புனிதை தெமியானா

இயேசு கிறிஸ்துவைப் பற்றி நாம் விசுவாசிப்பதை மற்றவர்களிடம் எழுந்து நின்று சொல்லுகிறவர்கள் நம்மில் எத்தனை பேர்? நம்முடைய விசுவாசம் நம்முடைய சுயத்தின் முழுமையான ஒரு பகுதியாக மாறிவிட்டது என்றும், அதனால் நம்மை வினவுகிறவர்களுக்கு அதை மகிழ்ச்சியோடு அறிவிக்கத் தகுந்தது என்றும் உண்மையாகவே உறுதியாய் நம்புகிறவர்கள் நம்மில் எத்தனை பேர்? இயேசுவின் சீடர்களில் ஒருவராய் இருப்பது எளிதான காரியமல்ல, ஏனெனில் இயேசு ஒருமுறை சொன்னது போல்: "மனிதர்களைக் குறித்து எச்சரிக்கையாயிருங்கள்;

அவர்கள் உங்களை ஆலோசனைச் சங்கங்களுக்கு ஒப்புக்கொடுப்பார்கள்… என் நிமித்தம் தேசாதிபதிகளுக்கு முன்பாகவும் ராஜாக்களுக்கு முன்பாகவும், அவர்களுக்கும் புறஜாதியாருக்கும் சாட்சியாக நீங்கள் கொண்டுபோகப்படுவீர்கள்… எப்படிப் பேசுவோம் என்னவைப் பேசுவோம் என்று கவலைப்படாதிருங்கள்… பேசவேண்டியது அந்நேரத்திலே உங்களுக்கு அருளப்படும்… என் நாமத்தினிமித்தம் எல்லாராலும் பகைக்கப்படுவீர்கள்; முடிவுபரியந்தம் நிலைத்திருப்பவனே இரட்சிக்கப்படுவான்." (மத்தேயு 10:16 (Matthew 10:16) முதலியன) மூன்றாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில், மர்கோஸ் என்னும் பெயருடைய ஒரு கிறிஸ்தவர் வாழ்ந்தார்.

அவர் எகிப்தில் பொரோலோஸ் மற்றும் ஸஹ்ஃபரான் மாவட்டங்களின் ஆளுநராக இருந்தார். மர்கோஸுக்கு தெமியானா என்னும் ஒரே மகள் மட்டுமே இருந்தாள். அவளுடைய அழகும் நற்குணமும் புகழ்பெற்றதாயிருந்தன. அவளுடைய தந்தை அவளை மிகவும் நேசித்தார், மேலும் அவளை உண்மையான கிறிஸ்தவ முறையில் வளர்க்க தம்மால் இயன்றதைச் செய்தார். தெமியானா தன் அறையின் தனிமையில் ஜெபிக்கவும், பரிசுத்த நூல்களை வாசிக்கவும் விரும்பினாள். தன்னுடைய இரட்சகராகிய கிறிஸ்துவின் அன்பு தன் சிறிய இருதயத்தை நிரப்புவதை உணர்ந்தபோது, அவள் பெரும்பாலும் ஜெபிக்கையில் அழுதாள்.

தெமியானா திருமணத்திற்குரிய வயதை அடைந்தபோது, அவளுடைய தந்தை அவளைத் தன்னுடைய உயர்குடி நண்பர்களில் ஒருவருக்கு திருமணம் செய்துகொடுக்க விரும்பினார், ஆனால் தெமியானா மறுத்துவிட்டாள். தான் கிறிஸ்துவுக்கு மணமகளாக தன்னையே ஒப்புக்கொடுத்துவிட்டதாகவும், கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவுக்கு ஊழியம் செய்யும்படியாக தன் வாழ்நாள் முழுவதும் திருமணமின்றி வாழ எண்ணியிருப்பதாகவும் அவள் சொன்னாள். மேலும், உலகத்தையும் அதன் சோதனைகளையும் விட்டு விலகி, ஒரு கன்னியாஸ்திரீயாக தன் தோழிகளோடு வாழும்படியாக, நகரத்தின் புறப்பகுதியில் தனக்கு ஒரு வீடு கட்டித் தரும்படி தெமியானா தன் தந்தையைக் கேட்டுக்கொண்டாள்.

