સંત બિશોય (અન્બા બિશોય)

આ દિવસે, સંત બિશોય, જેમની સ્મૃતિ આદરણીય છે, રણના તારા, વિદાય થયા. તેઓ ઇજિપ્તના શાન્સા નામના નગરમાં જન્મ્યા હતા, અને તેમને છ ભાઈઓ હતા. તેમની માતાએ એક દર્શનમાં દૂતને જોયો, જે તેને કહેતો હતો, "પ્રભુ તને કહે છે, મારી સેવા કરવા માટે તારાં બાળકોમાંથી એક મને આપ." તેણે જવાબ આપ્યો, "પ્રભુ, જેને તું ઇચ્છે તેને લે." દૂતે અન્બા બિશોયનો હાથ પકડ્યો, જે દુબળા હતા અને જેમનું શરીર નાજુક હતું.

તેમની માતાએ દૂતને કહ્યું, "મારા પ્રભુ, પ્રભુની સેવા કરવા માટે જે મજબૂત હોય તેને લે." દૂતે જવાબ આપ્યો, "જેને પ્રભુએ પસંદ કર્યો છે તે આ જ છે." પાછળથી, સંત બિશોય શિહીતના રણમાં ગયા અને અન્બા બેમ્વાહ (બામૂયા)ના હાથે સાધુ બન્યા, જેમણે [સંત જ્હોન (યેહ્નેસ) ઠીંગણા](/gu/saint/st-john-the-short)ને પણ સાધુ તરીકે દીક્ષા આપી હતી. સંત બિશોયે ઘણી તપશ્ચર્યા અને અનેક ઉપાસનાઓમાં સંઘર્ષ કર્યો, જેણે તેમને પ્રભુ ખ્રિસ્તને જોવા યોગ્ય બનાવ્યા.

સમ્રાટ કોન્સ્ટેન્ટાઇન તેમને એક દર્શનમાં દેખાયા, કહેતા, "જો મને ખબર હોત કે સાધુઓનું માન કેટલું મહાન છે, તો મેં મારું રાજ્ય છોડી દીધું હોત અને સાધુ બની ગયો હોત." સંત બિશોયે તેમને કહ્યું, "તમે મૂર્તિપૂજાને દૂર કરી છે અને ખ્રિસ્તીધર્મને ઊંચો કર્યો છે, શું ખ્રિસ્તે તમને કંઈ આપ્યું નથી?" સમ્રાટ કોન્સ્ટેન્ટાઇને તેમને જવાબ આપ્યો, "પ્રભુએ મને ઘણી ભેટો આપી છે, પણ તેમાંથી એક પણ સાધુઓના માન જેવી નથી." તેમના સમયમાં, અન્સેનાના પર્વતમાં એક તપસ્વી વૃદ્ધ દેખાયો, જે પોતાના ધાર્મિકપણા માટે પ્રખ્યાત હતો અને જેની પાસે ઘણા લોકો એકઠા થયા હતા. પણ તે સાચા વિશ્વાસથી ભટકી ગયો અને શેતાને તેને ગુમરાહ કર્યો.

તે શીખવતો કે કોઈ પવિત્ર આત્મા નથી, અને ઘણા તેના કથનોથી છેતરાયા. અન્બા બિશોયે તેના વિશે સાંભળ્યું, અને તે તેની પાસે ગયા અને તેમની સાથે ત્રણ કાનવાળી ગૂંથેલી ટોપલી હતી. જ્યારે તેમણે વૃદ્ધ અને તેના અનુયાયીઓની મુલાકાત લીધી, ત્યારે તેઓએ તેમને પૂછ્યું કે ટોપલીને ત્રણ કાન કેમ બનાવ્યા. તેમણે જવાબ આપ્યો, "મારી પાસે એક ત્રિએકતા છે, અને હું જે કંઈ કરું છું, તે ત્રિએકતા જેવું છે." તેઓએ તેમને કહ્યું, "તો, શું પવિત્ર આત્મા નામની કોઈ વસ્તુ છે?" પછી તેમણે પવિત્ર શાસ્ત્રોમાંથી, જૂના અને નવા કરારમાંથી, તેમને સમજાવવાનું શરૂ કર્યું. તેમણે તેઓને દર્શાવ્યું કે પવિત્ર આત્મા ત્રિએકતાના ત્રણ વ્યક્તિઓમાંના એક છે.

તેમણે તેઓને સમજાવ્યા, અને તેઓ સાચા વિશ્વાસમાં પાછા ફર્યા. પછી તેઓ શિહીત (સ્કેટિસ)ના રણમાં પોતાના મઠમાં પાછા ફર્યા. જ્યારે જંગલીઓએ રણ પર આક્રમણ કર્યું, ત્યારે તેમણે તેને છોડ્યું અને અન્સેના પર્વત પર વસ્યા, જ્યાં તેઓ વિદાય થયા. જુલમનો સમય સમાપ્ત થયા પછી, તેઓ તેમના શરીરને સંત તામૂહના પૌલના શરીર સાથે શિહીતના રણમાં તેમના મઠમાં લાવ્યા. તેમની પ્રાર્થનાઓ આપણી સાથે રહે. આમેન.

