ቅዱስ አባ ቢሾይ

በዚህ ቀን መታሰቢያው የተከበረ የበረሃ ኮከብ የሆነው ቅዱስ አባ ቢሾይ አረፈ። በግብፅ ሻንሳ በምትባል ከተማ ተወለደ፤ ስድስት ወንድሞችም ነበሩት። እናቱም በራእይ መልአክን አየች፤ "ጌታ እንዲህ ይልሻል፦ ከልጆችሽ አንዱን እንዲያገለግለኝ ስጪኝ" እያላት። እርሷም "ጌታ ሆይ፥ የምትፈልገውን ውሰድ" ብላ መለሰች። መልአኩም ቀጭንና ደካማ አካል የነበረውን የአባ ቢሾይን እጅ ያዘ። እናቱም መልአኩን "ጌታዬ ሆይ፥ ጌታን እንዲያገለግል ብርቱ የሆነውን ውሰድ" አለችው። መልአኩም "ጌታ የመረጠው ይህ ነው" ሲል መለሰላት። ከጊዜ በኋላም ቅዱስ ቢሾይ ወደ ሺሄት በረሃ ሄዶ [ቅዱስ ዮሐንስ (የሕነስ) አጭሩን](/am/saint/st-john-the-short) መነኩሴ ባደረገው በአባ ብሙዋህ (ባሙያህ) እጅ መነኩሴ ሆነ። ቅዱስ ቢሾይም በብዙ ተጋድሎና በብዙ አምልኮ ተጋደለ፥ ይህም ጌታ ክርስቶስን ለማየት የበቃ አደረገው። ንጉሥ ቆስጠንጢኖስም በራእይ ተገለጠለትና "የመነኮሳት ክብር ምን ያህል ታላቅ እንደ ሆነ ባውቅ ኖሮ መንግሥቴን ትቼ መነኩሴ በሆንኩ ነበር" አለው። ቅዱስ ቢሾይም "አንተ

የጣዖት አምልኮን አጥፍተህ ክርስትናን ከፍ አደረግህ፤ ክርስቶስስ ምንም አልሰጠህም?" አለው። ንጉሥ ቆስጠንጢኖስም "ጌታ ብዙ ስጦታዎችን ሰጥቶኛል፥ ነገር ግን ከእነርሱ መካከል አንዱም እንደ መነኮሳት ክብር አይደለም" ሲል መለሰለት። በዘመኑም በአንሲና ተራራ በጽድቅ የተመሰገነ አንድ ናሳኪ ሽማግሌ ተነሣ፥ ብዙ ሰዎችም ወደ እርሱ ተሰበሰቡ። ነገር ግን ከቀና እምነት ስቶ ሰይጣን አሳሳተውና "መንፈስ ቅዱስ የሚባል የለም" ብሎ ያስተምር ጀመር፤ ብዙዎችም በቃሉ ተታለሉ። አባ ቢሾይም ስለ እርሱ ሰማ፥ ሦስት ጆሮ ያላት የተሠራች ቅርጫት ይዞ ወደ እርሱ ሄደ። ሽማግሌውንና ተከታዮቹን በጎበኘ ጊዜም ለቅርጫቱ ሦስት ጆሮ ስለ መሥራቱ ምክንያቱን ጠየቁት። እርሱም "ሥላሴ አለኝ፥ የማደርገውም ሁሉ እንደ ሥላሴ ምሳሌ ነው" ሲል መለሰ። እነርሱም "እንግዲያስ መንፈስ ቅዱስ የሚባል ነገር አለ?" አሉት። ከዚያም ከብሉይና ከሐዲስ ኪዳን ከቅዱሳት መጻሕፍት ሊያስረዳቸው ጀመረ፤ መንፈስ ቅዱስም ከሥላሴ ሦስት አካላት አንዱ እንደ ሆነ አሳያቸው። አሳመናቸውም፥ እነርሱም ወደ ቀና እምነት ተመለሱ።

