ይግቡ

Coptic Orthodox · Desert Father

Saint

Moses the Black

the Strong

24 Paona · 1 July

“The precious blood washed him”

Scroll

Pijwri abba Mwcy

The Old Life

An idol worshipper. A highway robber. A thief, a murderer.

A lover of this passing world.

The Thirst

Is there a God, great and awesome?

“My heart yearns for Him.”

Moses the thirsty heard of our fathers the monks, the dwellers of Shiheet.

Abba Isidore

He took the form of man; all heads bow to Him.

Our God is merciful — He accepts the repentant.

Give your life to Him. Abandon your past; at His gracious hands, repent.

The Confession

With tears and joy, with groaning and delight.

He offered a true repentance, revealing all his sins — openly, without turning back.

He had learned the psalms from a black tablet

His sins, chiselled in stone

Robber Murderer Adulterer Idolater Barbarian Pride

Lo, an angel of light

The tablet became pure white

wiped away his black sins.

Entirely White

Axios — Worthy

He received the first mystery — by water, Spirit, and fire — removing all impurities.

Robed in white, he was told: you are white now, inside and out.

Pijwri abba Mwcy

The Bag of Sand

My sins run behind me

A torn sack of sand upon his back — “my sins pour out behind me, and still I come to judge another?”

From Darkness to Light

The robber among the chosen ones

The murderer became righteous; the sinner, a chosen vessel.

A slave of desires became a father, teacher, comforter, and priest who wrote rules for the monks.

The Crown

He had waited for this day

“I see among you one to whom belongs the crown of martyrdom.”

The barbarians came. “Whoever wishes to flee, let him flee” — but he would not. He was martyred with seven brothers; a hidden monk saw the angel waiting with the crown, and went out to join them.

Coptic icon of St. Moses the Black in monastic vestments with a golden halo

From robber to father — his name now spoken at the altar in our prayers. May his prayers be with us, and glory be to God forever. Amen.

His body rests at the Monastery of El-Baramous

The Life · c. 332 – 407 AD

The Life of Anba Moses the Black

አባ ሙሴ ጸሊም (ጥቁሩ ሙሴ፣ እ.ኤ.አ. ከ332–407 ገደማ)፦ ባሪያና የወንበዴዎች አለቃ የነበረ ሲሆን፣ በአስቄጥስ በረሃ በቅዱስ ኢሲዶሮስና በታላቁ ቅዱስ መቃርዮስ እጅ ንስሐ ገብቶ መነኩሴ፣ ካህንና የአምስት መቶ ወንድሞች አባት ሆነ፤ በቤተ ክርስቲያንም ታሪክ ከታወቁት የንስሐ ምሳሌዎች አንዱ ነው። ከሰባት ወንድሞች ጋር በበርበሮች እጅ ሰማዕት ሆነ፤ ሥጋውም አሁን በባራሙስ ገዳም ይገኛል።

ታላቁ ቅዱስ አባ ሙሴ ጸሊም (ጥቁሩ ሙሴ)፣ ኃያሉ አባ ሙሴ ተብሎም የሚታወቀው፣ በመላው የቤተ ክርስቲያን ታሪክ ውስጥ ከታወቁት የንስሐ ምሳሌዎች አንዱ ነው፤ ከንስሐው በፊት በክፋቱ ብርቱ ነበር፤ ከዚያም በተጋድሎውና በቅድስናው ይበልጥ ብርቱ ሆነ፤ ስለዚህም ወንጌል «መንግሥተ ሰማያት ትገፋለች፥ ግፈኞችም ይናጠቋታል» (ማቴዎስ 11፥12 (Matthew 11:12)) እንዳለ፥ መንግሥተ ሰማያትን በእውነት በኃይል የነጠቀ ሰው ተብሎ ተነግሮለታል።