૨. સંત પિરૂ અને સંત આથોમની શહાદત. આ દિવસે પણ, સંત પિરૂ અને સંત આથોમ શહીદ થયા. આ બે સંતો "સોન્બાત" શહેરમાં, ધાર્મિક ખ્રિસ્તી માતા-પિતાને ત્યાં જન્મ્યા હતા, જેઓ ધાર્મિકતાનાં કાર્યો અને દાનનાં કાર્યોને ચાહતા હતા. તેમના પિતાનું નામ જ્હોન અને માતાનું નામ મેરી હતું. સંત પિરૂ સોનેરી વાળવાળા અને ઘૂંઘરાળા વાળવાળા, ઊંચા કદના, વાદળી આંખોવાળા હતા. સંત આથોમ ઊંચા કદના, ગોરા રંગના, કાળી આંખો અને કાળી દાઢીવાળા હતા. જ્યારે પિરૂ ત્રીસ વર્ષના હતા, અને આથોમ સત્તાવીસના, ત્યારે તેઓ પૂજાવિધિ દરમિયાન સતત ચર્ચમાં હાજરી આપતા, અને ગરીબોને દાન આપવાનું તથા અજાણ્યાઓને આશરો આપવાનું ચાલુ રાખતા.

જ્યારે ખ્રિસ્તીઓ સામે જુલમ ભડકાવવામાં આવ્યો, ત્યારે તેઓ કેટલોક માલ લઈને ત્યાં વેપાર કરવા અલ-ફરમા નગરમાં ગયા. તેઓને કેટલાક સૈનિકો સાથે "નૂઆ" નામના સંતનું શરીર મળ્યું. તેઓએ તે શરીરને તેમની પાસેથી ચાંદીથી ખરીદ્યું, અને શરીરને પોતાના ઘરમાં આરસના કફનપેટીમાં મૂક્યું. તેઓએ તેની આગળ એક તેલનો દીવો ટાંગ્યો, અને શરીરમાંથી ઘણા ચમત્કારો પ્રગટ થયા. બે સંતોએ જગતની વ્યર્થતા અને સ્વર્ગના આશીર્વાદ પર ચિંતન કર્યું. તેઓએ પોતાનું ધન ગરીબોમાં વહેંચી દીધું, એલેક્ઝાન્ડ્રિયા ગયા અને રાજ્યપાલ સમક્ષ ખ્રિસ્તનો સ્વીકાર કર્યો. તેણે તેઓને મારી મારીને અને કોરડા મારીને ત્રાસ આપ્યો, જ્યાં સુધી તેમનું લોહી જમીન પર વહી ગયું.

તેણે તેઓને લટકાવ્યા અને તેમની નીચે આગ મૂકી. પ્રભુનો દૂત આવ્યો અને તેઓને નીચે ઉતાર્યા અને તેમના ઘા સાજા કર્યા. પછી, રાજ્યપાલે તેઓને અલ-ફરમા મોકલ્યા. જ્યારે અલ-ફરમાના રાજ્યપાલે તેમની હિંમત અને તેમના દેખાવની સુંદરતા જોઈ, ત્યારે તેણે તેઓને મૂર્તિઓની પૂજા ઓફર કરી. જ્યારે તેઓએ ઇનકાર કર્યો, ત્યારે તેણે તેમના હાથ અને પગના નખ ઉખાડી નાખ્યા. પછી તેણે તેઓને લોખંડના સળિયા પર મૂક્યા અને તેમની નીચે આગ સળગાવી. આ દરમિયાન, રાજ્યપાલની પત્ની મૃત્યુ પામી, અને તેણે બે સંતોને વિનંતી કરી કે તેણે તેઓ સાથે જે કર્યું તે માટે તેને માફ કરે. તેઓએ તેના માટે ઈશ્વરને પ્રાર્થના કરી અને ઈશ્વરે તેને મૃત્યુમાંથી જીવિત કરી.