நீதியான வாழ்க்கையின்மீது அவளுக்கிருந்த ஆழமான விருப்பத்தை அறிந்த அவளுடைய தந்தை, மனமில்லாமலேயே தெமியானாவின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றி, அவளுக்கு ஒரு பெரிய அரண்மனையைக் கட்டினார். தெமியானா அந்த அரண்மனையை ஒரு மடாலயமாக மாற்றி, தன் தோழிகளில் நாற்பது பேரோடு அதில் வாழ்ந்தாள். அவர்கள் அனைவரும் திருமணமாகாத பெண்கள், கர்த்தருடைய கரம் அவர்களோடு இருந்து, அவர்களுக்குப் பெலனையும் ஆறுதலையும் அளித்தது. அக்காலத்தில், சக்கரவர்த்தியாகிய தியோக்லேஷியன் தன்னுடைய விக்கிரகங்களை (அப்போல்லோ மற்றும் ஆர்தேமிஸ்) வணங்க மறுத்த கிறிஸ்தவர்களை வேதனைப்படுத்தி கொலை செய்யத் தொடங்கினான்.

மர்கோஸ் சிலைகளுக்கு முன்பாக முழங்காற்படியிட்டு தூபங்காட்டுமாறு அழைக்கப்பட்டபோது, அவர் மறுத்துவிட்டார். ஆனால் ரோம சாம்ராஜ்யத்தில் அவருக்கு உயர்ந்த பதவியை வழங்குவதாக வாக்களித்து தியோக்லேஷியன் அவரை சம்மதிக்க வைத்தான். தன்னுடைய தந்தை விக்கிரகங்களுக்கு முன்பாக முழங்காற்படியிட்டுவிட்டார் என்று தெமியானா கேள்விப்பட்டபோது, அவள் அரண்மனையைவிட்டு உடனே அவரிடம் சென்றாள். அவள் சொன்னாள்: "உம்மை இரட்சிக்கும்படி தம்முடைய இரத்தத்தைச் சிந்தின உம்முடைய இரட்சகரை எப்படி மறுதலித்து, சாத்தான் குடிகொண்டிருக்கும் கல் விக்கிரகங்களுக்கு முன்பாக முழங்காற்படியிட்டீர்?

என் தந்தையே, நீர் செய்தது கோழைத்தனமும் வெட்கக்கேடுமானது." மர்கோஸ் தன் மகளின் வார்த்தைகளைக் கேட்டபோது அறிவுத் தெளிவுக்குத் திரும்பினார். அவர் சொன்னார்: "எனக்கு ஐயோ, பிசாசின் வலையில் விழுந்து இந்த வீணான சிலைகளை எப்படி வணங்கினேன்." பின்பு அவர் உடனே எழுந்து தியோக்லேஷியனிடம் சென்றார்.

எல்லாருக்கும் முன்பாக பிதா, குமாரன், பரிசுத்த ஆவியின் நாமத்தினாலே சிலுவை அடையாளமிட்டு, உரத்த சத்தத்தோடு கூப்பிட்டார்: "வானத்தையும் பூமியையும் படைத்த தேவனை, என்னுடைய ஒரே தேவனும் கர்த்தருமாகிய இயேசு கிறிஸ்துவை நான் வணங்குகிறேன் என்பதை எல்லாரும் அறிந்துகொள்ளட்டும்." தியோக்லேஷியன் கலங்கி, மர்கோஸின் மனதை மாற்ற தன்னால் இயன்றதைச் செய்தான், ஆனால் இந்த முறை பரிசுத்த ஆவியானவர் அவருடைய இருதயத்தை நிரப்பியிருந்தார், ஆகவே தன்னுடைய இரட்சகரை மறுதலிப்பதைப் பார்க்கிலும் மரிக்கவே தான் ஆயத்தமாயிருக்கிறேன் என்று இன்னும் தைரியமாகச் சாட்சி கொடுத்தார்.