አስተዳደጉና የቀድሞ ሕይወቱ

የተወለደው እ.ኤ.አ. በ332 ዓመት ገደማ ሲሆን፣ የትውልድ አገሩም በአብዛኛው እንደሚነገረው በግብፅ ደቡባዊ ጫፍ የምትገኘው የኑቢያ ምድር ናት፤ ስለ ቆዳው ጥቁርነትም «ጸሊም» (ጥቁሩ) ተብሎ ተጠራ። በቀድሞ ሕይወቱ እሳትን የሚያመልክ የአንድ ጎሣ አለቃ ባሪያ ነበር፤ ነገር ግን ጌታው ክፋቱና ጭካኔው ስለ በዛ፣ ጠባዩ ወደ ሌሎቹ ባሮች እንዳይዛመት ፈርቶ አባረረው። ከዚያም ፀሐይን የሚያመልክ ሌላ የጎሣ አለቃ ዘንድ ሄዶ ማገልገል ጀመረ፤ እርሱም በጭካኔ በቀጣው ጊዜ ሸሽቶ ኮበለለ፤ በየጌታውና በየባለጠጋው ሁሉ ላይ መበቀል ጀመረ፤ ልቡም ይበልጥ ደነደነ።

ሙሴ ከመንገድ ቀማኞች ጋር ተቀላቀለ፤ እነርሱም ስለ ኃይሉና ስለ ጉልበቱ ብዛት በሙሉ ድምፅ አለቃ አድርገው መረጡት፤ «የተራራው አውሬ» እና «የአካባቢው ሽብር» ተብሎም ተሰየመ። በመብልና በወይን ጠጅ መጠጣት እጅግ የሚያበዛ፣ የሚገድል፣ የሚሰርቅና ክፉ የሚሠራ ብርቱ ጨካኝ ነበር፤ በፊቱ ሊቆም ወይም ሊቃወመው የሚችል አንድም ሰው አልነበረም። አንድ ቀንም ወደ በጎች መንጋ ሊቀርብ በፈለገ ጊዜ እረኛው ውሾቹን ለቀቀበት ይባላል፤ እርሱም ሰይፉን በአፉ ነክሶ ወደ ወንዙ ዘሎ፣ እረኛው ሸሽቶ እስኪኮበልል ድረስ ረጅም ርቀት ዋኘ፤ ከበጎቹም የተሻሉትን አራት መርጦ አርዶ ተሸክሞ እንደ መጣው ዋኝቶ ተመለሰ።

ወደ እግዚአብሔር እንዴት ተመለሰ

ሆኖም ግን የበጎነት ድምፅ አልፎ አልፎ በውስጡ ይጣራ ነበር፤ በተፈጥሮው ክፉ አልነበረምና። ብዙ ጊዜም ያመልካት ወደ ነበረችው ፀሐይ ቀና ብሎ እየተመለከተ፦ «አንቺ ፀሐይ ሆይ፥ አምላክ አንቺ ከሆንሽ አሳውቂኝ» ይል ነበር፤ ደግሞም፦ «የማላውቅህ አምላክ ሆይ፥ አንተም ራስህን አሳውቀኝ» ይል ነበር። አንድ ቀንም፦ «የዋዲ ኤል-ናትሩን መነኮሳት እግዚአብሔርን ያውቃሉ፤ ወደ እነርሱ ሂድ፥ እነርሱም ያሳውቁሃል» የሚለውን ድምፅ ሰማ። ወዲያውም ተነሥቶ ሰይፉን ታጥቆ ወደ አስቄጥስ በረሃ መጣ።

በዚያም የታላቁ ቅዱስ መቃርዮስ ደቀ መዝሙር የነበረውን የአስቄጥስን ቄስ ቅዱስ ኢሲዶሮስን አገኘ፤ ኢሲዶሮስም ባየው ጊዜ ከመልኩ የተነሣ ፈራ፤ ሙሴ ግን አምላክን እንዲያሳውቁት ብቻ እንደ መጣ ነግሮ አረጋጋው፤ በትጋትና በትሕትናም፦ «በጎ ሰው እንደ ሆንህ ሰምቻለሁ፤ እኔም እንደ አንተ በጎ መሆን የምችልበትን መንገድ እንድትመራኝ ወደ አንተ መጥቻለሁ። ታላላቅ ክፋቶችን የሠራሁ ብሆንም እንኳ ከአንተ ጋር መሆን እፈልጋለሁ» እያለ ለመነ። እርሱም ወደ ታላቁ ቅዱስ መቃርዮስ አመጣው፤ መቃርዮስም መከረው፣ ሃይማኖትንም አስተማረው፣ አጠመቀውም፣ መነኩሴም አድርጎ ተቀብሎ በበረሃው አኖረው።