રાજ્યપાલ અને તેની સાથેના સૌએ વિશ્વાસ કર્યો. તેણે બે સંતોને છોડી મૂક્યા અને તેઓ પોતાના નગર "સોન્બાત" પાછા ફર્યા. તેઓએ ગરીબોને પોતાના ધનમાંથી જે કંઈ બાકી હતું તે આપી દીધું. તેઓએ સંત નૂઆનું શરીર સારાબામોન નામના ધાર્મિક માણસને આપ્યું. તેઓએ તેને વિનંતી કરી કે તેની આગળ હંમેશાં તેલનો દીવો ટાંગે. પછી, તેઓ રાજ્યપાલ પાસે ગયા અને ખ્રિસ્તનો સ્વીકાર કર્યો. તેણે હુકમ કર્યો કે તેઓને મારવામાં આવે અને શહેરમાં ઘસડવામાં આવે, જ્યાં સુધી તેમનું લોહી જમીન પર વહી ગયું. એક બહેરી-મૂંગી સ્ત્રીએ થોડું લોહી લીધું અને તેનાથી પોતાના કાન અને જીભ પર ચોપડ્યું. તે જ ક્ષણે તે સાજી થઈ ગઈ. તેણે પ્રભુ ખ્રિસ્તનો મહિમા કર્યો અને તેમનો સ્વીકાર કર્યો.

રાજ્યપાલે હુકમ કર્યો કે તે સૌનું શિરચ્છેદ કરવામાં આવે. તેઓ સૌને શહાદતનો મુગટ મળ્યો. ધાર્મિક સારાબામોન, અને સોન્બાતના કેટલાક લોકો હાજર હતા. તેઓએ બે સંતોના શરીરો લીધાં, તેઓને કફન પહેરાવ્યું, અને તેઓને તેમના નગરમાં લઈ ગયા. તેઓ માટે એક ચર્ચ બાંધવામાં આવ્યું, જ્યાં તેમના શરીરો અને સંત નૂઆનું શરીર મૂકવામાં આવ્યાં. એમ કહેવાય છે કે તેમના શરીરો હવે જૂના કૈરોમાં સંત બારબારાના ચર્ચમાં છે. તેમની પ્રાર્થનાઓ આપણી સાથે રહે, આમેન.

૩. સંત બલાનાહ, પાદરીની શહાદત. આ દિવસે પણ, સંત બલાનાહ પાદરી શહીદ થયા. તેઓ સખાના ધર્મપ્રાંતના, બારા શહેરના હતા. જ્યારે તેમણે વિશ્વાસુઓના જુલમ અને સંતોની હત્યા વિશે સાંભળ્યું, ત્યારે તેમણે પોતાનું બધું ધન ગરીબો અને જરૂરિયાતમંદોમાં વહેંચી દીધું. પછી તેઓ "એન્ટિનો" (અન્સેના) ગયા, અને રાજ્યપાલ સમક્ષ પ્રભુ ખ્રિસ્તનો સ્વીકાર કર્યો. તેણે સંત બલાનાહને વિવિધ પ્રકારના ત્રાસથી ખૂબ ત્રાસ આપ્યો, જ્યાં સુધી તેમણે પોતાનો આત્મા પ્રભુના હાથમાં સોંપી દીધો. તેમની પ્રાર્થનાઓ આપણી સાથે રહે, આમેન.

૪. સંત એપિમે (પિમાનોન)ની શહાદત. આ દિવસ પણ, સંત એપિમે (પિમાનોન) (બિમા)ની શહાદતનો દિવસ છે. તેઓ અલ-બહનાસા જિલ્લાના "પાનોક્લેઉસ" ગામના મુખી હતા. તેઓ ધનવાન અને ગરીબો પ્રત્યે દયાળુ હતા. પ્રભુ ખ્રિસ્ત તેમને એક દર્શનમાં દેખાયા અને તેમને કહ્યું, "ઊઠ, રાજ્યપાલ પાસે જા અને મારા નામનો સ્વીકાર કર, કેમ કે ત્યાં તારા માટે એક મુગટ તૈયાર છે." જ્યારે તેઓ ઊંઘમાંથી જાગ્યા, ત્યારે તેમણે પોતાનું બધું ધન ગરીબો અને જરૂરિયાતમંદોમાં વહેંચી દીધું. પછી તેમણે પ્રાર્થના કરી, અને અલ-બહનાસા ગયા, અને પ્રભુ ખ્રિસ્તનો સ્વીકાર કર્યો.

જ્યારે તેમણે કબૂલ કર્યું કે તેઓ ગામના મુખી છે, ત્યારે રાજ્યપાલે તેમને તેમના નગરના ચર્ચના વાસણો વિશે પૂછ્યું, અને તેમને મૂર્તિઓની પૂજા ઓફર કરી. સંત બિમાએ તેને જવાબ આપતાં કહ્યું, "હું તને વાસણો નહીં આપું, અને મૂર્તિઓની પૂજાની વાત છે તો, હું ફક્ત મારા પ્રભુ ઈસુ ખ્રિસ્તની જ પૂજા કરું છું." રાજ્યપાલે તેમની જીભ કાપી નાખવાનો અને દબાવાથી તથા બાળવાથી ત્રાસ આપવાનો હુકમ કર્યો. પણ પ્રભુએ તેમને બચાવ્યા અને સાજા કર્યા. પછી રાજ્યપાલે તેમને એલેક્ઝાન્ડ્રિયા મોકલ્યા, જ્યાં તેઓને કેદ કરવામાં આવ્યા. જુલિયસ અલ-અકફાહસી (સંતોના જીવનચરિત્રો લખનાર)ની એક બહેન દુષ્ટ આત્માથી ગ્રસ્ત હતી. આ સંતે તેના માટે પ્રાર્થના કરી અને તે સાજી થઈ ગઈ.

