புனித அன்பா ருவைஸ் | அன்பா ஃபரஜ் | ஆவா தேஜி

காப்டிக் ஆர்த்தடாக்ஸ் திருச்சபையில் புனிதர்கள் மற்றும் இரத்தசாட்சிகளின் வாழ்க்கை வரலாறுகள்

புனித அன்பா ருவைஸ் | அன்பா ஃபரஜ் | ஆவா தேஜி

ஆங்கில மொழியில்: புனித ருவைஸ் (Roweiss). காப்டிக் மொழியில்: அப்பா தேஜி.

பரிசுத்த பாப்பா மூன்றாம் ஷெனூதா பாப்பா அவர்கள் இந்தப் புனிதரைக் குறித்துச் சொல்வது: இவர் எந்த ஆசாரிய பதவியையும் அடையவில்லை, துறவியாக துறவற வாழ்க்கையையும் பின்பற்றவில்லை; ஆயினும் திருச்சபைப் பதவிகளையும் பட்டங்களையும் வகித்த பலரை இவர் மிஞ்சினார்; எந்த அளவுக்கென்றால், பாப்பாக்களே தங்களுக்காக ஜெபிக்கும்படி இவரிடம் கேட்டுக்கொள்வார்கள்.

அவரது இளமைக் காலம்:

அவர் ஃகர்பியா மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த மின்யத் யமீன் என்னும் சிற்றூரில், ஓர் ஏழைக் குடும்பத்தில் பிறந்தார். அவரது தந்தை இசாக் என்னும் பெயருடைய ஒரு விவசாயி; அவரது தாயின் பெயர் சாரா; அவர்கள் அவருக்கு ஃபரஜ் என்று பெயரிட்டார்கள். அவரது பிறந்த தேதி துல்லியமாக அறியப்படவில்லை, ஆனால் அவர் கி.பி. பதினான்காம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தார்; கி.பி. 1405ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 18ஆம் தேதி மரித்து இளைப்பாறினார்.

அவர் தம் தந்தைக்கு விவசாய வேலையில் உதவி செய்து வந்தார்; வயல் வேலையை முடித்த பிறகு, ஒரு சிறிய இளம் ஒட்டகத்தின் மீது உப்பு விற்பார். தம் ஒட்டகத்துக்கு அவர் "ருவைஸ்" என்று பெயரிட்டார் ("ராஸ்" அதாவது தலை என்னும் சொல்லின் சிறுமைப்பெயர்); ஏனெனில் அது தன் சிறிய தலையால் தன் எஜமானை கொஞ்சும். இந்த ஒட்டகம் மிகவும் பழக்கப்பட்டதாக இருந்தது; அவர் அதை அதன் பெயரால் அழைத்தால், அது அவரது அழைப்புக்குப் பதிலளிக்கும். அந்த ஒட்டகம் தன் எஜமான்மீது இருந்த அறிவிலும் பக்தியிலும் சிறந்திருந்ததால், அவர் போர்வையின்றி உறங்கினால் அது அவரை மூடும், ஜெப நேரங்களில் அவரை எழுப்பும் என்றும் சொல்லப்படுகிறது. ஃபரஜின் மிகத் தனித்துவமான பண்பு ஒருவேளை அவரது தாழ்மையும் அன்புமே; இவற்றால் அவர் ஊர் முழுவதின் பாசத்தை வென்றார்.

அவர் தம் ஊரை விட்டுச் சென்றது:

அவர் இருபது வயது வரை தம் தந்தையின் வீட்டிலேயே தங்கியிருந்தார்; அப்போது கிறிஸ்தவர்கள்மீது ஒரு கடுமையான துன்புறுத்தல் வந்தது; அது எவ்வளவு கொடியதாக இருந்ததென்றால், அந்தத் துன்புறுத்தலின் நசுக்கும் பாரத்தின்கீழ் புனிதரின் சொந்த தந்தையே விசுவாசத்தைக் கைவிட்டார். புனிதர் அருகிலிருந்த அல்-ஷேக் வனாந்தரத்தில் தம்மை மறைத்துக்கொண்டார்; பிறகு கெய்ரோவை நோக்கிப் புறப்பட்டார். அவரது களைப்பின் கடுமையாலும் பசியாலும் வழியில் தூங்கிவிட்டார்; உறக்கத்தில், மின்னலைப்போல் பிரகாசிக்கிற இரண்டு மனிதர்களைக் கண்டார்; அவர்கள் அவரைத் தூக்கி வானத்துக்குக் கொண்டுசென்றார்கள்; பிறகு அவரை ஒரு பரலோகத் திருச்சபைக்குள் கொண்டுவந்தார்கள்.