ንስሐውና ተጋድሎው

ሙሴ በታላቅ ልብ መሰበርና በብዙ እንባ ኃጢአቱን ተናዘዘ፤ ሙሴም ሲናዘዝ ሳለ ቅዱስ መቃርዮስ ጥቁር ሰሌዳ አይቶ፣ የሚናዘዛት ኃጢአት ሁሉ ከላዩ ስትደመሰስ፣ ኑዛዜውንም በፈጸመ ጊዜ ሰሌዳው ሁሉ ነጭ ሆኖ እንደ ታየው ይነገራል። ከዚያም ቅዱስ ሙሴ ከብዙ ቅዱሳን ተጋድሎ የሚበልጥ ብዙ አምልኮ ውስጥ ገባ፤ ሰይጣንም ቀድሞ በእርሱ በነበሩት በመብልና በመጠጥ ፍቅር እንዲሁም በሥጋ ምኞቶች ይዋጋው ነበር፤ እርሱም ይህን ለቅዱስ ኢሲዶሮስ ይነግረው ነበር፤ እርሱም ያጽናናውና የሰይጣንን ተንኮል እንዴት እንደሚያሸንፍ ያስተምረው ነበር።

በመጀመሪያዎቹ ዓመታት በአሳብ ጦርነት እጅግ ተዋጋ፤ ቆሞ ሲጸልይ የቀድሞ ወንጀሎቹና ክፉ ሥራዎቹ በኅሊናው ያልፉ ነበርና፤ እርሱም ራሱን በምድር ላይ ጥሎ በእግዚአብሔር ፊት እያለቀሰ ታዋቂ ጩኸቱን ይጮኽ ነበር፦ «ጌታ ሆይ፥ ልድን እንደምፈልግ አንተ ታውቃለህ፤ አሳቦች ግን አይተዉኝም»። በክርስቶስም ጸጋ እነዚህ ጦርነቶች ቀስ በቀስ ጸጥ አሉለት።

ከተጋድሎው ብርታትና ለአገልግሎት ካለው ፍቅር የተነሣ፣ የገዳሙ ሽማግሌዎች በተኙ ጊዜ በሌሊት በየበዓታቸው እያለፈ እንስራዎቻቸውን ወስዶ፣ ከገዳሙ ከራቀች ጉድጓድ ያመጣ በነበረው ውኃ ይሞላቸው ነበር። ከብዙ ዓመታት ተጋድሎ በኋላም ሰይጣን ቀንቶበት እግሩን በቁስል መታው፤ ቁስሉም ጥሎት ታሞ ተኛ፤ ይህ የሰይጣን ጦርነት እንደ ሆነ ባወቀ ጊዜ ግን ሥጋው እንደ ተቃጠለ እንጨት እስኪሆን ድረስ በተጋድሎውና በአምልኮው ጨመረ፤ ጌታም ትዕግሥቱን ተመልክቶ ከደዌው ፈወሰው፤ ሕመሙንም አራቀለት፤ የእግዚአብሔርም ጸጋ አደረበት።

ትሕትናው

የእግዚአብሔርን ትዕግሥት በራሱ ላይ ስለ ተለማመደ፣ እርሱ ራሱ በትሕትና፣ በትዕግሥትና ለኃጢአተኞች በመራራት ምሳሌ ሆነ። አንድ ጊዜ በአስቄጥስ የአባቶች ጉባኤ ተደረገ፤ አባ ሙሴም ገብቶ በመካከላቸው በተቀመጠ ጊዜ ከእነርሱ አንዱ፦ «ይህ ኑቢያዊ ለምን መጥቶ በመካከላችን ይቀመጣል?» አለ። እርሱም ዝም አለ እንጂ አልመለሰም፤ ጉባኤው ካለቀ በኋላ ተቆጥቶ እንደ ሆነ በጠየቁት ጊዜ፦ «እውነት ተረበሽሁ፤ ነገር ግን ምንም አልተናገርሁም» አለ።

