นักบุญดามียานา ผู้พลีชีพ

มีพวกเราสักกี่คนที่ลุกขึ้นยืนและบอกผู้อื่นถึงสิ่งที่เราเชื่อเกี่ยวกับพระเยซูคริสต์? มีพวกเราสักกี่คนที่เชื่อมั่นอย่างแท้จริงว่าความเชื่อของเราได้กลายเป็นส่วนหนึ่งที่แยกไม่ออกจากตัวตนของเรา จนสมควรที่จะประกาศออกไปด้วยความยินดีแก่ทุกคนที่ซักถามเรา? การเป็นสาวกคนหนึ่งของพระเยซูนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เพราะพระเยซูเคยตรัสไว้ว่า

"จงระวังตัวให้ดี เพราะคนทั้งหลายจะมอบท่านไว้กับสภา... ท่านจะถูกนำตัวไปอยู่ต่อหน้าเจ้าเมืองและกษัตริย์เพราะเห็นแก่เรา เพื่อเป็นพยานแก่เขาและแก่คนต่างชาติ... แต่เมื่อเขาอายัดท่านนั้น อย่าเป็นทุกข์ว่าจะพูดอย่างไรหรือพูดอะไร เพราะว่าเมื่อถึงเวลา ท่านจะได้รับสิ่งที่จะพูด... ท่านจะถูกคนทั้งปวงเกลียดชังเพราะนามของเรา แต่ผู้ใดทนได้จนถึงที่สุด ผู้นั้นจะรอด" (มัทธิว 10:16 เป็นต้นไป (Matthew 10:16))

ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่สาม มีชายคริสเตียนคนหนึ่งชื่อมาร์โกส เขาเป็นผู้ปกครองเขตบอรอลลอสและซะฮ์ฟารานในประเทศอียิปต์ มาร์โกสมีบุตรสาวเพียงคนเดียวชื่อดามียานา ความงามและกิริยาอันดีงามของเธอเป็นที่เลื่องลือ บิดารักเธออย่างสุดหัวใจ และได้ทำสุดความสามารถเพื่ออบรมเลี้ยงดูเธอตามวิถีคริสเตียนอันแท้จริง

ดามียานารักการอธิษฐานและการอ่านหนังสือศักดิ์สิทธิ์ในที่สงัดภายในห้องของเธอ บ่อยครั้งเธอร้องไห้ขณะอธิษฐาน เมื่อเธอรู้สึกถึงความรักของพระคริสต์ พระผู้ช่วยให้รอดของเธอ ที่เปี่ยมล้นในหัวใจน้อย ๆ ของเธอ เมื่อดามียานาเติบโตถึงวัยอันสมควร บิดาต้องการให้เธอแต่งงานกับสหายผู้สูงศักดิ์คนหนึ่งของเขา แต่ดามียานาปฏิเสธ เธอกล่าวว่าเธอได้มอบถวายตนเองเป็นเจ้าสาวแด่พระคริสต์ และเธอตั้งใจจะดำเนินชีวิตโดยไม่แต่งงานตลอดชั่วชีวิตของเธอ เพื่อเธอจะได้รับใช้องค์พระเยซูคริสต์เจ้า ดามียานายังขอบิดาให้สร้างบ้านหลังหนึ่งให้แก่เธอที่ชานเมือง เพื่อเธอจะได้อาศัยอยู่ในนั้นกับเพื่อน ๆ ของเธอ ในฐานะนักพรตหญิง ห่างไกลจากโลกและการล่อลวงทั้งหลายของมัน

เมื่อบิดาทราบถึงความปรารถนาอันลึกซึ้งของเธอในการดำเนินชีวิตอันชอบธรรม เขาจึงยอมตามคำขอของดามียานาด้วยความลังเลใจ และได้สร้างปราสาทหลังใหญ่ให้เธอ ดามียานาได้เปลี่ยนปราสาทนั้นให้เป็นสำนักนักพรตหญิง และอาศัยอยู่ในนั้นกับเพื่อน ๆ ของเธอสี่สิบคน พวกเธอล้วนเป็นหญิงสาวที่ยังไม่ได้แต่งงาน และพระหัตถ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่กับพวกเธอ ประทานกำลังและการปลอบโยนแก่พวกเธอ

ในเวลานั้น จักรพรรดิดิโอคลีเชียนได้เริ่มทรมานและสังหารคริสเตียนที่ปฏิเสธไม่ยอมนมัสการรูปเคารพของเขา (อพอลโลและอาร์เทมิส) เมื่อมาร์โกสถูกเชิญให้คุกเข่าลงต่อหน้ารูปปั้นและถวายเครื่องหอม เขาก็ปฏิเสธ แต่ดิโอคลีเชียนได้เกลี้ยกล่อมเขาด้วยการสัญญาว่าจะมอบตำแหน่งที่สูงขึ้นในจักรวรรดิโรมันให้แก่เขา