அங்கே ஆராதிக்கிறவர்களின் ஒரு பெருங்கூட்டத்தைக் கண்டார்; உள்ளிருந்து ஒரு குரல், முன்வந்து இரகசியங்களில் (திவ்ய நற்கருணையில்) பங்குபெறும்படி அவரை அழைப்பதைக் கேட்டார். அப்போது அந்தப் பிரகாசிக்கிற இரண்டு மனிதர்களும் அவரை பரிசுத்த பீடத்தில் சமர்ப்பித்தார்கள்; அவர் இரகசியங்களில் பங்குபெற்றார்; பிறகு அவர்கள் அவரை எங்கிருந்து தூக்கினார்களோ அந்த இடத்துக்கே திரும்பக் கொண்டுசேர்த்தார்கள்.

இந்தக் கனவுக்குப் பிறகு அவர் எழுந்து கெய்ரோவைக் கடந்து, அங்கிருந்து மேல் எகிப்துக்குச் சென்றார்; அப்பகுதியில் தன்னலமறுப்பின் அடையாளமாகத் தம் பெயரை "ருவைஸ்" என்று மாற்றிக்கொண்டார். அவர் சாயீத் பகுதியிலுள்ள கூஸ் தொடங்கி அலெக்ஸாந்திரியா வரை நாடெங்கும் பயணம் செய்யத் தொடங்கினார்; தாம் சந்தித்த ஒவ்வொருவரிடமும் அவர்களுடைய ஆத்தும இரட்சிப்பைக் குறித்து, அதிக கண்ணீரோடு பேசுவார். இந்தப் புனிதர், தலைசாய்க்க இடமில்லாதிருந்த தம் எஜமானைப் பின்பற்றி, பூமியின்மீது அலைந்து திரிகிற ஒரு அந்நியனாக வாழ்ந்தார்; பரலோகத்தின்மீது அவரது ஏக்கம் எவ்வளவு கடுமையாக இருந்ததென்றால், சங்கீதக்காரனின் வார்த்தைகளை அடிக்கடி பாடுவார்: "ஐயோ, நான் மேசேக்கில் தங்கி, கேதாரின் கூடாரங்களில் வாசம்பண்ணுகிறேனே!" (சங்கீதம் 120:5).

அவரது தவ வாழ்க்கை:

அவர் முழுமையான கடினத்தையும் கொடுமையையும் சரீர ஒடுக்கத்தையும் கொண்ட வாழ்க்கையைப் பயின்றார். அவர் உபவாசக்காரராக இருந்தார்; கொஞ்சமாகவும், மிகத் தாழ்வான உணவுகளையுமே சாப்பிடுவார்; தம் நிர்வாணத்தை மறைக்கிறதைத் தவிர வேறு எதையும் அணியமாட்டார்; உடம்பின் மீதிப் பகுதியை வெறுமையாக விட்டு, கோடை வெயிலுக்கும் மழைக்காலக் குளிருக்கும் வெளிப்படுத்துவார்; இதில் அவர் யோவான் ஸ்நாபகனை ஒத்திருந்தார்.

அவர் எகிப்து நாட்டின் ஊர்கள் வழியாகப் பயணம் செய்தார்; எந்த ஊருக்குள் நுழைந்தாலும், தம் வாழ்வாதாரத்துக்குத் தேவையானதைப் பெறும்படி தம் கைகளால் வேலைசெய்வார்; மிச்சத்தைத் தர்மமாகக் கொடுத்துவிடுவார். அவரை நேசித்தவர்கள் அவருக்கு நல்ல ஆடைகளையும் பணத்தையும் அன்பளிப்புகளையும் அடிக்கடி வழங்கினார்கள்; ஆனால் அவர் அவற்றை மறுத்துவிடுவார்.