በገነተ አበው (የበረሃ አባቶች ገነት) እንደሚነገረው፣ በአስቄጥስ አንድ ወንድም በደለ፤ ሽማግሌዎችም ሊፈርዱበት ጉባኤ ሰብስበው ወደ አባ ሙሴ ላኩ፤ እርሱም ለመምጣት እንቢ አለ፤ አጥብቀው በለመኑት ጊዜ ግን ተነሥቶ የተቀደደች ቅርጫት ወስዶ አሸዋ ሞልቶ በጀርባው ተሸክሞ መጣ። ሊቀበሉትም በወጡና የዚህን ትርጉም በጠየቁት ጊዜ፦ «እነዚህ ኃጢአቶቼ ከኋላዬ ይፈስሳሉ፤ እኔም አላያቸውም፤ ዛሬ ግን በሌላው ሰው ኃጢአት ልፈርድ መጥቻለሁ» አላቸው። ይህንም በሰሙ ጊዜ ለወንድሙ ምንም አላሉትም፤ ይቅር አሉት እንጂ።

ካህን ሆኖ መሾሙና አባትነቱ

ከጊዜ በኋላ አምስት መቶ ወንድሞች በዙሪያው ተሰበሰቡ፤ ለእነርሱም አባት ሆነ፤ ቄስ ሆኖ እንዲሾምም መረጡት። ለመሾም በፓትርያርኩ ፊት በቀረበ ጊዜ ሊፈትነው ወዶ ለሽማግሌዎቹ፦ «ይህን ጥቁር ሰው ወደዚህ ማን አመጣው? አስወጡት» አለ። እርሱም ታዞ ወጣ፤ ለራሱም፦ «ጥቁር ቆዳ ያለህ አንተ ሆይ፥ መልካም አደረጉብህ» ይል ነበር። ነገር ግን ፓትርያርኩ መልሶ ጠራውና ቄስ አድርጎ ሾመው፤ ከዚያም፦ «ሙሴ ሆይ፥ አሁን ሁለንተናህ ነጭ ሆኗል» አለው። ቅዱሱም ለመነኮሳት ሥርዓቶችን ሠራ፤ ከእርሱም በኋላ የምንኩስናን ሕይወትና አስተሳሰብ ያበለጸጉ ሰባ ደቀ መዛሙርትን ተወ። አንድ ወንድምም መነኩሴን በሚያገኙት መከራዎች ውስጥ የሚረዳው ምን እንደ ሆነ በጠየቀው ጊዜ፦ «እንዲህ ተብሎ ተጽፏል፦ እግዚአብሔር መጠጊያችንና ኃይላችን ነው፥ በመከራም ጊዜ ብዙ ረዳት ሆኖ ተገኝቷል» (መዝሙር 46፥1 (Psalms 46:1)) ብሎ መለሰ።

ሰማዕትነቱ

ከዕለታት አንድ ቀን ከአንዳንድ ሽማግሌዎች ጋር ወደ ታላቁ ቅዱስ መቃርዮስ ሄደ፤ እርሱም፦ «በመካከላችሁ የሰማዕትነት አክሊል ያለው አንድ ሰው አያለሁ» አላቸው። ቅዱስ ሙሴም መልሶ፦ «ምናልባት እኔ ነኝ፤ ‹ሰይፍን የሚያነሡ ሁሉ በሰይፍ ይጠፋሉ› (ማቴዎስ 26፥52 (Matthew 26:52)) ተብሎ ተጽፏልና» አለ። እርሱ ራሱም መነኮሳቱን ደጋግሞ፦ «የአባቶቻችንን ትእዛዛት ብንጠብቅ፥ በርበሮች ወደዚህ እንደማይመጡ በጌታ ስም እነግራችኋለሁ፤ የእግዚአብሔርን ትእዛዛት ባንጠብቅ ግን ይህ ስፍራ ይጠፋል» እያለ ያስጠነቅቅ ነበር።