આ ચમત્કારની વાત ફેલાઈ ગઈ અને ઘણાએ વિશ્વાસ કર્યો. રાજ્યપાલ ગુસ્સે થયો અને તેણે સંતને દબાવાથી અને તેમના નખ ઉખાડવાથી ત્રાસ આપ્યો. પ્રભુએ તેમને બળ આપ્યું અને સાજા કર્યા. જ્યારે રાજ્યપાલ તેમને ત્રાસ આપીને થાકી ગયો, ત્યારે તેણે તેમને ઉપલા ઇજિપ્તમાં મોકલ્યા. ત્યાં તેમનું શિરચ્છેદ કરવામાં આવ્યું, અને તેઓને શહાદતનો મુગટ મળ્યો. જુલિયસ અલ-અકફાહસીના સેવકો તેમના શરીરને તેમના નગરમાં લઈ ગયા. તેમની પ્રાર્થનાઓ આપણી સાથે રહે, આમેન.

૫. સમ્રાટ થિયોડોસિયસના ભાઈ સાયરસ (કારાસ)ની વિદાય. આજે પણ, [સંત સાયરસ (કારાસ)](/gu/saint/st-karas-the-anchorite) વિદાય થયા. તેઓ સમ્રાટ થિયોડોસિયસ મહાનના ભાઈ હતા. આ સંત જગતની વ્યર્થતા અને તેના ક્ષણભંગુર સ્વભાવને સારી રીતે જાણતા હતા. તેમણે પોતાની બધી સંપત્તિ છોડી દીધી અને કોઈ મંજિલ વગર ભટકવા નીકળી પડ્યા. ઈશ્વરે તેમને અંદરના પશ્ચિમી રણ તરફ દોર્યા, જ્યાં તેઓ ઘણાં વર્ષો સુધી એકલા રહ્યા, કોઈ માણસ કે પ્રાણીને જોયા વગર. શિહીત (સ્કેટિસ)ના રણમાં બામ્વા (પિમ્વાહ) નામના એક પવિત્ર પાદરી હતા, જેમણે સંત હિલારિયાના શરીરને કફન પહેરાવ્યું હતું. આ પિતા ખ્રિસ્તના સેવકો, એકાંતવાસીઓમાંના એકને જોવા ઝંખતા હતા.

પ્રભુએ તેમની મદદ કરી જ્યાં સુધી તેઓ અંદરના રણમાં આવ્યા, અને તેમણે ઘણા સંતોને જોયા. તેઓમાંના દરેકે તેમને પોતાનું નામ અને રણમાં આવવાનું કારણ જણાવ્યું. પણ સંત પિમ્વાહે તેઓમાંના દરેકને પૂછ્યું, "શું અંદરના રણમાં વધુ આગળ રહેનાર કોઈ છે?" તેઓએ તેમને જવાબ આપ્યો, "હા." તેઓ ચાલતા રહ્યા જ્યાં સુધી તેઓ આખરે સંત કારાસ, તેઓમાંના છેલ્લા સુધી પહોંચ્યા. સંત કારાસે તેમની કોટડીની અંદરથી તેમને બોલાવ્યા, "સ્વાગત છે, અન્બા પિમ્વાહ, શિહીતના પાદરી." અન્બા પિમ્વાહ તેમની કોટડીમાં દાખલ થયા, અને અભિવાદન પછી, સંત કારાસે તેમને જગતના, રાજ્યપાલોના અને વિશ્વાસુઓના સમાચાર વિશે પૂછ્યું.

રાત્રે, સંત કારાસે લાંબા સમય સુધી પ્રાર્થના કરી, પછી તેઓ જમીન પર ઘૂંટણિયે પડ્યા અને પોતાનો આત્મા પ્રભુના હાથમાં સોંપી દીધો. અન્બા પિમ્વાહે તેમને તેમના ઝભ્ભામાં દફનાવ્યા, પછી તેઓ ઈશ્વરનો મહિમા કરતા પાછા ફર્યા, સૌને સંત અને તેમના સંઘર્ષ વિશે જણાવતા. તેમની પ્રાર્થનાઓ આપણી સાથે રહે અને ઈશ્વરનો મહિમા સદાકાળ રહે, આમેન.