அவர் இழப்பின் வாழ்க்கையோடு மட்டும் திருப்தியடையவில்லை; தம் வாழ்க்கையை உபவாசத்திலும் ஜெபத்திலும் கழித்தார். அவர் இரண்டு, மூன்று நாட்கள் இடைவிடாமல் உபவாசிப்பார் என்றும், ஒருமுறை தொடர்ந்து பதினொரு நாட்கள் உபவாசித்தார் என்றும் அவரைக் குறித்துச் சொல்லப்படுகிறது. அவர் பரிசுத்த நற்கருணையில் நிலையாயிருந்தார்; பரிசுத்த இரகசியங்களில் பயத்தோடும் நடுக்கத்தோடும் பங்குபெறுவார்; தம் சொந்த தகுதியின்மையை உணர்ந்து, பங்குபெறும்போது அடிக்கடி தயக்கம் காட்டுவார்.

இந்தத் தயக்கத்தைக் குறித்து அவரிடம் கேட்டபோது, அவர் பதிலளித்தார்: "கிறிஸ்துவைத் தம் கருவறையில் சுமக்கத் தகுதியடைந்த நம் தலைவியாகிய பரிசுத்த மரியாளின் கருப்பையைப்போல், உள்ளம் தூய்மையும் சுத்தமுமாயிருக்கிறவனைத் தவிர வேறு எவனும் இந்தப் பரிசுத்த இரகசியங்களில் பங்குபெறத் தகுதியுள்ளவன் அல்ல." இது ஒருவேளை, கடவுள் அவரது அக ஞானக்கண்ணைத் திறந்திருந்ததால் இருக்கலாம்; எனவே பீடத்தில் அர்ச்சிக்கிற வேளையில், விவரிக்க முடியாத பிரகாசத்தோடு பரிசுத்த இரகசியங்களின்மீது தங்கியிருந்த கடவுளுடைய மகிமையை அவர் காண்பார்.

கடவுள் அவருக்கு பல ஆவிக்குரிய வெளிப்பாடுகளை அருளினார்; அவர் அற்புதங்களையும் செய்தார்; பலருடைய மனந்திரும்புதலுக்குக் காரணமாயிருந்தார். ஒருமுறை, கேருபீன்களையும் செராபீன்களையும் ஸ்நான தொட்டியைச் சுற்றி நின்று, மகிழ்ச்சியோடு குழந்தையைச் சுற்றி வட்டமிடுவதைத் தாம் கண்டதாக அவர் அறிவித்தார்.

ஏழைகளுக்குத் தர்மம் செய்யும்படி அவர் கோதுமையைப் புடைக்கிற வேலை செய்துவந்தார். அவர் கெய்ரோவில் "உம்மு யாகூப்" (யாக்கோபின் தாய்) என்னும் பெண்மணியின் வீட்டில் தம்மைத் தனிமையில் அடைத்துக்கொண்டார்; அவருக்குப் பசித்தபோது அவள் அவருக்கு அப்பத்தைக் கொடுத்தாள். ஆனால் அவர் கொஞ்சம் ஊறவைத்த தவிட்டை எடுத்துச் சாப்பிட்டார்; அந்தப் பெண்மணி துக்கப்பட்டாள். அவர் அவளிடம் சொன்னார்: "நான் அப்பத்துக்குப் பதிலாகத் தவிடு சாப்பிடுவதைக் குறித்து உன் இருதயம் ஏன் துக்கப்படுகிறது; ஆனால் மனிதரின் பாவங்களைக் குறித்து நீ துக்கப்படுவதில்லையே? பாவம் ஆத்துமாவைக் கொல்லுகிறது என்றும், தவிடோ எப்படியும் சரீரத்தைத் தாங்குகிறது என்றும் உனக்குத் தெரியாதா? சரீரம் கொஞ்சம் வேதனைப்பட்டால், அது பாவத்தினின்று விலகும்படியே."