የበርበሮች የመጀመሪያ ወረራ በአስቄጥስ በረሃ ላይ በደረሰበት እ.ኤ.አ. በ407 ዓመት፣ ቅዱሱ ከአንዳንድ ወንድሞች ጋር በበዓቱ ነበር፤ እርሱም፦ «እነሆ በርበሮች ዛሬ ወደ አስቄጥስ መጥተዋል፤ ከእናንተ መሸሽ የሚወድ ይሽሽ» አላቸው። እነርሱም፦ «አባታችን ሆይ፥ አንተስ ለምን አትሸሽም?» ብለው ጠየቁት። እርሱም፦ «የመድኃኒታችን ቃል ይፈጸም ዘንድ ይህን ቀን ከብዙ ዓመታት ጀምሬ ስጠባበቀው ኖሬአለሁ» አለ። በርበሮችም ገዳሙን ገብተው ከእርሱ ጋር ከነበሩት ሰባት ወንድሞች ጋር ገደሉት፤ ዕድሜውም ሰባ አምስት ዓመት ገደማ ነበር። ከወንድሞችም አንዱ ከሰሌን ጀርባ ተሸሽጎ ነበር፤ እርሱም መላእክት አክሊላትን በእጃቸው ይዘው ከሰማይ ሲወርዱና በሰማዕታቱ ራስ ላይ ሲያኖሩ አየ፤ ከዚያም የጌታ መልአክ አክሊል በእጁ ይዞ ቆሞ ሲጠብቀው አየ፤ ከመሸሸጊያውም ፈጥኖ ወጥቶ ራሱን ለበርበሮች አሳልፎ ሰጠ፤ እነርሱም እርሱን ደግሞ ገደሉት፤ ከወንድሞቹም ጋር የሰማዕትነትን አክሊል ተቀበለ።

ቅዱስ ሥጋው

በርበሮች ከገዳሙ ከወጡ በኋላ አባቶች የቅዱሱን ሥጋና ከእርሱ ጋር የነበሩትን የሰማዕታት ሥጋዎች ወስደው ገንዘው በገዳሙ ቤተ ክርስቲያን አኖሯቸው። ሥጋውም አሁን ከመምህሩ ከቅዱስ ኢሲዶሮስ ሥጋ ጋር በአንድ ማደሪያ ውስጥ፣ በዋዲ ኤል-ናትሩን በምትገኘው በእመቤታችን ቅድስት ድንግል ማርያም ገዳም «ኤል-ባራሙስ» ይገኛል፤ ከእነርሱም ብዙ ተአምራት አሁንም ይደረጋሉ። የኮፕት ኦርቶዶክስ ቤተ ክርስቲያንም በኮፕቲክ ወር በበኦና 24 ቀን (በኢትዮጵያ አቆጣጠር ሰኔ 24) መታሰቢያውን ታከብራለች።

እንግዲህ ወዳጆች ሆይ፥ የንስሐን ኃይልና የሠራችውን ተመልከቱ፤ ገዳይ፣ ዘማዊና ሌባ የነበረውን ከሓዲ ባሪያ፥ ታላቅ አባት፣ መምህር፣ አጽናኝና ለመነኮሳት ሥርዓት የሠራ ካህን፥ በጸሎታችንም ስሙ በመሠዊያው ላይ የሚጠራ ቅዱስ አድርጋዋለችና። የጸሎቱ በረከት ከእኛ ጋር ትሁን፤ ለጌታችንም ክብር ለዘለዓለም ይሁን። አሜን።

The Doxology

Pijwri abba Mwcy

O champion, Abba Moses — the refrain that carries his story.

