Archanioł Gabrielthe Archangel

Gabriel jest przede wszystkim posłańcem radosnej nowiny. Niósł dobrą wieść prorokom Starego Przymierza i sprawiedliwym Nowego, a gdziekolwiek się ukazał, przynosił pociechę, rozpoczynając słowami: „Nie bój się". On sam ogłosił swoją godność, gdy przemówił do Zachariasza, kapłana w świątyni, mówiąc: „Ja jestem Gabriel, który stoi przed Bogiem, i zostałem posłany, aby mówić do ciebie i przynieść ci tę dobrą nowinę (Luke 1:19)". Zgadza się to ze słowem archanioła Rafała do Tobiasza: „Ja jestem Rafał, jeden z siedmiu świętych aniołów, którzy zanoszą modlitwy świętych", oraz z siedmioma Duchami, które są przed tronem Boga, o których wspomina święty Jan Umiłowany w swoim Objawieniu.

Imię Gabriela słyszymy po raz pierwszy w księdze proroka Daniela. Gdy Daniel szukał znaczenia widzenia, które ujrzał nad rzeką Ulaj, usłyszał głos człowieka, który zawołał i rzekł: „Gabrielu, wyjaśnij mu to widzenie (Daniel 8:16)". Wtedy Gabriel zbliżył się do miejsca, gdzie stał Daniel, a ten przeląkł się i padł na twarz; lecz anioł dotknął go, postawił prosto i oznajmił mu, co ma się stać.

Po raz drugi, gdy Daniel modlił się i wyznawał swój grzech oraz grzech swego ludu izraelskiego, „mąż Gabriel, którego widziałem przedtem w widzeniu, przyleciał szybko i dotknął mnie w czasie ofiary wieczornej (Daniel 9:21)", i otworzył przed nim wielkie proroctwo o siedemdziesięciu tygodniach, zapowiadając przyjście Mesjasza, kres występku i wprowadzenie wiecznej sprawiedliwości (Daniel 9:23-27) oraz spustoszenie świątyni i świętego miasta.

I jeszcze raz Gabriel przyszedł do Daniela nad wielką rzeką Tygrys, aby ogłosić, że jego modlitwy i posty zostały wysłuchane, oraz aby objawić, co stanie się w dniach ostatecznych. We wszystkich tych przypadkach archanioł niósł umiłowanemu prorokowi wieść pociechy i zrozumienia.

To, co Gabriel czynił w Starym Przymierzu, wypełnił jeszcze chwalebniej w Nowym. To on przyszedł do kapłana Zachariasza, gdy ten pełnił służbę przy ołtarzu kadzenia, zwiastując wysłuchanie jego modlitwy: „Nie bój się, Zachariaszu, bo twoja modlitwa została wysłuchana; a twoja żona Elżbieta urodzi ci syna, któremu nadasz imię Jan (Luke 1:13)", poprzednika świętego Jana Chrzciciela, z którego narodzenia wielu miało się radować.

A sześć miesięcy później ten sam archanioł został posłany od Boga do miasta w Galilei, do Dziewicy świętej Marii, i pozdrawiając ją, rzekł: „Witaj, obdarowana łaską, Pan jest z tobą; błogosławiona jesteś między kobietami (Luke 1:28)". Zwiastował jej poczęcie Jednorodzonego Syna Bożego, mówiąc: „Duch Święty zstąpi na ciebie i moc Najwyższego zacieni cię. Dlatego też to, co święte, co się z ciebie narodzi, będzie nazwane Synem Bożym (Luke 1:35)".

Tak więc Gabriel był godzien ogłosić Bogarodzicy narodziny Zbawiciela, a przez to zwiastowanie zbliżyło się zbawienie świata.

Według tradycji apostolskich Kościołów Wschodu i Zachodu Gabriel jest również aniołem, który zwiastował radosną nowinę pasterzom przy Narodzeniu. Gdy nocą czuwali nad swoimi trzodami, anioł Pański stanął przy nich, a chwała Pańska zewsząd ich oświeciła i bardzo się przelękli; lecz on rzekł: „Nie bójcie się, bo oto zwiastuję wam wielką radość, która będzie udziałem całego ludu. Dziś bowiem w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan (Luke 2:10-11)". Uważa się też, że Gabriel prowadził mędrców ze Wschodu przez gwiazdę do Betlejem, a potem ostrzegł ich we śnie, aby nie wracali do Heroda, tak że odeszli do swojej ojczyzny inną drogą. Kościół koptyjski wysławia go w swoich doksologiach, nazywając go „tym prawdziwie mocnym, archaniołem Gabrielem, który przyniósł dobrą nowinę pasterzom".

Za wszystko, co Bóg uczynił dla nas przez tego czcigodnego archanioła — jego zwiastowanie Zbawiciela, pocieszanie proroków, stanie przed tronem i zanoszenie modlitw świętych — godzi się, abyśmy go czcili i oddawali mu szacunek oraz prosili o jego wstawiennictwo. Niech jego wstawiennictwo będzie z nami. Amen.