เมื่อดามียานาได้ยินว่าบิดาของเธอได้คุกเข่าลงต่อหน้ารูปเคารพ เธอจึงออกจากปราสาทและไปหาเขาทันที เธอกล่าวว่า "ท่านปฏิเสธพระผู้ช่วยให้รอดของท่านผู้ได้หลั่งพระโลหิตเพื่อช่วยท่านให้รอด แล้วคุกเข่าลงต่อรูปเคารพหินที่ซาตานสิงสถิตอยู่ได้อย่างไร? สิ่งที่ท่านทำลงไปนั้น บิดาของฉัน เป็นการขลาดเขลาและน่าอับอาย" เมื่อมาร์โกสได้ยินถ้อยคำของบุตรสาว เขาก็ได้สติคืนมา เขากล่าวว่า "วิบัติแก่เรา เราตกลงไปในกับดักของมารและนมัสการรูปปั้นไร้ค่าเหล่านั้นได้อย่างไรกัน"

แล้วเขาก็ลุกขึ้นทันทีและไปหาดิโอคลีเชียน เขากระทำเครื่องหมายกางเขนในพระนามของพระบิดา พระบุตร และพระวิญญาณบริสุทธิ์ ต่อหน้าทุกคน และร้องด้วยเสียงอันดังว่า "ขอให้ทุกคนรู้ว่า ข้านมัสการพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก พระเจ้าและองค์พระผู้เป็นเจ้าองค์เดียวของข้า คือพระเยซูคริสต์" ดิโอคลีเชียนรู้สึกวุ่นวายใจและพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะเปลี่ยนใจมาร์โกส แต่คราวนี้พระวิญญาณบริสุทธิ์ได้เติมเต็มหัวใจของเขาแล้ว และเขาเป็นพยานอย่างกล้าหาญยิ่งกว่าเดิมว่าเขายินดีที่จะตายมากกว่าจะปฏิเสธพระผู้ช่วยให้รอดของเขา ดิโอคลีเชียนโกรธจัดยิ่งนัก และสั่งให้ทหารฆ่าเขาเสีย

เมื่อจักรพรรดิทราบว่าดามียานา บุตรสาวของมาร์โกส คือผู้ที่ทำให้บิดาเปลี่ยนใจ พระองค์จึงสั่งให้แม่ทัพคนหนึ่งนำทหารหนึ่งร้อยคนเข้าโจมตีปราสาท ดิโอคลีเชียนกล่าวว่า "ก่อนอื่น จงพยายามเกลี้ยกล่อมให้นางนมัสการรูปเคารพของเรา แต่ถ้านางปฏิเสธ จงขู่นาง ทรมานนาง และถึงกับฆ่านางเสีย เพื่อนางจะได้เป็นตัวอย่างแก่คริสเตียนคนอื่น ๆ"

เมื่อดามียานาเห็นทหารเข้ามาใกล้ปราสาท เธออธิษฐานต่อพระเจ้าขอให้พระองค์ทรงเสริมกำลังความเชื่อของพวกเธอจนถึงความตาย แล้วเธอกล่าวแก่เพื่อน ๆ ว่า "ถ้าพวกเธอเต็มใจที่จะตายเพื่อเห็นแก่พระเยซู พวกเธอก็อยู่ต่อได้ แต่ถ้าผู้ใดทนการทรมานของทหารไม่ไหว ก็จงรีบหนีไปเสียเดี๋ยวนี้เถิด" หญิงพรหมจารีทั้งสี่สิบคนตอบว่า พวกเธอจะไม่ยอมสูญเสียชีวิตนิรันดร์เพียงเพื่อจะได้เพลิดเพลินกับช่วงเวลาเพียงไม่กี่ขณะในโลกอันชั่วร้ายนี้

เมื่อแม่ทัพแจ้งสารของดิโอคลีเชียนแก่ดามียานา เธอตอบว่า "ฉันจะละทิ้งองค์พระเยซูคริสต์เจ้า พระเจ้าของฉัน และก้มกราบต่อรูปปั้นที่ตาบอด เป็นใบ้ และหูหนวกได้อย่างไร! ท่านและจักรพรรดิของท่านควรจะอับอายในการกระทำอันน่าละอายของพวกท่าน และฉันบอกท่านว่า ถึงแม้ท่านจะฆ่าฉัน ความเชื่อของฉันก็จะไม่หวั่นไหว"