ከዚያም ወደ ስኬት (ሺሄት) በረሃ ወዳለው ገዳሙ ተመለሰ። አረመኔዎችም በረሃውን በወረሩ ጊዜ ትቶት ወደ አንሲና ተራራ ሄዶ እዚያ አረፈ። የስደቱም ዘመን ካለፈ በኋላ ሥጋውን ከቅዱስ ቡላ የተሙሁ ሥጋ ጋር ወደ ሺሄት በረሃ ወዳለው ገዳሙ አመጡት። ጸሎቱ ከእኛ ጋር ይሁን። አሜን።

፪. የቅዱስ ቢሮና የቅዱስ አቶም ሰማዕትነት። በዚህ ቀን ደግሞ ቅዱስ ቢሮና ቅዱስ አቶም ሰማዕት ሆኑ። እነዚህ ሁለት ቅዱሳን ጽድቅን የሚሠሩና ምጽዋት የሚወዱ ጻድቃን ከሆኑ ክርስቲያን ወላጆች "ሶንባት" በምትባል ከተማ ተወለዱ። የአባታቸው ስም ዮሐንስ የእናታቸውም ስም ማርያም ነበር። ቅዱስ ቢሮ ቀይ ጠጉሩ የተጠቀለለ፥ ቁመተ ረዥም፥ ሰማያዊ ዓይን ያለው ነበር። ቅዱስ አቶም ግን ቁመተ ረዥም፥ ነጭ መልክ ያለው፥ ጥቁር ዓይንና ጥቁር ጢም ያለው ነበር። ቢሮ ሠላሳ ዓመት፥ አቶም ሃያ ሰባት ዓመት በሆናቸው ጊዜ በቅዳሴ ጊዜ ወደ ቤተ ክርስቲያን በመሄድ ይተጉ ነበር፥ ምጽዋትም በመስጠትና እንግዶችን በመቀበል ጸንተው ኖሩ። ስደትም በክርስቲያኖች ላይ በተነሣ ጊዜ አንዳንድ ዕቃ ይዘው እዚያ ሊነግዱ ወደ ኤል-ፋርማ ከተማ ሄዱ። "ኖዋ" የሚባል የአንድ ቅዱስ ሥጋ ከአንዳንድ ወታደሮች ጋር አገኙ፥ ሥጋውንም ከእነርሱ በብር ገዙ፥ ሥጋውንም በቤታቸው ውስጥ በእብነ በረድ መቃብር ውስጥ አኖሩ። ፊቱም መብራት ሰቀሉ፥ ከሥጋውም ብዙ

ተአምራት ተገለጡ። ሁለቱ ቅዱሳንም ስለ ዓለም ከንቱነትና ስለ ገነት በረከቶች አሰላሰሉ፥ ገንዘባቸውንም ለድሆች አከፋፈሉ፥ ወደ እስክንድርያ ሄደው በገዢው ፊት በክርስቶስ መሰከሩ። እርሱም ደማቸው በምድር ላይ እስኪፈስ ድረስ በመግረፍና በመግረፍ አሰቃያቸው። ሰቀላቸውም እሳትንም ከሥራቸው አነደደ። የጌታ መልአክም መጥቶ አወረዳቸውና ቁስላቸውን ፈወሰ። ከዚያም ገዢው ወደ ኤል-ፋርማ ላካቸው። የኤል-ፋርማ ገዢም ድፍረታቸውንና የመልካቸውን ውበት ባየ ጊዜ የጣዖት አምልኮን አቀረበላቸው። እምቢ ባሉ ጊዜም የእጆቻቸውንና የእግሮቻቸውን ጥፍሮች ነቀለ፥ ከዚያም በብረት ዘንጎች ላይ አኖራቸውና እሳትን ከሥራቸው አነደደ። በዚህ መካከልም የገዢው ሚስት ሞተች፥ ገዢውም ያደረገባቸውን ይቅር እንዲሉት ቅዱሳኑን ለመነ። እነርሱም ስለ እርሷ ወደ እግዚአብሔር ጸለዩ፥ እግዚአብሔርም ከሞት አስነሣት። ገዢውና ከእርሱ ጋር ያሉ ሁሉም አመኑ። ቅዱሳኑንም ለቀቀ፥ ወደ "ሶንባት" ከተማቸውም ተመለሱ። ከገንዘባቸውም የቀረውን ለድሆች ሰጡ። የቅዱስ ኖዋንም ሥጋ ሳራባሞን ለሚባል ጻድቅ ሰው ሰጡ፥ ሁልጊዜም