በበኩራት ቤተ ክርስቲያን ውስጥ፣

በንጹሐን ጉባኤ ውስጥ፣

በፍጹም ክብር የሚኖር፣

መነሻው ጣዖት አምላኪ ነበር፣

ለዘመን መንገድ ዘጊ ወንበዴ፣

ስለ ፈራጁም ጠየቀ፣

ሙሴ ከበርበሮች ወገን ነበር፣

ሕይወቱ በክፋት የተሞላ፣

እንዲጸድቅም ፈለገ፣

ሌባ፣ ነፍሰ ገዳይ እና አመንዝራ፣

የሚያልፈውን ዓለም ወዳጅ፣

የክቡሩ ደም አጠበው፣

የተጠማው ሙሴ ሰማ፣

ስለ አባቶቻችን መነኮሳት፣

የሺሄት ምድረ በዳ ነዋሪዎች፣

«ታላቅና የተፈራ አምላክ አለን?

ልቤ ለሰማዩ ናፈቀ» ሲል ጠየቀ፣

አባ ኢሲዶሮስም መልሶ፦

«አምላካችን ኀያልና ቅዱስ ነው፣

ራሶችም ሁሉ ይሰግዱለታል፣»

«አምላካችን ርኅሩኅና ቸር ነው፣

የሰውን መልክ ነሣ፣

ከፍቅሩም የተነሣ ውርደትን ተቀበለ፣»

«አምላካችን ቃሉ አሜን ነው፣

ንስሐ የሚገቡትን ሁሉ ይቀበላል፣

የተሰበሩትንም ይወዳል፣»

«ራስህን ለእርሱ አስረክብ፣

ያለፈውንም በእርሱ ላይ ተወው፣

በጸጋው እጆች ከኃጢአት ንስሐ ግባ፣»

ሙሴም ቆሞ አለ፣

«እንደ ጠፋ ልጅ ተቀበለኝ፣

አሁንኑ ንስሐ እንድገባ እርዳኝ፣»

