँलाई फलामको खाटमा बाँधेर मुनि आगो बालेर अत्यन्त कठोरतापूर्वक यातना दिइयो। तर यी सबै कष्टहरूमा, प्रभुले आफ्नो शक्ति देखाउनुभयो र अबानूब बचाइए। यी आश्चर्यकर्महरूको परिणामस्वरूप, धेरै दर्शकहरू ख्रीष्टियान भए, र शहादतको मुकुट प्राप्त गरे। त्यसपछि हाकिमले अबानूबका हात र खुट्टा काट्ने आदेश दिए। अकस्मात प्रभुका दूत स्वर्गबाट तल झरे, हात र खुट्टा आ-आफ्नो ठाउँमा राखिदिए, र उहाँलाई निको पारे। त्यसपछि अबानूब उठे र सबैको अगाडि हिँडे। त्यस आश्चर्यकर्मको परिणामस्वरूप सयौं मानिसहरू ख्रीष्टियान भए।
निराश भएर, हाकिमले देशका केही उत्कृष्ट जादूगरहरूलाई बोलाए, र अबानूबलाई परास्त गर्न तिनीहरूलाई सहयोग गर्न आग्रह गरे। तिनीहरूले उहाँलाई विषालु सर्पहरूकहाँ फ्याँकिनुपर्छ भनी सुझाव दिए। तिनीहरूले भने, "ती सर्पहरूमा दुई-तीन सय मानिसलाई मार्न पुग्ने पर्याप्त विष छ।" त्यसैले तिनीहरूले अबानूबलाई सर्पहरूसँगै एउटा कोठरीमा हाले, तर दानियलको समयमा सिंहहरूका मुख बन्द गरिदिनुहुने परमेश्वरले सर्पहरूलाई शान्त पारिदिनुभयो र तिनीहरूले अबानूबलाई हानि गरेनन्। बिहान, र सबैको आश्चर्यका बीच, सन्त अबानूब कोठरीबाट जीवितै बाहिर निस्के। त्यसपछि अकस्मात एउटा सर्प कोठरीबाट बाहिर निस्केर हाकिमको घाँटीमा बेरिन पुग्यो। मानिस काँप्न थाले र कराए,
"तपाईंका परमेश्वर येशूको नाममा, ममाथि दया गर्नुहोस् र सर्पले मलाई हानि गर्न नदिनुहोस्।" सुसमाचारले आज्ञा गरेझैँ मित्र होस् वा शत्रु, सबैलाई प्रेम गर्ने ती सन्तले हृदयदेखि प्रार्थना गरे, अनि सर्पलाई तल आउन र हाकिमलाई हानि नगर्न आदेश दिए। त्यस दिन, उपस्थित धेरै मानिसहरू, ती तीन जादूगरसमेत, येशूमा विश्वास गरे।
अन्ततः हाकिमका एक सल्लाहकारले उहाँलाई सन्तको शिर काटेर यो प्रकरणको अन्त्य गर्न भने। त्यसैले हाकिमले सिपाहीहरूलाई तरवारले सन्त अबानूबलाई मार्ने आदेश दिए। सन्त युलियुस नामक एक विश्वासी मानिसले अबानूबको शरीरलाई असल मलमलको कपडामा बेरे र उहाँलाई उहाँको गृहनगर नहीसामा पठाए, जहाँ उहाँलाई दफनाइयो।
ख्रीष्टको सन् ९६० मा, उहाँको शरीर सामानूदको पवित्र कन्या मरियमको चर्चमा सारियो, जहाँ यो आजसम्म पनि राखिएको छ। वर्षौंसम्म, अबानूबले त्यस चर्चमा धेरै दर्शन दिए। उहाँ बाह्र वर्षको बालकको रूपमा प्रकट हुनुहुन्थ्यो र आफ्नै उमेरका बालबालिकासँग खेल्नुहुन्थ्यो। एक पटक उहाँले केही ख्रीष्टियान र मुसलमान बालबालिकाबीचको झगडामा हस्तक्षेप गर्नुभयो। यस घटनाले चर्चनजिकै बस्ने एक प्रतिष्ठित मुसलमानलाई आक्रोशित बनायो। चर्चका पादरी, जो एक वृद्ध मानिस थिए, जब उनले के भयो भन्ने थाहा पाए, क्रोधित भए। आफ्नो रिसमा उनले बाल सन्तलाई प्रकट हुन निषेध गरे। आश्चर्यजनक रूपमा, सन्तले पादरीको निर्णय मान्नुभयो र दर्शनहरू धेरै वर्षसम्म रोकिए।
सन् १९७४ मा मात्र, जब फादर अबानूब लुइस त्यस चर्चमा पादरीको रूपमा अभिषेक गरिए, उनले दुई जना बिशपलाई बोलाए जो चर्चमा आए र हृदयदेखि प्रार्थना गरेपछि, तिनीहरूले सन्तलाई इच्छा भएमा प्रकट हुन अनुमति दिए। करिब दुई हप्तापछि पहिलो दर्शन देखियो, जसपछि असंख्य आश्चर्यकर्म र दर्शनहरू भए।
एक सुप्रसिद्ध बिशपले हालसालै मन्ट्रिअलको भ्रमण गरे र उनले आफैँले देखेका आश्चर्यकर्महरूको बारेमा बताए। उनले भने, "एक दिन, म सामानूदको भ्रमण गर्दै थिएँ, र मैले पवित्र कन्या मरियम र सन्त अबानूबको चर्चमा प्रार्थना-आराधना (मास) मनाउनमा सहभागी भएँ। त्यो आराधना हप्ताको बीचमा थियो, र थोरै मानिसहरू मात्र उपस्थित थिए। हामीले सकेपछि, मैले यो चर्च कति सुन्दर रहेछ, र यहाँ आराधना गर्न मलाई कति आनन्द लाग्यो भनी टिप्पणी गरेँ, एउटा सानो कुराबाहेक।" मैले थपेँ कि सम्पूर्ण प्रार्थनाभरि एउटा सानो केटो अगाडिको ढोकाबाट भित्र-बाहिर गरिरहन्थ्यो। पादरीले मलाई भने कि उनले कुनै सानो बालक देखेनन्, र आराधनामा थोरै वयस्कहरू मात्र उपस्थित थिए। त्यसपछि उनले निष्कर्ष निकाले कि त्यो सानो केटो सन्त अबानूब थिए।
अर्का एक मानिसले भने कि आराधनामा भाग लिएपछि, उनी एउटा झोला बोकेर आफ्नो बाटो लागे। "पानी परिरहेको थियो, र म चिप्लिएँ, अनि एउटा पानीको खाल्डोमा परेँ। त्यसपछि एउटा सानो केटो मतर्फ दौडँदै आयो, र मलाई उठाउन सहयोग गर्यो। उसले मलाई मेरो झोला हातमा दियो, र सडकको अर्को छेउमा सर्न भन्यो। म आश्चर्यचकित भएँ जब मैले मेरा लुगा र मेरो झोला पूर्ण रूपमा सुख्खा रहेको पाएँ। त्यसपछि मैले त्यो सानो केटोलाई खोजेँ, तर ऊ गायब भइसकेको थियो।"
यी महान् शहीद, बाल सन्त अबानूबका प्रार्थना र बिन्तीहरू हामीसँग रहून्। आमेन।