ፊቱ መብራት እንዲሰቅል ለመኑት። ከዚያም ወደ ገዢው ሄደው በክርስቶስ መሰከሩ። እርሱም ደማቸው በምድር ላይ እስኪፈስ ድረስ እንዲገረፉና በከተማ እንዲጎተቱ አዘዘ። ደንቆሮና ዲዳ የሆነች አንዲት ሴትም ከዚያ ደም ወስዳ ጆሮዎቿንና ምላሷን ቀባች፥ ወዲያውም ተፈወሰች፥ ጌታ ክርስቶስንም አከበረች በእርሱም መሰከረች። ገዢውም ሁሉም አንገታቸው እንዲቆረጥ አዘዘ፥ ሁሉም የሰማዕትነትን አክሊል ተቀበሉ። ጻድቁ ሳራባሞንና ከሶንባት የሆኑ አንዳንድ ሰዎችም በዚያ ነበሩ፥ የሁለቱን ቅዱሳን ሥጋ ወስደው ገንዘው ወደ ከተማቸው አመጡ። ለእነርሱም ቤተ ክርስቲያን ተሠራላቸው፥ ሥጋቸውና የቅዱስ ኖዋ ሥጋም በውስጡ ተቀመጠ። ሥጋቸውም አሁን በቀድሞ ካይሮ ባለችው በቅድስት በርባራ ቤተ ክርስቲያን ይገኛል ተባለ። ጸሎታቸው ከእኛ ጋር ይሁን፥ አሜን።

፫. የቅዱስ በላና ቄሱ ሰማዕትነት። በዚህ ቀን ደግሞ ቅዱስ በላና ቄሱ ሰማዕት ሆነ። ከሳኻ ሀገረ ስብከት ከባራ ከተማ ነበር። የምእመናንን ስደትና የቅዱሳንን መገደል በሰማ ጊዜ ገንዘቡን ሁሉ ለድሆችና ለችግረኞች አከፋፈለ። ከዚያም ወደ "አንቲኖኤ" (አንሲና) ሄዶ በገዢው ፊት በጌታ ክርስቶስ መሰከረ። ቅዱስ በላናንም ነፍሱን በጌታ እጅ እስኪሰጥ ድረስ በልዩ ልዩ የስቃይ ዓይነቶች እጅግ አሰቃየው። ጸሎቱ ከእኛ ጋር ይሁን፥ አሜን።

፬. የቅዱስ ኤቢማ (ቢማኖን) ሰማዕትነት። ይህ ቀን ደግሞ የቅዱስ ኤቢማ (ቢማኖን) (ቢማ) ሰማዕትነት ነው። የኤል-በህናሳ አውራጃ የ"ፓኖክሊዎስ" መንደር አለቃ ነበር። ባለጸጋና ለድሆች የሚራራ ነበር። ጌታ ክርስቶስም በራእይ ተገለጠለትና "ተነሣ፥ ወደ ገዢው ሄደህ በስሜ መስክር፥ እዚያ የተዘጋጀ አክሊል አለህና" አለው። ከእንቅልፉም በነቃ ጊዜ ገንዘቡን ሁሉ ለድሆችና ለችግረኞች አከፋፈለ። ከዚያም ጸለየ፥ ወደ ኤል-በህናሳም ሄዶ በጌታ ክርስቶስ መሰከረ። የመንደሩም አለቃ መሆኑን በመሰከረ ጊዜ ገዢው በከተማው ስላሉ የቤተ ክርስቲያን ዕቃዎች ጠየቀው፥ የጣዖት አምልኮንም አቀረበለት። ቅዱስ ቢማም "ዕቃዎቹን አልሰጥህም፥ ስለ ጣዖት አምልኮ ግን ከጌታዬ ከኢየሱስ ክርስቶስ በቀር ማንንም አላመልክም" ሲል መለሰለት። ገዢውም ምላሱ እንዲቆረጥና በመጭመቂያና በእሳት እንዲሰቃይ አዘዘ፥ ነገር ግን ጌታ አዳነውና ፈወሰው። ከዚያም ገዢው ወደ እስክንድርያ ላከው፥ እዚያም ታሰረ። የቅዱሳንን ሕይወት ጸሐፊ ለነበረው ለዩልዮስ ኤል-አቅፈሕሲ ክፉ መንፈስ ያደረባት እኅት ነበረችው፥ ይህ ቅዱስም ስለ እርሷ ጸለየ እርሷም ተፈወሰች። የዚህም ተአምር ወሬ ተሰራጨ ብዙዎችም አመኑ። ገዢውም ተቆጥቶ ቅዱሱን በመጭመቂያና ጥፍሮቹን በመንቀል አሰቃየው፥ ጌታም አበረታውና ፈወሰው። ገዢውም ከማሰቃየት በደከመ ጊዜ ወደ ላይኛው ግብፅ ላከው። እዚያም አንገቱ ተቆረጠ፥ የሰማዕትነትንም አክሊል ተቀበለ። የዩልዮስ ኤል-አቅፈሕሲ አገልጋዮችም ሥጋውን ወደ ከተማው ወሰዱ። ጸሎቱ ከእኛ ጋር ይሁን፥ አሜን።