แม่ทัพรู้สึกอับอายอย่างยิ่ง และสั่งให้ทหารทรมานดามียานาด้วยวิธีอันโหดร้ายต่าง ๆ ขณะที่เธอรู้สึกถึงความเจ็บปวดอันแสนสาหัสแล่นไปทั่วร่างกาย เธอก็เงยหน้าขึ้นสู่ฟ้าสวรรค์และอธิษฐานว่า "ข้าแต่พระเยซูเจ้า พระบุตรของพระเจ้าสูงสุด ผู้ทรงถูกตรึงกางเขนเพื่อช่วยข้าพระองค์ให้รอด ขอประทานกำลังแก่ข้าพระองค์เพื่อจะทนความเจ็บปวดนี้ได้" หญิงพรหมจารีทั้งสี่สิบคนเฝ้ามองและร้องไห้ แต่ดามียานากล่าวแก่พวกเธอว่า "อย่าร้องไห้เลย พี่น้องของฉัน องค์พระเยซูคริสต์เจ้าของเราได้ทรงถูกทรมานและถูกประหารเพราะพระองค์ทรงรักเรา ทั้งที่พระองค์มิได้ทรงทำบาปแม้แต่ครั้งเดียว ยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด ฉันก็ควรจะต้อนรับความตายในพระนามของพระองค์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อฉันมั่นใจในสง่าราศีแห่งสวรรค์ที่รอคอยฉันอยู่!"

หลังจากทหารเหนื่อยล้าจากการทรมานดามียานา พวกเขาก็โยนร่างที่แทบจะสิ้นชีวิตของเธอเข้าคุก แต่อัครเทวดามีคาเอลได้ปรากฏแก่เธอ สัมผัสเธอด้วยปีกแห่งสวรรค์ และรักษาบาดแผลของเธอให้หาย วันรุ่งขึ้น แม่ทัพคิดว่าเธอตายแล้ว แต่เมื่อเธอยืนอยู่ต่อหน้าเขาด้วยสุขภาพที่สมบูรณ์ดี เขาก็งุนงงเป็นอย่างยิ่ง เมื่อบางคนเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น พวกเขาก็ร้องว่า "พวกเราเป็นคริสเตียน พวกเราเชื่อในพระเจ้าของดามียานา พวกเราไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระเยซูคริสต์" แม่ทัพยิ่งวุ่นวายใจมากขึ้น และสั่งฆ่าพวกเขาทั้งหมด

การทรมานดามียานายังคงดำเนินต่อไปด้วยวิธีที่โหดร้ายยิ่งกว่าเดิมเป็นเวลาหลายวัน แต่อัครเทวดามีคาเอลก็ปรากฏครั้งแล้วครั้งเล่าและรักษาเธอให้หาย

ในวันสุดท้ายก่อนการพลีชีพของเธอ องค์พระเยซูเจ้าเองได้เสด็จมาหาเธอและตรัสแก่เธอว่า "จงมีใจกล้าหาญเถิด ผู้ที่เราเลือกสรร เราได้เตรียมมงกุฎแห่งงานวิวาห์ของเจ้าไว้ในสวรรค์แล้ว ชื่อของเจ้าจะเป็นที่ระลึกถึงตลอดไปเป็นนิตย์ เพราะจะเป็นเหตุให้เกิดการอัศจรรย์มากมาย และในสถานที่แห่งนี้จะมีการสร้างโบสถ์อันยิ่งใหญ่ขึ้น เพื่อเป็นเกียรติแก่ชื่ออันเป็นที่อวยพรของเจ้า"

ในที่สุด แม่ทัพสั่งให้ทหารตัดศีรษะดามียานาด้วยดาบ พร้อมกับหญิงพรหมจารีทั้งสี่สิบคน จำนวนผู้ที่พลีชีพพร้อมกับดามียานารวมทั้งสิ้นประมาณสี่ร้อยคน

ไม่กี่ปีต่อมา เมื่อกษัตริย์คอนสแตนติน (กษัตริย์คริสเตียนพระองค์แรก) ขึ้นครองอำนาจ พระองค์ได้ส่งพระราชมารดา คือพระราชินีเฮเลนา ไปยังปราสาทของดามียานา เฮเลนาได้ฝังร่างทั้งหมดที่เธอพบด้วยเกียรติอันยิ่งใหญ่ เธอได้วางร่างของดามียานาบนเตียงที่ทำด้วยงาช้างและประดับด้วยผ้าลินินแพรไหม และในสถานที่เดียวกันนั้นเธอได้สร้างโบสถ์ขึ้น

นักบุญดามียานายังมีสำนักนักพรตหญิงอันยิ่งใหญ่แห่งหนึ่งที่เมืองเบลกาส และโบสถ์หลายแห่งในอียิปต์ที่ตั้งชื่อตามเธอ

ขอคำอธิษฐานและพระพรของนักบุญดามียานา ผู้พลีชีพอันยิ่งใหญ่ผู้นี้ จงสถิตอยู่กับเราทุกคน อาเมน