தியோக்லேஷியன் மிகுந்த கோபமடைந்து, அவரைக் கொலைசெய்யும்படி படைவீரர்களுக்குக் கட்டளையிட்டான். தன் தந்தையின் மனதை மாற்றியது மர்கோஸின் மகளாகிய தெமியானா என்பதை சக்கரவர்த்தி அறிந்தபோது, நூறு படைவீரர்களை அழைத்துக்கொண்டு அரண்மனைமீது தாக்குதல் நடத்தும்படி தன் தளபதிகளில் ஒருவனுக்குக் கட்டளையிட்டான். "முதலில் நம் விக்கிரகங்களை வணங்கும்படி அவளை சம்மதிக்க வைக்க முயற்சி செய்" என்று தியோக்லேஷியன் சொன்னான்.

"ஆனால் அவள் மறுத்தால், அவளை மிரட்டு, வேதனைப்படுத்து, அவளைக் கொலையும் செய், அவள் மற்ற கிறிஸ்தவர்களுக்கு ஒரு எச்சரிப்பாக இருக்கும்படியாக." படைவீரர்கள் அரண்மனையை நெருங்குவதை தெமியானா கண்டபோது, மரணம்வரை அவர்களுடைய விசுவாசத்தை உறுதிப்படுத்தும்படி தேவனை நோக்கி ஜெபித்தாள். பின்பு அவள் தன் தோழிகளிடம் சொன்னாள்: "இயேசுவின் நிமித்தம் மரிக்க நீங்கள் ஆயத்தமாயிருந்தால் இங்கேயே தங்கலாம்; ஆனால் படைவீரர்களின் வேதனையைச் சகிக்க உங்களால் முடியாவிட்டால், இப்பொழுதே துரிதமாக ஓடித் தப்பிக்கொள்வது நல்லது." இந்த தீய உலகத்தில் சில நொடிகள் சந்தோஷப்படுவதற்காக நித்திய ஜீவனை இழக்கமாட்டோம் என்று அந்த நாற்பது கன்னிகைகளும் பதிலளித்தனர்.

தளபதி தியோக்லேஷியனின் செய்தியை தெமியானாவுக்கு அறிவித்தபோது, அவள் பதிலளித்தாள்: "என் கர்த்தரும் தேவனுமாகிய இயேசு கிறிஸ்துவை விட்டுவிட்டு, குருடான, ஊமையான, செவிடான சிலைகளுக்கு முன்பாக நான் எப்படி தலைகுனிவேன்! உங்களுடைய வெட்கக்கேடான செயல்களைக் குறித்து நீயும் உன் சக்கரவர்த்தியும் வெட்கப்பட வேண்டும்; நீ என்னைக் கொன்றாலும் என் விசுவாசம் அசையாது என்று உனக்கு நான் சொல்லுகிறேன்." தளபதி மிகவும் வெட்கமடைந்து, பலவிதமான கொடிய வேதனைகளால் தெமியானாவை வேதனைப்படுத்தும்படி படைவீரர்களுக்குக் கட்டளையிட்டான்.

பயங்கரமான வேதனை தன் சரீரம் முழுவதிலும் பரவுவதை அவள் உணர்ந்தபோது, தன் முகத்தை வானத்தை நோக்கி உயர்த்தி ஜெபித்தாள்: "என் கர்த்தராகிய இயேசுவே, என்னை இரட்சிக்கும்படி சிலுவையில் அறையப்பட்ட உன்னதமானவரின் குமாரனே, இந்த வேதனையைச் சகிக்க எனக்குப் பெலன் தாரும்." அந்த நாற்பது கன்னிகைகள் பார்த்து அழுதுகொண்டிருந்தனர், ஆனால் தெமியானா அவர்களிடம் சொன்னாள்: "என் சகோதரிகளே, அழாதேயுங்கள்; நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து ஒரு பாவத்தையும் செய்யாதிருந்தும், நம்மை நேசித்தபடியால் வேதனைப்படுத்தப்பட்டுக் கொலைசெய்யப்பட்டார்.