በእንባና በደስታ፣

በመቃተትና በፍስሐ፣

ካለፈው ሁሉ ንስሐ ገባ፣

ወደ ክርስቶስ በፍቅር ቀረበ፣

ልብ የተሰበረና የቆሰለ፣

ዕረፍትን ለማግኘት ፈለገ፣

እውነተኛ ንስሐ አቀረበ፣

በግልጥ ሳይመለስ፣

ኃጢአቶቹን ሁሉ ገልጦ፣

እነሆም የብርሃን መልአክ፣

ጥቁር ኃጢአቶቹን አበሰ፣

ጽላቱም ንጹሕ ነጭ ሆነ፣

አባ መቃርዮስ መሰከረ፣

ጌታው ይቅር እንዳለውና እንዳዳነው፣

አዲስ ሕይወትም ተሰጠው፣

የመጀመሪያውን ምሥጢር ተቀበለ፣

በውኃ፣ በመንፈስና በእሳት፣

ርኩሰትንም ሁሉ አስወገደ፣

ንስሐ ድንቅ ነው፣

በልብ ውስጥ እሳትን የሚያቀጣጥል፣

እንግዳውም ባልንጀራ ይሆናል፣

ነፍሰ ገዳዩ ጻድቅ ሆነ፣

ኃጢአተኛውም የተመረጠ ዕቃ፣

ወንበዴውም ከተመረጡት መካከል፣

ንስሐ ኀይል አለው፣

አመንዝራውን ድንግል የሚያደርግ፣

ተጠራጣሪውንም ተቀባይነት የሚሰጥ፣

የምኞትና የውርደት ባሪያ፣

በጸጋ ክብርን ተቀበለ፣

ከነጻዎችም ኀያሉ ሆነ፣

መንፈስም ጨካኙን መራ፣

ከጨለማ ወደ ብርሃን፣

ለወዳጁም ፍሬዎችን አፈራ፣

ለምንኩስና ናፈቀ፣

በበጎነትም ለመጓዝ ተሳለ፣

እግዚአብሔርም መንገዱን አሳየው፣

ምናኔው ከሌሎች በለጠ፣

ሌሎችን መነኮሳትም አገለገለ፣

በትሕትናና በትጋት፣

በጽናት ራሱን አደከመ፣

ሺ ሺ ሜትሮችን እየተጓዘ፣

ማድጋዎቻቸውን ለመሙላት፣

በመንገዱ ላይ እየገሰገሰ ነበር፣

በጽናትና በትጋት፣

በጽድቅም እያደገ፣

በበጎ ምግባራትና በጸሎቶች፣

በጾምና በምናኔ፣

በፍርሃትና በስግደቶች፣

ናሳኝ፣ ጻድቅና ታማኝ አምላኪ፣

መሠረቱ ጽኑ የሆነ እምነት ያለው፣

ሰይጣናትን የሚያስፈራ፣

ወንድሞችን ወደደ እነርሱም ወደዱት፣

ለክህነት መረጡት፣

ፍላጎታቸውንም አሳወቁ፣

ነገር ግን በፈተኑት ጊዜ፣

ካህናቱ ተነሥተው አባረሩት፣

እርሱም ለፈቃዳቸው ተገዛ፣

«ይገባኛል አለ፣

አንተን ጥቁር ሆይ አባረሩህ፣

አንተ ጠይም ሰው ሆይ፣»

ፓትርያርኩ ቃላቱን ሰማ፣

የጽድቅ ሥራዎቹንም አወቀ፣

ትሑትና ፍጹም ነፍሱን፣

በቅዱሱ ስም ሾመው፣

ድምፅም «አክሲዮስ» አለ፣

ነፍሳትም ሁሉ ሰሙት፣

ሙሴ ሆይ ብፁዕ ነህ፣

የንጉሥህን ምስጋና ተቀበልህ፣

የወይኑ ጌታ ጠበቀህ፣

በአንድ ወቅት ጠሩህ፣

ስለ ኃጢአተኛ መነኩሴ ጉዳይ፣

በጉባኤም ሊፈርዱበት፣

ቅዱስ ሙሴ ወደ እነርሱ መጣ፣

በጀርባው የአሸዋ ከረጢት ይዞ፣

አዝኖና ተከፍቶ ገባ፣

የተሸከመውን ጠየቁት፣

ምን ይዞ እንደገባ፣

እርሱም ኃጢአቶቹን እንደተሸከመ አለ፣

ታዋቂና ጠቃሚ ትምህርት፣

መነኮሳቱም በደስታ ተቀበሉ፣

ድሀውን ኃጢአተኛ ይቅር አሉ፣

ሕይወታችንን እንደ አንተ ልንኖር እንመኛለን፣

እንደ አንተ ለመሆን እንመኛለን፣

በጸሎትህም አስበን፣

በከፍተኛው ዙፋን ፊት፣

በታላቁ እግዚአብሔር ፊት፣

ውድ አባታችን ሆይ አስበን፣

ታላቁ ፓፓ አባ ታዋድሮስ፣

ረጅም ዕድሜ ይስጠው፣

ወንጌልን እንዲሰብክ፣

አባ ዳዊት ጳጳሳችን፣

ጌታ ሆይ እርሱንም እኛንም ጠብቅ፣

በጸሎቱም ጠብቀን፣

ጳጳሳትና ካህናት፣

ቅዱስ ሆይ ጠብቃቸው፣

ከመላእክት ሠራዊት ጋር፣

ዲያቆናትና መነኮሳት፣

በየስፍራው የሚያገለግሉ፣

ጌታ ሆይ በእምነት ሙላቸው፣

አባ ሙሴ ሆይ ብፁዕ ነህ፣

የንጉሥህን ምስጋና ተቀበልህ፣

የወይኑ ጌታ ጠበቀህ፣

የስምህም መታሰቢያ፣

በምእመናን ሁሉ አፍ ውስጥ ነው፣

ሁሉም «የአባ ሙሴ አምላክ ሆይ

ሁላችንን እርዳን» ይላሉ።

From the sixty verses of the doxology