அவரது ஆவிக்குரிய பயணங்கள்:

அவர் "பறத்தல்" (இடப்பெயர்ச்சி) என்னும் உயர்ந்த நிலையை அடைந்தார்; எனவே மிகக் குறுகிய நேரத்தில் பெரிய தூரங்களைக் கடந்துசெல்வார்; கதவுகள் மூடப்பட்டிருந்த இடங்களுக்குள்ளும் நுழைவார். ஒருமுறை அவர் அஸ்யூத்துக்கு எடுத்துச்செல்லப்பட்டு, ஒரு மணி நேரத்துக்குள் ஒரு கருணைப் பணியை முடித்துத் திரும்பினார்; இன்னொருமுறை சங்கடத்தில் இருந்த ஒருவருக்கு உதவும்படி சிரியாவுக்கு எடுத்துச்செல்லப்பட்டார். கடவுள் அவருக்கு மறைபொருள் இரகசியங்களின் அறிவையும் அருளினார். அவர் தன்னலமறுப்புள்ள மனிதர்; தம் சொந்தப் பெயரையும் மறுத்து, தம் ஒட்டகத்தின் பெயரால் தம்மை அழைத்துக்கொண்டார்.

சிலர் அவருடைய உண்மையான பெயரை அறிய வற்புறுத்தியபோது, அவர் அவர்களிடம் "தேஜி அஃப்லில்லு," அதாவது "தேஜி பைத்தியக்காரன்" என்று சொன்னார்; ஆச்சரியம் என்னவென்றால், திருச்சபை தன் ஜெபங்களில் அவருக்கு "தேஜி" என்ற இந்தப் பெயரையே கொடுக்கிறது. அவர் தன்னலமறுப்பில் இன்னும் முன்னேற விரும்பினார்; எனவே தம் சரீரத்தை வெறுமையாகவும் தலையை மூடாமலும் வைத்துக்கொண்டு தெருக்களில் நடப்பார்; பேரீச்ச ஓலைக் குடிசையில் வாசம்பண்ணுவார் அல்லது சாலையோரத்தில் உறங்குவார். இந்த விந்தையான வாழ்க்கைமுறை அடிக்கடி மக்களின் ஏளனத்தையும், அடித்தல், சபித்தல், அவர்மீது துப்புதல், கல்லெறிதல் ஆகியவற்றை அவர்கள் அவருக்கு எதிராகச் செய்வதையும் கொண்டுவந்தது.

இந்த அவமானங்களுக்கு எதிராக அவரது ஆத்துமா எழும்பும்போது, அவர் அதை நோக்கிச் சொல்வார்: "இரத்தசாட்சியாகிய புனித ஜார்ஜ் அவரும், அவர் சகித்த எல்லாவற்றோடும் ஒப்பிடுகையில் நான் எங்கே? அல்லது ஏரோது தலையை வெட்டிய யோவான் ஸ்நாபகனோடு ஒப்பிடுகையில் நான் எங்கே? இரத்தசாட்சிகளுக்கு நேரிட்ட வேதனைகளுக்கு முன்பாக எனக்கு நேரிட்டது எங்கே?" தாம் வெளிப்படுத்தப்பட்ட பல வேதனைகளால், அவர் தொலைதூர இடங்களில் தம்மை அடைத்துக்கொண்டு, பல மாதங்கள் மக்களை விட்டு விலகியிருப்பார்; அந்த மாதங்களை வைராக்கியமான ஜெபங்களிலும் இடைவிடாத உபவாசங்களிலும் கழிப்பார்.

கடவுள் அவரது இருதயத்தின் நொறுங்குதலையும், அன்பையும், விசுவாசத்தின் வலிமையையும் பார்த்தார்: எனவே ஆண்டவராகிய கிறிஸ்து சொல்லொண்ணா மகிமையோடு அவருக்கு ஐந்து முறை காட்சியளித்தார்; அவற்றில் ஒன்றில் வாயைச் செவியோடு சேர்த்து அவரோடு பேசினார். இத்தகைய காட்சிகளால் அவர் தைரியம் கொண்டு, எல்லாவித துன்பத்துக்கும் எதிராக உறுதியாய் நின்று, பேச்சைவிட்டு மௌனமாயிருப்பார்.

வேதனைகளுக்கு மத்தியில் கடவுளின் ஆறுதல்கள்:

சுல்தான் பர்கூக் அவரைக் குறித்துக் கேள்விப்பட்டு, அவரைப் பார்க்க ஆவல்கொண்டார்.

