Story
Mai Tsarki Antoniyus Mai Girma, tauraron jeji kuma uban dukan sufaye (monks), an haife shi a kusan shekara ta 251 bayan haifuwar Yesu a ƙauyen Qimn al-Arus a ƙasar Masar. Iyayensa mawadata ne masu tsoron Allah, masu ƙaunar Coci da matalauta, kuma suka rene ɗansu cikin tsoron Ubangiji. Sa'ad da Antoniyus ya kai kimanin shekara ashirin, iyayensa suka rasu, suka bar masa kula da ƙanwarsa da kuma babbar gado.
Wata rana, sa'ad da ya shiga Coci, ya ji ana karanta kalmomin Ubangiji Kristi daga Linjila: "Idan kana so ka zama cikakke, ka tafi, ka sayar da abin da kake da shi, ka ba matalauta, za ka kuwa sami dukiya a sama; sa'an nan ka zo, ka bi ni." Saurayin ya karɓi waɗannan kalmomi kamar an faɗe su a gare shi musamman. Ya koma gida, ya rarraba dukan abin da yake da shi ga matalauta, ya danƙa ƙanwarsa ga jama'ar budurwai keɓaɓɓu, ya kuma ware kansa daga duniya domin ya yi rayuwar kaɗaici da addu'a.
Tun da har yanzu babu wani tsarin rayuwar sufanci da zai bi, Antoniyus ya zauna shi kaɗai a bayan birni, yana aiki da hannuwansa, yana azumi, yana farkawa cikin addu'a. Maƙiyin 'yan adam, mai kishin tsarkinsa, ya kai masa hari da kowace irin jaraba: da gajiya da ƙyuya, da siffofin mata na kunya, kuma a ƙarshe da bayyanar dabbobi masu zafi da bantsoro. Amma mai tsarkin, sanye da Gicciye da bangaskiya marar girgizawa, yakan yi wa aljanu ba'a yana raina ruɗinsu, yana cewa ba su da iko a kan bawan Kristi, Ubangiji kuwa ya cece shi daga gare su duka.
Bayan ya yi kimanin shekara ashirin a ɓoye cikin wuraren jihadinsa, 'yan'uwa suka karya ƙofa suka same shi yana haskakawa, ba ya kumbura saboda yawan ci ko ya rame saboda ƙanƙancin abinci, sai dai ya kasance cikakke cikin hankali da alheri. Tun daga wannan lokaci da yawa suka zo wurinsa suna neman hanyar ceto, ya kuma zama musu uba da jagora. Ta haka, ta wurinsa jeji ya cika da sufaye, kuma rayuwar sufanci ta fara bunƙasa a duk duniya.
Sa'ad da babbar tsananin tsanantawa ya tashi, Antoniyus ya gangara zuwa Iskandariya domin ya ƙarfafa masu shaidar Kristi a kurkukunsu kuma ya ƙarfafa shahidai, yana shaidar bangaskiya a fili, yana marmarin shi kansa ya sha wahala saboda Ubangiji; duk da haka Allah ya kiyaye shi domin ya zama uba ga da yawa. Daga baya ya nutso cikin jejin gabas, yana tafiya har sai da ya sami wurin ruwa da itatuwan dabino kusa da dutsen, inda ya zauna. A can, da lokaci, babban Gidan Sufi na Mai Tsarki Antoniyus ya tashi.
Ubangiji ya ɗaukaka bawansa da baiwar rarrabewa, da warkarwa, da annabci. Ya yi annabci game da tsanani da za su auko wa Coci ta wurin karkatacciyar koyarwa da kuma maido da ita daga baya. Ya gamu kuma ya yi magana da Mai Tsarki Bulus mai ƙaurace na farko (the first hermit), kuma sa'ad da wannan mai tsarki ya rasu, Antoniyus ya binne jikinsa, ya nannaɗe shi a cikin alkyabbar da ya karɓa daga Baba Athanasiyus. Ya koya wa Mai Tsarki Makariyus da kuma waɗansu da yawa hanyar kamala, har sai sarakuna suka rubuta masa suna neman addu'o'insa, duk da haka ya kasance cikin tawali'u a ɗakinsa.
Sa'ad da mai tsarkin ya gane ranar tashinsa ta gabato, ya umarci almajiransa su ɓoye jikinsa a wurin da kowa ba ya sani, domin kada a girmama shi a fili. Ya umarta a ba da sandansa ga Mai Tsarki Makariyus, ɗaya daga cikin alkyabbobinsa na fatar tunkiya ga Baba Athanasiyus, ɗayan kuma ga almajirinsa Anba Sarabiyun. Sa'an nan ya miƙe a ƙasa ya kuma miƙa ruhunsa cikin hannuwan Ubangiji. Ya rayu shekara ɗari da biyar, dukansu cikin tsarki, da tsabta, da jihadi marar tsayawa.
Cocin Orthodox na Kibɗi (Coptic) ta yi bikin tunawa da tashinsa mai ɗaukaka a rana ta ashirin da biyu ga watan Ṭuba (Tobi). Bari addu'o'insa da albarkarsa su kasance tare da mu. Amin.