அப்படியிருக்க, அவருடைய நாமத்தில் மரணத்தை வரவேற்க நான் எவ்வளவு அதிகமாய்க் கடமைப்பட்டிருக்கிறேன், விசேஷமாய் எனக்காகக் காத்திருக்கும் பரலோக மகிமையை நான் உறுதியாய் நம்பும்போது!" தெமியானாவை வேதனைப்படுத்தி படைவீரர்கள் சோர்ந்துபோனபின், அரைகுறை உயிரோடிருந்த அவளுடைய சரீரத்தைச் சிறையில் தள்ளினார்கள். ஆனால் பிரதான தூதன் மிகாயேல் அவளுக்குக் காணப்பட்டு, தன் பரலோகச் சிறகுகளால் அவளைத் தொட்டு, அவளுடைய காயங்களைக் குணமாக்கினான். மறுநாள், அவள் மரித்துப்போனாள் என்று தளபதி நினைத்தான், ஆனால் அவள் முழுச் சுகத்தோடு அவனுக்கு முன்பாக நின்றபோது, அவன் மிகவும் திகைத்துப்போனான்.

நடந்ததை சிலர் கண்டபோது, அவர்கள் கூப்பிட்டார்கள்: "நாங்கள் கிறிஸ்தவர்கள். தெமியானாவின் தேவனை நாங்கள் விசுவாசிக்கிறோம். இயேசு கிறிஸ்துவைத் தவிர எங்களுக்கு வேறு தேவன் இல்லை." தளபதி இன்னும் அதிகமாகக் கலங்கி, அவர்கள் அனைவரையும் கொலைசெய்தான். தெமியானாவின் வேதனை இன்னும் கொடூரமான முறையில் அநேக நாட்கள் தொடர்ந்தது, ஆனால் மீண்டும் மீண்டும் பிரதான தூதன் மிகாயேல் காணப்பட்டு அவளைக் குணமாக்கினான். அவளுடைய இரத்தசாட்சித்துவத்திற்கு முந்தைய கடைசி நாளில், நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு தாமே அவளிடம் வந்து சொன்னார்: "தைரியமாயிரு, என் தெரிந்துகொள்ளப்பட்டவளே.

பரலோகத்தில் உன்னுடைய திருமணத்தின் கிரீடத்தை நான் உனக்காக ஆயத்தம்பண்ணியிருக்கிறேன். உன்னுடைய நாமம் என்றென்றைக்கும் நினைவுகூரப்படும், ஏனெனில் அது அநேக அற்புதங்களுக்குக் காரணமாயிருக்கும்; உன்னுடைய ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட நாமத்தை மகிமைப்படுத்தும்படியாக இந்த இடத்தில் ஒரு பெரிய ஆலயம் கட்டப்படும்." கடைசியில் தளபதி, நாற்பது கன்னிகைகளோடுகூட தெமியானாவின் தலையைப் பட்டயத்தினால் வெட்டும்படி படைவீரர்களுக்குக் கட்டளையிட்டான். தெமியானாவோடு இரத்தசாட்சிகளாக மரித்தவர்களின் மொத்த எண்ணிக்கை சுமார் நானூறு பேராக இருந்தது.

சில வருடங்களுக்குப்பின், (முதல் கிறிஸ்தவ ராஜாவாகிய) கான்ஸ்டன்டைன் ராஜா ஆட்சிக்கு வந்தபோது, தன் தாயாகிய ஹெலினா ராணியை தெமியானாவின் அரண்மனைக்கு அனுப்பினான். ஹெலினா தான் கண்டுபிடித்த எல்லா சரீரங்களையும் மிகுந்த மரியாதையோடு அடக்கம்பண்ணினாள். தெமியானாவின் சரீரத்தை தந்தத்தினால் செய்யப்பட்ட ஒரு கட்டிலின்மீது வைத்து, அதைப் பட்டுத் துணியால் அலங்கரித்தாள்; அந்த இடத்திலேயே ஒரு ஆலயத்தைக் கட்டினாள். புனிதை தெமியானாவுக்கு பெல்காஸில் ஒரு பெரிய மடாலயமும் உண்டு; எகிப்தில் அநேக ஆலயங்கள் அவளுடைய நாமத்தைத் தாங்குகின்றன. இந்த மகா இரத்தசாட்சியாகிய புனிதை தெமியானாவின் ஜெபங்களும் ஆசீர்வாதங்களும் நம் அனைவரோடும் இருப்பதாக. ஆமென்.