அமீர் சுதூன் மத்தேயு பாப்பாவை ஒடுக்கியபோது, அவர் அன்பா ருவைஸை அழைப்பித்து, அவருடைய வாழ்க்கையையும் செயல்களையும் குறித்து விசாரிக்கத் தொடங்கினார்; ஆனால் அவர் ஒரு வார்த்தையும் பதிலளிக்கவில்லை. அவரது இரத்தம் வழியும்வரை அவரை நானூறு கோல் அடிகளால் அடிக்கும்படி அவர் கட்டளையிட்டார்; அந்த நேரத்திலும் அவர் மௌனமாயிருந்தார். வீரர்கள் அவரை அடித்தும், அவர்மீது துப்பியும், அவரது தலையின் முடியையும் தாடியையும் பிய்த்தும், தெருக்களில் அவரை ஊர்வலமாகக் கொண்டுசென்றார்கள்; அவர் மௌனமாயிருந்தார்; பிறகு அவரை அவருடைய சீடனோடு சேர்த்துச் சிறையில் தள்ளினார்கள். மகிமையின் ஆண்டவர் அவ்விருவருக்கும் காட்சியளித்து அவர்களைக் குணமாக்கினார்; சிறையிலடைக்கப்பட்ட எட்டுப்பேர் கொண்ட காப்டிக் கிறிஸ்தவர்கள் தங்களுக்காக ஜெபிக்கும்படி அவரிடம் கேட்டபோது, அதே நாளில் பாப்பா அவர்கள் விடுதலைக்கான கட்டளையோடு அவர்களிடம் வந்தார்.

அவர் அடிக்கடி விசுவாசிகளின் வீடுகளுக்குச் சென்று, எதிர்காலத்தில் நிகழப்போகும் காரியங்களை அவர்களுக்குச் சொல்வார்; அவர்களுக்கு நேரிடப்போகும் தீங்குகளையும் இடர்களையும் குறித்து அவர்களை எச்சரிப்பார். இந்தப் புனிதர் 87ஆவது மகா பாப்பா அன்பா முதலாம் மத்தேயுவின் சமகாலத்தவர்; அவரோடு நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டிருந்தார். ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் அமீர் யல்புஃகா பாப்பாவையும் ஒரு கூட்டம் கிறிஸ்தவர்களையும் கைதுசெய்தார்; அவரது சீடன் அன்பா ருவைஸிடம் வந்து பாப்பாவுக்கு நேரிட்டதைச் சொன்னபோது, தலைவியாகிய கன்னி மரியாள் அவரை விடுவிப்பாள் என்று அவர் தீர்க்கதரிசனமாகச் சொன்னார். அப்படியே நிகழ்ந்தது; ஏனெனில் அந்த அமீருக்கு எதிரிகளாயிருந்த அமீர்களில் ஒருவர் சிறையின் கதவுகளைத் தாக்கி உடைத்து, பாத்திரியார்க்காவையும் அவரோடிருந்தவர்களையும் வெளியே கொண்டுவந்து, அமீர் யல்புஃகாவைப் பிடித்து, சிறையிலடைத்து, அவன் மரிக்கும்வரை அடித்தார்.

அவரது நோயும் இளைப்பாறுதலும்:

அன்பா ருவைஸ் ஒரு கடுமையான நோயைப் பொறுமையோடு சகித்து தம் போராட்டத்தை முத்திரையிட்டார்; எனவே அவர் புதிய யோபு என்று அழைக்கப்பட்டார். ஏனெனில் அவர் ஒன்பது ஆண்டுகள் இடைவிடாமல் நோயுற்றிருந்தார்; இந்தக் காலம் முழுவதும் படுக்கையில் கிடந்தார், மௌனமாய், எவரோடும் பேசாமல், அற்புதமான பொறுமையோடு சகித்தார். இந்த ஆண்டுகளை அவர் பெருமூச்சிலும், அழுகையிலும், தம்மிடம் வந்துகொண்டிருந்த பாவிகளுக்காக ஜெபிப்பதிலும் கழித்தார்; தாமே நோயால் வேதனைப்பட்டுக்கொண்டிருக்கையில், தம்மைச் சந்திக்க வந்த நோயாளிகளைக் குணமாக்குவார். தம் முடிவு நெருங்கிவிட்டது என்று அவர் அறிந்தபோது, தம் சீடர்களை ஒவ்வொருவராக ஆசீர்வதித்தார்;