፭.

የንጉሥ ቴዎዶስዮስ ወንድም የኪሮስ (ካራስ) ዕረፍት። ዛሬ ደግሞ [ቅዱስ ኪሮስ (ካራስ)](/am/saint/st-karas-the-anchorite) አረፈ። የታላቁ ንጉሥ ቴዎዶስዮስ ወንድም ነበር። ይህ ቅዱስ የዓለምን ከንቱነትና ጊዜያዊነት በደንብ ያውቅ ነበር፥ ንብረቱንም ሁሉ ትቶ ያለ መድረሻ ተቅበዘበዘ። እግዚአብሔርም ወደ ውስጠኛው ምዕራባዊ በረሃ መራው፥ እዚያም ሰውን ወይም እንስሳን ሳያይ ብዙ ዓመታት ብቻውን ኖረ። በሺሄት (ስኬት) በረሃም የቅድስት ሂላርያን ሥጋ የገነዘ ባሙዋ (ቢምዋህ) የሚባል ቅዱስ ቄስ ነበር። ይህ አባት ከክርስቶስ ባሪያዎች ከባሕታውያን አንዱን ለማየት ናፈቀ። ጌታም እስከ ውስጠኛው በረሃ እስኪደርስ ድረስ ረዳው፥ ከቅዱሳንም ብዙዎችን አየ። እያንዳንዳቸውም ስማቸውንና ወደ በረሃ የመጡበትን ምክንያት ይነግሩት ነበር። ቅዱስ ቢምዋህ ግን እያንዳንዳቸውን "ከዚህ የበለጠ በውስጠኛው በረሃ የሚኖር ሰው አለ?" ሲል ይጠይቃቸው ነበር። እነርሱም "አዎ" ይሉት ነበር። እርሱም በመጨረሻ ከመጨረሻቸው ወደ ሆነው ወደ ቅዱስ ካራስ እስኪደርስ ድረስ መሄዱን ቀጠለ።

ቅዱስ ካራስም ከጓዳው ውስጥ "እንኳን ደህና መጣህ የሺሄት ቄስ አባ ቢምዋህ" ብሎ ጠራው። አባ ቢምዋህም ወደ ጓዳው ገባ፥ ከሰላምታም በኋላ ቅዱስ ካራስ ስለ ዓለም፥ ስለ ገዢዎችና ስለ ምእመናን ወሬ ጠየቀው። በሌሊትም ቅዱስ ካራስ ረጅም ጊዜ ጸለየ፥ ከዚያም ወደ ምድር ሰግዶ ነፍሱን በጌታ እጅ ሰጠ። አባ ቢምዋህም በመጎናጸፊያው ገንዞ ቀበረው፥ ከዚያም እግዚአብሔርን እያከበረ ተመለሰ፥ ስለ ቅዱሱና ስለ ተጋድሎው ለሁሉ እያወራ። ጸሎቱ ከእኛ ጋር ይሁን፥ ምስጋናም ለእግዚአብሔር ለዘላለም ይሁን፥ አሜን።