தம் சரீரத்தைத் தண்ணீரால் பூசி, தம் தலையின் உச்சந்தலை முதல் உள்ளங்கால் வரை தம் எல்லா அவயவங்களையும் சிலுவை அடையாளத்தால் முத்திரையிட்டார். அவர் தம் இளைப்பாறுதலின் வேளையில் நம் தலைவியாகிய கன்னி மரியாளைக் கேட்டார்; அவள் அவரது வேண்டுதலை அருளினாள்; இதை அவரது சீடர்களில் ஒருவர் சாட்சியமளித்தார்; அவர் சொன்னார்: "அந்த வேளையில், சூரியனைப்போல் பிரகாசிக்கிற ஒரு பெண் இந்தத் தந்தையின் பக்கத்தில் அமர்ந்திருப்பதைக் கண்டேன்; அவள் அவரது வேண்டுதலின்படி அவரது ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட ஆத்துமாவை எடுத்தாள்." அவரது மறைவு பாபா மாதம் 21ஆம் தேதி, தலைவியாகிய கன்னி மரியாளின் நினைவு நாளில் நிகழ்ந்தது;

அவர் தைர் அல்-ஃகந்தக்கில் (இன்றைய அன்பா ருவைஸ் பகுதி) அவளுடைய திருச்சபையின் பக்கத்தில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார்.

அவரது இளைப்பாறுதலுக்குப் பிறகு கடவுள் அவரோடு செய்த செயல்:

அவர் அடக்கம் செய்யப்பட்ட எட்டாம் நாளில் அவரது சரீரம் திருடப்பட்டது; எனவே அவர் தம் சீடர்களுக்குக் காட்சியளித்து உண்மை நிலையை அவர்களுக்கு அறிவித்தார்; அவர்கள் அதை இரண்டாம் முறை அவரது கல்லறைக்குத் திரும்பக் கொண்டுவந்தார்கள். அவரது சரீரத்திலிருந்து பல அற்புதங்கள் பாய்ந்தன; இது ஒரு கூட்டம் விசுவாசிகளை அவரது சரீரத்தை அல்-மஅஸராவிலுள்ள தைர் ஷஹ்ரானுக்கு மாற்றத் தூண்டியது; எனவே அவர்கள் அதை நைல் நதியில் ஒரு படகில் ஏற்றிக்கொண்டுசென்றார்கள். ஆனால் சொல்லப்பட்ட மடாலயத்துக்குப் போகும் வழியில், அவர்களை மூழ்கடிக்கப் பார்த்த கடுமையான காற்றுகளும் கொந்தளிக்கும் புயல்களும் அவர்களுக்கு எதிராக எழும்பின;

எனவே அவர்கள் சரீரத்தை மீண்டும் ஒருமுறை அதன் கல்லறைக்குத் திரும்பக் கொண்டுவர நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டார்கள். இந்தத் தலைமுறையில் (இருபதாம் நூற்றாண்டில்) பாத்திரியார்க்கட்டின் மேற்பார்வையாளரான அர்மானியூஸ் பே ஹன்னா என்னும் ஒருவர் புனிதரின் கல்லறையைப் புதுப்பிக்க முயன்றார்; நவீன பாணியில் அதை மறுபடியும் கட்டும்படி அதை இடிக்கக் கட்டளையிட்டார். ஆனால் தொழிலாளி கல்லறையின்மீது தன் மண்வெட்டியை வீசியவுடனேயே, அவனது வலதுகை செயலிழந்தது; அவன் உதவிக்காகக் கூப்பிட்டான்; எனவே திருச்சபையின் குரு வந்து அவன்மீது ஜெபித்தார்; அவனது கை மீண்டும் இயங்கத் தொடங்கியது. அந்நேரத்திலிருந்து கல்லறை இருந்தபடியே விடப்பட்டது;

சரீரத்தை அசைக்காமல், அதன்மீது ஒரு பளிங்குக் கல்லறையைக் கட்டியது மட்டுமே அவர்கள் செய்தது.

இதையும் காண்க: எகிப்தில் புனித அன்பா ருவைஸ் | ஆவா தேஜிக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட திருச்சபைகளின் பெயர்கள், மற்றும் அன்பா ருவைஸின் சீடர் புனித சாலமோன்.